บทที่ 505 - จางซุ่ย ปะทะ แฮหัวตุ้น ซิหลง

แฮหัวตุ้นได้ยินคำเตือนของทั้งซิหลงและโจซุน ความรู้สึกเหมือนโดนค้อนทุบเข้าที่หน้าอก

ตนเองนำทหารมาตั้งสามพัน

แถมฝ่ายตรงข้ามก็ไม่ใช่ค่ายทะลวงฟันของโกซุ่นเสียหน่อย!

ก็แค่ทหารม้าเบาพันเดียวของลูกเขยโจโฉ!

กลัวอะไรกันนักกันหนา?

แล้วจะให้กลับไปได้อย่างไร?

กลับไปแล้วจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?

แฮหัวตุ้นไม่สนใจซิหลงและโจซุน ควบม้าออกไป หยุดห่างจากจางซุ่ยไม่ถึงยี่สิบก้าว ตะโกนก้อง "ข้าคือเจ้ามณฑลกุนจิ๋ว แม่ทัพเจี้ยนอู่ ผู้ถืออาญาสิทธิ์ แฮหัวตุ้น!"

โจซุนและซิหลงเห็นดังนั้น ก็มองหน้ากันด้วยความกังวล

จางซุ่ยได้ยินแฮหัวตุ้นประกาศชื่อ ก็แปลกใจเล็กน้อย

แฮหัวตุ้น?

แม่ทัพจอมพ่ายแพ้ของโจโฉน่ะหรือ?

รอบนี้ตายังไม่บอดแฮะ!

คิดดูแล้วก็น่าจะใช่

ในประวัติศาสตร์ แฮหัวตุ้นถูกยิงตาบอดตอนไปตีลิโป้ ถูกโจเสงยิงเข้าให้

แต่ตอนนี้ปลายราชวงศ์ฮั่น โจโฉยังไม่ทันได้ไปตีลิโป้ ลิโป้ก็เสร็จข้าไปแล้ว

ผลกระทบจากผีเสื้อขยับปีก ทำให้หมอนี่ยังรักษาดวงตาไว้ได้

จางซุ่ยกวาดตามองไปด้านหลังแฮหัวตุ้น เห็นมีทหารแค่ราวสามพัน แถมทหารม้าก็แทบไม่มี

จางซุ่ยหัวเราะหึ

ลองเชิงฝีมือแฮหัวตุ้นหน่อยเป็นไร

ก่อนทะลุมิติมา หลายคนล้อว่าแฮหัวตุ้นเป็น "แม่ทัพตัวประกัน" (รบแพ้โดนจับบ่อย)

มาดูกันว่าเป็นจริงไหม

ถ้าฆ่าแฮหัวตุ้นได้ ก็ยิ่งดี

อย่างน้อยก็ขู่ขวัญโจโฉได้บ้าง

คิดได้ดังนั้น จางซุ่ยไม่พูดพร่ำทำเพลง กระชับทวนม้าซั่ว ควบม้าพุ่งเข้าหาแฮหัวตุ้นทันที!

โจซุนและซิหลงเห็นท่าไม่ดี ตะโกนพร้อมกัน "ท่านแม่ทัพแฮหัว ระวัง!"

โจซุนทำท่าจะพุ่งเข้าไป

แต่ควบม้าไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ต้องชะงัก

แม้จะร้อนใจ แต่แฮหัวตุ้นไม่ออกปาก ถ้าตนบุ่มบ่ามเข้าไปช่วย ก็เท่ากับดูถูกแฮหัวตุ้น

แม้จะเป็นญาติโจโฉเหมือนกัน

แต่ความเป็นญาติก็มีความสนิทชิดเชื้อต่างระดับกัน

แฮหัวตุ้นเห็นจางซุ่ยบุกเข้ามาดื้อๆ ก็โกรธจัด ตะโกน "ไอ้เด็กเมื่อวานซืน สามหาว!" แล้วเงื้อดาบใหญ่เข้าปะทะ

ดาบกับทวนปะทะกัน

ดาบใหญ่ของแฮหัวตุ้นถูกกระแทกเบี่ยงออกไปทันที!

ทวนม้าซั่วในมือจางซุ่ยไหลตามแรง ฟาดเข้าใส่หน้าผากแฮหัวตุ้น

แฮหัวตุ้นง่ามนิ้วชาหนึบ รีบก้มหัวหลบทวนที่ฟาดลงมา

ซิหลงเห็นดังนั้น กัดริมฝีปากแน่น กระชับขวานใหญ่ ควบม้าพุ่งเข้าไป คำรามลั่น "จางซุ่ย ซิหลงมาแล้ว รับขวานข้า!"

จางซุ่ยเห็นแฮหัวตุ้นหลบได้ ซิหลงบุกเข้ามา ก็แทงทวนสวนกลับไป

ซิหลงฟันขวานลงมา

ขวานปะทะกับทวนที่แทงสวนมา เสียงดัง "เคร้ง" สนั่นหวั่นไหว

ขวานใหญ่ของซิหลงถูกกระแทกเบี่ยงออกไป

ทวนของจางซุ่ยพุ่งไปแทงโดนหมวกเกราะของซิหลง จนหมวกกระเด็นหลุดกระดอนไป

ซิหลงตกใจร้องเสียงหลง รีบควบม้าวนหนีไปด้านข้าง

แฮหัวตุ้นเห็นทั้งตนเองและซิหลงถูกจางซุ่ยซัดกระเด็นด้วยทวนเดียว เหงื่อเม็ดโป้งก็ผุดขึ้นที่หน้าผาก

ขณะควบม้าแยกตัวออกจากซิหลง แฮหัวตุ้นตะโกนลั่น "ซิหลง เจ้าซ้าย ข้าขวา!"

ซิหลงได้ยินดังนั้น ก็รีบวนไปทางซ้าย กระชับขวานแน่น พุ่งเข้าหาจางซุ่ยอีกครั้ง

แฮหัวตุ้นก็เงื้อดาบ พุ่งเข้าหาจางซุ่ยจากทางขวา!

สองคนสองม้าราวพายุบ้าคลั่ง พุ่งเข้าประชิดตัวจางซุ่ยในพริบตา

จางซุ่ยเห็นดังนั้น ก็ควบม้าพุ่งเข้าหาแฮหัวตุ้น

ซิหลงคำรามไล่หลังจางซุ่ย เงื้อขวานจะฟันใส่กลางหลังจางซุ่ย ตะโกน "ตายซะ!"

ขณะที่ทั้งสามกำลังจะปะทะกัน จางซุ่ยหงายหลังลงบนหลังม้า พลิกทวนแทงกลับหลังไปที่คอเสื้อม้าของซิหลง

ม้าศึกร้องโหยหวน ล้มคว่ำลง

ซิหลงที่อยู่บนหลังม้าก็กระเด็นตกม้าตามไปด้วย

แฮหัวตุ้นไม่สนใจซิหลง หัวใจเต้นรัวเร็ว เงื้อดาบฟันใส่จางซุ่ยที่อยู่ตรงหน้า

จางซุ่ยพลิกตัวลงจากหลังม้า ทวนม้าซั่วกวาดไปที่ขาหน้าม้าของแฮหัวตุ้น

ดาบของแฮหัวตุ้นฟันลงที่ม้าของจางซุ่ย

ยังไม่ทันได้ออกแรง เขาก็ปลิวไปพร้อมกับม้าที่ถูกทวนกวาดขาหน้าหัก!

ทหารราบสามพันนายด้านหลังโจซุนต่างพากันส่งเสียงฮือฮา

ทุกคนเบิกตากว้าง มองดูแฮหัวตุ้นและซิหลงล้มกลิ้งอยู่กับพื้นด้วยความหวาดกลัว

ด้านหลังจางซุ่ย สวีหรงเห็นโอกาส ชูดาบชี้ไปข้างหน้า ตะโกนก้องด้วยความตื่นเต้น "ฆ่า!"

ด้านหลังเขา ทหารม้าหนึ่งพันนายคำรามลั่น ควบม้าตะบึงเข้าใส่

โจซุนเห็นภาพนั้น หัวใจแทบหยุดเต้น

รีบควบม้าพุ่งออกไปรับหน้า พร้อมตะโกนลั่น "ช่วยคน!"

ทหารราบสามพันนายได้สติ รีบกรูตามกันเข้าไป

โจซุนอยู่ใกล้ซิหลงที่สุด

เขารีบดึงซิหลงที่ตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาขึ้นหลังม้า แล้วรีบควบม้าตรงไปหาแฮหัวตุ้น

จางซุ่ยกลิ้งตัวกับพื้นหลายตลบ

เห็นโจซุนดึงมือแฮหัวตุ้น จางซุ่ยรีบคว้าธนูคอมโพสิตที่สะพายอยู่ด้านหลัง ง้างสาย เล็งไปที่โจซุนแล้วยิงทันที!

ข้างกายเขา หวงหานควบม้าตามมาทัน ง้างธนูเล็งไปที่แฮหัวตุ้น

ทั้งสองปล่อยลูกธนูพร้อมกัน

โจซุนกำลังดึงมือแฮหัวตุ้น จะฉุดขึ้นม้า

ซิหลงสังเกตเห็นจางซุ่ยและหวงหานยิงธนูมา ร้องเสียงหลง "ระวังธนู!"

เขาใช้ขวานใหญ่ปัดป้องไปที่ด้านหน้าโจซุน

ลูกธนูสองดอกพุ่งมาถึงแทบจะพร้อมกัน!

ขวานของซิหลงปัดได้แค่ลูกธนูที่พุ่งมาแสกหน้าโจซุน!

แต่อีกลูกหนึ่ง ลอดผ่านใต้ขวานเขาไป ปักเข้าเต็มๆ ที่หน้าของแฮหัวตุ้น

แฮหัวตุ้นร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด

โจซุนดึงแฮหัวตุ้นขึ้นม้าได้ แฮหัวตุ้นก็สลบเหมือดไปแล้ว!

โจซุนมองแฮหัวตุ้นที่สลบอยู่ในอ้อมแขน มีลูกธนูปักอยู่ที่ตาซ้าย แทบจะช็อกตาย

น้ำตาเขาไหลพราก

แฮหัวตุ้น เสร็จแน่แล้ว!

คิดว่าแฮหัวตุ้นถูกยิงต่อหน้าต่อตา

คิดถึงการต้องไปเจอหน้าพี่ชายโจโฉ โจซุนอยากจะเชือดคอตัวเองตายเสียตรงนั้น

ซิหลงไม่ทันได้มองหน้าโจซุน

แต่เห็นแฮหัวตุ้นถูกยิง เขาก็รู้แล้วว่าโจซุนคิดอะไรอยู่

ตัวเขาเองก็อยากจะเชือดคอตายตามไปเหมือนกัน!

นี่คือแม่ทัพคนสำคัญที่เป็นญาติสนิทของโจโฉ เพิ่งจะสร้างผลงานใหญ่ที่เมืองพูเอียงมาหมาดๆ

วันนี้ กลับมาพลาดท่าต่อหน้าต่อตาเขาและโจซุน!

แต่เขารู้ดีว่า ถ้าเขาและโจซุนชิงตายไปตอนนี้ ทหารราบสามพันนายนี้คงไม่มีทางรอด

ซิหลงได้แต่ตะโกนลั่น "ถอยทัพ! รีบถอยทัพ!"

โจซุนได้ยินเสียงตะโกนของซิหลง ถึงได้สติ

ข่มความอยากตายเอาไว้ ควบม้าพาทหารไม่ถึงพันคนหนีตายอย่างทุลักทุเล

สวีหรงนำทหารม้าไล่ตามบดขยี้

ทหารม้าหนึ่งพันไล่ฆ่าทหารราบสามพันไปกว่าสิบลี้ ฆ่าไปกว่าสองพันคน สวีหรงถึงสั่งหยุดไล่ล่า

จางซุ่ยควบม้าตามมาทัน

เห็นโจซุนขี่ม้าพาคนไม่ถึงพันหนีไป จางซุ่ยสั่งให้กองทัพหยุดพัก ตั้งค่ายที่นี่เพื่อออมแรง

ภูเขาหัวคน จางซุ่ยสั่งให้ย้ายตามมาข้างหน้าด้วย

จากนั้น จางซุ่ยสั่งให้เคลียร์สนามรบ ตัดหัวทหารราบของโจโฉที่ถูกฆ่า มากองรวมกันเป็นภูเขาหัวคนอีกกอง

ส่วนศพ ให้ขุดหลุมลึกฝัง เพื่อป้องกันโรคระบาด

(จบแล้ว)