บทที่ 21: หีบทองคำใบที่สอง

บทที่ 21: หีบทองคำใบที่สอง

เมื่อได้ยินคำขอร้องของเฟยเนี่ยว อู๋โต้วก็พยักหน้าพลางตอบว่า "ไม่มีปัญหา"

สือโถวรีบกล่าวเสริมทันที "ผมด้วยนะครับ"

"พี่ใหญ่ ผมนี่แหละคือบอดี้การ์ดที่ซื่อสัตย์ที่สุดของพี่!" เฉียจื่อร่วมวงด้วยอีกคน

อู๋โต้วพยักหน้าตอบรับ "ไม่มีปัญหาๆ ดีทั้งนั้นแหละ ตอนนี้พวกเราก็คุ้นเคยกันแล้ว ถ้ามีโอกาสได้ร่วมงานกันอีกในอนาคต ผมจะเรียกพวกนายแน่นอน"

ใครบ้างจะพูดจาสละสลวยไม่เป็น? อย่างไรเสียคำพูดดีๆ ก็ไม่ได้ต้องเสียเงินซื้อหาอยู่แล้ว เขาเพียงแค่ตอบรับไปตามมารยาทเท่านั้น

"ตกลงครับ งั้นผมต้องขอบคุณพี่เต้าล่วงหน้าเลยนะ"

ในระหว่างที่กลุ่มคนกำลังพูดคุยกัน ลำพังเพียงพลังโจมตีของอู๋โต้วคนเดียวก็เพียงพอที่จะกวาดล้างมอนสเตอร์ที่ถูกเรียกออกมาทั้งหมด กระบวนการชิงหีบสมบัติครั้งนี้จึงราบรื่นยิ่งกว่าครั้งใด แม้แต่ปีศาจระดับล่างที่มีพลังชีวิตสูงถึง 4,000 แต้ม ก็ไม่อาจทนทานต่อการโจมตีของอู๋โต้วได้เพียงไม่กี่ระลอก มันล้มตายลงอย่างน่าอนาถ แต่ก็นับว่าจากไปอย่างสงบ

【ทีมโมจินเปิดหีบสมบัติทองคำสำเร็จ ได้รับรางวัลเป็นบัตรทอง 3,000 ใบ และค่าประสบการณ์อิสระ +3,000】

เมื่อหีบทองคำถูกเปิดออก อู๋โต้วก็เป็นฝ่ายเข้าไปเก็บกู้สิ่งของด้วยตัวเองอีกครั้ง

"เป็นยังไงบ้าง?"

"อืม... ของระดับทองสามชิ้น ม้วนคัมภีร์สองเล่ม"

"..."

สีหน้าของสมาชิกทีมเปรตหิวเริ่มบิดเบี้ยวไปเล็กน้อยด้วยความอิจฉา

【ปลอกแขนแห่งชัยชนะ (ระดับทองชั้นเลิศ): พลังโจมตี +50 / เจาะเกราะ +50 / ความเร็วโจมตี +50】

— น็อกเอาต์: หากผู้สวมใส่สังหารเป้าหมายได้ในขณะที่มีพลังชีวิตเต็ม จะมีโอกาส 5% ที่รางวัลจะเพิ่มเป็นสองเท่าหรือได้รับการเลื่อนระดับ

ให้ตายเถอะ... สีหน้าของอู๋โต้วเปลี่ยนไปเล็กน้อย

อย่าได้ดูถูกโอกาสเพียง 5% นี้เชียว สำหรับอุปกรณ์ใน 'องก์แรก' เพดานสูงสุดของโอกาสจะอยู่ที่ 10% ส่วนใน 'องก์ที่สอง' จะอยู่ที่ 20% ไล่เรียงกันไปตามลำดับ

แม้ปลอกแขนนี้จะมีโอกาสส่งผลเพียง 5% แต่นั่นก็นับว่าสูงมากแล้วสำหรับอุปกรณ์ในองก์แรก เมื่อรวมเข้ากับประสิทธิภาพในการกำจัดมอนสเตอร์ของเขา มันจะไม่ส่งผลรัวๆ เลยหรือไง?! ถึงแม้ความสามารถในการต่อสู้ของมันจะไม่ได้โดดเด่นนัก แต่ถ้าเขาต้องการเข้าปะทะจริงๆ เขาก็แค่พกปลอกแขนสำรองไว้อีกคู่หนึ่งก็สิ้นเรื่อง

มันดีกว่า 'ปลอกแขนเวทมนตร์' ที่เขาใช้อยู่ในตอนนี้อย่างแน่นอน เขาจึงตัดสินใจสวมใส่ปลอกแขนแห่งชัยชนะทันที

เปรตหิวกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะเอ่ยว่า "เอ่อ... พี่เต้า พวกเรามาคุยอะไรกันหน่อยไหม?"

"จะให้ราคาเท่าไหร่ล่ะ?"

เพียงอีกฝ่ายอ้าปาก อู๋โต้วก็รู้ทันทีว่าเขากำลังจะพูดอะไร เรื่องแบบนี้มันเดาง่ายจะตายไป

อุปกรณ์และไอเทมบนรถไฟขบวนนี้มักจะมีค่าด้วยเหตุผลหลักสองประการ อย่างแรกคือระบบเนตรสวรรค์จะกำหนดราคารับซื้อขั้นต่ำที่แน่นอนให้กับผู้เข้าร่วมการทดสอบ โดยอิงตามระดับองก์และคุณภาพของไอเทม ยกเว้นเพียงอุปกรณ์ระดับตำนานเท่านั้น ส่วนเหตุผลที่สองคือที่นี่ไม่ใช่ตลาดที่มีแต่ทรัพยากรไหลเข้าเพียงอย่างเดียว หลายคนเตรียมอุปกรณ์ชุดใหญ่มาเพื่อเข้าร่วมการทดสอบ แต่สุดท้ายกลับล้มเหลวและสูญเสียอุปกรณ์ทั้งหมดไป เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นจนเป็นปกติ

ดังนั้น ตราบใดที่เป็นทรัพยากร มันย่อมขายได้ราคาดีเสมอ หากขายไม่ออกจริงๆ ก็ยังส่งคืนเข้าระบบได้

เปรตหิวถามขึ้น "พี่จะขายปลอกแขนคู่ไหนให้ผมล่ะ?"

"คู่เวทมนตร์นี่ไง" อู๋โต้วโชว์ปลอกแขนแบบเปิดปลายนิ้วให้ดู

"60,000 บัตรทองเป็นไง?" เปรตหิวเสนอราคาที่ค่อนข้างสูง

ราคารับซื้อคืนของระบบสำหรับอาวุธทองในองก์แรกคือ 50,000 บัตรทอง ทักษะของปลอกแขนเวทมนตร์นั้นนับว่าใช้ได้ แต่ก็ไม่ได้ทรงพลังจนน่าเกลียด

อู๋โต้วพยักหน้า "พบกันก็นับว่าเป็นวาสนา 60,000 ก็แล้วกัน ผมไม่คิดเอากำไรจากนายหรอก"

เงิน 60,000 บัตรทองไม่ได้มากมายอะไรนักสำหรับผู้เข้าร่วมการทดสอบระดับนี้ ลำพังจดหมายเชิญองก์แรกเพียงฉบับเดียวก็ราคา 20,000 แล้ว นี่จึงเท่ากับราคาจดหมายเชิญเพียงสามฉบับเท่านั้น หากนำไปใช้จ่ายบนตู้โดยสารเพื่อท่องเที่ยวหรือแช่น้ำพุร้อน มันจะแลกเป็นค่าประสบการณ์อิสระได้ราว 6,000 แต้ม

แต่สำหรับไอเทมระดับทองในองก์แรก ราคานี้ถือว่ายุติธรรมแล้ว

"ไม่มีปัญหาครับ"

เปรตหิวเจรจากับเฟยเนี่ยวครู่หนึ่งเพื่อรวบรวมเงินให้ครบ 60,000 บัตรทอง ก่อนจะซื้อปลอกแขนเวทมนตร์จากอู๋โต้วและสวมใส่มันทันที ณ ตรงนั้น

ส่วนอุปกรณ์อีกสองชิ้นที่เหลือเป็นส่วนหนึ่งของเซตแห่งชัยชนะเช่นกัน ได้แก่โล่และมีดสั้น ซึ่งมีทักษะอุปกรณ์เหมือนกันทุกประการ

【โล่กลมแห่งชัยชนะ (ระดับทองชั้นเลิศ): พลังป้องกัน +400 / พลังชีวิต +200 / ลดความเสียหาย 50 แต้มในส่วนที่สวมใส่ชุดเกราะ】

— น็อกเอาต์: เงื่อนไขการทำงานเหมือนกับปลอกแขน

【มีดสั้นแห่งชัยชนะ (ระดับทองชั้นเลิศ): พลังโจมตี +50 / เจาะเกราะ +50 / ความเร็วโจมตี +50】

— น็อกเอาต์: เงื่อนไขการทำงานเหมือนกับปลอกแขน

"ทักษะของอุปกรณ์พวกนี้เหมาะกับกัปตันมากครับ แต่สำหรับพวกเรามันดูจะธรรมดาไปหน่อย" ฟักทองกล่าวพลางหยิบมีดสั้นขึ้นมา "มันไม่ค่อยเข้ากับประสิทธิภาพการทำดาเมจของพี่เท่าไหร่"

เดิมทีฟักทองใช้ดาบโค้งนรกระดับสีน้ำเงินชั้นดีอยู่ เขาจึงจำเป็นต้องเปลี่ยนมาใช้มีดสั้นแห่งชัยชนะเล่มนี้

อย่างไรก็ตาม เฉียจื่อไม่ได้คิดจะเอาโล่ไป "กัปตัน พี่เก็บไว้เถอะครับ ลำพังโล่กลมเวทมนตร์ของผมก็พอแล้ว ทหารแก่อย่างผมจะไปฆ่ามอนสเตอร์ได้สักกี่ตัวกันเชียว..."

"ก็ได้"

อู๋โต้วไม่ปฏิเสธ เขาเก็บโล่กลมแห่งชัยชนะไว้เพื่อนำไปขายต่อในภายหลัง

นอกจากนี้ยังมีม้วนคัมภีร์ทักษะอีกสองเล่ม

【ร่วมทำลาย (ทักษะอาชีพ): หลังจากที่คุณตาย ดวงวิญญาณจะยังคงสถิตอยู่ในตำแหน่งเดิมได้ 60 วินาที ในระหว่างนี้คุณสามารถทำการโจมตีปิดฉากเป้าหมายได้หนึ่งครั้งภายในระยะโจมตี】

เงื่อนไขการเรียนรู้: อาชีพนายพรานระดับสูง

"..."

ไม่ได้ดีเลิศแต่ก็ไม่ได้ไร้ประโยชน์ อย่างน้อยก็ส่งคืนระบบได้

เขามองไปที่ม้วนคัมภีร์ทักษะเล่มที่สอง และดวงตาก็ลุกวาวขึ้นมาทันที!

【มิสไซล์รังผึ้ง (ระดับเงิน): ควบแน่นและบีบอัดพลังงานแสงเพื่อสร้างมิสไซล์แสง เมื่อใช้งานจะสามารถระดมโจมตีใส่พื้นที่ที่กำหนดได้อย่างหนาแน่น】

เงื่อนไขการเรียนรู้: พละกำลัง 45 แต้ม

— คิงโบโบ้

เพียงแค่อ่านคำอธิบาย อู๋โต้วยังไม่สามารถระบุได้ว่ามันเป็นทักษะประเภทเดียวกับคลื่นพลังหรือไม่ แต่คำใบ้ 'คิงโบโบ้' ที่อยู่ด้านล่างหมายความว่าเขาไม่ต้องเสียเวลาคิดซ้ำสอง—เขาเรียนรู้ทักษะนี้ได้อย่างแน่นอน!

อู๋โต้วเก็บม้วนคัมภีร์ทักษะทั้งสองเล่มไว้กับตัว

"ตอนนี้พวกเราจะไปไหนกันต่อดีครับ? ดูเหมือนจะไม่มีบอสโผล่ออกมาเลย" เฉียจื่อเอ่ยด้วยความสงสัย

ทุกคนหันไปมองอู๋โต้ว เขาครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะตอบว่า "รอไปก่อน ถ้าถึงพรุ่งนี้ยังไม่มีอะไรเคลื่อนไหว พวกเราค่อยถอนตัว"

หากการทดสอบสิ้นสุดลงแล้วพวกเขาถอนตัวไม่ทัน จะถือว่าการทดสอบล้มเหลว และผู้เข้าร่วมจะถูกกำจัดทิ้งก่อนจะถูกส่งตัวกลับไปที่รถไฟ วันนี้เป็นวันที่ห้าของการทดสอบ เหลือเวลาอีกเพียงสองวันเท่านั้น

อู๋โต้วทำกำไรมามากพอแล้ว เขาไม่อยากจะเสี่ยงดวงรอจนถึงวันที่เจ็ด การถอนตัวออกไปก่อนนับว่าปลอดภัยที่สุด

หากถอนตัวไม่ทันจนต้องมาตายที่นี่ มันคงเป็นเรื่องที่น่าขำสิ้นดี ตำแหน่งของจุดถอนตัวสามารถดูได้จากแผนที่ดันเจี้ยน ซึ่งในปัจจุบันยังไม่มีจุดถอนตัวปรากฏขึ้นมาใหม่ จุดที่เคยปรากฏก่อนหน้านี้ก็ถูกคนอื่นใช้ไปหมดแล้ว

กลุ่มคนพักผ่อนอยู่กับที่และรอคอยอย่างอดทนอยู่หลายชั่วโมง ทันใดนั้น แผ่นดินก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า ลำแสงสีแดงพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าจากใจกลางเมือง ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากจุดที่พวกอู๋โต้วอยู่

ในเวลาเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนจากระบบเนตรสวรรค์ก็ดังขึ้น: "ในอีกสามชั่วโมง มหาปีศาจซึ่งเป็นบอสสุดท้ายของดันเจี้ยนจะปรากฏตัว บอสจะทำการไล่ล่าผู้เข้าร่วมการทดสอบในดันเจี้ยนทีละคน ขอให้ผู้เข้าร่วมการทดสอบทุกท่านเตรียมตัวถอนตัวโดยด่วน!"

แผ่นดินไหวครั้งนี้เหมือนกับครั้งก่อนหน้า คือมาเร็วเคลมเร็ว กินเวลาไม่ถึงห้าวินาที

ฟักทองถามด้วยความตื่นเต้น "พี่ใหญ่ พวกเราจะสู้กับมันไหม?"

การล่าบอสคือแหล่งทำกำไรที่สูงที่สุดในการทดสอบ โอกาสที่จะได้เก็บกวาดของจากบอสนั้นหาได้ยากยิ่ง จึงต้องรักษาโอกาสนี้ไว้ให้ดี

"สู้แน่นอน ไปดูสถานการณ์ก่อนเถอะ" อู๋โต้วตอบโดยไม่ลังเล

จากนั้นพวกเขาก็รีบออกจากอาคารจอดรถและมุ่งหน้าไปยังทิศทางของเสาแสงสีแดง ที่ใจกลางเมือง พวกเขาเห็นหลุมลึกขนาดมหึมาล้อมรอบด้วยอาคารที่พังทลาย แสงสีแดงพุ่งขึ้นมาจากก้นหลุมนั้นเอง

เมื่อยืนอยู่ที่ขอบหลุม อู๋โต้วมองลงไปเห็นร่างที่เลือนรางกำลังอาบแสงสีแดงอยู่ รูปลักษณ์ของมันคล้ายกับปีศาจระดับล่าง แต่มีเขาคู่หนึ่งบนหน้าผาก มีปีกคู่หนึ่งอยู่ที่ซี่โครง ร่างกายสูงใหญ่กว่าสี่เมตร และในมือถือดาบยักษ์ที่มีเปลวเพลิงสีเขียวลุกโชน

【มหาปีศาจ (บอส): นับถอยหลังการปรากฏตัว 1 ชั่วโมง 22 นาที 43 วินาที】

สมาชิกในกลุ่มหันมาสบตากัน สือโถวเป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน "งานนี้ผมขอไม่ร่วมน่ะครับ ขอให้พวกพี่โชคดีนะ!"

เดิมทีสือโถวตั้งใจจะอยู่รอดูสถานการณ์และอาจจะช่วยเหลือสักแรง แต่เมื่อได้เห็นรูปลักษณ์ของมหาปีศาจ ความกดดันมหาศาลทำให้เขาตัดสินใจว่าการถอนตัวออกไปอย่างปลอดภัยน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด