บทที่ 22 ระยะเวลาตรวจสอบความผิดย้อนหลัง

บทที่ 22 ระยะเวลาตรวจสอบความผิดย้อนหลัง

"ฉันไม่จำเป็นต้องลงมือทำอะไรจริงๆ หรอก แค่ปล่อยข่าวลือออกไปว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นอมตะ พวกนายก็จะไม่มีวันได้อยู่อย่างสงบสุขอีกเลย"

ในขณะที่ฉินโซ่วมัวแต่กระหยิ่มยิ้มย่อง จู่ๆ จางฉู่หลานก็เอ่ยถามขึ้นมา

"สรุปว่าพี่ฉินยังไม่ได้บอกเรื่องพี่เป่าเป่ากับใครใช่ไหมครับ?"

หืม?

อ๊ะ!

ดูเหมือนเขาจะเคยหลุดปากบอกจางฉู่หลานไปแล้วนี่นา?

ฉินโซ่วเคาะหัวตัวเองเบาๆ

นั่นปะไร ยิ่งคนเราแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งไม่ถนัดเรื่องการวางแผนใช้เล่ห์เหลี่ยมมากเท่านั้น

เขาลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าเคยพูดอะไรออกไปบ้าง

"ฉันยังไม่ได้ป่าวประกาศไปทั่วหรอก แค่ขายข่าวให้พวกองค์กรชาวบ้านไปนิดหน่อย"

ฉินโซ่วพูดต่อโดยไม่รอให้จางฉู่หลานซักไซ้

"อย่าทำท่าเหมือนว่าตัวเองไม่มีอะไรจะเสียเพียงเพราะไม่ได้ครอบครอง 'ต้นกำเนิดพลังชี่' สิ"

"จริงๆ แล้วไอ้ 'เคล็ดวิชาเกษตรกร' ของนายน่ะ ดึงดูดความเกลียดชังและล่อเป้ายิ่งกว่าต้นกำเนิดพลังชี่ซะอีก"

จางฉู่หลานสะดุ้งโหยง

เขารู้เรื่องเคล็ดวิชาเกษตรกรด้วยเหรอ?

แต่ว่า... ชื่อเคล็ดวิชาเกษตรกรนี่พี่เป่าเป่าเป็นคนตั้งให้ไม่ใช่เหรอ?

ดึงดูดความเกลียดชังงั้นเหรอ? หมายความว่ายังไงกัน?

จางฉู่หลานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

"พี่ฉินครับ เรามาตกลงกันเถอะ ผมจะช่วยทำทุกอย่างที่พี่ต้องการ แลกกับข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ จากพี่"

ฉินโซ่วแค่นเสียงในลำคอ

"อย่าพูดเลยว่ามีอะไรที่ฉันทำไม่ได้ ต่อให้มี นายจะทำมันได้เหรอ?"

"แค่ฉันชมหน่อยเดียวนี่ถึงกับเหลิงจนตัวลอยเลยรึไง?"

จางฉู่หลานไม่ได้เก็บคำประชดประชันของฉินโซ่วมาใส่ใจ กลับยิ่งแสดงความมั่นใจมากขึ้น

"พี่ฉินครับ พี่เดินทางไปไหนมาไหนลำบากมากใช่ไหมล่ะครับ?"

หัวใจของฉินโซ่วกระตุกวูบ แต่สีหน้ายังคงเรียบเฉย

"เดินทาง?"

"ตลกน่า นายไม่เข้าใจความสามารถของฉันหรือไง? โลกกว้างใหญ่ใบนี้มีที่ไหนที่ฉันไปไม่ได้บ้าง?"

จางฉู่หลานเริ่มด้วยการเยินยอสองสามประโยค ก่อนจะเข้าเรื่อง

"เฉวียนซิ่งก็ส่วนเฉวียนซิ่ง คนเถื่อนไร้สังกัดก็ส่วนคนเถื่อน"

"ในความเป็นจริง แม้แต่พวกคนของเฉวียนซิ่งก็ยังมีตัวตนที่ถูกกฎหมาย แต่ดูเหมือนพี่ฉินจะไม่มีที่มาที่ไปเลยนะครับ"

ฉินโซ่วเห็นด้วยในใจ เขาเคยคิดมาตลอดว่าพวกเฉวียนซิ่งคืออาชญากรที่รัฐบาลตามล่า

แต่ความจริงแล้ว สมาชิกเฉวียนซิ่งส่วนใหญ่สามารถใช้บัตรประชาชนเช็กอินโรงแรม ขึ้นรถไฟ รถไฟความเร็วสูง หรือขึ้นเครื่องบินได้ตามปกติ แถมยังเปิดบริษัทถูกกฎหมายได้ด้วยซ้ำ ตราบใดที่ไม่ไปทำร้ายคนธรรมดา ตำรวจก็แทบจะไม่เข้ามายุ่ง

นั่นเป็นเพราะรัฐบาลมักจะปล่อยให้พวกผู้มีพลังพิเศษฆ่าแกงกันเอง ตราบใดที่ไม่กระทบต่อความสงบเรียบร้อยของสังคม

ดังนั้น บริษัทนาตูทงจึงให้ความสำคัญกับการจับกุมผู้มีพลังพิเศษที่ก่อความวุ่นวายหรือทำร้ายคนธรรมดาก่อน ส่วนพวกที่แค่อ้างตัวว่าเข้าเฉวียนซิ่งแต่ไม่ได้ก่อเรื่องร้ายแรงอย่างหลิวเหยียนเหยียน ก็มักจะได้รับโทษเบาๆ

ดังนั้น ฉินโซ่วจึงอยากได้สถานะตัวตนที่ถูกกฎหมายมาตลอด เพราะมันมีประโยชน์มาก

แต่... เขาไม่เคยมีโอกาสเลย!

และตอนนี้จางฉู่หลานกลับเป็นฝ่ายเสนอเรื่องนี้ขึ้นมาเอง

"ผู้น้อยเพิ่งเข้าบริษัทมาได้ไม่นาน ยังเป็นมือใหม่ พี่ฉินช่วยสงเคราะห์ข้อมูลให้ผู้น้อยหน่อย แล้วผู้น้อยจะช่วยพี่ลงทะเบียนสถานะตัวตนให้ จากนั้นก็จะมอบบัตรประชาชนกับทะเบียนบ้านให้พี่ ตกลงไหมครับ?"

"วันหน้าถ้าผู้น้อยมีตำแหน่งใหญ่โตในบริษัท พี่ฉินมีเรื่องอะไรให้ช่วย ผู้น้อยจะช่วยสุดความสามารถแน่นอน"

ฉินโซ่วรู้สึกทึ่ง หมอนี่พูดจาลื่นไหลเกินไปแล้ว มันทำให้เขารู้สึกเขินนิดๆ ด้วยซ้ำ

ทั้งที่เป็นฝ่ายลงทะเบียนให้ฉินโซ่วแท้ๆ แต่กลับพูดเหมือนกับว่าฉินโซ่วกำลังให้ความช่วยเหลือจางฉู่หลานอยู่

"อะแฮ่ม!"

"ก็ได้ ฉันเห็นแก่หน้าน้องชายฉู่หลานหรอกนะ เรื่องนี้ฉันจะช่วย"

"ส่วนเรื่องศพปู่ของนาย เดี๋ยวฉันจะให้คนเอาไปฝังคืนให้ทีหลัง... ไม่สิ หลังจบงานชุมนุมหลัวเทียนต้าเจี้ยว ฉันจะเอาไปคืนให้ด้วยตัวเอง"

ฉินโซ่วกระแอมเบาๆ สองที

"ข้อมูลในบัตรอย่าใช้ชื่อฉินโซ่วล่ะ ชื่อนี้ความหมายไม่ดี แถมยังล่อเป้าด้วย"

จางฉู่หลานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมบันทึกข้อมูล พร้อมทำมือโอเค

"ฉินฉางเซิง (ฉินผู้เป็นอมตะ) ไหมครับ?"

"ใช้ได้ๆ ชื่อนี้เข้าท่า"

"วันเดือนปีเกิด ภูมิลำเนา ที่อยู่..."

"อายุสักยี่สิบสามยี่สิบสี่ เกิดวันที่ 6 เดือน 6 ปีเกิดนายไปคำนวณเอาเอง ฉันไม่รู้"

"ภูมิลำเนา... มั่วๆ ไปเถอะ"

"ที่อยู่ปัจจุบัน... ตอนนี้ฉันยังไม่มีบ้าน ใส่ๆ ไปก่อน"

จางฉู่หลานจดข้อมูลที่ฉินโซ่วบอกลงในโทรศัพท์

ข้อสันนิษฐานอันน่าสะพรึงกลัวก่อตัวขึ้นในใจเขาแล้ว

โดยเฉพาะหลังจากที่ได้รับรู้เรื่องราวของเฟิงเป่าเป่าจากตาแก่สวีเซียง

เมื่อนำมาประกอบกับความแปลกประหลาดหลายอย่างของฉินโซ่ว:

มีพลังบำเพ็ญเพียรที่ไม่สอดคล้องกับอายุภายนอกอย่างรุนแรง

ปรากฏตัวขึ้นมาดื้อๆ โดยไร้ร่องรอยการมีตัวตนในโลกนี้มาก่อน

ล่วงรู้ความลับเกี่ยวกับปู่ของเขาและเฟิงเป่าเป่า

ดังนั้น จางฉู่หลานจึงกล้าคาดเดาอย่างบ้าบิ่นว่า:

ฉินโซ่วและเฟิงเป่าเป่ามีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นคนประเภทเดียวกัน—มนุษย์อมตะ!

เพียงแต่ฉินโซ่วแตกต่างจากเฟิงเป่าเป่าตรงที่เขาปรากฏตัวช้ากว่ามาก อาจจะช้ากว่าหลายสิบปี ทำให้บริษัทหาประวัติของเขาไม่เจอ

ที่มาที่ไปของเขาก็อาจจะต่างกัน เพราะคนคนนี้ใช้วิชาสายฟ้าได้

"จริงสิ พี่ฉิน เรามาแลกช่องทางติดต่อกันไว้หน่อยไหมครับ"

ฉินโซ่วหรี่ตามองด้วยความระแวง ไอ้เด็กนี่กล้าขอเบอร์ติดต่อเขาเหรอ?

แถมยังไม่ถามเรื่องปู่กับเฟิงเป่าเป่าต่อด้วย?

ยอมแพ้แล้วเหรอ?

ต้องรู้ก่อนนะว่า นี่เป็นวิธีล้วงข้อมูลที่ง่ายที่สุดของจางฉู่หลานแล้ว

แน่นอน บางทีอาจเป็นเพราะจางฉู่หลานยังไม่เคยเจออุปสรรคหนักๆ และกำลังมั่นใจเต็มเปี่ยมกับงานชุมนุมหลัวเทียนต้าเจี้ยวที่กำลังจะมาถึง

"เบอร์โทร 138XXXXXXXX"

จางฉู่หลานเมมเบอร์ลงเครื่อง

"อีกอย่างครับพี่ฉิน เรื่องนั้นผมสืบมาเกือบจบแล้ว ถ้าพี่ให้ข้อมูลเพิ่มอีกนิด ผมอาจจะไม่ต้องเข้าร่วมงานชุมนุมหลัวเทียนก็ได้นะ"

ฉินโซ่วสะดุ้ง

"ไม่!"

"ฉันพูดอะไรไม่ได้ทั้งนั้น!"

เขารู้สึกว่าตัวเองเล่นใหญ่ไปหน่อย จึงเสริมว่า

"อย่ามาหลอกถามกันซะให้ยาก ตาแก่สวีเซียงนั่นไม่มีข้อมูลที่มีประโยชน์อะไรหรอก"

จางฉู่หลานก้มหน้าลง เผยรอยยิ้มที่มีความหมายแฝงในมุมที่ฉินโซ่วมองไม่เห็น

เมื่อเงยหน้าขึ้น

เขาก็กลับมาทำหน้าใสซื่อไร้เดียงสาเหมือนเดิม

"พี่ฉิน สรุปแล้วเคล็ดวิชาเกษตรกรนี่มันคืออะไรกันแน่ครับ?"

"ไหนพี่บอกว่าวิชานี้มันดึงดูดความเกลียดชัง? ผมควรเลิกฝึกมันไหม?"

ฉินโซ่วรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องปิดบัง เพราะตัวจางฉู่หลานเองก็ยังไม่เข้าใจมันอย่างถ่องแท้ และมันก็ไม่ได้เกี่ยวกับแผนการของเขา

"นายจะฝึกหรือไม่ฝึกมันก็ไม่เกี่ยวกับฉัน"

"ฉันฟันธงไม่ได้หรอกนะว่าเคล็ดวิชาเกษตรกรโดยเนื้อแท้แล้วมันคือต้นกำเนิดพลังชี่หรือเปล่า"

"แต่ถ้านายตั้งใจฝึกมันให้ดีๆ ล่ะก็ มันจะทำให้นายมีลูกได้เชียวนะ!"

มีอะไรนะ?

มีลูก?

จางฉู่หลานรู้สึกขนลุกซู่เมื่อเห็นฉินโซ่วยกยอเคล็ดวิชาเกษตรกรซะเลิศเลอ แถมยังพูดด้วยสีหน้าปลื้มปริ่มสุดๆ

เพราะเขารู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ ว่าคำอธิบายของฉินโซ่วมันดันแม่นยำอย่างบอกไม่ถูก... ไอ้ก้อนพลังในท้องเขามันก็เริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จริงๆ นั่นแหละ!

"ฮ่าๆๆ ดูทำหน้าเข้าสิ กลัวจนลนลานเชียว ไม่ใช่ตั้งท้องมีลูกแบบนั้น มันคือ 'หยวนอิง' (ทารกวิญญาณ)"

"จะพูดยังไงดี โอ๊ย!"

"ไม่สิ!"

"จะอธิบายยังไงดีวะ..."

หลังจากแยกทางกัน

เมื่อกลับมาถึงฐานที่มั่นในหมู่บ้านตงเซียง ฉินโซ่วรู้สึกเหมือนตัวเองโดนหลอกยังไงชอบกล

หมอนั่นจะเริ่มสืบจากเคล็ดวิชาเกษตรกรหรือเปล่านะ?

คงไม่หรอกมั้ง?

ฉันเตือนเขาไปแล้วว่าห้ามเปิดเผยให้คนอื่นรู้ ไม่งั้นจะโดนพวกสิบผู้เฒ่าเพ่งเล็งเอา

ฉินโซ่วไม่ได้โกหก

เพราะ "เทพวิญญาณ" ของจางฉู่หลานนั้นมาจากเคล็ดวิชาเกษตรกร และเทพวิญญาณก็คือวิชาเฉพาะตัวของอู๋เกินเซิง อดีตเจ้าสำนักเฉวียนซิ่ง

และอู๋เกินเซิงก็ถือเป็นศัตรูคู่อาฆาตที่หลวี่จิน หนึ่งในสิบผู้เฒ่า ไม่ยอมอยู่ร่วมโลกด้วย... "หวังว่าจางฉู่หลานจะฉลาดพอ ไม่เริ่มสืบจากเรื่องเทพวิญญาณนะ"

ฉินโซ่วทบทวนการเจรจากับจางฉู่หลานในครั้งนี้

การได้สถานะตัวตนที่ถูกกฎหมายถือเป็นลาภลอย เป้าหมายเดิมที่จะมาปิดปากและขัดขวางไม่ให้หมอนั่นทำเสียเรื่องก็บรรลุผลแล้ว

เพียงแต่จางฉู่หลานก็ได้ข้อมูลบางอย่างกลับไปเหมือนกัน

ทฤษฎีหน้าต่างบานที่แตกงั้นเหรอ?

ใช่จริงๆ ด้วย!

"เด็กนี่มันเจ้าเล่ห์เพทุบายเกินไปแล้ว เกือบจะเหมือนปิศาจอยู่แล้ว เชือดทิ้งซะดีไหม!"

ฉินโซ่วพึมพำกับตัวเองอย่างหงุดหงิดกับข้อความแจ้งเตือนจากระบบที่เด้งขึ้นมาในวันนั้น ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้วะ! ถ้าบอกก่อนคงไม่เกิดความผิดพลาดใหญ่หลวงขนาดนี้หรอก!

【แจ้งเตือนจากระบบแพะรับบาปไร้เทียมทาน: ระยะเวลาคุ้มครองมือใหม่ของโฮสต์สิ้นสุดลงแล้ว โปรดระมัดระวังอย่าให้แพะรับบาปหลุดมือ เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกริบคืนรางวัล】

【เริ่มตั้งแต่วันนี้ รางวัลที่โฮสต์ได้รับจะมี 'ระยะเวลาตรวจสอบย้อนหลัง' เป็นเวลาสามเดือน】

หมายความว่ายังไง?

น่าจะหมายความว่าถ้าภายในสามเดือน ฉินโซ่วเผลอทำตัวขาวสะอาดจนพ้นมลทิน รางวัลที่เกี่ยวข้องจะถูกเรียกคืน

พูดง่ายๆ ก็คือ ต้องกอดหม้อดำรับบาปนี้ไว้ให้แน่นๆ ห้ามปล่อยหลุดมือเด็ดขาด

ทันใดนั้น มีคนมาขัดจังหวะความคิดของฉินโซ่ว

"พี่ฉิน พี่พูดถึงใครอยู่เหรอครับ?"

"เจ้าเล่ห์เหมือนปิศาจ? เวอร์ไปมั้งครับ?"

ฉินโซ่วจ้องมองเขาเขม็ง หลวี่เหลียงรู้สึกเข่าอ่อนและสั่นเทาขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

เอ๊ะ?

คงไม่ได้หมายถึงผมหรอกใช่มั้ย?

"อ่า ฮ่าๆๆ~"

"พี่ฉินนี่อารมณ์ขันจังเลยนะครับ..."

"เอ่อ... ทุกคนออกเดินทางไปเจียงซีกันแล้ว พี่จะไปไหมครับพี่ฉิน?"