บทที่ 14 เข่นฆ่าเหล่าผู้เก่งกาจ

บทที่ 14 เข่นฆ่าเหล่าผู้เก่งกาจ

~อาเรส~

ทันทีที่ฉันปีนขึ้นจากหน้าผ่าได้สำเร็จ ฉันก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกและร่างกายของฉันก็เต็มไปด้วยฝุ่นขณะที่ฉันนอนลงบนพื้น

ฉันใช้เวลาปีนขึ้นมามากกว่าสองชั่วโมง และเหลือเวลาอีกไม่มากก่อนจะสิ้นสุดการสอบคัดเลือก ดังนั้นหลังจากพักสักครู่ ฉันจึงตัดสินใจเคลื่อนไหวทันที…

ฉันควบคุมกระแสไฟฟ้าทั่วร่างกายเพื่อเพิ่มความเร็วและรวมเข้ากับเทคนิคการเคลื่อนไหวของฉัน ฉันเชื่อว่าความเร็วของฉันไม่เป็นสองรองใครถ้าเทียบกับนักเรียนอายุรุ่นราวคราวเดียวกับฉัน…

ฉันตระเวนไปทั่วป่าในเวลาไม่นานและครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของป่า และในขณะนั้นฉันก็ตัดหัวของผู้สมัครทุกคนที่ฉันพบไปด้วย ไม่แม้แต่จะมองพวกเขาเป็นครั้งที่สองหรือไม่สนใจร่างที่ไร้ศีรษะของพวกเขา

จำนวนของผู้สมัครที่โดนฉันตัดหัวนั้นมีจำนวนมาก…

หลังจากอาละวาดไปสองสามนาที ในที่สุดฉันก็หยุดเพราะตอนนี้พลังวิญญาณของฉันใกล้จะหมดลงแล้ว และตัดสินใจที่จะพักผ่อนและเติมเต็มมานาบางส่วนที่หมดลงในพลังวิญญาณของฉัน…

ตอนนี้อาณาเขตปลอดภัยของป่ากำลังหดตัวลงอย่างรวดเร็วอย่างเห็นได้ชัด ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจหาจุดที่สามารถสังเกตผู้สมัครที่เหลือทั้งหมดได้ และไม่ต้องแปลกใจเลยที่ฉันเห็นต้นไม้ใหญ่อยู่ใจกลางป่าและตัดสินใจพักอยู่ที่นั่นจนกว่าฉันจะรวบรวมมานาได้เพียงพอ…

***************

เวลาผ่านไป ผู้สมัครถูกกำจัดในอัตราที่น่าตกใจ เนื่องจากการต่อสู้เกิดขึ้นทั่วป่า ตอนนี้ป่าขนาดใหญ่กลายเป็นขนาดของโคลอสเซียมที่ซึ่งผู้สมัครหลายคนต่อสู้กันอย่างสิ้นหวัง และเสียงการต่อสู้ของพวกเขาก็ดังก้องไปทั่วป่า ..

ไม่กี่นาทีต่อมา ผู้สมัครส่วนใหญ่ก็ถูกคัดออก เหลือเพียงผู้สมัครที่แข็งแกร่งที่สุดเท่านั้นที่รอดชีวิตอยู่ตอนนี้…

“จากนี้ไป การต่อสู้จะเข้มข้นขึ้น เนื่องจากผู้สมัครที่รอดชีวิตทุกคนมีความแข็งแกร่งในวิถีทางของพวกเขา” หนึ่งในนักวิจารณ์กล่าว

และในไม่ช้าก็พิสูจน์ได้ว่าคำพูดของเขาเป็นความจริง การต่อสู้กลายเป็นการดวลกันระหว่างผู้สมัครที่เหลือ...ตอนนี้หน้าจอมุ่งเน้นไปที่ผู้สมัครที่มีชื่อเสียงสองคนที่เผชิญหน้ากันอยู่ พวกเขาคือเจ้าหญิงเอลฟ์ 'ไดอาน่า เอลิโอร่า' และคนที่สองคือเจ้าชายแห่งอาณาจักรอล็อคโทน่า 'โคลด วัลเดมาร์'

***************

ไดอาน่า เอลิโอร่า VS โคล้ด วัลเดมาร์

เป็นการต่อสู้ระหว่างผู้โจมตีระยะไกลและผู้โจมตีระยะใกล้ ทุกคนรู้ว่าใครได้เปรียบในการต่อสู้ครั้งนี้....และในไม่ช้าการต่อสู้ของพวกเขาก็เริ่มขึ้นเมื่อไดอาน่าเริ่มเคลื่อนไหวครั้งแรก

เธอยิงธนูด้วยอัตราที่รวดเร็วโดยไม่รอให้โคลดเตรียมตัว แต่ก่อนที่ลูกธนูจะโดนเขา โคลดก็หายไปจากจุดที่เขายืนอยู่ และไม่นานก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งข้างหลังไดอาน่า โดยต้องการจะเชือดคอเธอและยุติการต่อสู้อย่างรวดเร็วที่สุด

เมื่อสัมผัสได้ถึงศัตรูที่อยู่ข้างหลังเธอ ไดอาน่าตอบสนองอย่างรวดเร็วและหลบการโจมตีของเขา แต่เธอก็ยังไม่เร็วพอ มีดสั้นได้สร้างรอยแผลเป็นขนาดใหญ่บนลำคอที่สวยงามของเธอ…

“โอ้ เจ้าเร็วพอๆ กับเอลฟ์เลยนะ” โคลดออกความเห็น

“งี่เง่า ความว่องไวของเอลฟ์นั้นสูงกว่าของมนุษย์อยู่แล้ว” ไดอาน่าสวนกลับในขณะที่ถูรอยแผลเป็นที่คอของเธอ

และในไม่ช้าเธอก็ยิงธนูอีกครั้งในขณะที่ใช้ธาตุลมกับพวกมันอย่างต่อเนื่อง โคลดใช้เทคนิคการเคลื่อนไหวของเขาและหลบหลีกการโจมตีทั้งหมดของเธออย่างชำนาญ ลูกศรสามารถโจมตีได้เฉพาะภาพติดตาของเขาเท่านั้น

ทันทีที่ไดอาน่าอยู่ในระยะโจมตี โคลดก็โจมตีเธอด้วยมีดสั้นอย่างต่อเนื่อง

ไดอาน่าเคลื่อนตัวถอยหลังอย่างรวดเร็วในขณะที่สกัดกั้นการโจมตีของโคลดด้วยคันธนูของเธอ

ในไม่ช้าโคลดก็หายตัวไปและปรากฏตัวขึ้นข้างหลังเธอและโจมตีอีกครั้ง

แต่คราวนี้ ไดอาน่ากลิ้งไปข้างหน้าโดยคาดหวังการโจมตีของเขาเช่นนี้อยู่แล้ว แล้วเธอก็หันกลับไปหาโคลดพร้อมยิงธนูออกไปอย่างรวดเร็ว

โคลดถูกลูกธนูสวนกลับของเธอเล่นงานและพยายามหลบการโจมตีนั้นโดยใช้มีดสั้นของเขา แต่หลังจากเบี่ยงลูกศรไปได้ไม่กี่ดอก เขาก็พลาดไปโดนลูกธนูดอกหนึ่งปักเข้าที่ต้นขาซ้ายของเขา…

“อ๊าก” โคลดร้องครวญครางด้วยความตกใจ แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดมากนักในพื้นที่มิติ แต่ยิ่งโดนโจมตีแรงเท่าไหร่ ร่างกายของพวกเขาก็จะยิ่งเจ็บปวดมากขึ้นเท่านั้น…

“บ้าเอ้ย ข้าจะฆ่าเจ้า” โคลดสูญเสียความสงบและตะโกน ทิ้งศักดิ์ศรีความเป็นเจ้าชายไว้เบื้องหลัง…

เขาโกรธจัดและพุ่งเข้าหาไดอาน่าและฟาดซ้ำไปซ้ำมาในขณะที่มีดสั้นของเขาปกคลุมไปด้วยออร่าสีเหลือง

ไดอาน่าขยับตัวไปด้านหลังในขณะที่ใช้คันธนูขวางการโจมตีของเขา แต่เธอไม่สามารถป้องกันการโจมตีทั้งหมดของเขาได้ และรอยขีดข่วนสามารถเห็นได้ทั่วร่างกายของเธอ ไดอาน่าอดทนต่อพลังโจมตีที่ได้รับด้วยใบหน้าที่เจ็บปวดและยังคงปิดกั้นการโจมตีของโคลดอยู่เช่นนั้น…

การต่อสู้ของพวกเขาดำเนินต่อไปไม่กี่นาที และพวกเขาแลกเปลี่ยนการโจมตีหลายครั้ง แต่ส่วนใหญ่แล้วไดอาน่าเป็นฝ่ายตั้งรับเสียมากกว่าและดูเหมือนเธอจะเสียเปรียบ

คาดว่าในไม่ช้าการต่อสู้ของพวกเขาคงจะจบลงด้วยความเหนื่อยล้าของทั้งคู่…

โคลดยังคงโจมตีไดอาน่าอย่างรุนแรงมากขึ้น และไดอาน่าก็พบกับช่วงเวลาที่ยากลำบากในการป้องกัน แต่จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงแตกหักระหว่างการแลกเปลี่ยนกระบวนท่า และในที่สุดคันธนูของไดอาน่าก็หักออกเป็นสองท่อน…

เมื่อเห็นเช่นนั้นโคลดยิ้มกว้างและเคลื่อนไหวทันที เขาหายตัวไปจากที่ของเขา แล้วไปปรากฏตัวอีกครั้งข้างหลังไดอาน่าแล้วแทงเข้าไปที่คอของเธอ

ไดอาน่าผู้ยอมรับชะตากรรมทำหน้าพ่ายแพ้....แต่ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตกใจก่อนจะตกรอบไป

ไดอาน่าไม่ได้ตายเพราะกริชเชือดคอ แต่ตายเพราะดาบที่ตัดหัวเธอ

ในวินาทีที่กริชของโคลดสัมผัสที่คอของไดอาน่าเธอเห็นเงาสีฟ้าพุ่งตรงมาหาเธออย่างรวดเร็ว และก่อนที่โคลดจะฟันคอเธอ หัวของไดอาน่าและหัวของโคลดก็ถูกแยกออกจากร่างกายและกำจัดทั้งสองออกไปพร้อมกัน

มันคือ 'อาเรส วอน รอธสเตย์เลอร์'...

นักเรียนและอาจารย์แม้แต่คนในห้องวีไอพีที่หมกมุ่นอยู่กับการดวลระหว่าง 'ไดอาน่า เอลิโอล่า' และ 'โคลด วัลเดมาร์' ต่างก็พูดไม่ออก

แต่ในไม่ช้า ฝูงชนก็กลายเป็นวุ่นวายทันที พร้อมกับเสียงเชียร์และเสียงโห่ร้องก็ดังไปทั่วสนาม ส่วนใหญ่เป็นเสียงเชียร์จากผู้ชมที่เป็นผู้หญิง และตะโกนด่าหรือสาปแช่งจากผู้ชมที่เป็นผู้ชายเมื่อพวกเขาเห็นว่าศีรษะของไดอาน่าถูกตัดออกมา…

อาเรสที่เคลื่อนไหวไปทั่วป่าขนาดโคลอสเซียม แล้วหยุดการเคลื่อนไหวของเขาในขณะที่เขาเห็นว่าเส้นทางของเขาถูกปิดกั้นด้วยทุ่งน้ำแข็ง

อาเรสมุ่งความสนใจไปที่ศูนย์กลางของทุ่งน้ำแข็งและในไม่ช้าเขาก็พบเจ้าของทุ่งน้ำแข็งแห่งนี้

ในใจกลางของทุ่งน้ำแข็ง เขาเห็นสาวสวยผมสีฟ้าและดวงตาสีฟ้านั่งอยู่บนบัลลังก์ที่ทำจากน้ำแข็งโดยที่ศีรษะของเธอหันไปทางขวามือของเธอ…

“ลิเวีย ฟรอสติน” อาเรสพึมพำกับตัวเอง

เมื่อได้ยินชื่อของเธอ รอยยิ้มเล็กๆ ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของลิเวีย.....

เมื่อได้เห็นอาเรสและลิเวียเผชิญหน้ากัน ฝูงชนต่างพากันบ้าคลั่งและเสียงโห่ร้องแห่งความตื่นเต้นก็ดังไปทั่วสนาม แม้แต่ในห้องวีไอพีทุกคนก็มีสีหน้าคาดหวัง เพราะพวกเขาก็ตื่นเต้นกับการต่อสู้ครั้งนี้เช่นกัน

และในไม่ช้า การเผชิญหน้าระหว่าง 'อาเรส วอน รอธสเตย์เลอร์ และ 'ลิเวีย ฟรอสติน' ก็ได้เริ่มต้นขึ้น…

********************