บทที่ 2: การคำนวณของพ่อค้าหน้าเลือด

บทที่ 2: การคำนวณของพ่อค้าหน้าเลือด

เมื่อมีระบบอยู่ในมือ หลินฟานก็ไม่เกรงกลัวกับดักของคนพวกนี้อีกต่อไป

เขาเดินตรงดิ่งกลับไปหาไกด์และแผงขายหินร้านเดิม

หลินฟานแสร้งทำสีหน้าไม่พอใจ พร้อมกับพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ "เถ้าแก่ ผมขอซื้อหินดิบต่อ!"

"หินน่ะมีเยอะแยะ แต่ลื้อยังมีเงินซื้อเหรอ? ก็รู้นี่ว่าหินร้านอั๊วราคาสูงนะ"

เจ้าของแผงเป็นชายอ้วนตาเจ้าเล่ห์ แค่เห็นหน้า หลินฟานก็คันไม้คันมืออยากจะซัดหน้ามันสักหมัด

หลินฟานควักบัตรธนาคารออกมาโบกไปมาตรงหน้าเจ้าของร้านแล้วพูดว่า "ดูถูกกันนี่ ถ้าไม่อยากขาย เดี๋ยวผมไปซื้อร้านอื่นก็ได้"

พูดจบ หลินฟานก็ทำท่าจะเดินหนี

จังหวะนั้นเอง ไกด์ที่ยืนอยู่ข้างๆ ได้ยินสิ่งที่หลินฟานพูดพอดี

ดวงตาของมันเป็นประกายวาวโรจน์เมื่อเห็นบัตรในมือหลินฟาน มันรีบปรี่เข้ามาหาพร้อมแสร้งทำเป็นหวังดี "คุณหลิน คุณเสียเงินไปเยอะแล้วนะ การพนันหินมันอยู่ที่ดวง พอเถอะครับ"

พูดอ้อมค้อมว่าดวงซวยงั้นสิ? ยั่วยุกันชัดๆ ได้... เดี๋ยวจะเล่นด้วย

"ผมไม่เชื่อหรอกว่าจะไม่ถูกสักครั้ง ถ้าเขาไม่อยากขาย ผมก็จะไปร้านอื่น"

เมื่อเห็นว่าหลินฟานกำลังจะเดินจากไปจริงๆ ไกด์เริ่มร้อนรน

"คุณครับ เถ้าแก่แกก็คนกันเองกับผม แกเป็นคนปากไม่ค่อยดี อย่าไปถือสาเลยครับ แกไม่ได้ไม่อยากขายหรอก แค่หวังดีเตือนคุณเท่านั้นเอง"

"ถ้าคุณอยากจะถอนทุนคืนจริงๆ ผมแนะนำให้ซื้อที่นี่แหละครับ ร้านอื่นราคาแพงกว่านี้ แถมคุณภาพก็สู้ที่นี่ไม่ได้ด้วย"

อดรนทนไม่ไหวแล้วสินะ? คิดว่าหลินฟานจะเดินหนีไปง่ายๆ เหรอ? เขายังไม่ได้สั่งสอนพวกมันให้สาสมเลย

"ก็ได้ เห็นแก่หน้าไกด์ ผมจะซื้อหินที่นี่"

"แต่ผมขอซื้อพวกก้อนถูกๆ นะ"

ไกด์ขมวดคิ้วทันที

"คุณครับ ยิ่งหินราคาถูก โอกาสเจอก็ยิ่งน้อยนะครับ"

"ถ้าคุณอยากได้เงินคืน ผมแนะนำให้เล่นก้อนที่ราคาสูงหน่อยดีกว่า"

หลินฟานส่ายหน้าปฏิเสธ เขาทำทีกวาดตามองไปรอบๆ แผงขาย

"ระบบ วิเคราะห์มูลค่าหินดิบพวกนี้!"

เพียงแค่หลินฟานนึกคิด ข้อมูลตัวเลขก็ลอยขึ้นมาเหนือหินดิบแต่ละก้อนทันที

【ชื่อวัตถุ: หินบ่อใหม่!】 【ราคาขาย: 20,000 หยวน】 【มูลค่าจริง: 0 หยวน!】

【ชื่อวัตถุ: หินภูเขา!】

【ราคาขาย: 10,000 หยวน】

【มูลค่าจริง: 0 หยวน!】

...

หลินฟานกวาดตามองหินส่วนใหญ่ในร้านนี้ แทบทั้งหมดเป็นแค่ขยะที่ไม่สามารถสกัดหยกออกมาได้

ร้านนี้มันต้มตุ๋นชัดๆ

ทว่าหลินฟานไม่ได้กังวล ต่อให้หาของดีไม่เจอ เขาก็แค่ไม่ซื้อ

ขณะที่เขากำลังจะละสายตาเพื่อเปลี่ยนไปดูแผงถัดไป ข้อมูลชุดหนึ่งที่ปรากฏบนหินดิบก้อนเล็กๆ ในมุมอับสายตาก็สะดุดตาเขาเข้าอย่างจัง

【ชื่อวัตถุ: หินดำ!】

【ราคาขาย: 10,000 หยวน】

【มูลค่าจริง: 100,000 หยวน!】

หลินฟานมองดูด้วยสีหน้าเรียบเฉย

เจ้าของร้านเห็นหลินฟานเลือกอยู่นานสองนานแต่ไม่หยิบสักที ก็เกรงว่าเขาจะไปคว้าเอาเศษหินไร้ค่ามาอีก

ถ้าลูกค้าคนนี้เสียเงินอีกรอบ คงถอดใจไม่ซื้อต่อแน่ๆ

เจ้าของร้านจึงฉีกยิ้มกว้าง พลางเลือกหินดิบ 3 ก้อนจากแผงมาวางตรงหน้าหลินฟาน

แน่นอนว่าหินพวกนี้ถูกเตี๊ยมไว้ล่วงหน้าแล้ว

"พ่อหนุ่ม หินพวกนี้ราคาก้อนละไม่กี่พันหยวน ตรงตามความต้องการของพ่อหนุ่มเลย"

"อย่าเห็นว่ามันถูกนะ ข้างในอาจจะมีหยกราคาหลักหมื่นหรือหลักล้านซ่อนอยู่ก็ได้ ลองดูสิ"

หลินฟานมองหินดิบที่เจ้าของร้านแนะนำ ข้อมูลของพวกมันปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาทันที

【ชื่อวัตถุ: หินกึ่งน้ำกึ่งภูเขา!】

【ราคาขาย: 2,000 หยวน】

【มูลค่าจริง: 3,000 หยวน!】

หินก้อนนี้ไม่เลว ทำกำไรได้ 1,000 หยวน

【ชื่อวัตถุ: หินผิวทราย!】

【ราคาขาย: 3,000 หยวน】

【มูลค่าจริง: 3,500 หยวน!】

ก้อนนี้ก็ใช้ได้ กำไร 500 หยวน

【ชื่อวัตถุ: หินบ่อเก่า!】

【ราคาขาย: 5,000 หยวน】

【มูลค่าจริง: 10,000 หยวน!】

ก้อนนี้กำไรถึง 5,000 หยวน ดูเหมือนว่าเจ้าของร้านจะเตรียมการมาดีจริงๆ

พ่อค้าหน้าเลือดพวกนี้ยังคงใช้จิตวิทยามาหลอกล่อเขาอยู่

นี่คือสาเหตุที่ทำไมคนจำนวนมากถึงตกหลุมพรางและถูกต้มจนสุก

พวกสิบแปดมงกุฎมักจะปล่อยให้เหยื่อได้ลิ้มรสความหวานเล็กๆ น้อยๆ ก่อน พอเหยื่อติดเบ็ดเมื่อไหร่ ค่อยเชือดทิ้งทีเดียวคำโต

รอยยิ้มเยาะจางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของหลินฟาน

เขาแสร้งทำเป็นมึนงง หยิบหินสีดำก้อนนั้นขึ้นมาแล้วพูดว่า "ไม่เอา ผมว่าก้อนนี้ดูเข้าท่าดี ผมจะเอาก้อนนี้แหละ"

เจ้าของร้านเริ่มร้อนรนขึ้นมาทันที

อุตส่าห์เอาเงินมาประเคนให้ถึงที่ ดันไม่รับไว้

ดันไปเลือกไอ้เศษหินสีดำทึมๆ ก้อนนั้นซะได้

เจ้าของร้านรีบแนะนำด้วยความหวังดี "พ่อหนุ่ม หินก้อนนั้นเนื้อมันก็ดีอยู่หรอก แต่ราคามันแรงไปหน่อยนะ"

"ก้อนนั้นราคาตั้งหมื่นหยวน ลองดูพวกนี้ดีกว่าไหม!"

หลินฟานฟังดังนั้นก็แกล้งโยนหินดำทิ้งไป แล้วทำท่าจะเดินหนี

"ไอ้หินกะโหลกกะลานี่ตั้งหมื่นนึงเลยเรอะ? ช่างเถอะ ผมไปดูร้านอื่นดีกว่า เผื่อจะได้ทุนที่เสียไปคืนมาบ้าง"

คราวนี้เจ้าของแผงร้อนรนของจริง

หินที่หลินฟานเลือก เจ้าของร้านย่อมสังเกตเห็นอยู่แล้ว

แต่เขามองไม่ออกว่าหินก้อนนั้นมีอะไรดีหรือเปล่า จึงไม่แน่ใจว่าจะเจออะไรข้างในไหม

ถ้าเจอของดีก็แล้วไป แต่ถ้าไม่เจอ ลูกค้ากระเป๋าหนักคนนี้หลุดมือไปแน่ๆ

เจ้าของแผงรายนี้ก็ทุ่มสุดตัวเหมือนกัน

เพื่อไม่ให้ลูกค้าชั้นดีหลุดมือ เขาจึงนึกแผนเด็ดขึ้นมาได้

"พ่อหนุ่ม เดี๋ยวสิ ราคาคุยกันได้!"

เจ้าของแผงรีบเดินออกมาดึงตัวหลินฟานไว้

หลินฟานถามเสียงห้วน "คุยยังไง?"

"เอาอย่างนี้ไหม? อั๊วขายหินดำก้อนนั้นให้ลื้อ 5,000 หยวน แต่ลื้อต้องซื้อหินก้อนนี้พ่วงไปด้วยนะ"

หลินฟานชำเลืองมองหินก้อนนั้น มันคือหินราคา 5,000 หยวนที่มีมูลค่าจริง 10,000 หยวนนั่นเอง

เขาขำในใจ เถ้าแก่คนนี้หวังดี(ประสงค์ร้าย)จริงๆ

หลินฟานขมวดคิ้วถาม "แล้วไอ้หินก้อนนั้นราคาเท่าไหร่?"

"ไม่แพงๆ แค่ 5,000 หยวนเอง"

หลินฟานมองหน้าเจ้าของแผงด้วยความไม่พอใจ "งั้นผมก็ต้องจ่ายหนึ่งหมื่นหยวนอยู่ดีนี่หว่า ช่างเถอะๆ แพงเกินไป"

"เอาอย่างนี้แล้วกัน หินดำนี่ผมให้ 2,000 ส่วนหินก้อนนั้น 3,000 ถ้าตกลงผมจะเหมาสองก้อนเลย"

เจ้าของแผงกัดฟันพูด "พ่อหนุ่ม ต่อราคาโหดไปหน่อยมั้ง เพิ่มอีกสัก 3,000 เป็น 8,000 หยวน แล้วเอาไปทั้งสองก้อนเลย"

หลินฟานยื่นคำขาด "สองก้อน 5,000 หยวน ขาดตัว ไม่จ่ายเพิ่มแม้แต่แดงเดียว"

เจ้าของแผงกลั้นใจตอบ

"เอ้า ห้าพันก็ห้าพัน!"

ถึงเจ้าของร้านจะไม่ค่อยพอใจนัก แต่อย่างน้อยเขาก็สามารถยัดเยียดหินที่ตัวเองแนะนำให้หลินฟานซื้อจนได้