บทที่ 78 ฟังสิ~ เสียงของเงิน!

บทที่ 78 ฟังสิ~ เสียงของเงิน!

บางครั้ง สถานการณ์ยิ่งเร่งด่วน ก็ยิ่งต้องใจเย็นไม่เผยอารมณ์ เพื่อให้ได้ประโยชน์สูงสุด!

—— พลเอกห้าดาว: ไมค์·ทรีแมน

ทั้งวันเสาร์ เฉินโม่กลายเป็นปรมาจารย์ด้านการบริหารเวลา นัดพบกับตัวแทนของเว็บไซต์ดีลต่างๆ อย่าง 24คูปอง, Meituan และ Lashou ในร้านกาแฟหลากแห่งใกล้บ้าน

24คูปอง:

“สวัสดีครับ ผมมาจาก 24คูปอง เราอยากเพิ่มอันดับเว็บไซต์เราบนเว็บของคุณ”

“ได้ครับ อยากอยู่อันดับไหน?”

“แน่นอนว่าอันดับหนึ่งครับ ว่าราคาเลย”

“5 หมื่น!”

“โอเคครับ”

“ต่อวันนะครับ”

“ห๊ะ? แพงขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“คุณลองดูปริมาณข้อมูลและการเข้าชมของเว็บ Tuan123 ตอนนี้ก่อน อีกอย่างไม่ได้มีแค่คุณคนเดียวที่อยากอยู่อันดับหนึ่ง เช่น Lashou, Meituan ก็อยากเหมือนกัน ราคานี้คือเรทปัจจุบัน”

“เปิดเผยราคาของเจ้าอื่นได้ไหมครับ?”

“ขออภัย บอกไม่ได้!”

“เท่าที่เรารู้ เว็บไซต์ของคุณมีปัญหาเวลาเข้าชมเยอะๆ เงินทุนก็น่าจะฝืดหน่อย ทำไมไม่ลดราคาลงหน่อย จะได้เป็นผลดีทั้งสองฝ่าย”

“ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นครับ ถ้าคุณไม่จริงใจ งั้นลาก่อน”

เฉินโม่ยกกาแฟขึ้นดื่มหมดแล้วลุกขึ้นจะไป

ชายคนที่ดูเป็นพนักงานระดับหัวกะทิยังนั่งนิ่งอยู่ สีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก แล้วรีบพูดขึ้น

“เฉินครับ รอสักครู่ ผมขอออกไปโทรศัพท์แป๊บนึง”

ไม่กี่นาทีต่อมา เขากลับมา

“เราสู้ได้สูงสุดแค่วันละ 3 หมื่น คุณว่าพอได้ไหม?”

เฉินโม่ยื่นมือจับกับเขา

“ตกลงไม่สำเร็จแต่ก็ยังมีน้ำใจ หวังว่าอนาคตจะมีโอกาสร่วมงานกัน”

จากนั้นก็เดินออกไปทันที มุ่งหน้าไปยังนัดถัดไป

อีกครึ่งชั่วโมงต่อมา – ร้านกาแฟอีกแห่ง

“สวัสดีครับ ผมเป็นตัวแทนจาก Meituan”

“อันดับเว็บไซต์ใช่ไหมครับ อยากอยู่อันดับไหน?”

“อ๊ะ ใช่ครับ แน่นอนว่าอันดับหนึ่ง”

“5 หมื่น!”

“โอเคครับ”

“ต่อวันนะครับ”

“อันนี้ไม่ไหวหรอกครับ แม้แต่การประมูลอันดับใน Baidu ยังไม่แพงขนาดนี้เลย”

“ก็ไม่ได้มีแค่คุณที่อยากได้อันดับหนึ่ง เช่น 24คูปอง, Lashou ก็อยากได้เหมือนกัน ราคานี้คือราคาตลาดปัจจุบัน”

“งั้นขอกลับไปคิดดูก่อน”

“งั้นก็สวัสดีครับ”

อีกครึ่งชั่วโมง – คราวนี้เปลี่ยนมาร้านชา เพราะเฉินโม่ดื่มกาแฟไม่ไหวแล้ว

“สวัสดีครับ ผมเป็นผู้รับผิดชอบจาก Lashou”

“อันดับหนึ่งใช่ไหมครับ? 1 แสนต่อวัน!”

“แพงเกินไปแล้วครับ”

“ไม่ได้มีแค่คุณที่อยากได้อันดับหนึ่งนะครับ เช่น 24คูปอง, Meituan ก็อยากได้เหมือนกัน ราคาตลาดตอนนี้สำหรับอันดับหนึ่งก็คือราคานี้แหละ”

“ขออนุญาตโทรก่อนครับ”

ไม่กี่นาทีถัดมา ทั้งสองฝ่ายลงนามในสัญญา กำหนดว่าชำระเงินทุกวันจันทร์ และราคาจะปรับตามตลาดในแต่ละรอบ

“ยินดีที่ได้ร่วมงานครับ!”

เฉินโม่ ยังคงเดินสายต่อ ติดต่อกับ WowoTuan และ TuanMeiWang

จนกระทั่งช่วงบ่าย เขากลับมาร้านเดิมเพื่อนัดเจอ 24คูปองอีกรอบ

ชายคนนั้นมาด้วยสีหน้ามั่นใจ

“วันละ 5 หมื่น เราโอเคแล้วครับ!”

“ขอโทษครับ ตอนนี้ราคานั้นได้แค่อันดับ 3 แล้วครับ”

“….”

ตลอดทั้งวัน เฉินโม่เหนื่อยแทบขาดใจเหมือนลูกชายคนที่สามในบ้าน (หมายถึงเหนื่อยสุดๆ) แต่ผลลัพธ์ก็สวยหรู

เขาติดต่อเว็บไซต์ดีลทั้งหมด 5 เจ้า และสุดท้าย

Lashou ยอมจ่าย วันละ 1 แสน

Meituan ยอมจ่าย วันละ 8 หมื่น

24คูปอง ยอมจ่าย วันละ 5 หมื่น

ทั้งสามลงนามในสัญญาทันที กลายเป็น TOP 3 ผู้สนับสนุนหลัก บนเว็บไซต์ของเฉินโม่.

ว่อว่อถวนที่ร่ำรวยและดูจะเป็นผู้นำตลาดตอนนี้ ดันดูถูกคนเกินไป เลยกลายเป็นเว็บไซต์แรกที่ “ตกรอบ” ไม่ได้เข้าร่วม

ตามข้อตกลง วันนี้ต้องโอนเงิน และจะปรับอันดับในเว็บไซต์ตอนเที่ยงคืนของวันอาทิตย์ มีผลหนึ่งสัปดาห์เต็ม

คิดคร่าว ๆ ตอนนี้ เฉินโม่แทบจะเป็นเศรษฐีเงินล้านแล้ว!

ระหว่างทางกลับบ้าน เฉินโม่รู้สึกว่าตัวเองเดินหลังตรงขึ้นกว่าเดิมด้วยความภูมิใจ

สิ่งแรกที่ต้องทำเมื่อมีเงินก็คือขยายระบบ สิ่งที่สองก็คือ... เปิดบริษัท!

พอกลับถึงบ้าน เฉินโม่ก็เห็น ซุนจื่อเหวย นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กของเขา หลับตาฟังอะไรบางอย่าง สีหน้าเคลิบเคลิ้มเหมือนกำลังเสพเพลงคลาสสิกระดับโลก

“เห้ย? เมื่อวานเว็บ tuanjian123 พึ่งเปิดตัวไป ฉันให้เช็กบัญชีดูว่ามีเงินเข้าไหม นายทำอะไรอยู่?”

ซุนจื่อเหวยเห็นเขากลับมา ไม่พูดพร่ำทำเพลง กดให้เขานั่งลงหน้าเครื่อง “หลับตา แล้วฟังด้วยใจ!”

“บ้าไปแล้วหรือเปล่า? จะเล่นอะไรอีก?”

ถึงจะบ่นแบบนั้น แต่เฉินโม่ก็ยอมหลับตาตามคำบอก

สักพักก็มีเสียง "ติงต่อง" ดังขึ้นมาเหมือนน้ำใสไหลหยดลงกลางใจเขา

“ได้ยินไหม?”

“ได้ยิน! เสียงอะไรน่ะ?”

“เสียงของเงิน! ทองคำ! พวกเรารวยแล้ว!”

ซุนจื่อเหวยแทบกลั้นอารมณ์ไม่อยู่ สีหน้าปริ่มระหว่างจะร้องไห้กับยิ้มออก เขย่าไหล่เฉินโม่อย่างตื่นเต้น

เสียง “ติงต่อง” ดังขึ้นอีกครั้ง

เฉินโม่เพิ่งรู้ว่า นี่คือเสียงแจ้งเตือนเงินเข้าบัญชีจากระบบแบงก์ออนไลน์

ทุกเสียง “ติงต่อง” คือเงิน 10,000 หยวนที่เข้าสู่บัญชี!

พูดก็พูดเถอะ เสียงแบบนี้... ฟังแล้วชื่นใจจริง ๆ

ซุนจื่อเหวยยังตื่นเต้นไม่หยุด เล่าให้ฟังถึงเหตุการณ์สุดพีคในวันนี้

“นายไม่รู้หรอก เมื่อวานเว็บเราเปิด วันนี้แค่ธีมเว็บไซต์ก็ขายได้เป็นสิบ ๆ แบบแล้ว ตอนนี้ยอดในบัญชีคือ... 370,000 หยวน! ฉันไม่เคยเห็นเงินเยอะขนาดนี้มาก่อนในชีวิต—หือ?”

พอเห็นยอดในบัญชีอีกครั้ง จื่อเว่ยรู้สึกว่าจำนวนมันแปลก ๆ ไป

เขาขยี้ตาใหญ่ “ทำไมอยู่ดี ๆ มันกลายเป็นล้านกว่าหยวนแล้ว? จะเป็นไปได้ยังไง?”

เฉินโม่หัวเราะหึ ๆ

“คิดว่าฉันเดินออกไปเล่นทั้งวันหรือไง?”

เขาดูนาฬิกา แล้วพูดต่อ

“ต้องรีบแล้ว เดี๋ยวธนาคารปิด! ไปกัน!”

“ไปไหน?”

“ได้เงินแล้วไม่ใช้ เหมือนใส่เสื้อผ้าหรู ๆ เดินตอนกลางคืนไม่มีใครเห็น! ไป เดี๋ยวพี่พาเปิดโลก!”

ซุนจื่อเหวยไม่แน่ใจว่าเขาหมายถึงอะไร แต่สีหน้าดูตื่นเต้นเหมือนหนุ่มคลั่งไคล้หญิงสาว

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

เมื่อซุนจื่อเหวยเห็นแร็คเซิร์ฟเวอร์ขนาดเท่าตู้เย็นในห้องเซิร์ฟเวอร์

เขานึกว่าตัวเองหลุดเข้าฉากในหนังไซไฟ The Matrix

อลังการมากจนต้องอ้าปากค้าง

เซิร์ฟเวอร์ระดับองค์กรกับคอมพิวเตอร์บ้าน ๆ ที่เราใช้ต่างกันสุดขั้ว ทั้งประสิทธิภาพและขนาด

แม้จะไม่ใช่แบบที่เขาคิดไว้ แต่ก็ถือว่าได้เปิดหูเปิดตาแบบเต็ม ๆ

เฉินโม่เรียกผู้จัดการศูนย์ข้อมูล (IDC) ที่เคยคุยกันมาก่อน

หลังจากพาทัวร์รอบห้องแล้ว

ผู้จัดการถาม

“ครั้งนี้คุณเฉินจะเพิ่มเครื่องเซิร์ฟเวอร์ของ Inspur กี่เครื่องดีครับ?”

“บริษัทคุณมีแค่แบรนด์ Inspur เหรอ? ไม่มียี่ห้อดีกว่านี้เหรอ?”

“มีครับ เช่น IBM, HP, Dell, Cisco ก็มี”

“IBM มีเครื่องว่างกี่เครื่อง? ราคาคิดยังไง?”

ผู้จัดการเริ่มอธิบายคุณสมบัติต่าง ๆ ของเครื่องและราคาต่อเครื่อง

แล้วถามกลับ

“คุณเฉินจะเอากี่เครื่องดีครับ?”

“ซื้อ 10 เครื่องขึ้นไปได้ส่วนลด 5% ใช่ไหม? งั้นเอาหมดเลย!”

เฉินโม่กวาดมือแบบสุดเท่ เปี่ยมไปด้วยความป๋า!

จากนั้นเขาก็แจ้งรายละเอียดของแบนด์วิดท์, พื้นที่เก็บข้อมูล และจำนวนคอร์ของ CPU

สรุปยอด โอนเงิน เซ็นสัญญา เสร็จหมดภายในเวลาอันสั้น สุดจะมืออาชีพ!

เพราะการบริหารศูนย์เซิร์ฟเวอร์ไม่ใช่แค่ซื้อห้องวางเครื่องแล้วจบ

ต้องมีการขออนุมัติสายสัญญาณพิเศษ, จัดการพลังงาน, ระบบระบายความร้อน ฯลฯ

ยังต้องมีวิศวกรประจำ 24 ชั่วโมงด้วย — ยุ่งยากเกินไป

ดังนั้น การเช่าศูนย์ IDC จึงคุ้มที่สุด ณ ตอนนี้

ตอนเดินออกมาจากศูนย์เซิร์ฟเวอร์

ผู้จัดการก็ออกมาส่งถึงขอบถนน ราวกับส่งพ่อแท้ ๆ ยังไงยังงั้น

เฉินโม่มองไปรอบ ๆ ข้างถนนอยู่พักหนึ่ง

จื่อเว่ยสงสัยว่าเขามองหาอะไรอยู่

สุดท้ายเฉินโม่ก็เรียกแท็กซี่คันหนึ่งที่ขับโดย “คนขับมือเก๋า”

ขึ้นรถแล้วไม่พูดมาก ยัดเงินให้คนขับทันที 300 หยวน

“พี่ครับ พาไปอาบอบนวดระดับไฮเอนด์ หรูหรามีคลาส ขอแบบที่ มีตีระฆัง ด้วย!”

คนขับหันมายิ้มทันที เหมือนรู้ใจ

รับเงินอย่างไว แล้วขับออกไปโดยไม่เปิดมิเตอร์

“ได้เลยครับท่าน! มาถูกคนแล้ว! เชิญนั่งให้สบาย!”