ตอนที่ 131: ส่วนลึกของเขตต้องห้าม การสั่นไหวของพฤกษาเงาจันทรากาลอวกาศ

ในพริบตานั้นเอง ความผิดปกติพลันบังเกิด!

เจ้าต้นไม้ประหลาดพฤกษาเงาจันทรากาลอวกาศ ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงการลอบมองของแขกที่ไม่ได้รับเชิญ! ใจกลางลำต้นของมัน พลันปรากฏกลุ่มก้อนแสงสีเงินเจิดจรัส ภายในนั้นมีเงาร่างมืดสลัวราวกับเข็มนาฬิกาที่หมุนวนไปมา มันสว่างวาบขึ้นมาประหนึ่งดวงตาที่เพิ่งเบิกโพลง!

"วืบบบ !"

คลื่นพลังไร้รูปแผ่กระจายออกมาเป็นวงกว้างโดยมีตัวมันเป็นศูนย์กลาง! มันคือเขตแดนที่ปกคลุมไปทั่วลานกว้างและขยายออกไปไกลหลายร้อยเมตรในชั่วพริบตา

ถังซานและอีกสองคนรู้สึกได้ทันทีว่าร่างกายของพวกเขาหนักอึ้งขึ้นอย่างกะทันหัน!

กระแสกาลเวลาเริ่มบิดเบี้ยว... เสี่ยวอู่ รู้สึกว่าความคิดและการเคลื่อนไหวของนางดูเหมือนจะช้าลงอย่างต่อเนื่อง ราวกับกำลังแหวกว่ายอยู่ใต้ผิวน้ำที่หนืดข้น

ในทางกลับกัน ถังฮ่าวกลับรู้สึกว่าทุกอย่างรอบตัว ไม่ว่าจะเป็นฝุ่นที่ร่วงหล่นหรือใบไม้ที่ปลิวไสว ดูเหมือนจะเคลื่อนที่เร็วขึ้นเล็กน้อย ซึ่งมันเข้าไปรบกวนจังหวะการตัดสินใจและการตอบสนองของเขาอย่างรุนแรง

มิติอวกาศเริ่มพับและทับซ้อน ภาพที่เห็นตรงหน้าเริ่มปรากฏเป็นภาพซ้อนและบิดเบี้ยว แม้ถังฮ่าวจะดูเหมือนยืนอยู่ข้างกายพวกเขา แต่เมื่อเอื้อมมือออกไป กลับรู้สึกราวกับมีชั้นกระจกหนาที่มองไม่เห็นกั้นขวางอยู่ ทำให้ประสาทสัมผัสเรื่องระยะทางปั่นป่วนไปหมด!

นี่คือเขตแดนโดยกำเนิดของพฤกษาเงาจันทรากาลอวกาศ... "เขตแดนกาลอวกาศ!"

แม้ว่าในขณะนี้สภาพของมันจะดูไม่สมบูรณ์นัก และพลังของเขตแดนจะยังไม่ใช่ระดับสูงสุด แต่มันก็นับว่ารับมือได้ยากเย็นยิ่งนัก!

ทันใดนั้น กิ่งก้านเงาร่างเลือนลางของพฤกษาเงาจันทรากาลอวกาศพลันสั่นไหว แต่มันไม่ได้ฟาดฟันลงมาโดยตรง ทว่ากลับควบแน่นแสงสีเงินหลายสายไว้ที่ปลายกิ่ง ก่อนจะยิงจู่โจมเข้าใส่จุดที่พวกถังซานซ่อนตัวอยู่เงียบเชียบ!

ลำแสงสีเงินเหล่านั้นรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ เส้นทางการบินของมันช่างพิสดาร ดูเหมือนจะมีการกระโดดและกะพริบผ่านช่องว่างมิติ ทำให้ยากต่อการล็อกเป้าหมายเพื่อตั้งรับ!

"แยกกัน!"

ถังฮ่าวคำรามกึกก้อง เขาเป็นคนแรกที่พุ่งตัวออกไป เจตจำนงแห่งค้อนฮ่าวเทียนระเบิดออกพร้อมกับหมัดที่ชกสวนออกไป พลังวิญญาณที่หนักแน่นและแข็งแกร่งเข้าปะทะจนแสงสีเงินเหล่านั้นแตกสลาย

แต่ในเสี้ยววินาทีที่หมัดปะทะกับแสงสีเงิน ถังฮ่าวกลับรู้สึกถึงความหน่วงเหนี่ยวอย่างชัดเจน ราวกับเขากำลังชกลงไปในปลักโคลนแห่งกาลเวลาที่เหนียวหนืด

ทางด้านถังซาน เขาใช้ทักษะเคลื่อนไหวดุจเงาพรายเคลื่อนที่อย่างสับสนอลมาน หลบเลี่ยงแสงสีเงินสองสายไปได้อย่างหวุดหวิด เมื่อลำแสงสีเงินเฉี่ยวผ่านเขาไปกระทบเข้ากับต้นไม้ใหญ่ด้านหลัง ต้นไม้นั้นไม่ได้ระเบิดออก แต่มันกลับเลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย ราวกับถูกยางลบขนาดใหญ่ลบออกไปจากหน้ากระดาษ รอยตัดนั้นเรียบเนียนราวกับกระจก... ประหนึ่งว่าส่วนนั้นของต้นไม้ไม่เคยมีตัวตนอยู่จริง!

"การตัดเฉือนมิติ!"

เสี่ยวอู่รีบใช้ทักษะเคลื่อนย้ายพริบตาไปปรากฏกายอีกด้านหนึ่งเพื่อหลบหลีกการโจมตีอย่างเฉียดฉิว

"เป็นการโจมตีที่ประหลาดเหลือเกิน!" ถังซานรู้สึกเย็นวาบไปถึงขั้วหัวใจ วิธีการโจมตีของสัตว์วิญญาณตัวนี้เขาไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อน มันเป็นการโจมตีที่ยุ่งเกี่ยวกับมิติโดยตรง ทั้งทรงพลังและยากจะป้องกัน

พฤกษาเงาจันทรากาลอวกาศเมื่อโจมตีพลาดเป้าดูเหมือนจะเริ่มพิโรธ กลุ่มแสงรูปดวงตาใจกลางลำต้นกะพริบถี่รัว กิ่งก้านเงาร่างพุ่งสูงขึ้นพร้อมกับแสงสีเงินที่ควบแน่นหนาตาขึ้นกว่าเดิม ในขณะเดียวกัน การสั่นไหวของร่างกายโปร่งแสงของมันก็รุนแรงขึ้น ราวกับกำลังจะเคลื่อนที่หรือเตรียมปลดปล่อยการโจมตีที่รุนแรงกว่าเดิม

ทว่า แสงบนตัวของมันกลับหม่นแสงลงเล็กน้อย และกระแสพลังชีวิตของมันก็เกิดช่วงตกต่ำสั้นๆ ขึ้นมา

"สภาพของมันไม่มั่นคง! พลังของมันได้รับบาดเจ็บอยู่ก่อนแล้ว!"

"ท่านพ่อครับ เขตแดนของมันรบกวนได้ทั้งกาลเวลาและอวกาศ การปะทะตรงๆ จะเสียเปรียบเรามาก!" ถังซานตะโกนบอก

"แต่ดูเหมือนร่างหลักของมันจะเคลื่อนที่ไม่ได้โดยง่าย หรือไม่มันก็กำลังรักษาสิ่งสำคัญบางอย่างอยู่!"

"บางทีเราอาจต้องสู้เชิงรับ เพื่อบั่นทอนกำลังของมัน หรือไม่ก็หาจุดอ่อนที่แกนกลางให้พบ!" ถังซานวิเคราะห์อย่างเฉียบคม

ถังฮ่าวเองก็มองเห็นร่องรอยนั้นเช่นกัน แม้สัตว์วิญญาณตัวนี้จะแข็งแกร่ง แต่มันไม่ได้อยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุด มิเช่นนั้นเพียงแค่ เขตแดนกาลเวลาก็เพียงพอจะทำให้พวกเขาตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวังแล้ว

"พ่อจะดึงความสนใจของมันเอง เจ้าหาโอกาสลงมือ!"

ถังฮ่าวตัดสินใจเด็ดขาด วงแหวนวิญญาณใต้เท้าไม่ปิดบังอีกต่อไป: เหลืองสอง, ม่วงสอง, ดำสี่ และ แดงหนึ่ง! วงแหวนวิญญาณเก้าวงที่น่าเกรงขามพุ่งทะยานขึ้น! กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวของราชทินนามพรหมยุทธ์ระดับสูงสุดระเบิดออก กดข่มพลังของเขตแดนฝ่ายตรงข้ามลงไปได้ชั่วขณะ!

เขาถือค้อนฮ่าวเทียนพุ่งทะยานประดุจสายฟ้า มุ่งหน้าเข้าหาพฤกษาเงาจันทรากาลอวกาศ! ทุกที่ที่เขาผ่าน มิติอวกาศบิดเบี้ยวเล็กน้อย แสงสีเงินที่พยายามเข้ามารบกวนถูกเจตจำนงแห่งค้อนฮ่าวเทียนฟาดฟันจนแตกกระจาย!

พฤกษาเงาจันทรากาลอวกาศแผดเสียงกรีดร้องที่ไร้เสียง กิ่งก้านนับไม่ถ้วนร่ายรำอย่างบ้าคลั่ง แสงสีเงินโปรยปรายลงมาดั่งห่าฝน! พร้อมกับรอยแยกมิติรอบตัวมันที่รุนแรงขึ้น เพื่อสร้างกับดักอวกาศขัดขวางถังฮ่าว

ถังซานไม่รอช้าปลดปล่อยเขตแดนวัฏจักรความเงียบงันว่างเปล่าออกมาอย่างเต็มกำลัง!  เขตแดนที่มีสีเขียวมรกตถักทอเข้ากับสีเงินเทาแผ่ซ่านออกมา เข้าปะทะและหลอมรวมกับเขตแดนกาลอวกาศของศัตรูอย่างดุเดือด!

เขารู้สึกประหลาดใจที่พบว่า แนวคิดเรื่องวัฏจักรของเขานั้น มีความสามารถในการรับรู้และปรับตัวเข้ากับความผันผวนของกาลเวลาของคู่ต่อสู้ได้ในระดับหนึ่ง! แม้จะไม่สามารถลบล้างได้ทั้งหมด แต่มันช่วยให้เขามองเห็นความผิดปกติในเขตแดนได้ชัดเจนขึ้น ลดการรบกวนต่อการเคลื่อนไหวของเขาลง

"เสี่ยวอู่ ใช้การเคลื่อนย้ายพริบตาก่อกวนจังหวะการโจมตีของกิ่งก้านมัน! ระวังตัวด้วย!" ถังซานส่งกระแสจิตบอก

เสี่ยวอู่พยักหน้า ร่างของนางประดุจภูตพรายสีชมพู กะพริบวับวาบไปมาภายในเขตแดน บางครั้งก็นำทักษะเอวคันศรมาใช้เตะสกัดแสงสีเงินที่น่ารำคาญออกไป แม้จะสร้างความเสียหายหนักไม่ได้ แต่ก็ช่วยดึงความสนใจของพฤกษาเงาจันทรากาลอวกาศไปได้มาก

การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด ณ ใจกลางเขตต้องห้ามที่กาลเวลาและอวกาศบิดเบี้ยว!

ในขณะที่ถังซานคอยประคอง เขตแดนเพื่อช่วยท่านพ่อและเสี่ยวอู่ เขาก็เร่งพลังเนตรปีศาจสีม่วงจนถึงขีดสุด จ้องเขม็งไปที่ร่างหลักของมันเพื่อค้นหาแกนกลางหรือจุดอ่อนที่ซ่อนอยู่

วงแหวนวิญญาณที่หกของเขา... เจ้าพฤกษาเงาจันทรากาลอวกาศที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนตัวนี้ อยู่ตรงหน้าเขาแล้ว! จะได้มันมาครอบครองหรือไม่ ขึ้นอยู่กับการดิ้นรนครั้งนี้!

...การดิ้นรนเฮือกสุดท้ายของพฤกษาเงาจันทรากาลอวกาศกินเวลาไม่นานนัก

ภายใต้การระดมโจมตีอย่างบ้าคลั่งด้วยค้อนฮ่าวเทียนของถังฮ่าว ซึ่งทรงพลังพอที่จะสั่นสะเทือนมิติอวกาศ เขตแดนกาลอวกาศของมันที่บอบช้ำอยู่แล้วก็พังทลายลงอย่างสิ้นเชิง

รอยร้าวเริ่มลามไปทั่วลำต้นโปร่งแสง กลุ่มแสงรูปดวงตาสีเงินหม่นแสงลงอย่างรวดเร็ว ในที่สุด เสียง "พึ่บ" ก็ดังขึ้น แสงนั้นดับวอดลง กิ่งก้านเงาร่างที่เคยร่ายรำอยู่บนท้องฟ้าล่วงหล่นลงอย่างไร้เรี่ยวแรง กลายเป็นละอองแสงสีเงินที่แตกกระจาย

ร่างยักษ์ของมันสูญสิ้นพลังชีวิต และค่อยๆ แข็งตัวขึ้น... ในที่สุดก็กลายเป็นซากต้นไม้ใหญ่ที่ใสกระจ่างราวกับสลักจากคริสตัลสีเงิน ตั้งตระหง่านอย่างเงียบงันอยู่บนพื้นทรายสีเงินเทา

วงแหวนวิญญาณสีแดงฉาน ที่ลึกล้ำประดุจก้นบึ้งของเหว ภายในมีแสงหมุนวนราวกับดาราจักรและทรายกาลเวลาที่ไหลริน ค่อยๆ ควบแน่นขึ้นเหนือซากต้นไม้นั้น มิติรอบๆ วงแหวนวิญญาณบิดเบี้ยวเล็กน้อย แสงสว่างหักเหเป็นสีสันที่พร่างพราย พลังงานมหาศาลและกลิ่นอายแห่งกฎเกณฑ์ที่บรรจุอยู่ภายในนั้น แม้แต่ถังฮ่าวก็ยังต้องชายตามองด้วยความตกตะลึง

"หนึ่งแสนปี... ไม่สิ กลิ่นอายนี้ใกล้เคียงกับสองแสนปีเลยทีเดียว..." ถังฮ่าวกล่าวด้วยเสียงทุ้มลึกขณะเก็บค้อน คุณภาพของวงแหวนนี้เหนือกว่าวงแหวนแสนปีทั่วไปอย่างเทียบไม่ได้!

ในเวลาเดียวกัน แสงสีเงินเจิดจ้าสายหนึ่งพุ่งออกมาจากใจกลางซากต้นไม้ ลอยคว้างอยู่กลางอากาศ

มันคือชิ้นส่วนกระดูกขนาดเท่าฝ่ามือ รูปทรงไม่แน่นอน โปร่งใสราวกับคริสตัลมิติชั้นเลิศ มีริ้วแสงสีเงินและอักขระกาลอวกาศที่แตกกระจายถูกผนึกอยู่ภายใน

"กระดูกวิญญาณ!"

หากดูจากรูปร่างแล้ว ดูเหมือนจะเป็นกระดูกวิญญาณส่วนลำตัว

"กระดูกวิญญาณจริงๆ ด้วย!" เสี่ยวอู่อุทาน สัตว์วิญญาณแสนปีจะดรอปกระดูกวิญญาณแน่นอนอยู่แล้ว แต่กระดูกที่มีคุณภาพสูงและกลิ่นอายพิเศษขนาดนี้ นับว่าหาได้ยากยิ่งนัก

ถังซานสูดลมหายใจเข้าลึก ระงับความตื่นเต้นและความเหนื่อยล้าในใจ แม้การต่อสู้เมื่อครู่จะสั้น แต่มันสูญเสียพลังจิตวิญญาณไปมหาศาลภายใต้การปะทะของเขตแดนกาลอวกาศคู่

เขามองไปที่ท่านพ่อและเสี่ยวอู่ก่อนจะพยักหน้าให้ แล้วจึงหันไปมองวงแหวนสีแดงและกระดูกวิญญาณสีเงินด้วยสายตาที่เป็นประกาย

"ท่านพ่อ เสี่ยวอู่ ช่วยคุ้มกันให้ข้าด้วยครับ"

"การดูดซับครั้งนี้... น่าจะอันตรายยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ที่ผ่านมา"

น้ำเสียงของถังซานเต็มไปด้วยความจริงจัง วงแหวนวิญญาณที่เกือบจะถึงสองแสนปี แถมยังบรรจุกฎเกณฑ์แห่งกาลเวลาและอวกาศที่หายากที่สุดไว้ ผลกระทบของมันย่อมเหนือจินตนาการ

ถังฮ่าวพยักหน้าอย่างหนักแน่น ปล่อยเขตแดนของตนออกไปเพื่อปิดกั้นพื้นที่ในรัศมีร้อยเมตรอย่างมิดชิด เสี่ยวอู่เองก็ยืนเฝ้าระวังอยู่ข้างกายเขาอย่างกระวนกระวาย

ถังซานนั่งลงขัดสมาธิ ปรับลมหายใจให้คงที่ และเร่งเร้าสภาวะของตนจนถึงขีดสุด... วิชาเสวียนเทียน, แกนพลังชีวิต, ตราประทับมังกรศักดิ์สิทธิ์, เมล็ดพันธุ์ต้นไม้โลก... ไพ่ตายทุกอย่างในมือถูกเตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว!