ตอนที่ 91: จิตวิญญาณพฤกษาโบราณ! ข้าเลือกเจ้า!

ร่างกายของถังซานสั่นสะท้านอย่างรุนแรง!

ภายในจุดตันเถียน พลังวิญญาณที่เคยหยุดนิ่งอยู่ที่ ระดับ 39 ขั้นสูงสุดมาเป็นเวลานาน เสมือนน้ำที่ปริ่มขอบถังรอเพียงหยดสุดท้าย บัดนี้มันได้ถูกจุดระเบิดขึ้นด้วยสภาวะที่บีบคั้นจากการรีดเค้นพลังอย่างบ้าคลั่ง การระเบิดพลังในชั่วพริบตา และการฟื้นฟูที่ฉับพลัน ตะกอนพลังยาอันมหาศาลที่สะสมจากผลหยกพิสุทธิ์ลายวายุถูกปลดล็อกออกอย่างสมบูรณ์!

พลังวิญญาณพุ่งทะลักราวกับเขื่อนแตก มันกระแทกเข้ากับปราการที่มองไม่เห็นของระดับ 40 อย่างบ้าคลั่ง!

เปรี้ยง!

เสียงราวกับเปลือกไข่ที่แตกกระจายดังขึ้นภายในกายของถังซานในวินาทีถัดมา กลิ่นอายพลังวิญญาณที่เข้มข้นกว่าเดิมหลายเท่าก็พวยพุ่งออกมาจากร่างของเขาดุจมังกรที่ตื่นจากจำศีล!

ภายใต้เท้าของเขา วงแหวนวิญญาณสามวงปรากฏขึ้นโดยมิได้นัดหมาย ม่วง ดำ ดำ!

ระดับ 40! ปรมาจารย์วิญญาณ!

หลังจากการผจญภัยในป่ามรกต ผ่านพ้นอาถรรพ์แห่งซากโบราณ และการหนีตายอย่างหวุดหวิด ในที่สุดถังซานก็ก้าวข้ามคอขวดและเข้าสู่ขอบเขตของปรมาจารย์วิญญาณอย่างเป็นทางการ พลังวิญญาณที่ไหลเวียนอยู่ภายในนั้นทรงพลังมหาศาล ทั้งสมรรถภาพทางกาย พลังจิต และความแข็งแกร่งของวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินคราม ต่างยกระดับขึ้นสู่ขั้นที่สูงกว่าเดิมอย่างชัดเจน

ดวงตาของเสี่ยวอู่เบิกกว้างด้วยความยินดี "พี่ซาน! ท่านทะลวงระดับได้แล้ว!"

แววตาของถังเฮ่า (ในร่างถังเถี่ย) ฉายรอยความโล่งใจออกมาวูบหนึ่ง

ถังซานค่อยๆ พ่นลมหายใจที่ขุ่นมัวออกมา เขาสัมผัสได้ถึงพละกำลังใหม่ที่อัดแน่นอยู่เต็มเปี่ยม ปรมาจารย์วิญญาณ! ตอนนี้ภารกิจตามหาวงแหวนวิญญาณดวงที่สี่กลายเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด และกล่องสัมฤทธิ์ปริศนาในมือ รวมถึงความลับที่ซ่อนอยู่ในส่วนลึกของป่า ดูเหมือนจะเข้าใกล้การคลี่คลายมากขึ้นไปอีกขั้น

"ปรมาจารย์วิญญาณสำเร็จแล้ว... ต่อไปก็คือวงแหวนวิญญาณดวงที่สี่" เขาหันไปสบตากับถังเฮ่าและเสี่ยวอู่" พวกเราต้องหาเป้าหมายให้พบโดยเร็วที่สุด"

เสี่ยวอู่ถามด้วยความตื่นเต้น "พี่ซาน ท่านตัดสินใจได้หรือยังว่าจะเลือกสัตว์วิญญาณตัวไหน? เจ้าเถาวัลย์โลหิตเมื่อกี้อายุเยอะมากเลยนะ ท่านไม่สนใจเหรอ?"

ถังซานส่ายหัว "ไม่... เถาวัลย์โลหิตนั้นดุร้ายและเน้นการทำลายล้างเกินไป ไม่เหมาะกับข้า ข้าต้องการสัตว์วิญญาณสายพืชโบราณที่มีพลังชีวิตบริสุทธิ์และมั่นคง ซึ่งในป่ามรกตแห่งนี้ต้องมีมันอยู่อย่างแน่นอน"

ถังเฮ่าเอ่ยเสียงต่ำ "ข่าวลือเรื่องพฤกษามรกตโบราณที่ชายขอบเขตส่วนในอาจจะเป็นเรื่องจริง แต่ที่นั่นอันตรายมาก อีกทั้งยังมีร่องรอยของพวกสำนักพยัคฆ์ขาวและองครักษ์โลกันตร์วนเวียนอยู่ด้วย"

"พวกเราลองเข้าไปใกล้กว่านี้ก่อนเถอะครับ" ถังซานตัดสินใจ

"เราจะอ้อมจุดอันตรายไปทางด้านข้าง คอยสังเกตเรื่องกุญแจที่คณะสำรวจพูดถึง และร่องรอยของซากโบราณที่อาจจะหลงเหลืออยู่"

ทั้งสามไม่รอช้า หลังจากพักฟื้นชั่วครู่และทายาที่แผลของถังซานเรียบร้อย พวกเขาก็มุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่าอีกครั้ง

เมื่อก้าวเข้าสู่ระดับปรมาจารย์วิญญาณ ประสาทสัมผัสของถังซานก็ทรงพลังขึ้นอย่างก้าวกระโดด การรับรู้แห่งชีวิตของเขาแผ่ขยายออกไปไกลกว่าเดิมราวกับเส้นใยที่มองไม่เห็น ทำให้เขาสามารถแยกแยะกระแสพลังชีวิตในผ่าได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

เขาเริ่มสัมผัสได้เลือนรางว่า ในทิศทางของเขตใจกลางป่า มีกลิ่นอายชีวิตที่ยิ่งใหญ่ อ่อนโยน และแฝงไปด้วยความเก่าแก่นิรันดร์ ราวกับไททันผู้ยิ่งใหญ่ที่กำลังหลับใหล... นั่นคือพฤกษามรกตโบราณใช่หรือไม่?

ทว่า นอกจากกลิ่นอายนั้นแล้วถังซานยังสัมผัสได้ถึงความผันผวนของชีวิตที่แปลกประหลาดอีกสายหนึ่งจากหุบเขาเงียบสงบที่เยื้องออกไปจากเขตใจกลางเล็กน้อย มันไม่ได้ยิ่งใหญ่เท่าพฤกษาโบราณ แต่มันกลับมีความคล่องตัวและบริสุทธิ์มากกว่า ราวกับมีสติปัญญาและพละกำลังที่เปี่ยมล้น ที่สำคัญ... มันดูจะดึงดูดและสอดประสานกับสายเลือดจักรพรรดิเงินครามในตัวเขาอย่างประหลาด

"ลุงถัง เสี่ยวอู่... ไปทางนี้ครับ"

ถังซานเปลี่ยนทิศทาง มุ่งหน้าไปยังต้นกำเนิดของพลังชีวิตที่พริ้วไหวนั้น ถังเฮ่าไม่ตั้งคำถามและตามไปเงียบๆ ส่วนเสี่ยวอู่ก็ตามหลังมาด้วยความสงสัย

พวกเขาผ่านป่าละเมาะที่ชื้นแฉะซึ่งเต็มไปด้วยเห็ดเรืองแสง ข้ามลำธารที่ส่งเสียงกระเซ็นของน้ำ จนกระทั่งต้นไม้เริ่มเบาบางลง และถูกแทนที่ด้วยทุ่งหญ้าที่ปูพรมด้วยดอกไม้สีฟ้าอ่อนนิรนาม

ใจกลางทุ่งหญ้านั้น มีต้นไม้ประหลาดต้นหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่

มันมีความสูงไม่เกินสามเมตร ลำต้นส่องประกายสีเขียวหยกดูอบอุ่นและใสกระจ่างราวกับถูกแกะสลักมาจากหยกชั้นยอดมากกว่าจะเป็นเนื้อไม้ กิ่งก้านของมันไม่ได้หนาทึบ แต่ประกอบด้วยกิ่งที่เรียวยาวนับไม่ถ้วนที่สั่นไหวท่ามกลางแสงสีเขียวจางๆ ราวกับกิ่งของต้นหลิว

แต่สิ่งที่น่าตื่นตาที่สุดคือ ใจกลางลำต้นหยกนั้น มีเงาร่างเลือนรางที่ขดตัวอยู่คล้ายกับทารก แผ่ซ่านชีพจรแห่งชีวิตที่อ่อนโยนและเปี่ยมไปด้วยสติปัญญาออกมา

"นี่มัน... จิตวิญญาณพฤกษาโบราณอย่างนั้นหรือ?!"

ความประหลาดใจพาดผ่านดวงตาของถังซานเขาเคยอ่านเจอเรื่องทำนองนี้ในบันทึกเบ็ดเตล็ดของคัมภีร์ลับเสวียนเทียนมาก่อน จิตวิญญาณพฤกษาโบราณไม่ใช่สัตว์วิญญาณสายพืชทั่วไป แต่มันคือชีวิตศักดิ์สิทธิ์ที่ถือกำเนิดขึ้นจากต้นไม้โบราณที่ยืนต้นมายาวนานจนนับอายุไม่ได้ ดูดซับแก่นแท้ของสวรรค์และโลก รวมถึงเจตจำนงของสรรพชีวิตจนเกิดเป็นสติปัญญา

มันกึ่งเป็นพืช กึ่งเป็นจิตวิญญาณ วงแหวนวิญญาณของมันจะมอบพลังชีวิตที่บริสุทธิ์อย่างหาที่เปรียบไม่ได้ และมักจะมาพร้อมกับคุณสมบัติพิเศษในการเติบโตหรือการสนับสนุน!

เมื่อพิจารณาจากลักษณะและชีพจรชีวิต ต้นไม้หยกต้นนี้มีอายุอย่างน้อยห้าหมื่นปี! และที่สำคัญที่สุด คุณสมบัติของมันเข้ากับสายเลือดจักรพรรดิเงินครามของเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

"จิตวิญญาณพฤกษาโบราณห้าหมื่นปี... ข้าเลือกเจ้า!" ถังซานตัดสินใจในทันที

แม้ว่าอายุของมันจะน้อยกว่าวงแหวนที่สามของเขาที่เป็นสัตว์วิญญาณแปดหมื่นหกพันปี แต่คุณสมบัติพิเศษของจิตวิญญาณพฤกษาโบราณ ทั้งศักยภาพในการพัฒนา การสื่อสารทางจิต และความใกล้ชิดกับต้นกำเนิดแห่งชีวิต ทำให้มันมีค่ามากกว่าวงแหวนวิญญาณห้าหมื่นปีทั่วไปหลายเท่าตัวนัก!

"ระวังตัวด้วย" ถังเฮ่ากระซิบเตือน สายตากวาดมองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง ของล้ำค่าแห่งสวรรค์และโลกมักจะมีผู้พิทักษ์อยู่ใกล้ๆ เสมอ

และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เมื่อสัมผัสได้ถึงการมาเยือนของคนแปลกหน้า กิ่งก้านหยกที่ลู่ลงก็เริ่มสั่นไหวโดยไร้ลม เสียงใบไม้เสียดสีกันเบาๆ เงาร่างทารกภายในลำต้นเริ่มวูบวาบด้วยความตื่นตัว

ถังซานสูดลมหายใจลึก เขาเดินเข้าไปหยุดห่างจากต้นไม้ห้าหมื่นปีเพียงสิบเมตร เขาไม่ได้ปลดปล่อยพลังวิญญาณข่มขู่หรือแสดงเจตนาร้าย แต่กลับปล่อยกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ที่บรรพกาลและอ่อนโยนที่สุดของสายเลือดจักรพรรดิเงินครามออกมาแทน

วงรัศมีสีครามทองแผ่ออกมาเป็นระลอก คลุมโทนด้วยอำนาจแห่งชีวิตที่ยิ่งใหญ่แต่บริสุทธิ์

ราวกับสัมผัสได้ถึงการเรียกหาจากผู้มีสายเลือดชั้นสูงที่เหนือกกว่า กิ่งก้านที่สั่นไหวของจิตวิญญาณพฤกษาโบราณค่อยๆ สงบลง เงาร่างในลำต้นชัดเจนขึ้นและดูเหมือนกำลังจ้องมองถังซานด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"ข้าต้องการพลังของเจ้า เพื่อก้าวเดินต่อไปและเพื่อปกป้องชีวิตอื่นๆ"

"ในทางกลับกัน สายเลือดและวิถีของข้าจะนำพาสติปัญญาและการยกระดับจิตวิญญาณใหม่มาสู่เจ้าเช่นกัน"

ถังซานส่งเจตจำนงที่เปี่ยมด้วยความเมตตาผ่านพลังจิต มันคือการสื่อสารและการให้คำมั่นสัญญา สำหรับจิตวิญญาณที่มีสติปัญญาอย่างพฤกษาต้นนี้ การบังคับขู่เข็ญไม่ใช่หนทางที่ดีที่สุด

เงาร่างในลำต้นวูบวาบไปมาคล้ายกำลังครุ่นคิด มันสัมผัสได้ถึงสายเลือดจักรพรรดิแห่งพืชในตัวถังซานและความจริงใจของเขา ครู่ต่อมากิ่งก้านหยกก็โน้มลงมาหาถังซานเบาๆ... มันคือการยอมรับ!

แววตาของถังเฮ่าฉายแววประหลาดใจ เขาไม่คิดว่าทุกอย่างจะราบรื่นเพียงนี้ ส่วนเสี่ยวอู่ก็ได้แต่เอามือปิดปากด้วยความอัศจรรย์ใจ

"ขอบคุณมาก" ถังซานค้อมศีรษะให้อย่างเคร่งขรึม

เขาก้าวเดินไปหยุดตรงหน้าจิตวิญญาณพฤกษาโบราณ แล้วนั่งขัดสมาธิลง...