(ฟรี)บทที่ 280 - เข้าร่วมฝูงลิงจมูกเชิดสีทอง!
(ฟรี)บทที่ 280 - เข้าร่วมฝูงลิงจมูกเชิดสีทอง!
(ฟรี)บทที่ 280 - เข้าร่วมฝูงลิงจมูกเชิดสีทอง!
◉◉◉◉◉
"จี๊ดๆๆ! จี๊ดๆๆ!!!"
ฝูงลิงจมูกเชิดสีทองเห็นจ่าฝูงชนะ ก็ร้องเชียร์กันลั่นลานบ้าน
บางตัวถึงกับวิ่งมาล้อมหน้าล้อมหลังจ่าฝูง
จ่าฝูงลิงจมูกเชิดสีทองยังคงรักษามาดนิ่งสงบ
รอจนทุกคนหายตื่นเต้น
จ่าฝูงลิงจมูกเชิดสีทอง ก็เดินไปหาลิงวอก แล้วดึงมันลุกขึ้นมา
ลิงสองตัวดูเหมือนกับว่า เมื่อกี้ไม่ได้ตีกันเลยสักนิด
"เชี่ย สถานการณ์เป็นไงเนี่ย?"
ชาวเน็ตอุทาน
วินาทีที่แล้วเพิ่งตีกัน วินาทีนี้ดึงกันลุกขึ้นแล้ว?
ไม่ใช่แค่พวกเขา แม้แต่ฝูงลิงจมูกเชิดสีทองก็งง
"จี๊ดๆ! จี๊ดๆๆ!"
จ่าฝูงลิงจมูกเชิดสีทองอธิบายให้ทุกคนฟัง
ตั้งแต่วันนี้ไป มันคือลิงในฝูงเราแล้ว
"จี๊ด?"
ฝูงลิงจมูกเชิดสีทองทำหน้ามึน
แต่ว่าจ่าฝูง มันคนละเผ่าพันธุ์กับเรานะ
แถมเมื่อกี้ มันยังท้าสู้ท่านด้วย!
ตามกฎแล้ว พวกเราต้องไล่มันออกไปสิ
มีลิงตัวหนึ่งแย้งขึ้นมา
"จี๊ดๆ..."
จ่าฝูงลิงจมูกเชิดสีทองอธิบายต่ออีกยก
พอจ่าฝูงเสนอ ลิงตัวอื่นก็ยอมรับลิงต่างเผ่าพันธุ์ตัวนี้อย่างรวดเร็ว
พอได้สมาชิกใหม่ พวกมันก็รีบเข้ามารุมล้อม
ลิงหลายตัวถึงกับเอาผลไม้ของตัวเอง ยื่นให้ลิงวอก
ถือเป็นการต้อนรับสมาชิกใหม่
ไม่นาน ตรงหน้าลิงวอกก็มีกองผลไม้พะเนินเทินทึก
แต่ทว่า ฉากนี้ กลับทำเอาพวกหลิวอีอี และชาวเน็ต มองกันตาค้าง
"พวกมันทำอะไรกันน่ะ?"
"ดูไม่ออกเหรอ?"
"ทำไมร้องจี๊ดๆ กันสองสามที แล้วก็เอาผลไม้ให้ลิงวอกแล้ว?"
"หรือว่าเพื่อจะส่งลิงวอกไป?"
"งั้นพวกมันก็นิสัยดีเกินไปแล้วมั้ง!"
"จะไล่คนไปแล้ว ยังให้เสบียงอีก นี่กลัวมันหิวตายเหรอ!"
"สตรีมเมอร์รีบอธิบายหน่อยสิ!"
"สตรีมเมอร์ร้ายกาจมาก รู้ทั้งรู้ว่าหมายความว่าไง แต่ไม่ยอมอธิบายให้เราฟัง"
"ใช่ๆ!"
ชาวเน็ตแท็กหาเฉินชวนรัวๆ
แม้แต่พวกหลิวอีอีข้างๆ ก็หันมามองเขา รอคำอธิบาย
"ก็ได้ งั้นผมอธิบายให้ฟัง"
"ความจริงเมื่อกี้ ลิงสองตัวนี้ไม่ได้ตีกันเพื่อแย่งตำแหน่งจ่าฝูงจริงๆ หรอกครับ"
"หะ? หมายความว่าไง? พวกมันชกมวยล้มต้มคนดูเหรอ?"
เฉินเซียงทำหน้าช็อก
"ขอบคุณพี่เฉินเซียง ที่ช่วยพูดแทนใจผม"
"สมัยนี้ ขนาดลิงยังมีการล้มมวยแล้วเหรอ?"
"งั้นบอกฉันที อะไรคือเรื่องจริง? สรุปอะไรคือเรื่องจริง? (มีมกวนเสี่ยวถงหน้าพัง)"
"นี่มันเกินไปแล้วจริงๆ!"
"สรุปคือเมื่อกี้ จริงๆ แล้วลิงวอกไม่ได้สู้จ่าฝูงลิงจมูกเชิดสีทองไม่ได้จริงๆ?"
"แต่แกล้งแพ้?"
เห็นคอมเมนต์นี้ เฉินชวนส่ายหน้า
"อันนี้สู้ไม่ได้จริงๆ ครับ!"
"ลิงจมูกเชิดสีทองเก่งมากอยู่แล้ว ทั้งขนาดตัว ความสามารถ กินขาดลิงวอกทุกด้าน"
"พวกมันแค่ดูภายนอกเหมือนจะนุ่มนิ่ม แต่จริงๆ ไม่ใช่นะครับ"
"พอมันโกรธขึ้นมา เจ้านี่ดุกว่าลิงวอกเยอะ"
"ไม่งั้น พวกคุณคิดว่า เสือไม่อยู่ ลิงร่าเริง เป็นคำพูดเล่นๆ เหรอ?"
"ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือจ่าฝูงลิงจมูกเชิดสีทองนะ"
"พวกคุณคิดว่า ถ้ามันไม่มีฝีมือจริงๆ ฝูงลิงจะยอมให้มันเป็นจ่าฝูงเหรอ?"
ได้ยินแบบนี้ ชาวเน็ตถึงบางอ้อ
"งั้น ลิงจมูกเชิดสีทองที่เราเห็นในเน็ตเมื่อก่อน คืออะไร?"
"ได้เปิดหูเปิดตาแล้ว!"
"ลิงจมูกเชิดสีทองในเน็ต ดูนุ่มนิ่มมากจริงๆ นะ เหมือนไม่มีพิษมีภัย"
"ใช่ๆ ขออาหารมนุษย์กิน ก็ยังมารยาทงามสุดๆ"
"ฉันรู้ ลิงจมูกเชิดสีทองชื่อรุ่ยรุ่ย น่ารักมาก คุณขอมัน มันก็แบ่งให้กินนะ!"
"ใช่ๆๆ! ฉันก็เคยไปดูตัวนี้ น่ารักน่าเอ็นดูมาก!"
"จะว่าไป ลูกลิงจมูกเชิดสีทองตัวนี้ หน้าตาก็คล้ายรุ่ยรุ่ยอยู่นะ"
"แล้วสรุป พวกมันล้มมวยกันทำไม?"
ชาวเน็ตยังสงสัย
เฉินชวนอธิบายต่อ
"พวกมันล้มมวย น่าจะเพื่อให้ลิงวอกเข้าร่วมฝูงลิงจมูกเชิดสีทองได้ครับ"
"ลิงวอกโดยธรรมชาติเป็นสัตว์สังคม ถ้าลิงตัวหนึ่งต้องอยู่ตัวเดียวตลอดไป"
"มันมีแนวโน้มสูงมากที่จะเป็นโรคซึมเศร้า และรุนแรงถึงขั้นตรอมใจตายได้"
"ยิ่งเป็นพวกที่โดนฝูงทิ้งมาแบบนี้ ยิ่งซึมเศร้าง่าย"
"เดิมทีผมยังคิดอยู่เลยว่า จะฝากมันเข้าฝูงลิงอื่นยังไง"
"นึกไม่ถึงว่า แป๊บเดียว มันจัดการตัวเองได้เรียบร้อยแล้ว"
พูดถึงเรื่องนี้ เฉินชวนยังอดนับถือไม่ได้
ลิงวอกตัวนี้ หัวไวใช้ได้
แค่ไม่รู้ว่า พวกมันไปตกลงกันตอนไหน
"เชี่ย! สุดยอด!"
"แผนซ้อนแผนขนาดนี้? สำเร็จแบบเนียนๆ เลย?"
ชาวเน็ตอุทานว่าสุดยอด
"จบกัน ขนาดลิงยังฉลาดกว่าฉันอีก!"
"ถ้าไม่ไหวจริงๆ ให้จ่าฝูงลิงจมูกเชิดสีทองมาทำงานแทนฉัน แล้วฉันไปเป็นลิงแทนมันดีไหม?"
"เมนต์บน เสียงดีดลูกคิดของคุณ ผมได้ยินไปถึงตงเป่ยแล้ว"
"ขำจะขิต จ่าฝูงลิงจมูกเชิดสีทองเขาไม่ไปทำงานงกๆ แบบคุณหรอก!"
"เป็นจ่าฝูงมันไม่ดีตรงไหน?"
"ฮ่าๆๆ!"
หลังจากลิงวอกเข้าร่วมฝูงลิงจมูกเชิดสีทอง ก็กลมกลืนไปกับพวกมันอย่างรวดเร็ว
"มานี่ ฉันดูแผลให้หน่อย"
เฉินชวนเรียกลิงวอก
ลิงวอกรีบกระโดดโลดเต้นเข้ามาหา
เฉินชวนตรวจดู พบว่าแผลเก่าหายดีเกือบหมดแล้ว
แต่เพราะตีกันเมื่อกี้ เลยได้แผลใหม่มาเพิ่ม
แต่ไม่หนักหนา พักไม่กี่วันก็หาย
"ไม่เป็นไรแล้ว สองสามวันนี้ระวังหน่อยก็พอ"
พูดจบ เฉินชวนก็ปล่อยมือ
ลิงวอกพยักหน้าหงึกๆ แล้วหันไปมองกองผลไม้ที่เพื่อนใหม่ให้มา
มันวิ่งไปกอบผลไม้ออกมาถุงใหญ่ แล้วอุ้มมาให้เฉินชวน
"เจี๊ยก!"
อันนี้ให้คุณ!
ขอบคุณที่ช่วยชีวิตและรักษาฉันมาตลอดหลายวันนี้
เฉินชวนรับผลไม้มา
"ไม่ต้องเกรงใจ!"
จากนั้น มันก็หยิบอีกหลายลูก ไปวางตรงหน้าพวกเฉินเซียง
ทุกคนได้กันหมด แค่ไม่ได้เยอะเท่าของเฉินชวน
ได้คนละลูกสองลูก
ถึงอย่างนั้น ทุกคนก็ยังประหลาดใจ
"พวกเราก็มีเหรอ!"
"เจี๊ยก!"
ขอบคุณที่ช่วยดูแล
ลิงวอกไล่ขอบคุณทีละคน
ทีนี้ ไม่ต้องให้เฉินชวนแปล พวกเขาก็ดูออกว่าลิงวอกหมายถึงอะไร
"ไม่เป็นไร แกปลอดภัยก็ดีแล้ว!"
หลิวอีอีเอื้อมมือไปลูบหัวลิงวอกอย่างอ่อนโยน
ผ่านการอยู่ด้วยกันมาหลายวัน พวกเขาสนิทกันมากแล้ว
ไม่เหมือนตอนมาแรกๆ ที่ยอมตามแค่เฉินชวนคนเดียว
สองสามคืนมานี้ ลิงวอกสลับไปนอนห้องนั้นที ห้องนี้ที
บางทีกลางดึกยังปีนหน้าต่างห้องคนอื่น
มีครั้งหนึ่งทำเอาเฉินเซียงตกใจแทบตาย เกือบชักปืนยิง
หลังจากขอบคุณทุกคนเสร็จ ลิงวอกก็หอบผลไม้ ตามฝูงลิงจมูกเชิดสีทองกลับบ้านไป
ตกกลางคืน หลังกินข้าวเย็น เฉินชวนก็หยิบกิ่งยาไป๋กิ่งนั้นออกมา เริ่มลงมือทำสร้อยข้อมือลูกปัด!
[จบแล้ว]