(ฟรี)บทที่ 190 - ไก่ฟ้าเทมมินค์ หรือ ไก่ฟ้าฟีนิกซ์

(ฟรี)บทที่ 190 - ไก่ฟ้าเทมมินค์ หรือ ไก่ฟ้าฟีนิกซ์

◉◉◉◉◉

พอนึกถึงหนาม เฉินชวนก็สังเกตดูขาของมันอย่างละเอียดอีกที

ถึงได้พบว่า ที่ข้อเท้าของมัน มีเลือดซึมออกมา และกระดูกปูดโปน

ชัดเจนว่า ไก่ฟ้าเทมมินค์ตัวนี้กระดูกหัก

อาจเพราะเจ็บปวด ขาข้างที่บาดเจ็บของมันจึงหดเกร็งตลอดเวลา

ส่วนขาอีกข้าง เพราะต้องรับน้ำหนักตัวทั้งหมด ขาเลยสั่นระริก

"ต้องรีบช่วยมันลงมา"

เฉินชวนพูดเสียงเครียด

ขาข้างนั้นอาการหนักแล้ว แถมไก่ฟ้าเทมมินค์ตอนนี้ก็ดูตื่นกลัว ไม่กล้านั่งบนกิ่งไม้ ได้แต่ฝืนยืนอยู่

ปัญหาตอนนี้คือ ต้องให้ไก่ฟ้าเทมมินค์ลงมาก่อน เขาถึงจะรักษาแผลให้มันได้

ต้นไม้ที่มันยืนอยู่ค่อนข้างสูง อย่างน้อยด้วยความสูงร้อยแปดสิบกว่าของเฉินชวน ก็เอื้อมไม่ถึง

เฉินชวนมองไปรอบๆ สายตาไปสะดุดอยู่ที่เจ้าจุกที่กำลังบินวนอยู่กลางอากาศ

"เจ้าจุก ลงมาหน่อย"

เฉินชวนกวักมือเรียกเจ้าจุก

เจ้าจุกรีบพุ่งลงมา เกาะบนไหล่เขา

"แกไปพามันลงมาหน่อย"

เฉินชวนชี้ไปที่ไก่ฟ้าเทมมินค์บนต้นไม้

เจ้าจุกเห็นดังนั้น มองเฉินชวนด้วยสายตาเอือมระอา

เรียกฉันลงมา เพื่อเรื่องแค่นี้เนี่ยนะ

"เอาน่า รีบไป เดี๋ยวตอนเย็นเพิ่มข้าวให้"

เฉินชวนระอาใจ เจ้าจุกนับวันยิ่งรู้มาก

ได้ยินแบบนั้น เจ้าจุกเชิดหัวขึ้น บินตรงไปหาไก่ฟ้าเทมมินค์

ทางด้านนั้น ไก่ฟ้าเทมมินค์พอเห็นเจ้าจุก ตัวนกก็แตกตื่นแล้ว

พอยิ่งเห็นว่า เจ้าจุกบินตรงมาหาตัวเอง ก็ยิ่งลนลานกระพือปีกจะหนี

แต่ว่า มันบาดเจ็บอยู่แล้ว แถมยังยืนมาตั้งนาน หมดแรงไปนานแล้ว

พอลนลานเข้าหน่อย จะบินก็บินไม่ขึ้น

เผลอนิดเดียว เท้าลื่น ร่วงตกลงมาจากต้นไม้

"กุ๊กๆๆ"

ปากก็ร้องโวยวายไปเรื่อย

เห็นฉากนี้ เฉินชวนใจหายวาบ

เจ้าจุกเอ๊ย ฉันให้แกไปพามันลงมา ไม่ใช่ให้ทำแบบนี้

แต่ทว่า เวลานี้เขาก็ไม่สนอะไรแล้ว รีบวิ่งไปที่จุดที่ไก่ฟ้าเทมมินค์ตกลงมา

ไก่ฟ้าเทมมินค์บาดเจ็บอยู่แล้ว ถ้าตกลงมาจากที่สูงขนาดนี้ เกรงว่าจะไม่รอด

โชคดีที่ เฉินชวนเคลื่อนไหวได้เร็วพอ รับมันไว้ได้ทันท่วงที

ทุกอย่างเกิดขึ้นในเวลาเพียงไม่กี่วินาที

[ปลดล็อกสมุดภาพสัตว์หายาก : ไก่ฟ้าเทมมินค์ (ไก่ฟ้าฟีนิกซ์)]

[รางวัล : ได้รับการ์ดขจัดโรคภัย 1]

วินาทีที่เฉินชวนแตะโดนตัวไก่ฟ้าเทมมินค์ เสียงแจ้งเตือนระบบก็ดังขึ้นในหัว

ได้ยินว่าเป็นการ์ดขจัดโรคภัยอีกใบ เฉินชวนดีใจมาก

ของแบบนี้ ยิ่งมีเยอะยิ่งดี

ความเคลื่อนไหวทางนี้ ดึงดูดความสนใจของสัตว์อื่นในลานบ้านอย่างรวดเร็ว

เห็นเฉินชวนอุ้มนกสวยงามไว้ในมือ พวกเอ้อร์ฮา ต้าหวง ก็รีบวิ่งมาดู

"โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง"

เอ้อร์ฮากระดิกหางอย่างตื่นเต้น ปกติสิ่งที่มันชอบที่สุด คือวิ่งไล่จับผีเสื้อ นก สัตว์ปีกพวกนี้

พอเห็นไก่ฟ้าเทมมินค์ที่สวยงามขนาดนี้ ก็ยิ่งชอบใหญ่

พยายามจะใช้ลิ้นเลียมันตลอด

แต่ก็โดนเฉินชวนห้ามไว้หมด

"เอ้อร์ฮา อย่ากวน มันบาดเจ็บ ฉันจะรักษามันเดี๋ยวนี้"

เอ้อร์ฮาได้ยิน ก็ดมฟุดฟิดไปข้างหน้า ได้กลิ่นเลือดจากตัวนกสวยงามตัวนี้จริงๆ

"โฮ่ง โฮ่ง"

มันเห่าใส่ในบ้านสองที แล้วหันหลังวิ่งเข้าไปข้างใน

ไม่ถึงครึ่งนาที เอ้อร์ฮาก็คาบกระเป๋าพยาบาลของเฉินชวนวิ่งออกมา

เอากระเป๋าพยาบาลวางบนตัวเฉินชวน แล้วดึงมือเขาไปแตะ

นายรีบรักษาให้มันสิ หนูจะได้เล่นกับมัน

"อย่าใจร้อน"

ขณะที่เฉินชวนคุยกับเอ้อร์ฮา ไก่ฟ้าเทมมินค์ในอ้อมกอดเขาก็นอนนิ่งอย่างสบายใจแล้ว

ความจริงตอนแรกที่โดนเฉินชวนรับไว้ ไก่ฟ้าเทมมินค์ดิ้นรนโดยสัญชาตญาณ

เฉินชวนรีบใช้มือปลอบประโลมมัน

ไก่ฟ้าเทมมินค์รู้สึกเพียง กลิ่นอายอบอุ่นปลอดภัยแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ปัดเป่าความทรมานของมันไปจนหมดสิ้น

และตอนนี้ มันนอนอยู่ในอ้อมกอดเฉินชวน สบายจนแทบจะหลับไปแล้ว

แม้แต่เสียงหมาเห่าข้างๆ ก็ไม่ทำให้มันลืมตาขึ้นมา

รู้สึกว่าไก่ฟ้าเทมมินค์สงบลงแล้ว

เฉินชวนถึงเปิดกล่องพยาบาล หยิบผ้าพันแผลและยาออกมา พันแผลให้มันอย่างชำนาญ

[ติ๊ง ค่าความสนิทสนมไก่ฟ้าเทมมินค์ +1]

ตอนที่เฉินชวนพันแผลให้ ไก่ฟ้าเทมมินค์ก็ลืมตากลมโตขึ้นมา มองเขา

แต่มันไม่ได้ดิ้น

ตอนนี้มันรู้แล้วว่า มนุษย์คนนี้เป็นคนดี กำลังช่วยรักษามัน

ส่วนสัตว์ที่มุงดูอยู่รอบๆ ไก่ฟ้าเทมมินค์พอรู้สึกว่าพวกมันไม่มีเจตนาร้าย ก็ไม่กลัวแล้ว

พันแผลเสร็จ เฉินชวนก็วางมันลงบนเก้าอี้เอน

เก้าอี้เอนตัวนั้นเขาปูผ้าห่มขนนุ่มนิ่มไว้เพื่อนอนสบายๆ สบายสุดๆ

แม้แต่พวกเอ้อร์ฮา บางทีก็แอบขึ้นไปนอนตอนเขาไม่อยู่

"แกบาดเจ็บอยู่ นอนนิ่งๆ ตรงนี้นะ"

เฉินชวนพูดเสียงเบา

ไก่ฟ้าเทมมินค์พยักหน้า แสดงว่าเข้าใจแล้ว

จากนั้น เฉินชวนก็ไปเอาน้ำและธัญพืชถ้วยเล็กๆ มาป้อนให้ไก่ฟ้าเทมมินค์

มันก็กินอย่างว่าง่าย ไม่ส่งเสียงดัง

"สตรีมเมอร์ใจบุญจริงๆ"

"ดูจนจบ รู้สึกแค่ว่าสตรีมเมอร์เก่งมาก แน่นอน เจ้าจุกก็เก่งมากเหมือนกัน"

"เจ้าจุก : ฉันสงสัยว่านายกำลังเหน็บแนมฉัน"

"เจ้าจุกก็ไม่ได้ตั้งใจหรอก"

เฉินชวนแก้ตัวแทนเจ้าจุกประโยคหนึ่ง

บนต้นไม้ ได้ยินเรียกชื่อตัวเอง เจ้าจุกบินลงมาทันที เกาะบนไหล่เฉินชวน เอียงคอมอง

มีอะไรเหรอ

"ไม่เป็นไร เจ้าจุกวันนี้ทำได้ดีมาก"

เฉินชวนชมไปหนึ่งประโยค แล้วพูดต่อ

"แต่คราวหน้า แกเบาๆ หน่อยนะ เมื่อกี้มันเกือบจะตกใจตายแล้ว"

เขาชี้ไปที่ไก่ฟ้าเทมมินค์ที่กำลังกินอาหาร

เจ้าจุกหันไปมองแวบหนึ่ง นึกอะไรขึ้นได้ ก็บินออกไป

เฉินชวนไม่ได้สนใจ แต่หันมาให้ความรู้ชาวเน็ตต่อ

"ความจริงนกอย่างไก่ฟ้าเทมมินค์ เป็นนกที่ถูกลักลอบล่าได้ง่ายมาก"

"สาเหตุหลักคือ หนึ่ง มันเป็นสัตว์หายากใกล้สูญพันธุ์ ทั่วโลกเหลืออยู่ไม่ถึงหมื่นตัว"

"สอง รูปลักษณ์ที่สูงส่งงดงาม"

"ไม่รู้พวกคุณสังเกตเห็นขนของมันไหม สีสันแพรวพราว สมัยโบราณพวกนางสนมในวัง ชอบเอาขนของนกพวกนี้ไปทำเครื่องประดับเตี่ยนชุ่ย สวยงามมาก แถมสีไม่ตก"

"สาม ก็คือคุณค่าทางอาหารและยา"

"คุณค่าทางอาหารไม่ต้องพูดถึง ในฐานะของป่ารสเลิศ รสชาติย่อมไม่ต้องพูดถึง"

"แถมยังมีสรรพคุณแก้ร้อนในถอนพิษ บำรุงเลือด บำรุงหยินให้ความชุ่มชื้น"

"ช่วงไม่กี่ปีมานี้ ในป่าลึกมักจะมีพวกนักล่าสัตว์ เห็นของป่าแบบนี้ ย่อมไม่ยอมปล่อยไปแน่..."

เฉินชวนเพิ่งพูดจบ ก็เห็นเจ้าจุกคาบผลไม้มาสองสามลูก บินมาวางบนเก้าอี้เอน

"จิ๊บ จิ๊บ"

ไก่ฟ้าเทมมินค์พอเห็นมัน ขนก็ลุกชันทันที กระพือปีกอย่างตื่นตระหนก

[จบแล้ว]