(ฟรี)บทที่ 180 - ปลาชลชียักษ์ยาวกว่าสามเมตร

(ฟรี)บทที่ 180 - ปลาชลชียักษ์ยาวกว่าสามเมตร

◉◉◉◉◉

เฉินชวนก็ไม่รู้จะพูดยังไงดี

ตอนมื้อเย็น จางฮ่าวก็ขอตัวกลับ

วันที่สอง หลังจางฮ่าวกลับไป ชีวิตก็กลับสู่ความสงบเหมือนเดิม

แต่ว่า พอกลับไปแล้ว จางฮ่าวได้ตัดต่อคลิปกิจวัตรการลาดตระเวนป่าสองวันที่ผ่านมาลงเน็ต

ผลตอบรับดีมาก ทำให้ยอดผู้ติดตามของเฉินชวนเพิ่มขึ้นอีกโข

พอเปิดไลฟ์ปุ๊บ คนดูก็พุ่งทะลุหมื่นทันที

แฟนคลับเพิ่ม รายได้ของเฉินชวนก็เพิ่มตามไปด้วย

แต่เขาใช้ชีวิตอยู่ในป่าเขา ปกติจนอกจากของใช้จำเป็น ก็แทบไม่ได้ใช้เงินอะไร

ที่เฉินชวนคาดไม่ถึงคือ ผลงานภาพถ่ายของจางฮ่าว ได้รับรางวัลชนะเลิศในการประกวดระดับนานาชาติ

รู้ข่าวนี้ เฉินชวนก็โทรไปแสดงความยินดีกับจางฮ่าว

"ต้องขอบคุณนายจริงๆ ถ้าไม่ได้นายช่วยให้ฉันมีโอกาสเข้าใกล้สัตว์พวกนั้นขนาดนี้ ฉันคงไม่ได้รางวัลนี้หรอก"

จางฮ่าวตื่นเต้นมาก

หลายปีมานี้ เขาตระเวนถ่ายรูปไปทั่ว วันนี้ในที่สุดความพยายามก็สัมฤทธิ์ผล

ทั้งสองคุยกันอีกพักหนึ่ง ก็วางสาย

...

วันนี้ เฉินชวนกลับจากการลาดตระเวนตามปกติ

จู่ๆ อาอีกูลี่ก็วิดีโอคอลมาหา

"อาชวน ทำอะไรอยู่"

อาอีกูลี่ปรากฏตัวในหน้าจอ

ข้างๆ เอ้อร์ฮาได้ยินเสียงเธอ ก็กระโดดเหยงๆ อยากจะดูหน้าเธอ

พร้อมกับส่งเสียงครางหงิงๆ ท่าทางร้อนรนมาก

เฉินชวนจนปัญญา ต้องลดระดับมือถือลง ให้เอ้อร์ฮาเข้ากล้องด้วย

เห็นเอ้อร์ฮา อาอีกูลี่ก็ทักทาย

"ไฮ เอ้อร์ฮา ทำไมแกอ้วนขึ้นอีกแล้วเนี่ย"

ไม่เจอกันแป๊บเดียว เอ้อร์ฮาโตเร็วขนาดนี้เลยเหรอ

"บรู๊ว บรู๊ว"

เอ้อร์ฮาฟังรู้เรื่อง ทำหน้ามุ่ย มองเธอด้วยสายตาตัดพ้อ

ทำไมพูดว่าหมาอ้วนล่ะ หมาแค่น่ารักจนตัวพองเฉยๆ

"แหม ทำเป็นน้อยใจด้วย"

อาอีกูลี่หัวเราะร่า

"พี่กูลี่ มีธุระอะไรหรือเปล่า"

เห็นอาอีกูลี่เริ่มคุยนอกเรื่อง เฉินชวนเลยเตือนสติ

ผ่านไปนานขนาดนี้ มีหรือเฉินชวนจะไม่รู้ทัน

อาอีกูลี่เป็นพวกไม่มีธุระไม่มาหา

วันนี้จู่ๆ โทรมา ชัดเจนว่ามีเรื่อง

"ทำไม ถ้าไม่มีธุระฉันติดต่อนายไม่ได้เหรอ"

อาอีกูลี่ทำเสียงไม่พอใจ

ไอ้เด็กคนนี้ พูดจาไม่เข้าหูเลย

"งั้นถ้าเธอไม่มีอะไร ฉันวางนะ เธอคุยกับเอ้อร์ฮาต่อที่นี่ละกัน"

เขายังมีงานต้องทำอีกเยอะ

"เฮ้ยๆๆ เดี๋ยวสิ เดี๋ยว จะรีบไปไหน"

เห็นเฉินชวนจะไปจริง อาอีกูลี่ก็ร้อนรน รีบเรียกไว้

"คืออย่างงี้นะ ช่วงนี้มีศูนย์แสดงพันธุ์สัตว์เปิดใหม่ ข้างในมีสัตว์ทะเลด้วย นายจะไปดูด้วยกันไหม"

เฉินชวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ตอบตกลง

"ได้ แต่ไปวันนี้ไม่ทันแล้ว เอาเป็นพรุ่งนี้ไหม"

พอดีเลย เขาอยากไปลองดูว่า พลังของเขาจะมีผลกับสัตว์ทะเลไหม

"โอเค ดีล ตามนั้น เดี๋ยวฉันส่งพิกัดไปให้ในวีแชต ถึงเวลาเจอกันที่นั่นเลย"

พูดจบ อาอีกูลี่ก็วางสาย

เฉินชวนหันไปมองเอ้อร์ฮาที่ยังนั่งงอนตุ๊บป่องอยู่ ขยี้หัวมันเบาๆ

"เอาน่า อย่าโกรธเลย พรุ่งนี้พาไปดูสัตว์ทะเล"

"โฮ่ง"

ได้ยินแบบนั้น เอ้อร์ฮาก็ดี๊ด๊าทันที

เช้าวันรุ่งขึ้น เฉินชวนจัดการธุระเสร็จก็ออกเดินทางแต่เช้า

นอกจากเอ้อร์ฮา เขาไม่ได้พาตัวอื่นไปเลย แม้แต่เจ้าจุกก็ให้เฝ้าบ้าน

ศูนย์แสดงพันธุ์สัตว์ตั้งอยู่ใจกลางเมือง หาไม่ยาก

เพราะเพิ่งเปิดใหม่ หน้าประตูเลยมีกระเช้าดอกไม้แสดงความยินดีวางเต็มไปหมด

เฉินชวนมองแวบเดียวก็เห็นอาอีกูลี่ยืนรออยู่หน้าประตู

"ไอ้เด็กบ้า ทำไมมาช้านัก"

อาอีกูลี่เดินมาตบไหลเขาดังปึก พร้อมยื่นตั๋วเข้าชมให้

เฉินชวนเจ็บจนซู้ดปาก "เจ๊ ผมอยู่บนเขานะ มาเช้าขนาดนี้ได้ก็บุญโขแล้ว"

ขับรถจากเขาเข้าเมือง ต้องใช้เวลาไม่น้อย

นี่ขนาดเขามีรถขับเองนะ ถ้าต้องเดินมา ไม่รู้จะถึงเมื่อไหร่

ได้ยินแบบนั้น อาอีกูลี่ก็ลูบจมูกแก้เก้อ

"เอาเถอะ รีบเข้าไปกัน สายกว่านี้เดี๋ยวคนเยอะ"

เธอรีบเปลี่ยนเรื่อง ลากแขนเฉินชวนเดินเข้าไปข้างใน

พอเข้ามา เฉินชวนก็เปิดไลฟ์สตรีม

"เอ๊ะ สตรีมเมอร์เปลี่ยนที่เหรอ"

"ดูเหมือนจะอยู่ในเมืองนะ"

"วันนี้พามาเที่ยวศูนย์แสดงพันธุ์สัตว์ในเมืองครับ ได้ยินว่ามีสัตว์ทะเลด้วย"

เฉินชวนตอบกลับ

"ว้าว วันนี้ฉันจะได้ตามสตรีมเมอร์ไปเที่ยวศูนย์แสดงพันธุ์สัตว์ด้วย"

"ฉันเคยไปมาหลายที่ แต่ฉันว่ายังไงก็สู้บ้านสตรีมเมอร์ไม่ได้ ที่นั่นน่าสนใจกว่าเยอะ"

ทั้งสองตั้งใจมาดูสัตว์ทะเล จุดหมายแรกเลยเป็นโซนสัตว์น้ำ

ไม่นาน ทั้งคู่ก็มาถึงอุโมงค์ใต้ทะเล

"นี่คือปลาชลชียักษ์ หรือปลาอะราไพม่า ความยาวลำตัวอยู่ที่ 2 ถึง 6 เมตร ตัวนี้ยาวสามเมตรกว่า ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ปกติ"

พอเดินเข้าไป เฉินชวนก็เริ่มบรรยายให้คนในไลฟ์ฟัง

"ว้าว ปลานี้น่ารักจัง"

เดินมาถึงหน้าตู้กระจกบานหนึ่ง คนในไลฟ์ก็พากันคอมเมนต์

"นี่คือปลาการ์ตูน ถึงจะชื่อปลาตลก แต่หน้าตามันไม่ตลกเลย แถมยังน่ารักมาก"

"ปลาการ์ตูนจัดอยู่ในอันดับปลากะพง วงศ์ปลาสลิดหิน ตัวเล็ก สีสันสดใส ส่วนใหญ่เป็นสีแดง สีส้มแดง ครีบหางสีดำ..."

ตลอดทาง พอเฉินชวนเจอสัตว์ทะเลหายาก ก็จะอธิบายให้ทุกคนฟัง

เพราะเขาพูดจาฉะฉาน แถมบางทียังพูดเกร็ดความรู้ที่ไม่มีในหนังสือ

เผลอแป๊บเดียว ข้างหลังเขาก็มีคนเดินตามเป็นขบวน ทุกคนมาแอบฟังเขาบรรยาย

"พี่ชาย สนใจมาทำงานที่นี่ไหมครับ"

จู่ๆ พนักงานของศูนย์แสดงพันธุ์สัตว์ก็เดินเข้ามาถาม

เพราะเฉินชวนอธิบายละเอียดมากจริงๆ

มีหลายเรื่องที่ขนาดพวกเขาที่ผ่านการอบรมมายังไม่รู้เลย

"ไม่ล่ะครับ ผมมีงานประจำอยู่แล้ว"

เฉินชวนก็นึกไม่ถึง แค่อธิบายให้ชาวเน็ตฟัง จะไปเตะตาทางศูนย์เข้า

แต่เขาก็ไม่ได้สนใจคนที่เดินตามหลัง ยังคงอธิบายต่อ

"นี่คือปลากระเบน หรือที่เราเรียกกันว่าปลามันตะ โดยพื้นฐานแล้วมันกิน..."

เฉินชวนยังพูดไม่จบ คนในไลฟ์ก็พิมพ์แทรกขึ้นมา

"ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันรู้ ปลากระเบนชอบกินกุ้ง ดูข้างหลังสิ"

เงยหน้าขึ้นไปมอง ก็เห็นปลากระเบนตัวที่เขากำลังอธิบาย กลืนกุ้งมังกรลงท้องไปพอดี

"..."

"ปลากระเบนกินกุ้งมังกรและสัตว์จำพวกหอยเป็นอาหารก็จริง แต่ว่า... นี่ปลากระเบนกำลังกินเพื่อนร่วมงานอยู่เหรอ"

เฉินชวนปล่อยมุกตลกหน้าตาย

"ค่าตัวไม่มี เพื่อนร่วมงานรสชาติดีจัง"

"คนข้างบน 66666"

"ตรงประเด็นเป๊ะ"

พอดูโซนสัตว์น้ำเสร็จ เฉินชวนกับอาอีกูลี่ก็ไปต่อที่โซนสัตว์บก

แต่ทั้งสองไม่ได้คาดหวังอะไรมาก

ไหนๆ ก็มาแล้ว ก็ต้องไปดูสักหน่อย

สัตว์ป่าพวกนี้ไม่มีอะไรให้อธิบายมาก ส่วนใหญ่เป็นสัตว์ที่เห็นได้ตามสวนสัตว์ทั่วไป

แต่ทว่า ตอนที่เดินผ่านกรงเลี้ยงหมีดำ

หมีดำตัวหนึ่งกำลังถูกเจ้าหน้าที่นำออกมาแสดงโชว์

[จบแล้ว]