(ฟรี)บทที่ 140 - แม่หมีสละชีพ!

(ฟรี)บทที่ 140 - แม่หมีสละชีพ!

◉◉◉◉◉

"เชรดดด เกิดไรขึ้นเนี่ย"

"สตรีมเมอร์รีบคิดวิธีเร็วเข้า!"

"ไอ้ยักษ์นี่โผล่มาจากไหน?"

"คุณพระช่วยกล้วยทอด!"

คอมเมนต์ในไลฟ์ตอนนี้ไหลเป็นน้ำตก

แต่ทว่า

ต่อให้คอมเมนต์เยอะแค่ไหน ก็เปลี่ยนสถานการณ์วิกฤติตรงหน้าไม่ได้

หมีน้ำตาลยักษ์เข้ามาประชิดตัวแล้ว

อุ้งเท้าใหญ่มหึมาจวนเจียนจะตะปบโดนตัวสยงต้าสยงเอ้อร์

ทันใดนั้น

เงาร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามา

พุ่งเข้าชนหมีน้ำตาลยักษ์เต็มแรง

ตู้ม!

ร่างยักษ์สองร่างปะทะกันเสียงดังสนั่น

แม่หมีนั่นเอง!

เฉินชวนมองเห็นชัดเจนว่าใครที่พุ่งชนหมีน้ำตาลยักษ์

ในเสี้ยววินาทีเป็นตาย

ในที่สุดก็ช่วยให้สยงต้าสยงเอ้อร์รอดพ้นกรงเล็บมรณะมาได้

เฉินชวนและคนดูในไลฟ์ถอนหายใจโล่งอกพร้อมกัน

ในขณะเดียวกัน

ไลฟ์ของเฉินชวนก็ถูกแชร์ว่อนไปทั่วทุกแพลตฟอร์ม

ดึงดูดขาจรเข้ามามุงดูเพียบ

"ได้ข่าวว่าที่นี่มีหมีป่าโผล่มาเหรอ?!"

"สยงต้าสยงเอ้อร์เวอร์ชั่นสมจริง!"

"โอ้โห ของจริงว่ะ สตรีมเมอร์ใจกล้ามาก กล้าไลฟ์ระยะประชิดขนาดนี้"

ตอนนี้

เฉินชวนไม่มีกะจิตกะใจสนใจไลฟ์แล้ว

รีบเอาอุปกรณ์ถ่ายทำไปวางในที่ปลอดภัย

เดินไปยืนหลังต้าหวงกับเอ้อร์ฮา ประเมินสถานการณ์

เฉินชวนพอจะเดาออกแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

หมีน้ำตาลตัวยักษ์ที่โผล่มาชัดเจนว่าเป็นตัวผู้

และหมีตัวผู้ในธรรมชาติมีสัญชาตญาณอย่างหนึ่ง คือในช่วงฤดูผสมพันธุ์

ถ้ามันเจอแม่หมีที่เหมาะจะผสมพันธุ์ แต่แม่หมีตัวนั้นมีลูกติด

มันจะฆ่าลูกหมีทิ้งอย่างโหดเหี้ยม

ไม่ใช่อะไรอื่น เพื่อสัญชาตญาณการสืบพันธุ์ล้วนๆ

เพราะถ้าแม่หมีมีลูก มันจะไม่ยอมผสมพันธุ์กับตัวผู้ตัวอื่น

หมายความว่า ตอนนี้หมีตัวผู้กำลังติดสัด

มันอยากให้แม่หมียอมจำนน ก็ต้องกำจัดสยงต้าสยงเอ้อร์ทิ้งซะก่อน

ไม่งั้นมันก็ไม่มีโอกาส

พอเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด ระหว่างที่สถานการณ์ตึงเครียด เฉินชวนก็ยังไม่ลืมอธิบายที่มาที่ไปให้คนดูฟัง

"เชรด ธรรมชาติมันโหดร้ายขนาดนี้เลยเหรอ"

"เพื่อสืบพันธุ์ ถึงกับต้องทำขนาดนี้เลย"

"ช่วยไม่ได้ มันเป็นสัญชาตญาณที่ฝังอยู่ในยีนมั้ง"

"สตรีมเมอร์จะเอายังไงต่อ"

เฉินชวนจับตาดุสถานการณ์ตลอด ตอนนี้หมีตัวผู้กับแม่หมีกำลังคุมเชิงกันอยู่

พอมองดีๆ บนตัวแม่หมีมีแผลใหม่เพิ่มขึ้นมา

แถมข้างๆ แผลเก่ายังมีรอยแผลเป็นที่ยังไม่หายดี

ดูท่า พวกมันคงสู้กันมาหลายรอบแล้ว

และทุกครั้งแม่หมีก็น่าจะเป็นฝ่ายแพ้

เพราะขนาดตัวมันต่างกันพอสมควร

โฮก!

ขณะที่เฉินชวนกำลังคิดหาทางช่วย แม่หมีก็ร้องโหยหวนออกมา

หมีตัวผู้อ้าปากกว้าง โชว์เขี้ยวแหลมคม พยายามจะกัดคอหอยแม่หมี

ความคมและแรงกัดมหาศาลขนาดนั้น ถ้าโดนเข้าไป

ต่อให้แม่หมีหนังเหนียวแค่ไหน ก็คงไม่รอด

แต่ดูเหมือนแม่หมีจะมีประสบการณ์รับมือการโจมตีแบบนี้มาพอสมควร

ในเสี้ยววินาทีวิกฤติ มันร้องคำรามออกมา

ย่อตัวลงฮวบ หลบจุดตายได้อย่างเฉียดฉิว

"เสียวโว้ย! เกือบไปแล้ว!"

"อีกนิดเดียวเอง! แม่หมีสู้ๆ!"

"แม่หมีสุดยอด!"

"ไอ้หมีบ้ากาม แจ้งตำรวจจับมันเลย!"

"ดูแล้วไม่กล้ามีความรักเลยว่ะ"

"เมนต์บนอย่าเพ้อเจ้อ หมีตีกันเกี่ยวไรกับความรัก"

คอมเมนต์ลุ้นตัวโก่ง หัวใจจะวาย

หัวใจเต้นตุ๊มๆ ต่อมๆ กลัวแม่หมีจะโดนกัด

ยังดีที่เหตุการณ์เลวร้ายที่สุดยังไม่เกิด

เพิ่งจะถอนหายใจโล่งอก รีบพิมพ์คอมเมนต์รัวๆ

แต่ทว่า

หลังจากแม่หมีหลบจุดตายได้

การโจมตีของอีกฝ่ายยังไม่จบ

หมีตัวผู้กัดพลาด ดูจะโมโหจัด

อาศัยจังหวะที่แม่หมีย่อตัว ยังทรงตัวไม่ดี

ตบกรงเล็บสวนกลับไปทันที เร็วมาก

"ม่ายยย!"

"แม่หมีหลบเร็ว!"

"กรี๊ด! ไม่กล้าดูแล้ว!"

คนดูที่เพิ่งโล่งอก หัวใจกลับมาเต้นแรงอีกครั้ง

ต้าหวงกับเอ้อร์ฮาเห่ากระโชกแรงขึ้น ดูเหมือนจะตื่นเต้นตามไปด้วย

แม้แต่เฉินชวนยังเผลอก้าวเท้าไปข้างหน้าเกือบจะวิ่งเข้าไปช่วย

โชคดีที่แม่หมีหลบได้อีกครั้งอย่างปาฏิหาริย์

จังหวะที่กรงเล็บตบมา แม่หมีสะบัดหน้าหลบวูบ

เฉียดไปนิดเดียว กรงเล็บห่างจากหน้าแม่หมีไม่ถึงเซน

ควับ!

กรงเล็บวาดผ่านอากาศเป็นวงโค้ง

ไปฟาดเข้ากับต้นไม้ใหญ่ข้างหลังแม่หมี

ตู้ม!

กรงเล็บยักษ์ปะทะต้นไม้ เสียงดังสนั่น

เศษไม้ปลิวว่อน

มองไปอีกที บนต้นไม้มีรอยกรงเล็บลึกเป็นทางยาว

นึกภาพไม่ออกเลยว่าถ้าโดนคนเข้าไป

สภาพจะเละเทะขนาดไหน

คงแม้แต่กะโหลกที่แข็งที่สุดของมนุษย์ก็ต้านทานแรงตบนี้ไม่ไหว

ฉากเสี่ยงตายทำเอาเฉินชวนเหงื่อตก

ดูท่าแม่หมีคงสั่งสมประสบการณ์ต่อสู้มาเยอะพอตัว

ถือว่าโชคดีในโชคร้าย

อย่างไรก็ตาม

สถานการณ์วิกฤติไม่ได้ดีขึ้นเลยแม้แม่หมีจะหลบได้

ภายใต้การโจมตีอันบ้าคลั่งของหมีตัวผู้ แม่หมีตกเป็นรองตลอด

ทุกครั้งที่รับมือเฉียดตายตลอด แถมโดนไปหลายแผลแล้วด้วย

เลือดสีแดงสดเริ่มย้อมขนแม่หมี

ตอนนั้นเอง ดูเหมือนแม่หมีจะตัดสินใจได้แล้ว

มันหันมามองสยงต้าสยงเอ้อร์แวบหนึ่ง แล้วหันขวับ วิ่งหนีไปทางนอกบ้านเฉินชวน

มันต้องการล่อหมีตัวผู้ให้ออกห่างจากที่นี่ เพื่อถ่วงเวลาให้ลูกๆ

"จบกัน จบกัน"

"แม่หมีจะสละชีพตัวเองเหรอเนี่ย!"

"นี่คือความรักของแม่สินะ!"

"แม่หมี อย่าตายนะ!"

คอมเมนต์ร้องระงม เต็มไปด้วยอีโมจิร้องไห้

ตอนนั้น เฉินชวนรู้ดี

ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ อีกไม่นาน

แม่หมีต้องเสร็จมันแน่

แล้วหมีตัวผู้ก็จะย้อนกลับมา

สยงต้าสยงเอ้อร์คงหนีไม่พ้นชะตากรรมถูกฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยม

เฉินชวนกำหมัดแน่น เขาจะยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาไม่ได้

ตั้งแต่เขาลาออกมาเป็นเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าที่นี่ สัตว์ทุกตัวที่อาศัยอยู่ที่นี่ สำหรับเขาแล้วก็คือเพื่อน

"ต้าหวง! เอ้อร์ฮา! ไต๋เหมา! ลุย!"

สิ้นเสียงคำสั่งเฉินชวน ต้าหวงกับเอ้อร์ฮาก็คำรามลั่น

พวกมันรอเวลานี้มานานแล้ว หมีตัวผู้โผล่มา เฉินชวนก็ตกอยู่ในอันตรายเหมือนกัน

เพื่อปกป้องเฉินชวน พวกมันต้องช่วยแม่หมีจัดการหมีตัวผู้ให้ได้

ที่เมื่อกี้ยังไม่ลงมือ ก็เพราะรอคำสั่งจากเฉินชวนอยู่นั่นแหละ

[จบแล้ว]