(ฟรี)บทที่ 130 - ร่มแดงก้านขาว กินแล้วไม่ต้องลงไปนอนในโลง

(ฟรี)บทที่ 130 - ร่มแดงก้านขาว กินแล้วไม่ต้องลงไปนอนในโลง

◉◉◉◉◉

เฉินชวนผลักประตูออกไป ข้างนอกมีฝนปรอยๆ เหมือนขนวัว อากาศเต็มไปด้วยความสดชื่น

ฝนนี้ตกมาตั้งแต่เมื่อวาน เฉินชวนจำได้ว่าตอนเที่ยงแดดยังเปรี้ยงอยู่เลย จู่ๆ ฝนไล่ช้างก็ตกลงมา

ตามหลักแล้วฝนไล่ช้างตกแป๊บเดียวก็หยุด แต่ฝนนี้ดันตกมาวันหนึ่งกับอีกหนึ่งคืน

ในเมื่ออยู่กลางแจ้ง แล้วเจออากาศแบบนี้ เฉินชวนคิดว่าน่าจะไปลองเก็บพืชชนิดหนึ่ง ที่จะโผล่มาแค่ในช่วงไม่กี่วันนี้

เห็ด หรือจะเรียกว่าเชื้อราก็ได้

เห็ดเป็นเชื้อราชนิดหนึ่ง จะงอกงามก็ต่อเมื่อดินหรือขอนไม้มีความชื้น

เฉินชวนหันไปตะโกนเรียกไปทางบ้านไม้ของฉินเสี่ยวชิง

"ทำไรอยู่?"

ฉินเสี่ยวชิงโผล่หัวออกมาทันที แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

"มีอะไรคะพี่ วันนี้จะออกไปเที่ยวเหรอ?"

เฉินชวนมองท้องฟ้า อากาศดี ลมพัดเย็นสบาย เหมาะแก่การออกไปเที่ยวสุดๆ!

เขาเลยยิ้มแล้วพูดว่า

"ยัยหนู ไปเก็บเห็ดกัน"

เก็บเห็ด?

ในฐานะคนรักพืช พอได้ยินว่าจะเล่นอันนี้ ฉินเสี่ยวชิงก็คึกทันที

"เอาสิ ไปกันเลย!"

ยัยหนูนี่พูดจบ ก็บ้าดีเดือด ใส่ชุดนอนฝ่าฝนจะวิ่งออกมาข้างนอก

เฉินชวนรีบเบรกไว้ทันที

"ไปเปลี่ยนเสื้อกันฝนก่อนสิโว้ย!"

ฉินเสี่ยวชิงก้มมองตัวเอง แล้วมองฟ้าข้างนอก ถึงได้เข้าใจ หัวเราะแหะๆ วิ่งกลับเข้าบ้านไป

สักพัก ฉินเสี่ยวชิงเปลี่ยนชุดเสร็จ เดินออกมา เฉินชวนก็ใส่เสื้อกันฝนเรียบร้อย เรียกพวกสัตว์มารวมพล

ฝนปรอยๆ แบบนี้ สำหรับพวกสัตว์แล้ว ขนของมันกันได้สบาย เผลอๆ ในมุมของพวกมัน ฝนแบบนี้ยิ่งทำให้รู้สึกสบายตัวกว่าเดิมอีก

เฉินชวนเดินออกจากลานบ้าน แล้วเปิดไลฟ์

"ฮัลโหล สตรีมเมอร์ ใส่เสื้อกันฝนเต็มยศ วันนี้มีรายการอะไรครับ?"

"เมนต์บนพูดจาไม่เป็นเลยเหรอ? สตรีมเมอร์ไม่ได้มาแสดงโชว์ให้ดู เขาแค่มาแชร์ชีวิตประจำวันเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า ต้องถามว่า วันนี้สตรีมเมอร์จะไปสร้างความเดือดร้อนให้ใคร?"

"สตรีมเมอร์: พอเลย ปากแต่ละคนเหมือนไปกินรังแตนมา"

เฉินชวนเดินลัดเลาะไปในป่า พร้อมกับอธิบายให้คนดูฟัง

"วันนี้ผมจะไปเก็บเห็ด กับฉินเสี่ยวชิง"

เขาพูดพลางเดินในป่าอย่างสบายๆ

ทางในป่า ถ้าไม่ได้ถางทางไว้ จะเดินยากมาก วัชพืช เถาวัลย์ กิ่งไม้ที่ยื่นออกมา ล้วนเป็นอุปสรรคในการเดิน

แต่อุปสรรคพวกนี้ สำหรับเฉินชวน แทบไม่มีผล

"จำได้ว่าตอนสตรีมเมอร์เริ่มลาดตระเวนใหม่ๆ ยังเดินไม่เร็วขนาดนี้นะ ตอนนี้สตรีมเมอร์ทำได้ไง?"

"เมนต์บน ชัดเจนอยู่แล้ว ที่เจ้าเฉินจอมกวนเดินเร็วขนาดนั้น ก็เพราะข้างหน้ามีสัตว์เปิดทางให้ไง"

"ไม่ต้องเดาก็รู้ สตรีมเมอร์คนนี้ นายทุนตัวพ่อ กดขี่แรงงานสัตว์ ใช้งานเยี่ยงทาสไม่ให้บ่นสักคำ"

เห็นคนในไลฟ์ใส่ร้ายป้ายสีกันโต้งๆ เฉินชวนรู้สึกเจ็บปวดหัวใจ

เขาพลิกกล้อง หันไปที่สยงต้าสยงเอ้อร์ข้างหน้า

หมีสองตัวเดินนำหน้า ใช้เท้าเตะวัชพืชข้างทาง ใช้กรงเล็บตบกิ่งไม้ขวางทางออกไป

และด้วยความที่ยังเด็ก หมีสองตัวนี้ดูเหมือนจะหาความสนุกได้จากทุกเรื่อง

แป๊บเดียว สองพี่น้องก็เริ่มแข่งกัน แข่งว่าใครหักกิ่งไม้ได้มากกว่า ใครแหวกเถาวัลย์ได้มากกว่า

สำหรับการแข่งขันที่ดีแบบนี้ เฉินชวนรู้สึกชื่นชมมาก

"ดูพวกคุณพูดเข้าสิ นี่เรียกว่ากดขี่เหรอ? นี่มันคือการให้โอกาสสัตว์ได้แสดงคุณค่าของตัวเองต่างหาก!"

"พวกคุณไม่ได้คลุกคลีกับสัตว์ ไม่เข้าใจสัตว์ มีแต่ผมที่เข้าใจ สัตว์น่ารักพวกนี้ อยากแสดงออกขนาดไหน"

เฉินชวนแสร้งทำท่าเจ็บปวดใจ

"เฮ้อ ก็มีแต่พวกสัตว์นี่แหละ ที่เข้าใจความหวังดีของผม"

คนดูในไลฟ์พากันชูนิ้วกลางใส่หน้าจอ ฉินเสี่ยวชิงเห็นเฉินชวนทำท่าตลกๆ ก็แอบขำอยู่ข้างๆ

ทันใดนั้น สายตาของแม่สาวน้อยก็เป็นประกาย วิ่งเหยาะๆ ไปที่ข้างต้นไม้ต้นหนึ่ง

นั่งยองๆ ก้มหน้าสังเกตอยู่พักหนึ่ง แล้วกวักมือเรียกข้างหลัง

"พี่ มานี่เร็ว"

เฉินชวนรีบเดินเข้าไป ในหน้าจอมือถือ ก็ปรากฏสิ่งที่อยู่ใต้ต้นไม้

มันคือเห็ดดอกหนึ่ง

ร่มแดง ก้านขาว ดอกเห็ดสีแดงเข้ม ก้านดอกสีขาวหม่น สีสันตัดกันฉูดฉาดแบบนี้ คนธรรมดาเห็นปุ๊บ สัญชาตญาณระวังภัยทำงานทันที

"ผมคนพื้นที่ สตรีมเมอร์เชื่อผม เห็ดนี้อร่อยชัวร์ รีบเก็บไปต้มซุปด่วน"

"ผมอยู่โรงพยาบาล สตรีมเมอร์เชื่อผม เห็ดนี้อร่อยแน่นอน รีบเก็บลงมา สร้างยอดให้โรงพยาบาลเราหน่อย"

"ผมอยู่ยมโลก สตรีมเมอร์เชื่อผม เห็ดนี้อร่อยเหาะ รีบเก็บลงมา ให้พี่น้องในยมโลกได้ครื้นเครงกันหน่อย"

หน้าตาแบบนี้ คนดูในไลฟ์ไม่มีใครเชื่อหรอกว่ากินแล้วไม่มีพิษ

กินแล้วเห็นดาวเห็นเดือน เห็นมังกรเห็นหงส์บินว่อนยังถือว่าโชคดี กลัวแต่กินแล้วลืมตามาอีกที คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือทวดที่เสียไปแล้วนั่นแหละ

เฉินชวนนั่งยองๆ หันไปหาฉินเสี่ยวชิง กะจะลองภูมิ

"คิดว่าเป็นเห็ดอะไร?"

ฉินเสี่ยวชิงดึงเห็ดดอกนั้นออกมา พินิจพิเคราะห์อย่างละเอียด ยิ่งดูก็ยิ่งตาเป็นประกาย

"พี่ นี่น่าจะเป็นเห็ดแดง ไม่มีพิษนะ"

เฉินชวนพยักหน้า ใช้เล็บกรีดก้านเห็ดเบาๆ หันกล้องไปส่องข้างในก้านเห็ด

"สังเกตนะ ก้านเห็ดดอกนี้ข้างในกลวง ส่วนเห็ดพิษที่หน้าตาคล้ายกันข้างในจะตัน"

เขาอธิบายไป กล้องก็ขยับตามไป

"แล้วก็ตรงยอดดอกเห็ด ตรงกลางไม่บุ๋มลงไป รอยพับใต้ดอกเห็ด เอามือถูแล้วไม่เปลี่ยนสี นี่ก็แสดงว่าไม่ใช่เห็ดแดงพิษอีกชนิดหนึ่ง"

ฉินเสี่ยวชิงรีบยกมือ

"หนูรู้ ที่พี่พูดถึงคือเห็ดถ่านเลือด"

เฉินชวนทำหน้านิ่ง ยิ้มพยักหน้า แต่ในใจยกนิ้วโป้งให้น้องสาว

เมื่อกี้เขาลืมชื่อเห็ดพิษชนิดนั้นพอดี

"เรามาดูขอบดอกเห็ดกัน เรียบเนียน ไม่มีรอยพับ ก็ตัดเห็ดพิษอีกชนิดออกไปได้"

"หนูรู้ เห็ดชนิดนั้นเรียกว่าเห็ดแดงพิษ เทียบกับเห็ดแดงปกติ รอยพับใต้ดอกเห็ดจะห่างกว่ามาก"

เฉินชวนตบไหล่เธอ แสดงความพึงพอใจ

คนดูในไลฟ์เริ่มเก็ท

"เอาล่ะ กูเข้าใจละ ให้ไอ้เฉินมันแอ็คอีกแล้ว"

"กรี๊ดดด สมกับเป็นเทพธิดาของฉัน รอบรู้จริงๆ ตอนฉันอายุเท่านี้ ยังเล่นเกมอยู่เลย"

"พี่น้องก็คือพี่น้อง อยู่ในป่าเจออะไรก็เลคเชอร์ได้เป็นฉากๆ"

เฉินชวนถือเห็ดแดงไว้ในมือ

"เห็ดชนิดนี้ เอาไปขาย ได้โลละสามร้อยเลยนะ"

ทันใดนั้น คนดูเห็นการกระทำของเฉินชวน ก็ถึงกับพูดไม่ออก

"เฮ้ย ไหนบอกมาผจญภัย ตามหาเห็ด สรุปเอ็งเล่นโปรนี่หว่า!"

"เห็ด: กลัวแล้วจ้า เกมนี้ไม่สมดุลเลย"

"ออกมาเก็บเห็ด เอ็งเล่นใช้อาวุธชีวภาพ เจ้าเฉินจอมกวนขี้โกงชิบหาย"

เห็นเฉินชวนถือเห็ดแดง ไปจ่อจมูกเอ้อร์ฮา ต้าหวง และสยงต้าสยงเอ้อร์ให้ดม จากนั้นก็ตบตัวพวกมัน ชี้ไปในป่าลึก

"ไปเลย! ฉันปลูกเห็ดไว้ที่นั่นหมดแล้ว!"

"โฮ่งๆ!"

"บรู๊ว~"

"โฮก~"

สัตว์สี่ตัวพยักหน้า แยกย้ายกันสี่ทาง เป็นรูปพัด โอบล้อมพื้นที่ป่าข้างหน้า

เฉินชวนพอใจมาก

ฉินเสี่ยวชิงเห็นแบบนั้น ก็นับถือความคิดของเฉินชวน

เอ้อร์ฮาคึกมาก มันวิ่งเร็วสุด มุดหายเข้าไปในพงหญ้าทันที

พอเข้าพงหญ้า มันสูดจมูกฟุดฟิด แล้วทำท่าเหมือนเจออะไรบางอย่าง

"โฮ่งๆ!"

สองคนกับคนดูในไลฟ์ ตื่นเต้นขึ้นมาทันที

หรือว่าเอ้อร์ฮาจะมีผลงานเร็วขนาดนี้?

สายตาทั้งสองคู่มองไปทางเอ้อร์ฮา สัตว์อีกสามตัวที่ยังเดินไปไม่ไกล ก็หันกลับมามอง

พวกสัตว์ยังงงๆ ฝั่งตัวเองยังไม่ทันเริ่มหา เจ้าเอ้อร์ฮาดวงดีขนาดนี้ เจอของดีแล้วเหรอ?

เฉินชวนกับฉินเสี่ยวชิงเดินเข้าไป แหวกพงหญ้าดู!

พอมองดู ทั้งสองคนก็ขำไม่ออกร้องไห้ไม่ได้

เอ้อร์ฮาไม่ได้เจอเห็ด แต่พงหญ้าหนามเจอเอ้อร์ฮาต่างหาก เจ้านี่มุดเข้าไปไม่ดูตาม้าตาเรือ ไม่ทันระวังว่าในพงหญ้าเต็มไปด้วยเถาวัลย์หนาม

ยังดีที่หนามบนเถาวัลย์พวกนี้ค่อนข้างเล็ก แค่ทิ่มหนังเอ้อร์ฮานิดหน่อย

เฉินชวนกอดเอวเอ้อร์ฮา ลากเจ้าหมาจอมเซ่อออกมา

ต้าหวงวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้ามา เอียงคอมองเอ้อร์ฮา มองซ้ายมองขวา

แววตานั้น คนดูในไลฟ์เห็นชัดเจน เต็มไปด้วยความเยาะเย้ย

คนดูขำกลิ้ง

"ฮ่าๆๆๆ ต้าหวงโคตรปั่น"

"ต้าหวง: ไอ้น้อง เอ็งต้องเรียนรู้จากพี่ ดูพี่สิ สุขุมนุ่มลึกขนาดไหน"

"ต้าหวง: แค่นี้เองเหรอ? นึกว่าแน่แค่ไหน"

เอ้อร์ฮาหันหน้าหนี ไปหาทางอื่น

แต่เฉินชวนให้พวกสัตว์หา ตัวเองก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ เขารักษาระยะห่างกับสัตว์ทุกตัว ตัวไหนเดินไกลไป ก็จะเรียกกลับมา

เดินไปพร้อมกับฉินเสี่ยวชิง ใช้กิ่งไม้เขี่ยใบไม้แห้งบนพื้น

เห็ดจำนวนมากชอบซ่อนอยู่ใต้ใบไม้แห้ง เพราะฝนตกลงบนใบไม้ ไหลลงดิน ดินที่ใบไม้คลุมอยู่จะชื้นกว่า

เฉินชวนเขี่ยใบไม้ใบหนึ่งออก ใต้ใบไม้เผยให้เห็นร่างหนึ่ง

เฉินชวนเห็นเจ้านั่น ก็ชะงักฝีเท้า ส่วนฉินเสี่ยวชิงเห็นเจ้านั่น สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นอยากรู้อยากเห็น

บางทีใต้ใบไม้ อาจจะไม่ใช่เห็ด แต่เป็นพวกแมลง ตะขาบ หรือแมงมุม

เหมือนตอนนี้ ที่เขาเพิ่งเขี่ยใบไม้ออก สิ่งที่ซ่อนอยู่ข้างใต้ คือกบตัวหนึ่ง

กบตัวนี้ตัวค่อนข้างเล็ก หลังสีน้ำตาลเหลือง มีจุดเรียงขวาง ปากมีจุดสามเหลี่ยม

ที่ซ่อนถูกเปิดเผย เจ้านี่ไม่กล้าขยับแม้แต่นิดเดียว ต่อหน้ามนุษย์สองคน ได้แต่กลอกตาไปมา

"นี่กบอะไรคะ?"

ฉินเสี่ยวชิงนั่งยองๆ หยิบมือถือถ่ายรูปกบตัวนี้ แววตาเต็มไปด้วยความสงสัย

เฉินชวนส่งสัญญาณให้ฉินเสี่ยวชิงถอยไปหน่อย ใช้ไม้เขี่ยพลิกกบตัวนี้อย่างรวดเร็ว

ท้องกบโชว์หรา สีชมพูพีช

แต่ถึงอย่างนั้น กบก็ยังนิ่งเหมือนโดนสาป ไม่ขยับเขยื้อน

เฉินชวนอธิบาย

"นี่คือสัตว์คุ้มครอง กบภูเขาอัลไต จะเจอได้ง่ายแถวอัลไตนี่แหละ"

$$ปลดล็อกสมุดภาพสัตว์หายาก: กบภูเขาอัลไต$$

$$รางวัล: พลังกระโดด +1$$

คนดูในไลฟ์เห็นกบภูเขาอัลไตตัวนี้นอนโชว์พุง ไม่กล้าขยับ ก็เริ่มแซวเฉินชวน

"มาแล้ว แขกรับเชิญผู้โชคร้ายวันนี้ปรากฏตัวแล้ว!"

"ในนามของความยุติธรรม ผมแจ้งกรมป่าไม้ท้องถิ่นแล้ว ว่านายเฉินรังแกสัตว์คุ้มครอง!"

"ผมแจ้งดาวอุลตร้าแมนแล้ว สตรีมเมอร์คนนี้รังแกสัตว์ ทำลายความสงบสุขของจักรวาล ต้องจับกุม!"

ฉินเสี่ยวชิงขยับเข้าไปใกล้ ถ่ายรูปท้องกบอีกหลายรูป

"กบตัวนี้สีสวยจัง"

ไม่ไกลนัก เอ้อร์ฮาเหมือนจะเจอเห็ดแล้ว กระดิกหางวิ่งมาหาเฉินชวน

แต่ยังวิ่งไม่ถึงครึ่งทาง ตาเหลือบไปเห็นกบภูเขาอัลไตที่นอนแข็งทื่ออยู่บนพื้น ตาก็ลุกวาว

สี่ตีนตะกายดิน รีบวิ่งมาหาทั้งสองคน อ้าปากกว้างใส่กบตัวนั้น

ชัดเจน โรคเก่ากำเริบ เจอสัตว์เล็กแมลงน้อย เป็นต้องงับสักสองที

เฉินชวนตกใจจนคิ้วกระตุก

พี่หมาครับ อย่าหาทำ ผมไลฟ์อยู่นะ พี่จะโชว์กินสัตว์คุ้มครองสดๆ ไม่ได้นะ

แต่คราวนี้ ไม่ทันที่เฉินชวนจะห้าม ฉินเสี่ยวชิงก็ยื่นมือเล็กๆ ตบกะโหลกเอ้อร์ฮาเพียะหนึ่ง

"อย่าเห็นอะไรก็กินสิ!"

เอ้อร์ฮาหดคอ หุบปากทันที

ส่วนเจ้ากบภูเขาอัลไต เจอเหตุการณ์ระทึกขวัญเมื่อกี้ ขวัญหนีดีฝ่อไปแล้ว

เห็นเอ้อร์ฮาถอยไป ไม่กล้าแกล้งตายแล้ว ขืนแกล้งต่อ มีหวังตายจริง

พลิกตัว กระโดดดึ๋งๆ คิดแต่จะหนีออกจากที่อันตรายนี้ให้เร็วที่สุด

เอ้อร์ฮามองกบกระโดดหนีไป แลบลิ้นแผล็บๆ ท่าทางยังอยากลองดี

เฉินชวนเขกมะเหงกใส่มันทีหนึ่ง

"ลืมตอนกินแมลงตดคราวที่แล้วไปแล้วเรอะ?"

เอ้อร์ฮาหดคออีกรอบ

โลกที่เศร้าสร้อยมีเพียงหมาโง่ตัวเดียวเท่านั้นที่เข้าใจ

เดินตามเอ้อร์ฮาไปดูสิ่งที่เจ้าหมาจอมเซ่อเจอ เจ้าหมานี่มันมีประโยชน์จริงๆ เจอเห็ดแดงดอกหนึ่งเข้าให้

เดินหาไปเรื่อยๆ ทยอยเจอเห็ดมอเรล เห็ดอานม้า เห็ดเขากวาง

เพราะเห็ดแดงไม่ได้ขึ้นทั่วไป แต่เห็ดแต่ละชนิด กลิ่นจะมีเอกลักษณ์คล้ายๆ กัน

จมูกไวๆ ของเจ้าสี่ตัว ดมไปทีละจุด เดี๋ยวก็เจอกลิ่นคล้ายๆ กัน แน่นอน หาแบบนี้ ก็เจอเห็ดพิษไม่น้อย

สำหรับเห็ดพวกนั้น เฉินชวนเหยียบทิ้งหมด ป้องกันไม่ให้ไปทำอันตรายคนหรือสัตว์อื่น

ส่วนเห็ดกินได้และราคาแพง เวลาเก็บ เฉินชวนจะตบดอกเห็ดเบาๆ ก่อน

ทำแบบนี้ สปอร์บนดอกเห็ดจะได้กระจายไปรอบๆ มากขึ้น

เห็ดที่เก็บได้ อย่างเห็ดมอเรลกับเห็ดอานม้า พวกนี้เป็นเห็ดเกรดพรีเมียม ขายได้โลละสามสี่ร้อย

คนดูเห็นเฉินชวนโกยเอาๆ เจ็บปวดยิ่งกว่าตัวเองหาเงินไม่ได้ซะอีก

"มีสัตว์ช่วยมันดีอย่างนี้นี่เอง แม่งเอ๊ย เก็บเห็ดเหมือนเล่นเกมเลย"

"อิจฉาว่ะ ทำไมไอ้หมอนี่นอกจากจะแยกเห็ดพิษเห็ดกินได้เก่งแล้ว ยังเก็บได้เร็วขนาดนี้?"

"ไม่ใช่ละ สตรีมเมอร์ นี่ไม่ใช่มาเก็บเห็ดแล้ว นี่มันมาขนสินค้าชัดๆ"

พอยิ่งเก็บเห็ดได้หลากหลายสายพันธุ์ พอได้สายพันธุ์ใหม่ เฉินชวนก็จะเอาให้สัตว์ทุกตัวดม

กลายเป็นวงจรบวก

สัตว์หาสิ่งของได้เร็วขึ้นเรื่อยๆ เห็ดที่เก็บได้ก็เยอะขึ้นเรื่อยๆ

ไม่ถึงสองชั่วโมง ตะกร้าไม้ไผ่ที่เฉินชวนเอามา ก็เต็มไปด้วยเห็ด

ลองยกดู เฉินชวนกะว่าเห็ดตะกร้านี้ เอาไปขายข้างนอก ได้เป็นพันแน่

รอบนี้ เรียกว่ารวยเละ

"กลับได้"

สัตว์ทั้งหลายได้ยินเสียงเรียก ก็วิ่งกลับมากันหมด มองดูผลงานตัวเอง หน้าตาภาคภูมิใจ

เฉินชวนชมเชย หยิบเนื้อตากแห้ง แจกรางวัลให้เหล่าฮีโร่ทุกตัว

ข้างๆ ฉินเสี่ยวชิงมีต้นวอลนัทป่าต้นหนึ่ง เธอจ้องมองต้นไม้นี้ ยื่นมือออกไป พยายามจะเก็บวอลนัทป่าข้างบน

[จบแล้ว]