บทที่ 32 - จิ้งจอกแดงคลอดลูกแล้ว! ครอกเดียวแปดตัว!

บทที่ 32 - จิ้งจอกแดงคลอดลูกแล้ว! ครอกเดียวแปดตัว!

◉◉◉◉◉

เฉินชวนตรวจดูที่หัวก่อน หมูป่าเวลาสู้กับสัตว์อื่น ท่าไม้ตายคือกะโหลกชนกะโหลก

ขอแค่ชนคู่ต่อสู้จนมึน การชนครั้งต่อไปของหมูป่า ก็จะซัดคู่ต่อสู้กระเด็นได้สบาย

ที่หัวไม่มีบาดแผลภายนอกหรือรอยช้ำ เฉินชวนเลยไล่ตรวจขาทั้งสี่ของจิ้งจอกแดง

ผลการตรวจ นอกจากขาหน้าสองข้างที่มีรอยขีดข่วนเล็กน้อยจากหญ้า

ก็มีแค่ขาหลังที่มีปัญหาเก่า

ดูทรงแล้ว ขาก็ไม่มีปัญหา

เฉินชวนตรวจลำตัว แน่นอนว่าลำตัวก็ไม่มีแผล

แต่มีขนจุดหนึ่งที่ดูยุ่งเหยิง เหมือนโดนกระแทกมา

แต่โดนกระแทก กลับไม่มีแผลภายนอก แล้วเลือดจะไหลออกมาได้ยังไง

เดี๋ยวนะ!

แผลภายนอก? แผลภายใน?

เฉินชวนนึกถึงสถานะแม่ลูกอ่อนของจิ้งจอกแดง รีบมองไปที่ด้านหลัง มองไปที่ส่วนท้ายของแม่จิ้งจอกแดง

จริงด้วย!

ตอนนั้น ระหว่างขาหลังทั้งสองข้างของจิ้งจอกแดง มีเลือดซึมออกมาเรื่อยๆ

แม้เฉินชวนจะล้างไปรอบหนึ่งแล้ว แต่ตอนนี้มันก็ยังซึมออกมาอยู่

แย่แล้ว!

ในใจเฉินชวนมีความคิดร้ายแรงแวบเข้ามา

ดูสภาพนี้ หรือว่าจิ้งจอกแดงจะแท้ง?

เฉินชวนเริ่มร้อนรน ไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบวิ่งไปมุมห้อง รื้อกล่องพยาบาล

ผ้าก๊อซ สำลี คีมผ่าตัด เบตาดีน...

ไม่มีประโยชน์! ของพวกนี้ไม่มีประโยชน์!

เขาวิ่งไปที่ใต้โต๊ะ รื้อกองเวชภัณฑ์ที่ส่งมาคราวก่อน

สเปรย์ห้ามเลือด อันนี้ใช้ภายนอก ไม่ได้! ยาแก้พิษ ไม่ได้! ยาแก้หวัด ยิ่งไม่ได้ใหญ่!

เฉินชวนกัดฟัน รื้อหาของที่อาจจะพอใช้ได้ไม่หยุด

ยาฆ่าเชื้อ ยาแก้อักเสบ แม้แต่ยานอนหลับยาปลุกให้ตื่นก็มี แต่สิ่งที่เฉินชวนต้องการ กลับหาไม่เจอ

เพราะเสบียงที่ส่งให้เจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า ไม่มีทางมียาสำหรับจิ้งจอกท้องแก่แน่ๆ อย่าว่าแต่จิ้งจอกท้องแก่เลย ส่งให้เจ้าหน้าที่ชายอย่างเฉินชวน ยาเกี่ยวกับนารีเวชก็ไม่มีทางมี

ถอยมาอีกก้าว สิ่งที่เฉินชวนอยากได้คือยาห้ามเลือดภายใน ก็ไม่มีเหมือนกัน

เพราะอาชีพกลางแจ้ง ทำงานในป่า จะมีแผลถลอก ฟกช้ำ หรือกระดูกหักก็ไม่แปลก

แต่ถ้าจะบาดเจ็บภายใน นอกจากจะว่างจัดไปกินก้อนหินจนบาดหลอดอาหาร ก็คงไม่มีทางอื่นแล้ว

"วู้วว~"

และในตอนนั้นเอง จิ้งจอกแดงก็ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ร่างกายทรุดลงไปกองกับพื้น

เฉินชวนตกใจ หันไปมอง เลือดไหลออกมามากขึ้น และท้องของมัน ก็เริ่มมีปฏิกิริยา

เฉินชวนเคยเจอฉากแบบนี้ที่ไหนกันล่ะ?

เขาไม่ใช่สัตวแพทย์ และไม่ใช่หมอตำแย เขาทำได้แค่หากระดาษแข็งมารองตัวจิ้งจอกแดงไว้ ไม่ให้สัมผัสกับพื้นเย็นๆ

เสียงร้องเจ็บปวดของจิ้งจอกแดงดังมาก เฉินชวนปิดประตู เจ้าจุกกับเอ้อร์ฮายืนเฝ้าซ้ายขวาอยู่ที่นี่

เขาไม่ได้ยืนดูเฉยๆ แต่หยิบมือถือขึ้นมา ค้นหากระบวนการคลอดลูกของแม่จิ้งจอก

สาบานได้ ความรู้ในเหรียญตราผู้พิทักษ์ป่าถึงจะแน่นปึ้ก แต่เรื่องก่อนคลอดหลังคลอดของแม่จิ้งจอก ไม่มีจริงๆ

เฉินชวนประมวลความรู้จากเน็ต และการขยับตัวของท้องจิ้งจอกแดง ในใจก็รู้สึกทั้งตกใจและดีใจ

สถานการณ์แบบนี้ แสดงว่าจิ้งจอกแดงกำลังจะคลอด และลูกในท้อง ก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก

ถ้ามีอะไรจริงๆ ท้องกลมๆ นั่นจะขยับแรงขนาดนี้ได้ไง?

ดูท่า ก่อนหน้านี้หมูป่าคงชนโดนจิ้งจอกแดง แต่ก็แค่เลือดออกนิดหน่อย สำหรับจิ้งจอกแดงแล้ว ไม่ได้กระทบกระเทือนถึงลูกในท้องมากนัก

แต่ตามหลักแล้ว จิ้งจอกแดงที่อ่อนแอขนาดนี้ น่าจะเป็นการคลอดก่อนกำหนด

ทันใดนั้น เขาหยิบกรรไกรที่ฆ่าเชื้อแล้วออกมา สวมถุงมือแพทย์แบบใช้แล้วทิ้ง สวมหน้ากากอนามัย

วันนี้ เขาจะขอรับบทเป็นสูตินารีแพทย์ในวงการสัตวแพทย์สักครั้ง

เดิมที สัตว์คลอดลูก ไม่จำเป็นต้องให้มนุษย์เข้าไปยุ่ง

เพราะสัญชาตญาณสัตว์ฝังอยู่ในยีน เขาเพิ่งค้นข้อมูลมา ปกติจิ้งจอกคลอดลูก จะคลอดไปกัดสายสะดือไป

แต่ดูสภาพจิ้งจอกแดงที่เจ็บปวดและอ่อนแอขนาดนี้ เฉินชวนไม่เชื่อหรอกว่าการคลอดครั้งนี้จะราบรื่น

เฉินชวนเฝ้าอยู่ข้างๆ จ้องมองอย่างตั้งใจ

จิ้งจอกแดงร้องเจ็บปวดอยู่นานกว่าสิบนาที ลูกจิ้งจอกแดงตัวแรก ก็คลานออกมาจากร่างแม่

เฉินชวนรีบยื่นกรรไกรไปช่วยตัดสายสะดือ แล้วอุ้มลูกจิ้งจอกแดง ส่งไปตรงหน้าจิ้งจอกแดง

แม่จิ้งจอกแดงร้องใส่เฉินชวนทีหนึ่ง เสียงนี้ เฉินชวนฟังแล้วไม่รู้สึกเจ็บปวด แต่รู้สึกถึงความขอบคุณเต็มเปี่ยม

ผ่านไปอีกห้านาที ลูกจิ้งจอกแดงตัวที่สองก็ออกมา เฉินชวนทำเหมือนเดิม ส่งลูกจิ้งจอกแดงไปให้แม่

ลูกจิ้งจอกแดงที่เพิ่งเกิด แม่จิ้งจอกจะเลียเมือกตามตัวลูกให้สะอาด

เจ้าจุกกับเอ้อร์ฮา สองขุนพลตอนนี้นั่งเรียบร้อยอยู่หน้าประตู มองดูฉากนี้อย่างตื่นเต้น

ทันใดนั้น เจ้าจุกเหมือนจะรู้สึกอะไรบางอย่าง หันหัวไปมองที่ร่องประตู

ในร่องประตู มีหัวที่หน้าตาคล้ายแรคคูน โผล่เข้ามาอย่างลับๆ ล่อๆ

เห็นท่าทางที่น่ารักปนน่าหมั่นไส้นั้น จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเจ้าอ้ายโหยว (เพียงพอนท้องเหลือง)

เฉินชวนอาศัยจังหวะที่ตัวที่สองออกมา ใช้หลังมือปาดเหงื่อบนหน้าผาก

ตอนนี้เสียงร้องของแม่จิ้งจอกแดงไม่เจ็บปวดเท่าไหร่แล้ว เหมือนพอคลอดไปเรื่อยๆ ก็เริ่มชิน

มันกำลังสำรวจลูกน้อยสองตัว ดวงตาจิ้งจอกที่เคยเรียวรีเจ้าเล่ห์ ตอนนี้ไม่เหลือความร้ายกาจ มีแต่ความรักใคร่เอ็นดู

เฉินชวนหันไปมองทางประตู

ในสายตา หัวของเจ้าเพียงพอนยังคาอยู่ที่ร่องประตู ดูเหมือนจะตะลึงกับภาพตรงหน้า

เฉินชวนเบ้ปากอย่างจนใจ ยื่นมือไปกวักเรียก

"อย่าไปยืนบื้อตรงนั้น เข้ามาสิ"

เจ้าเพียงพอนรีบเข้ามา มันคลานมาข้างหน้าสองสามก้าว ชะโงกหน้าดูการคลอดลูกของจิ้งจอกแดง

เฉินชวนโบกมือไล่อย่างไม่สบอารมณ์

"อย่าเกะกะ ไปยืนดีๆ ที่ประตูโน่น"

พูดพลางชี้ไปที่ตำแหน่งข้างประตู

เจ้าเพียงพอนว่าง่ายมาก กลับไปที่ประตู ยืนแทรกกลางระหว่างเอ้อร์ฮากับเจ้าจุก รับบทเป็นทวารบาลคนที่สาม

อาจจะเพราะบรรยากาศพาไป หรืออาจจะไม่เคยเห็นฉากแบบนี้ เจ้าเพียงพอนดูไปก็เอามือสองข้างถูไปมา แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เหมือนสามีที่เฝ้ารอภรรยาคลอดลูกหน้าห้องผ่าตัด โชคดีที่ในโลกธรรมชาติไม่มีข่าวกอสซิป ไม่งั้นคงเป็นเรื่องเมาท์กันสนุกปากแน่

เฉินชวนไม่สนใจสามขุนพลหน้าประตูแล้ว เพราะลูกจิ้งจอกตัวที่สาม กำลังจะออกมา

เฉินชวนช่วยทำคลอดไป ก็มองดูท้องของจิ้งจอกแดงที่ยังไม่ยุบลงเท่าไหร่ ในใจอดทึ่งไม่ได้

จิ้งจอกนี่สุดยอดจริง คลอดมาสามแล้ว ดูจากจำนวนในท้อง กะว่าอย่างต่ำยังมีอีกสี่ห้าตัว

แม่เจ้า ครอกเดียวแปดตัวเลยนะเนี่ย!

นี่ถ้าให้คนท้องทีเดียวแปดคลอดทีเดียวแปด คงเหนื่อยตายแน่

[จบตอน]