บทที่ 24 - ฟ้าผ่าเปรี้ยง! ไฟป่า!

บทที่ 24 - ฟ้าผ่าเปรี้ยง! ไฟป่า!

◉◉◉◉◉

เช้าวันรุ่งขึ้น เฉินชวนลุกจากเตียงตามปกติ

แต่วันนี้อากาศไม่สดใสเหมือนทุกวัน

เขาได้ยินเสียงฝนตกเปาะแปะ กระทบหลังคา กระทบใบไม้ กระทบพื้นดินด้านนอก

อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมสดชื่น พอมองออกไปนอกหน้าต่าง ป่าไม้ดูชัดเจนขึ้นถนัดตา

เมื่อวานเฉินชวนเพิ่งได้อัปเกรดการดมกลิ่นและการมองเห็น วันนี้ตื่นมาเจอฝนตก รู้สึกเหมือนได้เกิดใหม่เลยทีเดียว

เขานั่งชมวิวฝนตกอยู่ครู่หนึ่ง ฝนที่ตกลงมาเม็ดไม่ใหญ่ แต่ฟ้ามืดครึ้ม แสดงว่ามีเมฆฝนก้อนใหญ่อยู่เหนือหัว ซึ่งเป็นเรื่องปกติในป่า อีกไม่นานฝนคงเทลงมา

เพิ่งคิดจบ เสียงฟ้าร้องครืนครางก็ดังมาจากไกลๆ

"โธ่เอ๊ย เช้ามาก็ฟ้าร้องเลย อากาศแบบนี้"

เฉินชวนเบ้ปาก ชะโงกหน้าไปดูเอ้อร์ฮากับเจ้าจุก เห็นสองตัวนอนอยู่ในรัง หลับบ้าง เหม่อบ้าง

เขาเลยกลับไปที่เตียง ห่มผ้าต่อ

ข้อดีของอาชีพพิทักษ์ป่าแสดงผลอีกแล้ว ฝนตกหนักขนาดนี้ เขาออกไปลาดตระเวนไม่ได้แน่นอน

งั้นตอนนี้ ก็ขอนอนต่ออย่างสมศักดิ์ศรี!

ในโลกนี้จะมีอะไรสบายไปกว่าการนอนฟังเสียงฝนในวันฟ้าครึ้มอีก?

แต่ฟ้าดินไม่เป็นใจ หัวเพิ่งถึงหมอน แสงสีขาวก็วาบผ่านหน้า

โลกทั้งใบเหมือนกระพริบทีหนึ่ง แสงสว่างจ้าทำเอาเฉินชวนเด้งตัวลุกขึ้นนั่ง

แสงเพิ่งวาบผ่าน เสียงฟ้าร้องกัมปนาทก็ตามมาติดๆ เหนือหัว

อย่างที่รู้กัน แสงเดินทางเร็วกว่าเสียง ปกติเราเห็นฟ้าแลบก่อนแล้วค่อยได้ยินเสียงฟ้าร้อง

นั่นเพราะฟ้าผ่าอยู่ไกล

แต่รอบนี้ แสงกับเสียง แทบจะมาพร้อมกัน!

"เปรี้ยงงง!"

เหมือนระเบิดลงข้างหู เฉินชวนรู้สึกหูอื้อไปหมด

พร้อมกันนั้น เฉินชวนเหมือนจะได้ยินเสียงต้นไม้หักโค่นตรงจุดที่ฟ้าผ่าลงไป

เกิดมาจวบจนยี่สิบกว่าปี นี่เป็นครั้งแรกที่เจอฟ้าผ่าใกล้ตัวขนาดนี้

มนุษย์ตัวจ้อยเมื่อเผชิญกับพลังธรรมชาติ ก็ไม่อาจหาญกล้าต่อกร เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ เหงื่อเย็นๆ ซึมแผ่นหลัง

โชคดีที่บ้านไม้แม้จะสร้างบนที่สูง แต่อยู่ห่างจากต้นไม้รอบๆ

ยิ่งต้นไม้สูงใหญ่ ยิ่งล่อฟ้า บ้านไม้ทรงกล่องไม้ขีดไฟของเขา โอกาสโดนผ่าพอกับถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง

ไม่ใช่แค่เขา เจ้าจุกกับเอ้อร์ฮาก็ตกใจจนโผล่หัวออกมาจากรัง

เจ้าจุกดูจะขวัญเสีย บินจากรังมาเกาะที่ขอบหน้าต่าง มองเฉินชวน

เฉินชวนสงสารเจ้าตัวเล็ก เปิดประตูให้มันเข้ามา

"กว๊าก~"

เจ้าจุกร้องดีใจ บินไปเกาะบนโต๊ะทำงาน มองดูฝนตกข้างนอก

เฉินชวนกำลังจะปิดประตู หัวหมาหัวหนึ่งก็มุดเข้ามาทางช่องประตู มองมาที่เฉินชวน

"โฮ่งๆ"

เฉินชวนทำหน้านิ่ง

"แกเป็นถึงนักรบแห่งทุ่งหญ้าคาซัค แค่ฟ้าร้องแกก็กลัวเหรอ?"

เอ้อร์ฮาพยักหน้ารัวๆ

ระบบเองก็ดูจะไม่ยอมน้อยหน้าสัตว์เลี้ยง ส่งเสียงเตือนในหัว

[ตรวจพบเหตุไฟไหม้ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ห่างออกไปสองร้อยเมตร]

[ภารกิจ: อาศัยจังหวะที่ไฟยังไม่ลาม รีบไปดับไฟป่า ตัดไฟแต่ต้นลม ปกป้องบ้านของเหล่าสัตว์]

เฉินชวนสะดุ้งโหยง

ไฟไหม้?

เขามองดูฝนที่ตกเปาะแปะข้างนอก แล้วรู้สึกสมองรวน

ฝนตกขนาดนี้ บนเขาไฟไหม้ได้ไง?

พอนึกถึงความรู้ในเหรียญตราผู้พิทักษ์ป่า เขาก็เข้าใจ

ใช่ ตามหลักแล้ว ฝนตกไฟไม่น่าไหม้ แต่จริงๆ แล้วไฟป่าส่วนใหญ่ โดยเฉพาะไฟป่าขนาดใหญ่ ล้วนเกิดจากฟ้าผ่าในวันฝนตกทั้งนั้น

ที่เขาเรียกว่า ฟ้าผ่าจุดไฟ นี่แหละของจริง

"ในเมื่อไฟไหม้ ก็ช้าไม่ได้แล้ว"

เฉินชวนรีบเปลี่ยนชุดเป็นชุดดับเพลิงอย่างไวที่สุด มองมือถือแวบหนึ่ง คิดดูแล้วก็หยิบติดมือมาด้วย พร้อมใส่ซองกันน้ำกันไฟ

ไฟไหม้ป่าเป็นเรื่องหาดูยาก เหมือนตอนสู้กับงูพิษเมื่อวาน เขาเปิดไลฟ์ให้คนดูเห็นวิธีการรับมือไฟป่าก็เป็นเรื่องดี

สายตากวาดมองอุปกรณ์ดับเพลิงในห้อง สุดท้ายไปหยุดที่เครื่องเป่าลมดับเพลิงแบบสะพายหลัง

เครื่องนี้ เขาเล็งมานานแล้ว

เมื่อก่อนไม่เคยใช้อุปกรณ์ทันสมัยแบบนี้ โชคดีที่วันก่อนลองเอามาซ้อมมือดูแล้ว เลยรู้วิธีใช้พื้นฐาน

ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาแบกเครื่องขึ้นหลัง เดินออกจากประตู

รอบนี้ไม่ใช่การลาดตระเวน แต่เป็นการกู้ภัยไฟป่า ไม่จำเป็นต้องพาเอ้อร์ฮาไป

รองเท้าบูทดับเพลิงเหยียบลงบนพื้นดิน รู้สึกถึงความแฉะนิดๆ แต่โชคดีที่รองเท้าเกรดโปร เดินบนโคลนก็ไม่ลื่น

เขามองไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ จริงดังคาด ตรงนั้นมีแสงไฟวูบวาบ ควันลอยโขมง

ไฟป่าช้าแค่วินาทีเดียว หายนะก็อาจขยายวงกว้าง เขาไม่มีเวลาคิดมาก รีบวิ่งตรงไปที่เกิดเหตุ

วิ่งไปก็กดมือถือเปิดไลฟ์ เตรียมถ่ายทอดสดภารกิจดับเพลิง

ตอนนี้ช่องเขาเฉลี่ยคนดูหลายร้อยคน แฟนคลับเกือบพัน พอเปิดไลฟ์ปุ๊บ คนก็เข้ามาเพียบ

ผู้ชมเห็นภาพเบลอๆ สั่นไหวๆ

พอดูดีๆ ถึงเห็นว่าภาพที่ถ่ายคือป่า และในป่ามีแสงไฟวูบวาบ ควันโขมง

"เชรดดด พี่น้องครับ ตื่นมาเจอเรื่องพีคแต่เช้า ป่าไฟไหม้เฉยเลย!"

"เห็นแจ้งเตือนไลฟ์ นึกว่าสตรีมเมอร์ขยันตื่นมาไลฟ์เช้ากว่าปกติ ที่แท้ป่าไฟไหม้!"

"ในกล้องฝนตกไม่ใช่เหรอ? ฝนตกทำไมไฟไหม้ได้?"

"เมนต์บน กินข้าวคำเดียวทำไมยังหิว? หลักการง่ายๆ ฝนมันน้อย แต่ไฟมันแรงไง"

ระยะทางสองร้อยเมตรไม่ไกล แป๊บเดียวเขาก็ถึงที่เกิดเหตุ

เพราะชุดอุปกรณ์หนักเกือบสิบจิน บวกเครื่องดับเพลิงข้างหลัง รวมๆ แล้วแบกน้ำหนักยี่สิบกว่าจิน (10+ กก.)

เขาเริ่มเหนื่อย หอบหายใจเบาๆ

ดวงตากวาดมองรอบๆ หาต้นเพลิง พร้อมกับใช้ช่วงเวลาสั้นๆ นี้ตอบคำถามในไลฟ์

"นี่คือไฟป่าจากฟ้าผ่าครับ วันฝนฟ้าคะนองที่ฝนตกน้อยแต่ฟ้าร้องหนักแบบนี้ มีโอกาสเกิดไฟป่าสูงมาก"

"และผมไม่ได้มาไลฟ์ให้ดูไฟไหม้เฉยๆ แต่จะไลฟ์วิธีกู้ภัยไฟป่า ตอนนี้ผมใส่ชุดป้องกันเต็มยศ เป้าหมายคือดับไฟ!"

[จบแล้ว]