บทที่ 232 ภูตภูเขา

บทที่ 232 ภูตภูเขา

ในฐานะเกมเมอร์ตัวยง โยวหมิงอาจไม่ได้เก่งอันดับต้น ๆ ด้านเทคนิค แต่ถ้าพูดถึงเรื่อง “ปั้นหน้า” แล้วล่ะก็ เขาถือว่าขึ้นหิ้งเลยทีเดียว

ด้วยจิตนึกที่วาดขึ้น รูปโฉมของเผ่าพันธุ์เทพที่เพิ่งสร้างก็เริ่มชัดเจนขึ้นทีละน้อย โครงหน้าได้สัดส่วน แก้มไม่สูงเกินไป คางไม่แหลมเกินควร สันจมูกได้รูปแต่ไม่แข็งกร้าว ริมฝีปากอ่อนนุ่มแต่ไม่ฉูดฉาด

เพียงแค่เห็นแวบแรก ยังแยกไม่ออกว่าเป็นชายหรือหญิง ให้ความรู้สึกเหมือนภูเขา เหมือนสายลม เหมือนจันทร์กลางหมอก แล้วยังมีความงามดิบป่าในแบบที่บรรยายไม่ออกแต่ลงตัวพอดี

ราวกับเป็นจิตวิญญาณดั้งเดิมที่ก้าวออกมาจากภูผาห้วยธาร

“โอ้โห…”

โยวหมิงเองก็ถึงกับเคลิบเคลิ้ม ราวกับโอตาคุดูฟิกเกอร์ที่เพิ่งซื้อมาหมาด ๆ

ชาติก่อนเขาก็เคยออกแบบใบหน้าตัวละครสวย ๆ มาหลายแบบ แต่การสร้างโมเดลในเกมยังไงก็ไม่เท่ากับความสมจริงที่สัมผัสได้ตรงหน้า

ถ้าจะประเมินเป็นคะแนน ความงามของเผ่าพันธุ์เทพตัวนี้คงไม่ต่ำกว่าระดับ 5

ซึ่งหากเป็นมนุษย์ นี่เทียบได้กับระดับความงามที่ทำให้บ้านเมืองล่มสลายได้เลยทีเดียว

“ไหน ๆ ก็จะให้อยู่ในป่าภูเขา อีกทั้งยังเป็นชีวิตที่สร้างจากพลังเทพ งั้นเรียกว่า... ‘ภูตภูเขา’ ละกัน”

เมื่อการปั้นสำเร็จแล้ว ยังต้องตั้งชื่อให้เผ่าพันธุ์เทพเหล่านี้ โยวหมิงจึงเลือกชื่อว่า “ภูตภูเขา”

คำว่า “ภูต” ในที่นี้ ไม่ได้หมายถึงผีสาง แต่หมายถึงสิ่งมีชีวิตที่มีความลึกลับและป่าดิบโดยธรรมชาติ

ยี่สิบสายพลังเทพถูกเทลงไปในสระบ่มเผ่าพันธุ์

เพียงชั่วพริบตา น้ำในสระก็พลุ่งพล่าน

หมอกหนาไหลวนในสระ ราวกับเป็นช่วงเริ่มต้นของฟ้าดิน เสียงสรรพสิ่งสะท้อนก้อง

แสงและน้ำไขว้กัน ม่านหมอกบังเกิด เงาร่างโครงกระดูกเปล่งแสงผุดขึ้นจากผิวน้ำ หมอกหลอมรวมกลายเป็นเนื้อหนัง ร่างกายที่เป็นรูปเป็นร่างแล้วถูกน้ำในสระหล่อเลี้ยง กลายเป็นกระดูก เส้นเลือด และผิวหนัง

ใส่อวัยวะภายในครบทั้งห้าและระบบภายนอกอีกหก แปลงสายน้ำจากภูเขาให้เป็นโลหิต ใช้พลังชีวิตเป็นตับ ใช้ผลึกหน้าผาเป็นกระดูก

มอบพลังแห่งภูผา ให้ความสามารถในการลอบเร้น

จิตของโยวหมิงหมุนวนไม่หยุด ค่อย ๆ ประกอบร่างของเผ่าพันธุ์เทพตัวแรกขึ้นมา

ไม่นาน ร่างหนึ่งก็ถูกพลังลึกลับห่อหุ้ม ยกขึ้นจากสระ

ภูตภูเขาตัวนี้สูงราวหกฟุต ผอมเพรียวกว่ามนุษย์ ศีรษะแคบกว่า แขนขายาวเรียว ฝ่าเท้ากว้างเล็กน้อย

ลักษณะเช่นนี้ช่วยเสริมความสามารถในการเคลื่อนที่ในป่าเขา และโจมตีระยะไกล

“...นายท่าน”

ทันทีที่เห็นโยวหมิง ภูตภูเขาตัวนั้นก็หมอบลงแสดงความเคารพ

ระดับสติปัญญาของภูตภูเขาเทียบเท่าเด็กอายุสิบขวบ และเนื่องจากโครงสร้างร่างกาย พวกมันสามารถออกเสียงพูดได้ การสื่อสารทั่วไปจึงไม่เป็นปัญหา

แน่นอนว่าต้องผ่านการฝึกฝนก่อนจึงจะคล่องแคล่ว

แต่ก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว

หากเปรียบกับทาสดินที่หน่วยควบคุมทาสสร้างขึ้น ซึ่งส่วนใหญ่ใช้แค่สายพลังเทพเดียว เป็นของจำลองที่ผลิตอย่างลวก ๆ ด้วยการประกอบวัสดุต่าง ๆ

เช่นพวกสาวรับใช้หน้าพอร์ซเลนหรือหญิงนกกางเขนเหล่านั้น

พวกนั้นไม่มีสติปัญญา เป็นแค่ปัญญาประดิษฐ์ที่ตั้งค่าล่วงหน้าไว้ สามารถทำงานพื้นฐานเท่านั้น และไม่สามารถสร้างควันธูปให้เจ้าของได้

หรืออย่างพวกลูกลมฟู ที่สร้างจากพลังเทพสายเดียวได้เป็นกอง ใช้แจกฟรียังได้

มีแต่เด็กวิ่งเท้าเปล่า เท่านั้น ที่เป็นเผ่าพันธุ์เทพจริง ๆ ซึ่งต้องใช้พลังเทพมากกว่าสามสิบสายในการสร้าง

“นี่... เจ้านี่คือเผ่าพันธุ์เทพที่เจ้าสร้างขึ้นรึ?”

เจ้าพ่อเมืองกับฮ๋อปั๋วมองดูตัวอย่างที่โยวหมิงสร้างเสร็จ ถึงกับพูดไม่ออก

สำหรับเทพส่วนใหญ่แล้ว เรื่องรูปลักษณ์ไม่ใช่สาระสำคัญ จะเสียแรงปั้นให้หน้าตาสวยไปทำไม?

แต่เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องเล็ก

ส่วนเรื่องสายพันธุ์ภูตภูเขา พวกเขาก็ยังพอใจอยู่

แม้ระดับสติปัญญาจะต่ำ ควันธูปที่สร้างได้เทียบเท่าหนึ่งในสามของมนุษย์ แต่ความสามารถในการสู้รบยังใช้ได้ ความแม่นยำในการโจมตีระยะไกลก็ไม่น้อย

ที่สำคัญ พวกมันถูกสร้างมาให้ปรับตัวกับสภาพภูเขา จึงสามารถเอาชีวิตรอดได้ดี

และสิ่งสำคัญที่สุด พวกมันคือ “เผ่าพันธุ์เทพ” จริง ๆ สามารถสืบพันธุ์ได้ และยังสืบพันธุ์ได้เร็วด้วย

ตรงข้ามกับพวกสาวรับใช้หน้าพอร์ซเลนที่มีเพียงเพศเดียว จึงเป็นเพียงทรัพยากรสิ้นเปลือง

เมื่อพิจารณาว่าเทพมีอายุยืนยาว หากเผ่าพันธุ์เทพเหล่านี้สืบพันธุ์ได้เรื่อย ๆ การลงทุนเริ่มต้นนี้ย่อมคืนทุนในระยะยาวแน่นอน

เมื่อกำหนดรายละเอียดของสายพันธุ์ภูตภูเขาเสร็จแล้ว ต่อไปก็ถึงเวลาผลิตแบบจำนวนมาก

นี่เป็นการลงทุนมหาศาลถึง 1.2 ล้านสายพลังเทพ ต่อให้โยวหมิงมีพลังจิตใจแข็งแกร่งแค่ไหน ก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น

โยวหมิงกลับเข้าไปในโลกส่วนตัว แล้วเทพลังเทพทั้งหมดลงในสระบ่มเผ่าพันธุ์

เพียงพริบตาเดียว แสงในสระก็แผ่เป็นวง

เงาร่างจำนวนนับไม่ถ้วนเริ่มก่อตัวในหมอก บางเฉียบ แขนขาเรียวยาว

ในพริบตาแรก เผ่าพันธุ์ภูตภูเขาชุดแรกก็ปรากฏขึ้นจากน้ำ

ราวกับพวกเขาเดินออกจากห้วงความว่างเปล่า ท่ามกลางแสงสว่างและละอองน้ำ

ดวงหน้าเหมือนวาด เส้นผมโปร่งแสง ผิวเปล่งแสงอ่อนบาง แฝงไปด้วยความดิบและจิตวิญญาณ

แม้ร่างกายแต่ละตนไม่ซ้ำกัน แต่ใบหน้าทุกคนกลับงดงามอย่างน่าทึ่ง ให้ความรู้สึกกลางระหว่างชายหญิง ราวกับหมอกในหุบเขา เงาในป่า

จากนั้นชุดที่สอง ชุดที่สาม… หลายพัน หลายหมื่นตน ปรากฏตามมา ยืนเรียงรายในโลกส่วนตัวของโยวหมิง ทุกตนประสานมือไว้ที่อก ท่าทีเคารพ

เพราะโยวหมิงเป็นผู้สร้างพวกเขา พวกเขาจึงถือว่าโยวหมิงเป็นเจ้านายโดยกำเนิด

ยกเว้นว่าโยวหมิงจะขายพวกเขาให้ผู้อื่น เจ้าของจึงจะเปลี่ยนไป

การฟักเผ่าพันธุ์ภูตภูเขาเหล่านี้ ใช้เวลาโยวหมิงถึงครึ่งเดือนเต็ม

เขาเลือกฟักทีละกลุ่ม ทุก ๆ หมื่นตนที่เสร็จแล้ว จะส่งออกจากโลกส่วนตัว ไปยังพื้นที่ที่เปิดไว้ในเขาอิน

เผ่าพันธุ์ภูตภูเขาที่ออกจากสระบ่มเผ่าพันธุ์มา จะถือว่าถึงวัยเจริญพันธุ์ทันที มีทักษะเบื้องต้นในการทำงานและสื่อสาร

อย่างไรเสีย จุดประสงค์ของการสร้างเผ่าพันธุ์เทพเหล่านี้ คือเพื่อให้พวกเขาทำงานและให้ความศรัทธา ไม่ใช่ให้เทพทำหน้าที่เลี้ยงดูตั้งแต่วัยทารก

เมื่อเผ่าพันธุ์ภูตภูเขาเข้าสู่เขาอิน พวกเขาก็เริ่มใช้เครื่องมือที่เจ้าพ่อเมืองจัดเตรียมไว้ ตัดไม้ เก็บของป่า สร้างกระท่อม และสานใบไม้เป็นเครื่องนุ่งห่ม

ชีวิตในเขาอินก็นับว่าเข้ากับพวกเขาดี

เพราะพวกเขายอมรับโยวหมิงเป็นนาย โยวหมิงจึงสั่งให้พวกเขาสร้างศาลเจ้าตามจุดต่าง ๆ ในป่า เพื่อบูชาเทพสามองค์ ได้แก่ โยวหมิง เจ้าพ่อเมือง และเทพแม่น้ำเฟิง ซึ่งพวกเขาก็เชื่อฟังโดยไม่ขัดขืน

เจ้าพ่อเมืองถึงกับกัดฟัน คัดเลือกประชาชนจากอำเภอชางหนิงที่มีประชากรน้อยอยู่แล้วอีกห้าพันคน

ทำให้พอจะยึดครองเขาอินได้ครบพันลี้อย่างหวุดหวิด

แน่นอนว่ายังแค่พอถูไถ หากไม่เพิ่มคนอีกสักหมื่น หรือรออีกสิบถึงยี่สิบปีให้ประชากรขยายตัวหนึ่งรุ่น ก็ยังไม่อาจยึดพื้นที่ได้อย่างมั่นคง

“วึบ”

แต่ในขณะที่เขตแดนเหล่านี้ถูกยึดครองอย่างหวุดหวิด แผนที่การปกครองเทพของโยวหมิงก็ส่งสัญญาณตอบสนองขึ้นมาทันที