บทที่ 38 - ผู้ชมเรียกร้องถึงที่! ขออีกสักผลงาน?

บทที่ 38 - ผู้ชมเรียกร้องถึงที่! ขออีกสักผลงาน?

เสี่ยวซ้าอ่านคะแนนของทุกห้อง

การให้คะแนนรอบนี้ โดยพื้นฐานทุกห้องได้คะแนนเกิน 60 คะแนน

แต่นี่คือรอบ 64 ทีมคัดเหลือ 32 ทีม หมายความว่าจะมีห้องครึ่งหนึ่งต้องตกรอบ

ทุกคนต่างตกตะลึงกับความสามารถของเย่เซวียน แต่ก็กังวลกับคะแนนของตัวเอง

"ช่วงให้คะแนนจากผู้ชมจบลงแล้วครับ เราจะเห็นได้ว่าห้อง 13 ครองอันดับหนึ่ง ด้วยคะแนนเต็ม 100 คะแนน ทิ้งห่างทุกคนแบบไม่เห็นฝุ่น"

"ต่อไปขอเชิญกรรมการทั้งสามท่านให้คะแนนการแสดงของทุกห้องครับ"

กรรมการทั้งสามให้คะแนนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

ผู้เข้าแข่งขันทุกห้องจ้องมองพวกเขาด้วยความตื่นเต้น

นี่คือจุดชี้ชะตาความเป็นความตายของพวกเขา

มีเพียงห้อง 13 ที่โอวหยางมี่และเถียนอวี่ หลังจากตื่นเต้นในช่วงแรก ตอนนี้เริ่มเฉยๆ แล้ว

ผู้ชมยังให้ 100 คะแนน กรรมการสามท่านคงไม่ให้คะแนนต่ำหรอกมั้ง?

เย่เซวียนมั่นใจในชัยชนะ นั่งมองหน้าจอใหญ่อย่างสบายใจเฉิบ

ตอนเลือกหัวข้อนี้เขาก็คิดเหมือนกันว่าโลกทั้งสองฝั่งจะมีเหตุการณ์ต่างกันไหม

แต่จากความทรงจำ โลกฝั่งนี้ไม่ได้ต่างจากโลกก่อนมากนัก

บวกกับเมื่อไม่กี่วันก่อน หลังจากเกิดเรื่องแท็กทีมงานกาล่าในเวยป๋อ เขาก็ไปค้นข้อมูลการพัฒนาคร่าวๆ ของโลกนี้มาแล้ว

เขาใช้เวลาหลายวันค้นหาข้อมูลเหตุการณ์สำคัญของโลกนี้ เพื่ออุดช่องว่างความต่างของสองโลก

อาศัยสกิลความจำดั่งภาพถ่าย ทันทีที่เห็นหัวข้อ เขาก็เลือกบท 《วันวาน วันนี้ วันพรุ่งนี้》 มาใช้ ซึ่งสอดคล้องกับเรื่องทีมงานกาล่าตรุษจีนพอดี

ในระหว่างการรอคอยอันยาวนาน

กรรมการทั้งสามก็ให้คะแนนเสร็จสิ้น

ตัวเลขบนหน้าจอใหญ่วิ่งอีกครั้ง

นอกจากอันดับที่เปลี่ยนแปลงเล็กน้อย อันดับหนึ่งที่ส่องสว่างยังคงเป็นห้อง 13

"100 คะแนนสองทาง!"

เสี่ยวซ้าตะโกนใส่หน้าจอเป็นคนแรก

นี่เป็นดับเบิลร้อยคะแนนครั้งที่ 2 แล้ว

ต่อให้เขาจัดรายการมาเยอะแค่ไหน ก็ยากที่จะเจอสถานการณ์แบบนี้

นอกจากเสี่ยวซ้าแล้ว ไม่ว่าจะเป็นผู้เข้าแข่งขันหรือผู้ชมต่างก็ตกตะลึง

"คุณพระ เทพเกินไปแล้วมั้ง?"

"ดับเบิลร้อยคะแนนอีกแล้ว อยากรู้จริงๆ ว่าเขาแสดงอะไร"

"จู่ๆ ก็อยากดูผลงานเขาขึ้นมาเลย!"

ผู้เข้าแข่งขันตกใจและเกิดความอยากรู้อยากเห็น

ส่วนผู้ชมในไลฟ์สดก็พิมพ์คอมเมนต์กันอย่างดุเดือด

"ฉันสังหรณ์ใจว่า เรากำลังสร้างราชันย์คนใหม่ขึ้นมา"

"เจ๋ง! เจ๋งโคตรๆ"

"ไม่ใช่แค่ผู้ชมที่ยอมรับเย่เซวียน แม้แต่กรรมการก็ยอมรับเย่เซวียน"

ผู้ชมในไลฟ์สดต่างโห่ร้องยินดีให้กับเย่เซวียน

ถึงผู้ชม 500 คนจะให้ 100 คะแนน แต่ผู้ชมไม่ได้มีอิทธิพลในการตัดสินใจอะไรมากนัก

สำหรับเย่เซวียน การที่กรรมการทั้งสามให้ 100 คะแนน หมายถึงการยอมรับสูงสุดจากทั้งสามท่าน

เมื่อดูจากรอบที่แล้ว นี่หมายความว่ากรรมการทั้งสามยินดีมอบคอนเนกชันและทรัพยากรให้เย่เซวียน

สำหรับแฟนคลับที่ชอบเย่เซวียน นี่คือข่าวดีสุดๆ

เมื่อช่วงให้คะแนนจบลง เสี่ยวซ้าก็ประกาศรายชื่อห้องที่ต้องตกรอบอย่างน่าเสียดาย ผู้เข้าแข่งขันบางคนร้องไห้ออกมาทันทีที่เห็นว่าตัวเองตกรอบ

มีคนสมหวังมีคนผิดหวัง ทุกห้องไลฟ์สดต่างฉายภาพความสุขและความเศร้า

ในห้อง 13 โอวหยางมี่และเถียนอวี่กระโดดกอดเย่เซวียนด้วยความดีใจ ขอบคุณเย่เซวียนไม่หยุดปาก

"ขอบคุณมากจริงๆ!"

"ถ้าไม่มีนายพวกเราคงไม่มีวันประสบความสำเร็จแบบนี้!"

ทั้งสองขอบคุณเขาด้วยความตื้นตันใจ

เย่เซวียนยิ้ม จะตื่นเต้นอะไรเบอร์นั้น

รอจนประกาศรายชื่อผู้ตกรอบและเชิญออกจากรายการจนครบ

เสี่ยวซ้าก็พูดกับทุกคน

"ในรายการของเรามีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นครับ การได้รับคะแนนเต็มสองทางถึงสองครั้ง ใช้ความสามารถสยบกรรมการและผู้ชมทุกคนได้อย่างราบคาบ"

"เพื่อตอบรับเสียงเรียกร้องอันร้อนแรงจากผู้ชมในไลฟ์สด เราตัดสินใจเชิญผู้เข้าแข่งขันจากห้อง 13 ขึ้นมาบนเวทีอีกครั้งครับ"

"ขอเสียงปรบมือต้อนรับครับ!"

ทีมงานด้านล่างเวทีปรบมือเกรียวกราวเป็นกลุ่มแรก

และครั้งนี้แม้แต่กรรมการทั้งสามก็ลุกขึ้นยืนปรบมือ ต้อนรับผู้เข้าแข่งขันจากห้อง 13

ผู้เข้าแข่งขันทุกคนมองดูสถานการณ์บนเวทีหลักจากห้องของตัวเองด้วยความอยากรู้

เย่เซวียนและเพื่อนอีกสองคนเดินขึ้นมาบนเวทีท่ามกลางสายตาของมหาชน

เสี่ยวซ้ายิ้มต้อนรับทั้งสามคน

จากนั้นก็หันไปถามกรรมการ

"ไม่ทราบว่ากรรมการทั้งสามท่านมีอะไรอยากจะถามพวกเขาไหมครับ?"

เฉินซือเฉิงเป็นคนเริ่มก่อน

"ผมอยากรู้จริงๆ ว่าคุณตีโจทย์นี้ยังไง? ถึงเขียนบทคุณภาพสูงขนาดนี้ออกมาได้ในเวลาสั้นๆ"

คำถามของเฉินซือเฉิงตรงใจผู้ชมและผู้เข้าแข่งขันทุกคน

เย่เซวียนก้าวออกมาข้างหน้าอย่างเปิดเผย

"ปกติพอเห็นหัวข้อ 'อดีตและอนาคต' คนมักจะนึกถึงอดีตและอนาคตของตัวเอง"

"การจะแต่งผลงานที่มีความหมายและลึกซึ้ง จริงๆ แล้วค่อนข้างยากครับ"

"พูดไปก็ต้องขอบคุณโอกาสที่รายการมอบให้ ระหว่างที่ผมพักผ่อน ผมได้รับความสนใจจากทีมงานกาล่าตรุษจีนในเวยป๋อ"

"ถึงทีมงานกาล่าจะไม่ได้บอกว่าจะเชิญผมไปงานกาล่าแน่นอน แต่ผมก็ได้เตรียมตัวไว้บ้าง โดยการย้อนดูรายการงานกาล่าตรุษจีนปีก่อนๆ พอดีไปเจอของปี 98 เข้า"

"ก่อนจะมาแข่งรอบนี้ ผมเคยคิดพล็อตแนวนี้เล่นๆ ที่บ้าน พอมาถึงหน้างานผมก็แค่ขัดเกลาให้สมบูรณ์ขึ้น จริงๆ ก็ถือเป็นความบังเอิญและโชคช่วยครับ"

กรรมการทั้งสามปรบมือให้เขา

"ผมคิดว่าโชคก็ถือเป็นความสามารถอย่างหนึ่งครับ"

เสิ่นเถิงกล่าว

"ถูกต้องครับ พวกเราคิดหัวข้อนี้ขึ้นมาสดๆ หน้างาน ถ้าคุณไม่เจอเรื่องในเวยป๋อ หรือต่อให้เจอ แต่ไม่ได้เตรียมตัวย้อนดูรายการเก่าๆ เพื่อทำการบ้าน ก็คงไม่สามารถสร้างผลงานที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ออกมาได้"

โจวซิงซิงปรบมือให้เขา

เฉินซือเฉิงพยักหน้า

"ถึงจะมีส่วนของความบังเอิญ แต่ก็เป็นผลจากการที่คุณพยายาม ทัศนคติขยันขันแข็งแบบนี้ควรค่าแก่การเรียนรู้ครับ"

เสียงปรบมือดังขึ้นอีกครั้ง

ผู้เข้าแข่งขันที่ได้ฟังคำตอบของเย่เซวียนต่างพากันตกตะลึง

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้ โชคดีชะมัด"

"ไม่ใช่แค่นั้นนะ ไม่นึกเลยว่าเขาจะไปย้อนดูรายการกาล่าเก่าๆ ทั้งหมด ทั้งที่ทางนั้นยังไม่ได้เลือกเขาเลย ขยันเกินไปแล้ว"

"มิน่าล่ะถึงได้ผลงานคะแนนเต็ม ตอนพักฉันเอาแต่เที่ยวเล่น แต่เขากลับเรียนรู้ไม่หยุด"

"ยอมใจเลย คนที่ทั้งเก่งทั้งขยัน สู้ไม่ได้จริงๆ"

ผู้เข้าแข่งขันทุกคนต่างยอมรับในความสามารถ

ผู้เข้าแข่งขันห้อง 38 ก็พยักหน้า คนที่ขยันและเก่งขนาดนี้ พวกเขาจะตามทันจริงๆ เหรอ?

พวกเขามองหน้ากัน ข่มความรู้สึกหนักอึ้งในใจเอาไว้

ขณะที่เสียงปรบมือกำลังจะจางหาย จู่ๆ ก็มีเสียงตะโกนดังขึ้นมาจากด้านล่างเวที

"ขออีกรอบ!"

(จบแล้ว)