บทที่ 20: คมดาบเหมันต์

ไม่นานเธอก็พบ 'กระทิงคลั่ง' ตัวหนึ่งกำลังเล็มหญ้าอยู่ เจียงฉียิงธนูนำร่องไปสองดอก แต่พลังชีวิตของมันลดลงไปแค่ 2 แต้มเท่านั้น

มันเงยหน้าขึ้น ล็อกเป้าเจียงฉีทันควัน แล้วควบตะบึงเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง เสียงกีบเท้ากระทบพื้นดินดังสนั่นหวั่นไหว

เจียงฉีไม่กล้ารับการปะทะตรงๆ เธอดีดตัวหลบฉากออกไปตั้งแต่ระยะห้าสิบเมตร

สวนกลับด้วยบอลเพลิงสร้างความเสียหาย 20 แต้ม แล้วอาศัยจังหวะที่มันกำลังตั้งหลักเตรียมพุ่งรอบใหม่ ปรี่เข้าไปฟันด้านข้างสองทีซ้อน ดาเมจเด้งขึ้นมา 30 แต้ม

เมื่อพลังชีวิตมันเหลือครึ่งหลอด เจียงฉีก็ใช้วิธีตอดเล็กตอดน้อยอยู่หลายนาที จนในที่สุดก็ล้มกระทิงคลั่งได้สำเร็จ

ได้รับประสบการณ์ 40 แต้ม และกล่องเหล็ก 1 ใบ

ดูเหมือนว่าตัวคูณจากพรสวรรค์จะถูกระงับจริงๆ ตามประกาศ สกิลติดตัวดรอปสิบเท่าและค่าประสบการณ์สิบเท่าของเธอตอนนี้ไร้ผล

แต่ก็ไม่เป็นไร เธอจะพิสูจน์ให้เห็นว่า ถึงไม่มีพรสวรรค์ช่วย เธอก็คว้าที่หนึ่งได้ด้วยฝีมือล้วนๆ!

เจียงฉีมุ่งหน้าสู่ภูเขาหิมะ ระหว่างทางจัดการกระทิงคลั่งไปอีกสามตัว จนเลเวลอัปเป็น 4

เมื่อถึงตีนเขาหิมะ เธอเจอผู้เล่นคนหนึ่ง เจียงฉีเลี่ยงไปอีกทางโดยไม่ให้ถูกพบตัว แต่ด้วยความระมัดระวัง เธอกดใช้สกิลตรวจสอบกับอีกฝ่าย

ได้ความว่องไวมา 2 แต้ม

ค่าสถานะพื้นฐานของคนทั่วไปมีแค่ 5 หรือ 6 แต้มเท่านั้น ดูจากการแต่งกาย ผู้เล่นคนนี้น่าจะมีฝีมือพอตัว เจียงฉีจิ๊กความว่องไวมา 2 แต้ม คงไม่ทำให้เขาเดือดร้อนเท่าไหร่หรอกมั้ง~

สิ่งที่เธอไม่รู้คือ ไม่ใช่ทุกคนที่จะหากล่องเหล็กได้ง่ายๆ แถมยังเปิดเจอหินคุณสมบัติได้อีก

ค่าโชคสูงย่อมหมายถึงอัตราดรอปสูง ไหนจะโบนัสจากพรสวรรค์ของเธออีก

ตัดภาพไปอีกด้าน เจียงเทากำลังสบถอย่างหัวเสียทันทีที่เท้าแตะพื้น แม้จะเลเวล 2 แล้ว แต่การรับมือกระทิงคลั่งเลเวล 4 ตัวหนึ่งยังต้องออกแรงแทบรากเลือด

ใครโดนส่งมาตกกลางดงสัตว์อสูรเลเวล 4 ก็ต้องสติแตกกันทั้งนั้นแหละ

และเขาก็ไม่รู้ตัวเลยว่า ในพงหญ้ารกทึบไม่ไกล 【ฉี】 ที่เขาเหม็นขี้หน้าหนักหนา กำลังหมอบซุ่มอยู่ แถมยังแอบจิ๊กความว่องไวเขาไป 2 แต้มอีกต่างหาก

ทั้งสองฝ่ายเดินแยกย้ายกันไปคนละทิศ เจียงฉีออกตามหาลิงหิมะพลางสำรวจชัยภูมิ

เธอเลิกคิดเรื่องไปอาศัยเขตรักษาความปลอดภัยที่กิจกรรมจัดให้แล้ว นอกจากจะเสียเวลา ยังไม่อยากเสวนากับผู้เล่นคนอื่นด้วย

ถึงจะเป็นมนุษย์เหมือนกันในดินแดนต่างโลก แต่ทางใครทางมันดีที่สุด คนประเภทที่ฆ่าคนชิงของน่ะมีเกลื่อนกลาด

ขนาดเจอผู้เล่นแวบแรก เธอยังกดใช้สกิลใส่เขาทันทีเลยไม่ใช่หรือไง?

ไม่นานนัก หลังก้อนหินยักษ์ เธอพบ 'ลิงยักษ์' ที่มีเขี้ยวล่างงอกยาวโง้งออกมานอกปาก มันสูงถึงสามเมตร ขนสีขาวราวหิมะ แต่ผิวหนังกลับเป็นสีแดงเลือดน่าสยดสยอง และเขาใหญ่บนหัวก็แหลมคมกริบ

ตอนนี้มันถูกรายล้อมด้วยลูกสมุนลิงหิมะเพียงสามตัว แต่ละตัวเป็นรุ่นย่อส่วนที่สูงเกือบเท่ามนุษย์โตเต็มวัย

สัตว์อสูรยักษ์ลิงหิมะเลเวล 1 มีเลือด 500 หน่วย ส่วนพวกลูกสมุนมีเลือดแค่ 100 เจียงฉีไม่คิดจะลุยเดี่ยวแบบ 1 รุม 4 เธอเรียกพลโล่ 100 นาย และพลหอก 100 นายออกมาจัดการพวกลูกกระจ๊อก

สู้รบทั้งที ฝ่ายเราก็ต้องมีกองกำลังที่สมน้ำสมเนื้อสิ!

ส่วนเจ้าลิงยักษ์ เธอจะขอเดี่ยวตัวต่อตัวเอง

เธอยิงธนูเปิดไปสองดอก สั่งพลหอกตั้งแนวหลังพลโล่แล้วบุกตะลุย

ลิงหิมะสั่งลูกสมุนสามตัวเข้าปะทะทันที ซึ่งเข้าทางเจียงฉีพอดี!

เธออ้อมไปด้านหลังอย่างคล่องแคล่ว ระดมยิงธนูและปาบอลเพลิงสลับกัน พอสบโอกาสระยะประชิดก็เข้าไปฟันสองดาบแล้วดีดตัวออกมา

โชคดีที่ค่าสถานะของเธอสูง คอมโบชุดสั้นๆ นี้ทำดาเมจไปได้กว่าร้อยหน่วย

เมื่อเห็นว่าฝั่งทหารจัดการลูกกระจ๊อกใกล้เสร็จ เจียงฉีก็ถอยมาตั้งหลักหลังแนวพลโล่ คอยยิงธนูสนับสนุน

ยื้อยุดฉุดกระชากกันอยู่เกือบ 40 นาที ในที่สุดเธอก็โค่นมันลงได้

แต่พอเห็นค่าประสบการณ์ 400 แต้มกับกล่องแพลตตินัมที่ดรอปออกมา ก็ถือว่าคุ้มค่าเหนื่อย

สัตว์อสูรยักษ์เลเวล 1 ให้ค่าประสบการณ์ 400, เลเวล 2 ให้ 800, เลเวล 3 ให้ 1,000 และเลเวล 4 ให้ 2,000 ส่วนเลเวลสูงกว่านั้นเธอไม่รู้ เพราะชาติที่แล้วตายก่อนจะได้เห็น

เจียงฉียึดถ้ำลิงหิมะเป็นที่พักชั่วคราว แล้วเปิดดูบอร์ดจัดอันดับ คะแนนของเธอพุ่งพรวดหลังจากฆ่าลิงยักษ์ ขึ้นแท่นอันดับหนึ่งเรียบร้อย ที่สองตามมาห่างๆ ด้วยคะแนน 320 แต้ม

ดูทรงแล้วคงมีการจับกลุ่มล่า ไม่อย่างนั้นในเวลาสั้นๆ แค่นี้ ถ้าไม่ฆ่าลิงยักษ์ แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำคะแนนได้ถึง 300

ด้วยกฎของกิจกรรม เจียงฉีจึงไม่เปิดกล่องตอนนี้ ขืนเปิดแล้วไม่ได้โบนัส 【สิบเท่า!】 จากพรสวรรค์ มีหวังร้องไห้จนน้ำตาเป็นสายเลือดแน่

หลังจากทานอาหารง่ายๆ เพื่อเติมพลัง เธอก็ออกล่าแต้มต่อ เป้าหมายคืออัปให้ถึงเลเวล 6 ในดันเจี้ยนนี้

จนเกือบสองทุ่ม เจียงฉีเจอและจัดการลิงยักษ์ไปได้ 5 ตัว แถมยังโชคดีเจอตำราสกิลระดับ A เก่าคร่ำครึเล่มหนึ่งในถ้ำลิงหิมะ

【คมดาบเหมันต์!】 (ระดับ A): เมื่อใช้สกิล จะฟาดฟันคลื่นดาบน้ำแข็งใส่เป้าหมาย สร้างความเสียหาย 120 แต้ม และแช่แข็งเป็นเวลา 1 วินาที คูลดาวน์: 2 ชั่วโมง ใช้พลังจิต: 30 แต้ม

เยี่ยมไปเลย สกิลโจมตีระดับสูงแบบนี้แหละที่เธอกำลังขาดแคลน

เจียงฉีขดตัวอยู่ในถ้ำลิงหิมะที่กันลมได้ ก่อไฟต้มซุปเนื้อถ้วยเล็ก แล้วหยิบสลัดเนื้อย่างอุ่นๆ ออกมาจากเป้ นั่งทานพลางเลื่อนดูช่องแชต

【ลาก่อนทะเลลึก: เอาจริงดิ? เห็นประชากรอาณาจักรลดฮวบไปเป็นหมื่นอีกแล้ว สัตว์อสูรไม่ได้เคี้ยวง่ายๆ เลยนะ】

【พาวเวอร์แบงก์: เฮ้อ ไม่รู้พวกนั้นทำคะแนนหลักร้อยหลักพันกันได้ไง มอนสเตอร์เลเวล 3 ตัวละ 30 แต้ม บ่ายเดียวต้องฆ่าเป็นโหลเลยนะนั่น】

【ฉีฉียา: บอสฉีปาไป 2,560 แต้มแล้ว!!】

【ไม่ใช่มนุษย์: นี่เขาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์สัตว์อสูรเหรอ? แค่หาตัวก็ยากแล้วนะ】

【เล่าหวังข้างบ้าน: แนะนำทุกคนให้เก็บกล่องไว้เปิดตอนกลับอาณาเขตดีกว่า ผมเปิดไปสามกล่อง เป้เต็มแล้ว เสียดายชะมัด】

【หูหาหากั่ว: บอกเลยนะ ในเขตรักษาความปลอดภัยนี่ช่วยทำตัวให้มันเจริญๆ หน่อยได้มั้ย? ฉันถอดหมวกสักหลาดวางไว้แป๊บเดียว หายวับไปกับตา】

【เหล่าแปดห้ามกิน: อ๊ากกก ผมยังอยู่ห่างจากโล่ป้องกันอีก 5 กิโล จะโดนลมพัดปลิวไหมเนี่ย?】

【ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า: ตอบยากว่ะพี่ชาย วิ่งให้ไวเลย】

【สายฟ้าฟาดความมืด: สมาชิกพันธมิตร "ทะยานฟ้า" พยายามมารวมตัวกันที่เขตรักษาความปลอดภัย 155 นะ ลูกพี่ใหญ่ @เจียงเทา รออยู่ที่นี่ มาทำความรู้จักกันไว้】

【เจียงเทา: ผู้เล่นคนอื่นที่สนใจเข้าร่วมก็ยินดีต้อนรับสู่เขตรักษาความปลอดภัย 155 เช่นกัน!】

【ปลาพูดได้: บังเอิญจัง ฉันอยู่ 155 พอดี!】

【เจียงเทา: ยินดีต้อนรับครับสาวน้อย เดี๋ยวพวกเรารออยู่ตรงกลางนะ】

【โมเล่อเกอไป่: ทุกคนเลี่ยงทิศตะวันตกของโซน 102 ไว้เลยนะ ตรงนั้นมีพวกดักปล้น】

【ติดดิน: ไม่จริงน่า ฝั่งนั้นเถื่อนขนาดนั้นเลยเหรอ? โซนที่ฉันอยู่สงบดีนะ】

【หูหาหากั่ว: คนบางประเภทสันดานมันแก้ไม่หายหรอก อุตส่าห์มาเอาชีวิตรอดที่นี่ ยังจะรังแกคนอ่อนแอกว่าอีก】

【ดูเหมือนการไม่ไปเขตรักษาความปลอดภัยจะเป็นทางเลือกที่ถูกต้อง ถึงเธอจะไม่กลัวปัญหา แต่ก็ขี้เกียจแก้ปัญหา】

เมื่อไม่มีอะไรทำ เจียงฉีก็หันมาศึกษา 'สายเลือดที่ปลุกพลัง' ของตัวเอง

วันนี้เลเวลอัปไปหนึ่งขั้น แต่ความคืบหน้าการปลุกพลังยังคงค้างอยู่ที่ 10% ดูเหมือนว่าถ้าระดับเลเวลที่เพิ่มขึ้นไม่มากพอที่จะขยับแถบความคืบหน้า ก็คงต้องพึ่งหินสายเลือดอย่างเดียว

แต่ปัญหาก็คือ จะไปหาหินสายเลือดจากที่ไหนนี่สิ จนปัญญาจริงๆ