บทที่ 287: ก็แหม... พี่เขยเขาน่ากินเกินไปนี่นา

บทที่ 287: ก็แหม... พี่เขยเขาน่ากินเกินไปนี่นา

เช้าวันต่อมา กู้เว่ย ในชุดนอนถือแก้วน้ำเปล่าเดินมาเปิดประตู

หยางเชาเย่ว ยืนรออยู่หน้าห้อง มือหนึ่งถือถุงกระดาษใส่เสื้อผ้า อีกมือถืออาหารเช้าจำพวกซาลาเปาและน้ำเต้าหู้

“เข้ามาสิ เอาเสื้อผ้าไปวางที่โซฟา ส่วนอาหารเช้าวางไว้ที่โต๊ะ”

“รับทราบค่ะ~”

ผู้ช่วยตัวน้อยทำตามคำสั่งอย่างกระตือรือร้น ก่อนจะยืนนิ่งมองสำรวจห้องชุดสุดหรูหราอลังการด้วยดวงตากลมโตเป็นประกาย

“ยืนบื้ออยู่ทำไม ทานข้าวมาหรือยัง?” กู้เว่ยนั่งลงเริ่มทานมื้อเช้า

“เอ๋~ เจ้านายคะ หนูทานเรียบร้อยแล้วค่ะ!”

“งั้นไปรอที่ห้องนั่งเล่นก่อน เดี๋ยวผมจัดการธุระเสร็จแล้วเราค่อยออกเดินทาง”

“ได้เลยค่ะเจ้านาย!”

เชาเย่วเดินไปที่ห้องนั่งเล่น พลางแตะโน่นมองนี่ราวกับสาวชาวบ้านเข้ากรุงที่ไม่เคยเห็นโลกกว้าง เธอทดลองนั่งลงบนโซฟาอย่างแรงจนตัวเด้งแล้วอุทานว่า: “นุ่มจัง! สปริงดีสุดๆ เลย!”

ผ่านไปครู่หนึ่ง เธอก็ถูกดึงดูดด้วยหน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นแม่น้ำหวงผู่ยามเช้าได้สุดลูกหูลูกตา เรือสินค้ากำลังแล่นผ่านผิวน้ำที่มีควันจางๆ ฝั่งตรงข้ามเต็มไปด้วยตึกสูงระฟ้าดูรุ่งเรืองยิ่งนัก สำหรับเด็กสาวที่โตมาในครอบครัวเกษตรกรยากจนและเคยทำงานโรงงานเย็บผ้าอย่างเธอ บ้านแบบนี้เธอเคยเห็นแค่ในละครเท่านั้น

ขณะที่เธอนั่งรอ ความอยากรู้อยากเห็นก็ทำงาน สายตาของเธอเหลือบไปเห็นประตูห้องนอนใหญ่ที่แง้มไว้เล็กน้อย เห็นเสื้อผ้าที่ถูกถอดทิ้งไว้บนพื้นประจัดกระจาย ประกอบกับเสื้อผ้าผู้หญิงที่เจ้านายสั่งให้เธอซื้อมาเมื่อเช้า ในใจของสาวน้อยก็เริ่มจินตนาการไปไกล...

แต่เธอก็รีบดึงสติ หยางตาน เคยเตือนเธอไว้ว่า: เป็นผู้ช่วยชีวิตส่วนตัวเจ้านาย สิ่งไหนควรทำก็ทำ สิ่งไหนไม่ควรดูก็อย่ามอง เรื่องที่เห็นต้องเน่าตายไปกับตัว

กู้เว่ยทานมื้อเช้าเสร็จและเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย เขาถือถุงเสื้อผ้าใหม่เข้าไปในห้องนอน วางไว้ที่หัวเตียง

บนเตียงกว้าง ถังเยียน ที่เหนื่อยล้าจากการ "ศึกหนัก" เมื่อคืนยังคงหลับสนิท เมื่อคืนพี่ถังถังดูจะกระตือรือร้นเป็นพิเศษ แต่กู้เว่ยที่เจนสนามกว่าย่อมเป็นฝ่ายคุมเกมจนเธอต้องยอมสยบ

เขามองดูแพขนตาที่สั่นไหวน้อยๆ และแผ่นหลังเนียนละเอียดที่โผล่พ้นผ้าห่ม กู้เว่ยช่วยห่มผ้าให้เธอเบาๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องและปิดประตูอย่างเงียบกริบ

“มองอะไรน่ะ? ไปกันได้แล้ว!” เขาเรียกผู้ช่วยสาวที่นั่งเหม่ออยู่

“อ๊ะ! ค่ะเจ้านาย!”

กู้เว่ยมีไฟลท์กลับปักกิ่งช่วงสาย เขาไม่อยากปลุกถังเยียนที่กำลังพักผ่อน จึงเลือกที่จะจากไปโดยไม่บอกลา

ระหว่างนั่งรถไปสนามบิน กู้เว่ยไถมือถือดูข่าวสาร เมื่อคืนซีรีส์แนวแฟนตาซีเรื่อง อู๋ซิน จอมขมังเวทย์  ของค่าย Tangren เพิ่งเปิดตัวบน Sohu Video แม้จะไม่มีดาราดังระดับแม่เหล็ก แต่คุณภาพงานสร้างกลับสูงลิบลิ่วจนได้รับคะแนนบน Douban ถึง 8.2

กู้เว่ยรู้ดีว่าซีรีส์เรื่องนี้กำกับโดย หลินอวี้เฟิน ผู้กำกับคนเดียวกับที่กำกับ เวยเวย  ของเขา เขาจึงตัดสินใจโทรหาเธอทันที

หากเขาเป็นแค่นักแสดง การโทรหาผู้กำกับคือการหาโอกาสงาน แต่ในฐานะเจ้าของบริษัทภาพยนตร์ การดึงตัวผู้กำกับมือทองอย่างหลินอวี้เฟินมาร่วมโปรเจกต์ในอนาคตคือสิ่งสำคัญกว่า แม้เธอจะเคยปฏิเสธคำชวนเข้าร่วมบริษัทตอนถ่ายเวยเวยไปแล้วก็ตาม

“ได้ครับผู้กำกับหลิน ผมจะรอ บริษัทเรามีบทดีๆ รออยู่เพียบ ไว้เราคงได้ร่วมงานกันอีกนะครับ!” กู้เว่ยทิ้งท้ายไว้อย่างสุภาพ

คืนวันศุกร์ ณ บ้านของคู่รักข้าวใหม่ปลามัน จางเหิง และ เสี่ยวลี่

หลังจากทานมื้อค่ำเสร็จ ทั้งคู่ก็นั่งดูรายการ Keep Running (ซีซั่น 2) ตอนสุดท้ายที่กู้เว่ยและนาจามาเป็นแขกรับเชิญ

“ว้าว กู้เว่ยหน้าสดตอนโดนปลุกยังหล่อขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย ต่างกับคนอื่นลิบลับเลย!” เสี่ยวลี่อุทานด้วยความคลั่งไคล้

ยิ่งถึงฉากที่กู้เว่ยเดินขึ้นจากทะเลในชุดเปียกโชก เผยให้เห็นลายกล้ามเนื้อที่ชัดเจน เสี่ยวลี่ถึงกับกรีดร้อง “หุ่นนี่มัน... สุดยอดจริงๆ!”

ในรายการตอนนี้ ทีมงานตัดต่อใส่เอฟเฟกต์สีชมพูและหัวใจให้กู้เว่ยและนาจาบ่อยมาก จนดูเหมือนทั้งคู่กำลังเดทกันจริงๆ มากกว่ามาถ่ายรายการ

หลังรายการจบ แฮชแท็ก #กู้เว่ยและนาจา ทะยานขึ้นอันดับ 1 ของ Weibo ทันที แซงหน้าคู่จิ้นเดิมๆ ทั้งหมด ชาวเน็ตพากันเรียกว่า “คู่รักชิงเฉิง”  ---

ในขณะเดียวกัน ที่ห้องพักโรงแรมแห่งหนึ่ง เร่อปา นั่งดูละคร เวยเวย สัปดาห์ที่สองจบลงด้วยความรู้สึกค้างคา

“จบแล้วเหรอ? วันนี้มีแค่นี้เองเหรอ?” เธอบ่นกับหน้าจอทีวี

ตอนนี้เนื้อเรื่องเข้าสู่ช่วงที่ "เซียวไน่" และ "เป้ยเวยเวย" ตกลงคบกันและเริ่มแจกความหวาน อย่างหนัก เร่อปารู้สึกว่าตัวละครเซียวไน่ที่กู้เว่ยเล่นนั้น คือภาพลักษณ์ของ "เทพบุตรมหาลัย" ที่สมบูรณ์แบบที่สุด

เธอมักจะเผลอแทนตัวเองเป็นนางเอกอยู่บ่อยครั้ง ในใจลึกๆ เธอคิดว่าถ้าพูดถึงความสวยสะพรั่งและเซ็กซี่ เธออาจจะเหนือกว่านาจาด้วยซ้ำ หากเธอได้เล่นบทนี้คู่กับกู้เว่ย...

แม้จะรู้สึกผิดต่อนางเอกซึ่งเป็นเพื่อนรักของเธอ แต่ความในใจของเร่อปาก็ผุดขึ้นมาเป็นประโยคยอดฮิตว่า:

“ไม่ใช่ว่าน้องสาวคนนี้มันนิสัยไม่ดีหรอกนะ... แต่เป็นเพราะพี่เขยเขาน่ากินเกินไปต่างหาก!”