บทที่ 281: คว้าตัวแม่สาวนำโชค

บทที่ 281: คว้าตัวแม่สาวนำโชค

เช้าวันรุ่งขึ้น กู้เว่ย และทีมงานกว่าสิบชีวิตได้ออกเดินทางกลับประเทศด้วยเที่ยวบินช่วงสาย เมื่อเครื่องแตะรันเวย์ที่สนามบินนานาชาติปักกิ่งก็เป็นเวลาบ่ายแล้ว เขาแยกกับ นาจา ที่สนามบินก่อนจะตรงกลับไปพักผ่อนที่บ้านในโครงการ Runze Manor

ในเดือนมิถุนายน วงการบันเทิงจีนยังมีเรื่องราวเกิดขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน ข่าวการจดทะเบียนสมรสของ พี่เสี่ยวหมิง และ เบบี้ เริ่มซาลงเนื่องจากไม่มีการปั่นกระแสต่อ แต่สงครามน้ำลายระหว่าง หลี่เฉิน, ฟ่านปิงปิง และ จางซินอวี่ ยังคงดุเดือด ผลสุดท้ายฝ่ายหลังที่มีชื่อเสียงและพาวเวอร์น้อยกว่าเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำอย่างสมบูรณ์

อย่างไรก็ตาม การหัวเราะทีหลังย่อมดังกว่า ในอนาคตคุณจางจะได้แต่งงานอย่างมั่นคงและใช้ชีวิตอย่างสงบสุข ในขณะที่คู่รักที่กำลังหวานชื่นอย่างหลี่และฟ่าน จะต้องจบลงด้วยการแยกทางกันอย่างน่าเสียดายเพราะปัจจัยทางโลกความเป็นจริง

ในวงการภาพยนตร์:

Avengers: Age of Ultron ที่เข้าฉายมาเกือบ 20 วัน กวาดรายได้ไปแล้วกว่า 1,400 ล้านหยวน รับช่วงต่อจาก Fast & Furious 7 ในการบดขยี้หนังในประเทศอย่างต่อเนื่อง

ในช่วง 20 วันนี้ ไม่มีหนังจีนเรื่องไหนทำรายได้แตะหลักร้อยล้านเลย จนคนบางกลุ่มเริ่มถอนหายใจว่าหนังจีนคงไม่มีวันตามฮอลลีวูดทัน

แต่คนส่วนใหญ่มองว่ามันคือเรื่องปกติ เพราะช่วงสองเดือนนี้ไม่มีหนังฟอร์มยักษ์ของจีนเข้าฉายเลย การเอาหนังทุนไม่กี่สิบล้านไปสู้กับหนังทุนระดับหลายแสนล้านวอนย่อมถูกถล่มเป็นธรรมดา ทุกคนยังเชื่อว่าถ้าเป็น "งานสร้างระดับยักษ์" ของจีนจริงๆ รายได้คงไม่แพ้กันนัก

ในวงการละครโทรทัศน์:

ตำนานรักเหนือภพ ที่ครองจอมาสองเดือนเต็มได้มาถึงตอนจบแล้ว และสร้างสถิติใหม่ไว้มากมาย:

เรตติ้งเฉลี่ยทะลุ 2.0 สูงสุดแตะ 3.0 เป็นละครสัปดาห์เรื่องเดียวของปีที่ทำได้

ยอดวิวออนไลน์ต่อวันพุ่งเกิน 400 ล้านครั้ง ยอดวิวรวมทะลุ 20,000 ล้านครั้ง เป็นเรื่องแรกในประวัติศาสตร์

มูลค่าสินค้าลิขสิทธิ์ (เช่น ขนมเลย์รสเผ็ด, กระดิ่งกงหลิง, ตุ๊กตาถังเป่า) สูงกว่า 2,000 ล้านหยวน

เกมมือถือทำรายได้ 200 ล้านต่อเดือน เกมเว็บทำได้ 50 ล้านต่อเดือน

กู้เว่ยรู้สึกโชคดีมากที่ เวยเวย เธอยิ้มโลกละลาย  เลี่ยงมาฉายช่วงหลังจากนี้ เพราะต่อให้เขาจะดังแค่ไหน แต่ถ้าต้องปะทะกับตัวเลขที่ "ผิดมนุษย์มนา" ของตำนานรักเหนือภพ เขาก็คงถูกบดขยี้เช่นกัน

ณ ห้องทำงาน กู้เว่ยตกลงเรื่องการเลื่อนตำแหน่งให้ หยางตาน ขึ้นเป็น ผู้จัดการฝ่ายบริหาร  ซึ่ง หยางลี่เหวิน ก็สนับสนุนเต็มที่ เพราะเธอเองก็เริ่มดูแลงานเอเจนซี่ไม่หวาดไม่ไหว การได้เด็กที่ปั้นมากับมือขึ้นมาช่วยจึงเป็นเรื่องน่ายินดี

“เจ้านายคะ พอดีช่วงก่อนบริษัทเราเปิดรับพนักงานใหม่ มีทั้งตำแหน่งประชาสัมพันธ์ ธุรการ และที่ฉันกะจะส่งไปเป็นผู้ช่วยส่วนตัวให้นักแสดงในสังกัดด้วย เจ้านายลองเลือกดูสักคนไหมคะว่าจะให้ใครมาแทนหยางตาน คอยดูแลเรื่องจิปาถะรอบตัวคุณ”

หยางลี่เหวินยื่นปึกเรซูเม่  ให้กู้เว่ย เขาพลิกดูทีละแผ่นที่มีทั้งรูปและประวัติส่วนตัวของเด็กสาวแต่ละคน จนเขารู้สึกเหมือนกำลัง "เลือกสนม" ยังไงยังงั้น

เขาส่ายหัวสลัดความคิดฟุ้งซ่านออกไป จนกระทั่ง...

“เอ๊ะ?”

สายตาของเขาหยุดกึกที่เรซูเม่ใบหนึ่ง เมื่อเพ่งดูชื่อและรูปภาพให้ชัดๆ เขาก็พบว่านี่ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่คือ “เสี่ยวจิ่นหลี่” (แม่ปลาคาร์ฟนำโชค) หยางเชาเย่ว นั่นเอง!

“คนนี้ก็เป็นพนักงานบริษัทเราเหรอ?” กู้เว่ยดึงเรซูเม่ใบนั้นออกมาถาม

“ใช่ค่ะ เพิ่งเข้าทำงานเมื่อไม่นานนี้เอง สมัครตำแหน่งผู้ช่วยส่วนตัว และผ่านการอบรมพื้นฐานเรียบร้อยแล้วค่ะ เจ้านายรู้จักเธอเหรอคะ?” หยางลี่เหวินแปลกใจกับท่าทีของเจ้านาย

“เปล่าครับ... แค่รู้สึกว่าหน้าตาเธอคล้ายเพื่อนเก่าผมน่ะ ตอนแรกกะจะให้เธอไปอยู่กับใครล่ะ?”

“ตั้งใจจะให้ไปดูแล เมิ่งจื่ออี้ ค่ะ เพราะจื่ออี้ยังเรียนอยู่ งานยังไม่เยอะ เลยยังไม่มีผู้ช่วยส่วนตัวประจำ”

“งั้นคนนี้ผมเลือกมาเป็นผู้ช่วยผมเอง ส่วนของจื่ออี้คุณค่อยไปเลือกคนอื่นแล้วกัน” กู้เว่ยตัดสินใจทันที

ช่วงบ่าย กู้เว่ยได้พบกับผู้ช่วยส่วนตัวคนใหม่ในห้องทำงาน หยางเชาเย่ว ในวัยเยาว์สวมเสื้อยืดสีขาว ผมเปียสองข้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยคอลลาเจนดูอ่อนเยาว์ แต่ยังมีความ "บ้านๆ" ติดตัวอยู่บ้าง

เด็กสาวเดินเข้าห้องมาด้วยท่าทางประหม่า ก้มหน้าก้มตาไม่กล้าสบตาเขา แอบเหล่มองแวบเดียวก็รีบก้มลงทันที

“ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอก ผมไม่กินหัวใคร” กู้เว่ยพูดปนขำ “ต่อไปเธอต้องมาเป็นผู้ช่วยส่วนตัวผม พี่หยางคงบอกรายละเอียดงานแล้วใช่ไหม?”

“ขะ... ค่ะเจ้านาย ผู้จัดการหยางบอกหนูแล้ว หนูเจอพี่หยางตานแล้วด้วย ต่อไปหนูจะตั้งใจทำงานให้ดีที่สุดค่ะ!” หยางเชาเย่วรีบเงยหน้าขึ้นตอบรัวเร็ว

“ดีมาก เธอต้องอยู่ข้างตัวผมตลอด อย่าเกร็งนักเลย ว่าแต่... ผมดูประวัติเธอแล้ว อายุยังน้อยแถมไม่ใช่คนปักกิ่งด้วย ทำไมถึงคิดมาหางานทำที่นี่ล่ะ?” กู้เว่ยถามด้วยความสงสัย เพราะในโลกเดิมเธอเริ่มจากเป็นไอดอลเกิร์ลกรุ๊ปที่เซี่ยงไฮ้ ไม่ยักรู้ว่าเคยเป็นผู้ช่วยดารามาก่อน

“คือ... เจ้านายคะ บ้านเกิดหนูอยู่ที่หยานเฉิง จังหวัดเจียงซูค่ะ เมื่อก่อนหนูทำงานในโรงงานเย็บผ้า แต่พอปีที่แล้วหนูดูเรื่อง มหัศจรรย์กระบี่จ้าวพิภพ หนูชอบเจ้านายมากเลยค่ะ หนูเป็นแฟนคลับคุณนะ!”

“พอรู้ว่าบริษัทคุณอยู่ปักกิ่ง หนูก็เลยอยากมาลองหางานทำที่นี่ ไม่นึกเลยว่าโชคชะตาจะพาหนูมาถึงบริษัทนี้ แถมยังได้มาเจอดาราตัวเป็นๆ ด้วยค่ะ!” เธอดูหายประหม่าและเริ่มพูดจาฉะฉานขึ้นเพื่อพยายามทำแต้มว่าเป็นแฟนตัวยง

กู้เว่ยได้ยินแล้วก็อดขำไม่ได้ “ที่นี่ไม่มีดาราตัวตายๆ ให้ดูหรอกนะ... ว่าแต่ เป็นแฟนคลับผมจริงๆ เหรอ?” เขารู้สึกว่ามุข "หนูเป็นแฟนคลับ" นี่มันคุ้นๆ เหมือนเขาเองก็เคยใช้บ่อยๆ

“จริงค่ะ! ถ้าหนูโกหกขอให้เป็นลูกหมาเลย!” แม่ปลาคาร์ฟน้อยพยักหน้าหงึกๆ ยืนยันหนักแน่น

“แล้วทำไมถึงอยากเป็นผู้ช่วยส่วนตัวล่ะ?”

“ก็สวัสดิการบริษัทเจ้านายดีมากเลยนี่คะ ทั้งกินฟรี อยู่ฟรี เงินเดือนก็สูงแต่ข้อกำหนดไม่เยอะ หนูเลยอยากลองดู ไม่นึกว่าจะสัมภาษณ์ผ่านจริงๆ ค่ะ” เธอตอบพร้อมรอยยิ้มซื่อๆ

“เอาเถอะ ตั้งใจทำงานล่ะ ต่อไปรายได้จะเพิ่มขึ้นเอง”

“ค่ะเจ้านาย! หนูจะพยายามเต็มที่ พี่ตานบอกหนูแล้วค่ะว่าต่อไปหนูต้อง 'รับใช้' เจ้านายให้ถึงที่สุด!” เธอทำตาโตเหมือนนึกถึง "เค้กชิ้นโต" ที่หยางตานวาดไว้ให้ พร้อมให้คำมั่นสัญญาอย่างตื่นเต้น

กู้เว่ยเอามือกุมขมับเบาๆ “เขาเรียกว่าดูแลงาน ไม่ใช่รับใช้... ช่างเถอะ เธอจะเรียกยังไงก็เอาที่สบายใจแล้วกัน ขอแค่ทำงานให้ถูกเป็นพอ”

“รับทราบค่ะเจ้านาย!”