ตอนที่ 51 : นามิคาเสะ มินาโตะ, ประสบการณ์ของนารูโตะ

ตอนที่ 51 : นามิคาเสะ มินาโตะ, ประสบการณ์ของนารูโตะ

น้ำนิ่งสนิทจมอยู่ในความมืด นารูโตะฝืนลืมตาขึ้นขณะที่จักระผุดขึ้นพร้อมกับเสียงฟองอากาศ

ภายในพื้นที่ผนึก เก้าหางหาวหวอดและมองไปที่คนไม่กี่คนที่ปรากฏตัว รวมถึงใบหน้าใหม่ด้วย

หัวใจของคาคาชิปั่นป่วน เขาเหยียบน้ำใต้เท้าโดยไม่รู้ตัว แต่กลับพบว่าจักระยึดเกาะไม่ได้เลย

น้ำนี่ของปลอมเหรอ? นี่คือภายในร่างของสถิตร่างงั้นเหรอ?

"พี่อิทาจิ ไหนบอกว่าจะบอกว่าพ่อแม่ผมเป็นใครไงครับ? มาดูจิ้งจอกยักษ์ทำไม?"

นารูโตะ ที่เข้ามาในสถานที่แห่งนี้ จู่ๆ ก็รู้สึกหวาดกลัว หรือว่า... เขาเป็นลูกหลานของจิ้งจอก!?

อิทาจิไม่ตอบ เพียงแค่ชี้ไปที่ประตูเหล็กสูงตระหง่านในระยะไกล "เห็นยันต์นั่นไหม? ไปดึงมันออกซะ!"

เก้าหางลุกขึ้นยืนดัง "วูบ" ตาสุนัขจิ้งจอกเบิกกว้างยิ่งกว่าตาวัว

"อิทาจิ?"

แม้คาคาชิจะไม่รู้ผลที่แน่นอนของ "ผนึกแปดทิศ" แต่เขาจำยันต์ผนึกได้ ถ้าดึงออก เก้าหางจะไม่หลุดออกมาเหรอ?

สัตว์ยักษ์ตนนี้ฆ่าอาจารย์มินาโตะและคุณคุชินะ ความแข็งแกร่งของมันไม่ควรประมาท

เก้าหางจ้องเขม็งไปที่คาคาชิ ต่อให้ดึงออก มันก็หนีไม่ได้หรอก; มันสู้กับอุจิฮะ อิทาจิไม่ได้

เมื่อได้ยินคำพูดของอิทาจิ นารูโตะไม่สงสัยเลยแม้แต่วินาทีเดียวและวิ่งไปที่ประตู เมื่อเขาเข้าใกล้กรงเหล็ก ร่างเล็กๆ ของเขาก็ลอยขึ้น

แต่ทันทีที่นิ้วของนารูโตะแตะยันต์ผนึก จักระที่อบอุ่นราวกับแสงอาทิตย์ก็สว่างวาบ ส่องสว่างไปทั่วพื้นที่ผนึก

คาคาชิรู้สึกถึงความรู้สึกที่คุ้นเคยนี้ และขอบตาของเขาก็แดงเล็กน้อย

เก้าหางขนลุกชันทันทีและส่งเสียงคำราม โหยหวนใส่ร่างที่ปรากฏตัวขึ้นกะทันหันนอกกรง : "โฮคาเงะรุ่นที่ 4!!"

มือของนารูโตะแข็งค้าง ข้อมือถูกจับไว้แน่นโดยใครบางคน

"นารูโตะ ลูกดึงมันออกไม่ได้นะ..."

คำพูดอ่อนโยนของมินาโตะหยุดลงทันทีที่เริ่ม หางตาของเขากวาดมองรอบๆ; พื้นที่ผนึกดูคึกคักดีนะ

"ลุงเป็นใคร?"

นารูโตะลอยกลับลงมาที่พื้น กระพริบตาด้วยความสับสน เขารู้สึกเหมือนเคยเห็นคนคนนี้ที่ไหนมาก่อน

"หืม? พ่อคือโฮคาเงะรุ่นที่ 4 ไง"

เมื่อได้ยินคำถามของลูกชาย มินาโตะก็หันหลังให้เพื่อเผยให้เห็นชื่อตำแหน่งบนเสื้อคลุมโฮคาเงะ

"โฮคาเงะ?"

เมื่อได้ยินคำนั้น ใบหน้าของนารูโตะแสดงความรังเกียจอย่างไม่ปิดบัง และเขาก็ถอยห่างจากชายคนนั้นไปหลายก้าวด้วยความดูแคลน

มิน่าล่ะหน้าตาคุ้นๆ หน้าบนหน้าผาโฮคาเงะนั่นเอง

โฮคาเงะไม่มีดีสักคน!

นี่คือข้อสรุปที่นารูโตะได้ด้วยตัวเอง เมื่อกี้ ไอ้คนที่ชื่อโอโรจิมารุก็อัญเชิญโฮคาเงะสองคนมาสู้กับพี่อิทาจิด้วย

รุ่นที่ 4 คนนี้ก็คงไม่ดีเหมือนกันนั่นแหละ

มินาโตะงุนงงกับปฏิกิริยานี้ ขณะที่เก้าหางข้างหลังเขายังคงทุบกรงเหล็ก ด่าทอเสียงดังว่า "โฮคาเงะรุ่นที่ 4 ไม่ใช่ลูกผู้ชาย"

"คาคาชิ?"

มินาโตะทำได้เพียงมองลูกศิษย์ของเขาตรงนั้น สายตาเต็มไปด้วยความโหยหา ลูกศิษย์คนนี้โตขึ้นมาก

ก่อนตาย นอกจากนารูโตะแล้ว ลูกศิษย์คนนี้คือคนที่เขาเป็นห่วงที่สุด

พ่อที่รักและเพื่อนร่วมทีมตายต่อหน้าต่อตาในวัยเด็ก และตอนนี้แม้แต่ "อาจารย์" ก็ตายจากไป มินาโตะเป็นห่วงจริงๆ ว่าคาคาชิจะรับไม่ไหว

"อาจารย์มินาโตะ..."

ในวินาทีนั้น คาคาชิเข้าใจความหมายของคำว่า "จุกในอก" แม้จะเป็นผู้ใหญ่แล้ว แต่การได้เห็นผู้ใหญ่ที่จากไปก็ยังนำมาซึ่งความเศร้าโศกตามสัญชาตญาณ และการได้เห็นมินาโตะก็เพิ่มความรู้สึกผิดอย่างหนักหน่วงเข้าไปอีก

"เกิดอะไรขึ้นเหรอ? แล้วนี่ใคร?"

มินาโตะพยักหน้าอย่างให้กำลังใจ จากนั้นมองไปที่อิทาจิด้วยความสับสน ทำไมถึงไม่มีระลอกคลื่นจักระแผ่ออกมาจากเด็กคนนี้เลย?

"เจอกันครั้งแรกครับ ผมคือ อุจิฮะ อิทาจิ"

"อิทาจิ?"

มินาโตะรู้สึกคุ้นหู แต่บางทีอาจเพราะเวลาผ่านไปนานเกินไป เขาจึงนึกไม่ออกในทันที

เมื่อเห็นดังนั้น คาคาชิจึงเสริม "เขาเป็นลูกชายของคุณฟุงะกุครับ"

"อ้อ!"

มินาโตะนึกออกทันที "อุจิฮะ" มิน่าล่ะถึงคุ้นๆ... เดี๋ยวนะ ลูกชายของหัวหน้าตระกูลอุจิฮะสนิทกับนารูโตะได้ขนาดนี้เลยเหรอ?

หรือว่าหลังจากเขาตาย โฮคาเงะคนใหม่ได้แก้ไขความขัดแย้งระหว่างอุจิฮะกับหมู่บ้านแล้ว?

ยิ่งไปกว่านั้น มินาโตะสังเกตเห็นลางๆ ว่าไม่ใช่แค่คาคาชิและนารูโตะ แต่แม้แต่เก้าหางข้างหลังเขาก็ยังเงียบลงเมื่ออิทาจิพูด

"คาคาชิ นารูโตะไม่รู้ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับเขางั้นเหรอ?"

มินาโตะมองสีหน้าห่างเหินของนารูโตะและทำได้เพียงถามคาคาชิ สีหน้านั้นไม่ว่าจะต่อพ่อหรือต่อโฮคาเงะก็ไม่ควรจะมีสิ จริงไหม?

"เอ่อ..."

คาคาชิไม่รู้จะพูดยังไง แต่นารูโตะพูดขึ้นด้วยความประหลาดใจ ตระหนักว่ามินาโตะรู้ชื่อเขาตั้งแต่แรก : "ลุงพูดถึงฉันเหรอ? เรามีความสัมพันธ์กันด้วยเหรอ?"

"นารูโตะ พ่อคือพ่อของลูกไง!"

เสียงของมินาโตะหนักแน่นและทรงพลัง ขณะเดียวกันก็สงสัยว่าทำไมรุ่นที่ 3 ถึงไม่บอกนารูโตะ หรือเพื่อปกป้องเขา?

มินาโตะรู้สึกโล่งใจ; เป็นที่เข้าใจได้ว่าตัวตนของสถิตร่างต้องเก็บเป็นความลับ ถ้าเป็นอย่างนั้น การที่นารูโตะไม่รู้จักรพ่อแม่ตัวเองตั้งแต่เกิดก็น่าสงสารจริงๆ

"อะ-อะไรนะ?"

สมองของนารูโตะประมวลผลไม่ทัน เขาเพิ่งตราหน้าโฮคาเงะทุกคนว่าเป็น "คนเลว" แล้วจู่ๆ ก็มีคนหันมาบอกว่าเป็นพ่อเขา

"ใช่แล้ว นารูโตะ ลูกไม่ใช่เด็กกำพร้า"

มินาโตะค่อยๆ ยื่นมือออกไป อยากจะลูบหัวนารูโตะ

"เดี๋ยว!"

นารูโตะตื่นตระหนกและหลบมือ ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

เขาไม่ใช่เด็กโง่ที่อยากเป็นโฮคาเงะอีกต่อไปแล้ว หลังจากผ่าน "บททดสอบ" จากชาวบ้านพวกนั้น ตอนนี้เขาหวาดระแวงทุกอย่างในโคโนฮะ

"ฉันไม่เชื่อ! อย่าคิดว่าแค่เพราะเราผมเหลืองเหมือนกัน ลุงจะมาโมเมว่าเป็นพ่อฉันได้นะ!"

นารูโตะตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว ขยับตัวออกห่างจากมินาโตะไปอีก

เก้าหางหลังกรงเหล็กอดไม่ได้ที่จะระเบิดเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเยาะเย้ย คาคาชิก้มหน้าลงด้วยความอับอาย ขณะที่อิทาจิยังคงนิ่งเงียบ

"นารูโตะ พ่อคือพ่อของลูกจริงๆ นะ คาคาชิ ช่วยครูอธิบายหน่อยสิ"

มินาโตะไม่คิดว่านารูโตะจะต่อต้านเขาขนาดนี้; พวกเขาเพิ่งเจอกันครั้งแรกชัดๆ

"ถ้าลุงเป็นพ่อฉัน ทำไมลุงถึงกลายเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ในหนังสือ ในขณะที่ฉันถูกคนทั้งหมู่บ้านรังแกล่ะ?"

"ทำไมทุกคนถึงเรียกฉันว่าปีศาจจิ้งจอก และทุกคนก็ปาไข่ใส่ฉันเวลาเดินผ่านบ้านฉัน?"

เมื่อนารูโตะพูดถึงเรื่องนี้ หน้าของเขาก็แดงก่ำด้วยความโกรธ จักระของเก้าหางค่อยๆ ถูกดึงออกมา และอุณหภูมิในพื้นที่ก็สูงขึ้นหลายองศา

สีหน้าใจดีของมินาโตะแข็งค้าง ความสับสนในดวงตาเปลี่ยนเป็นความงุนงง; เขาไปไม่ถูกเลยจริงๆ

ถูกรังแก? ถูกดูถูก? ถูกทำร้าย?

ต่อให้เปิดเผยตัวตนของ "ลูกชายวีรบุรุษ" ไม่ได้ แต่ในฐานะสถิตร่างเก้าหาง ก็ไม่จำเป็นต้องถูกเพ่งเล็งและแก้แค้นขนาดนี้ไม่ใช่เหรอ?

อีกอย่าง ถ้าคนธรรมดาไม่รู้ พวกนินจาไม่เข้าใจเหรอ? ทำไมไม่มีใครมาอธิบาย?

มินาโตะไม่สงสัยคำพูดของนารูโตะ ในเวลานี้ ในบทบาทของ "พ่อ" ความคิดของเขาสับสนวุ่นวายไปหมด

"คาคาชิ?"

คาคาชิก้มหน้าลงต่ำกว่าเดิม "หลังจากอาจารย์จากไป นารูโตะถูกตีตราว่าเป็นปีศาจจิ้งจอก เขาอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์เล็กๆ ประทังชีวิตด้วยเงินช่วยเหลือรายเดือนอันน้อยนิด เนื่องจากไม่มีใครยอมขายของให้เขา เขาเลยต้องกินนมหมดอายุบ่อยๆ..."

"ว่าไงนะ!?"

หน้าของมินาโตะมืดลงทีละน้อย และจักระที่รวมตัวกันเริ่มไม่เสถียร หากนี่เป็นสนามรบในอดีต นินจาฝ่ายตรงข้ามจะเข้าใจทันทีว่าพวกเขาตายไปแล้ว

เขาไม่หวังให้ทุกคนเคารพนารูโตะเหมือนวีรบุรุษ แต่ชีวิตแบบนี้แย่ยิ่งกว่าหมามันเกินไปแล้ว! รุ่นที่ 3 สัญญากับเขาอย่างชัดเจนว่าจะดูแลนารูโตะให้ดี!

"พี่อิทาจิ?" นารูโตะเดินไปข้างๆ อิทาจิ สายตาซับซ้อน "ผู้ชายคนนี้..."

อิทาจิพยักหน้าเล็กน้อย "เขาคือพ่อของเธอจริงๆ ครับ"

มินาโตะเงยหน้าขึ้นและจ้องมองอิทาจิทันที เขาเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง จึงถามด้วยเสียงแหบพร่า "คาคาชิ เธอกับนารูโตะ... ยังอยู่ในโคโนฮะหรือเปล่า?"