ตอนที่ 6 : คาคุซึปรากฏกาย, การเปลี่ยนร่างเป็นธาตุ!

ตอนที่ 6 : คาคุซึปรากฏกาย, การเปลี่ยนร่างเป็นธาตุ!

“ปีโคโนฮะที่ 59 วันที่ 3 เมษายน อุจิฮะ ซาสึเกะ บุตรชายคนที่สองของหัวหน้าตระกูลอุจิฮะ ได้เข้าเรียนที่โรงเรียนนินจา ระหว่างนั้นได้มีเรื่องขัดแย้งกับอุซึมากิ นารูโตะ และลงมือทำร้ายนารูโตะอย่างรุนแรง ผลการประเมิน: ตัดความเป็นไปได้ในการจงใจติดต่อออกไปโดยพื้นฐาน ระดับภัยคุกคาม: ระดับ C”

โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ปิดรายงานข่าวกรองที่เพิ่งได้รับมา ซึ่งบรรยายถึงเหตุการณ์ในวันลงทะเบียนเรียนของโรงเรียนนินจาเมื่อวานนี้

ในช่วงเวลาแบบนี้ รายละเอียดใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับการติดต่อระหว่างสมาชิกระดับสูงของอุจิฮะกับสถิตร่างเก้าหาง จะถูกตรวจสอบอย่างละเอียดและขยายผลอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

“ซาสึเกะ? น้องชายของอิทาจิ... สายใยนี้...”

โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ครุ่นคิดอยู่นานก่อนจะส่งเสียงเรียกไปทางประตู “เมื่ออิทาจิกลับมาจากภารกิจ บอกให้เขามาพบฉัน”

...

ณ ทุ่งรกร้างในแคว้นคุสะ ชายอ้วนคนหนึ่งดิ้นรนอย่างทุรนทุรายก่อนจะล้มลงบนกองฟาง เลือดพุ่งกระฉูดออกจากลำคอราวกับน้ำพุ

“เป้าหมาย โบก้า กำจัดเรียบร้อย”

สมาชิกหน่วยรากสวมหน้ากากรูปปากนกเช็ดเลือดออกจากคุไน และขีดฆ่าชื่อออกจากกระดาษแผ่นหนึ่งเบาๆ

“หัวหน้า ภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว!”

สมาชิกหน่วยรากทั้งสองคนหันกลับไปมอง อิทาจิ ซึ่งในใจเต็มไปด้วยความคิดที่จะทำให้โคโนฮะปั่นป่วน เดินเข้ามาอย่างช้าๆ และปรายตามองอย่างเย็นชา

เขาไม่ตอบ เพียงแค่ก้าวถอยหลังไปสองก้าว

“ปัง!!”

ใต้เท้าของสมาชิกหน่วยรากหน้ากากปากนก พื้นดินก็แตกออกอย่างกะทันหัน มือคู่หนึ่งที่มีเล็บทาสีพุ่งออกมาและดึงเขาร่วงลงไป

“อะไรกัน!?”

แทบไม่มีเวลาให้ตอบโต้ คอของสมาชิกหน่วยรากคนนั้นก็ถูกหักสะบั้น

สมาชิกหน่วยรากอีกคนตกใจกลัว ใช้คาถาเคลื่อนย้ายพริบตาหลายครั้งติดต่อกันเพื่อไปหลบข้างกายอุจิฮะ อิทาจิ

“โบก้า พ่อค้าผู้มั่งคั่งจากแคว้นคุสะ นั่นเขาแหละ”

ท่ามกลางฝุ่นควัน ผู้มาใหม่เผยให้เห็นรูปลักษณ์เต็มตัว นัยน์ตาสีเขียวชวนขนลุก ผิวหนังที่มีรอยเย็บ และเสื้อคลุมยาวสีดำ—นินจาถอนตัวจากทาคิกาคุระ คาคุซึ!

คาคุซึตัดหัวของโบก้าอย่างไม่แยแสและใส่ลงในคัมภีร์ผนึกที่เตรียมไว้

โดยไม่แม้แต่จะเหลือบมองอิทาจิและอีกคน เขาเตรียมที่จะจากไป

“แกเป็นใคร!?”

เมื่อเห็นว่าชายคนนั้นกำลังจะจากไป สมาชิกหน่วยรากก็โกรธจัดทันที คิดจะเดินหนีไปง่ายๆ หลังจากฆ่าคนของหน่วยรากต่อหน้าต่อตาพวกเขาเนี่ยนะ!?

“คาถาไฟ : ธาตุไฟระเบิดเพลิง!”

คาคุซึผู้เห็นคุณค่าของเวลาหันกลับมา ประสานอินเสร็จเรียบร้อย ทะเลเพลิงม้วนตัวออกมา ครอบคลุมพื้นที่เป็นวงกว้าง

“รุนแรงขนาดนี้!?”

ใบหน้าของสมาชิกหน่วยรากซีดเผือดภายใต้หน้ากาก ในฐานะโจนินพิเศษที่ต้องเผชิญหน้ากับคาถาไฟระดับนี้ เขาทำได้เพียงรอความตายเท่านั้น

อิทาจิก้าวออกมาข้างหน้า ประสานอินหกครั้งในเวลาเพียงหนึ่งวินาที “คาถาน้ำ : ระเบิดน้ำมังกรวารี!”

น้ำพุ่งออกมาจากความว่างเปล่าในที่โล่ง และมังกรน้ำที่ทะยานขึ้นคำรามกึกก้องขณะเข้าสกัดกั้นทะเลเพลิง ปกคลุมพื้นที่ทั้งหมดด้วยหมอกหนา

มือขนาดใหญ่พุ่งทะลุหมอกหนา มาถึงตรงหน้าอิทาจิในพริบตา แต่ในชั่วพริบตาต่อมา มันก็ถูกตัดขาดพร้อมกับด้ายสีดำ

คาคุซึไม่รู้สึกเจ็บปวด แต่เมื่อรับรู้ว่ามือของเขาถูกตัดขาดอย่างกะทันหัน เขาก็ตกใจเล็กน้อย สายตาของเขาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม

เมื่อสายลมพัดผ่าน คาคุซึหรี่ตาลง เขาเห็นอีกคนหนึ่งล้มลงอยู่อีกด้าน เหลือเพียงคนเดียวที่ใช้คาถาน้ำยืนอยู่ตรงนั้น

“เฮ้ย! บอกชื่อของแกมา!”

คาคุซึไม่สนใจที่จะสงสัยว่าทำไมอีกคนถึงล้มลง เขารีบเก็บมือของตัวเอง ต่อกลับเข้าไป และชี้คุไนไปที่อิทาจิ

เนื่องจากอิทาจิสวมหน้ากาก คาคุซึจึงไม่สามารถยืนยันตัวตนของเขาได้ เขาต้องดูก่อนว่าคู่ต่อสู้มีค่าหัวหรือไม่ก่อนจะตัดสินใจลงมือ

ดวงตาของอิทาจิยังคงสงบนิ่ง แต่เขากำลังคำนวณ คาคุซึจะเป็น 'ผู้ช่วย' ชั้นยอด

ในฐานะสัตว์ประหลาดเฒ่าที่มีชีวิตอยู่มาหลายทศวรรษ เขาอ้างว่าเคยต่อสู้กับโฮคาเงะรุ่นที่ 1 แม้ว่าอาจจะมีเรื่องโม้ปนอยู่บ้าง แต่มันก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ความแข็งแกร่งของเขา

“ไอ้อ้วนคนนั้นคือเป้าหมายของเรา ทำไมนายถึงเอามันไป?” อิทาจิเปลี่ยนเรื่อง มองไปที่คัมภีร์ด้านหลังคาคุซึ

คาคุซึแสยะยิ้ม “แกรู้ไหมว่าไอ้หมอนี่มีค่าแค่ไหนในตลาดมืด? ห้าสิบล้าน! ห้าสิบล้านเรียวเต็มๆ!”

“คาถาดิน : หอกธรณี!”

คาคุซึไม่สนใจที่จะพูดคุยเล่น เขาประสานนิ้วเข้าด้วยกัน จักระหมุนวน แขนทั้งข้างของเขากลายเป็นสีดำ

ร่างสูง 185 เซนติเมตรของเขาข่มขวัญอิทาจิ ขณะที่มือสีดำตะปบลงมาด้วยแรงมหาศาล ในจังหวะที่ปะทะกัน สามโทโมะในดวงตาคู่นั้นก็ระเบิดแสงสีแดงที่ชัดเจนและไม่อาจมองข้ามได้

เนตรวงแหวน!?

หัวใจทั้งห้าดวงเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง แต่แรงส่งของการโจมตีไม่อาจหยุดยั้งได้อีกแล้ว

ศีรษะของอิทาจิถูกมือบดขยี้โดยตรง กลายเป็นสายฟ้าที่ส่องประกายระยิบระยับ ชายหัวขาดคนหนึ่งยืนอยู่ต่อหน้าคาคุซึ

เมื่อเห็นการโจมตีล้มเหลว คาคุซึตีลังกากลับหลังหลายตลบ เขาจ้องมองฉากที่เข้าใจยากนี้ด้วยความตะลึงงัน ขนลุกชันไปทั้งตัว

“คาถาลวงตา? ตั้งแต่เมื่อไหร่?”

สายฟ้ารวมตัวกัน และอิทาจิก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งโดยไร้รอยขีดข่วน

ในขณะเดียวกัน คาคุซึก็เปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็น เนตรวงแหวนคู่นั้น สงบนิ่งราวกับบ่อน้ำนิ่ง แผ่แรงกดดันมหาศาล

ในสถานการณ์เช่นนี้ ประสบการณ์อันมากมายของเขาทำให้เขาคาดเดาทันทีว่าเขาตกอยู่ในคาถาลวงตา ดังนั้นเขาจึงรวบรวมจักระทั้งหมด พยายามทำลายภาพลวงตา

“นี่ไม่ใช่คาถาลวงตา อย่าเสียจักระของนายเลย”

อิทาจิ ที่เพิ่งทดสอบการเปลี่ยนร่างเป็นธาตุ รู้สึกพอใจมาก แต่ยังคงแสดงสีหน้าเรียบเฉย

ถ้านินจุตสึธรรมดาทำอันตรายร่างกายที่เป็นธาตุไม่ได้ แล้ววิชาเซียนที่เป็นตัวแทนของธรรมชาติล่ะ? จักระสัตว์หาง? หยิน-หยาง?

ในโลกที่ไม่มีฮาคิ เขาไร้เทียมทานแล้วหรือเปล่า?

“คนจากโคโนฮะก็ทำงานสกปรกด้วยเหรอ?”

ในขณะนี้ คาคุซึไม่เชื่อคำพูดของคู่ต่อสู้แม้แต่คำเดียว แต่ดวงตาคู่นั้นโกหกไม่ได้

ชายที่ชื่อโบก้าคนนี้เป็นชายที่ร่ำรวยที่สุดในแคว้นคุสะ เนื่องจากเขาหาเงินเปื้อนเลือดและล่วงเกินผู้คนมากมาย จึงมีค่าหัวในตลาดมืด

คนที่ต้องการฆ่าเขาส่วนใหญ่ทำเพื่อเงิน เขาไม่คาดคิดว่าแม้แต่โคโนฮะ หมู่บ้านที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกนินจา จะส่งคนมาลอบสังหาร

คาคุซึเพิ่งเข้าร่วมองค์กรนั้นไม่นาน ก็พบว่า 'แสงอุษา' นั้นยากจนข้นแค้น ในฐานะคนโลภ เขารู้สึกไม่สบายใจหากไม่ได้นับเงินสักวัน

เมื่อหมดหนทาง เขาทำได้เพียงออกมาหา 'รายได้เสริม' ด้วยตัวเอง

ใครจะคิดว่าการออกมาฆ่าเศรษฐีสักคนจะนำไปสู่การเผชิญหน้ากับโคโนฮะ?

ทันใดนั้น สีหน้าของคาคุซึก็แข็งค้าง... เพราะอุจิฮะคนนั้นดึงบางอย่างออกมาจากเสื้อคลุม... ปึกเงินสด!!

ดวงตาของคาคุซึเปล่งประกายสีเขียว และลมหายใจของเขาก็หนักหน่วงขึ้นเล็กน้อย ดูจากสายตาแล้ว จำนวนเงินไม่ใช่น้อยๆ

“ฝีมือนายดี ฆ่าคนให้ฉันหน่อย”

ในหูของคาคุซึ เสียงของอิทาจิจู่ๆ ก็ฟังดูน่ารื่นรมย์ขึ้นมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาดีดปึกเงินในมือเล่น... “แกต้องการให้ฆ่าใคร?”

แม้จะถูกยั่วยวน แต่คาคุซึก็ยังมีสติอยู่บ้าง ในการปะทะกันสั้นๆ เมื่อครู่ เขาไม่ได้เป็นฝ่ายได้เปรียบ ความแข็งแกร่งของชายสวมหน้ากากคนนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาเลย

“ผู้นำหน่วยรากของโคโนฮะ ชิมูระ ดันโซ!”

“ใครนะ!?”

ดวงตาของคาคุซึเบิกกว้าง และความโลภในใจก็จางหายไปมาก “แกล้อฉันเล่นหรือเปล่า?”

คาคุซึเป็นตัวเลือกที่ดี เขาขับเคลื่อนด้วยความโลภล้วนๆ ทำให้เขาเหมาะที่สุดที่จะเป็นทัพหน้า เงินเป็นสิ่งที่อุจิฮะ ตระกูลอันดับหนึ่งของโคโนฮะ มีเหลือเฟือ

ส่วนเรื่องที่ว่าคาคุซึจะถูกจับและซัดทอดเขาหรือไม่... พูดตรงๆ ในช่วงเวลานี้ ไม่มีใครในโคโนฮะที่สามารถอ้างได้ว่าจะจับคาคุซึเป็นๆ ได้จริงๆ

ฐานของดันโซอยู่ห่างจากใจกลางโคโนฮะ กว่าการต่อสู้จะจบลง แม้แต่โฮคาเงะก็อาจจะมาไม่ทัน

“ฉันพาเข้านายเข้าไปในหมู่บ้านและบอกตำแหน่งของดันโซให้ได้ มันอยู่ไกลจากใจกลางโคโนฮะพอสมควร สำหรับสมาชิกหน่วยรากทุกคนที่นายฆ่า ฉันจะให้สิบล้าน”

คาคุซึตกตะลึง พูดตามตรง เขาไม่ได้กลัวโคโนฮะในปัจจุบันที่มีเพียงโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ผู้แก่ชราหลงเหลืออยู่ ด้วยห้าชีวิต เขามั่นใจมาก แม้ว่าจะถูกล้อม หากเขาเลือกที่จะหนีทันที ก็ไม่มีใครจับเขาได้

ปัญหาเดียวคือเขาหาตำแหน่งของดันโซไม่เจอ และโคโนฮะถูกล้อมรอบด้วยม่านพลังทรงกลม ทำให้การเข้าออกไม่สะดวก

แต่ถ้าอุจิฮะคนนี้แก้ปัญหาทั้งสองข้อให้เขาได้ และตำแหน่งของดันโซอยู่ไกลจากโฮคาเงะ... สิบล้านต่อหัว? ตัวเลขนั้นไม่น้อยเลย!

ความตั้งใจของคาคุซึเริ่มสั่นคลอน!

“ยังไงซะ โคโนฮะก็อันตรายและอาจทำให้ฉันเสียชีวิตได้ จำนวนเงินแค่นั้น... มันยากไปหน่อย”

“สิบห้าล้านต่อหัว ถ้านายทำไม่ได้ ฉันจะไปหาคนอื่น”

“ฉันทำ!!”

อิทาจิเผยรอยยิ้มจางๆ “ดีมาก นายรู้กฎสินะ”

คาคุซึพยักหน้า เขาอยู่ในตลาดมืดมาหลายปี ย่อมรู้กฎดี ในสายงานของพวกเขา คุณจะไม่ถามหรือเปิดเผยข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับผู้ว่าจ้าง รับภารกิจ ทำให้สำเร็จ รับเงินค่าจ้าง—แค่นั้นเอง