Chapter 210: Gustarte (2)

Chapter 210: Gustarte (2)

ซู่มมมมมม!

ลูกกลมๆหลายร้อยลูกเกิดขึ้นรอบๆเขาร่างของเขาราวกับเป็นพายุไต้ฝุ่นสีดำที่มีพลังทำลายเป็นอย่างมาก พื้นที่รอบๆบิดเบี้ยวและหายไปกับท้องฟ้า.

มันไม่ใช่ไต้ฝุ่นปกติ น่าแปลก...ปรกาฎการณ์นี้ไม่ใช่อะไรไปมากกว่าอาวุธที่ถูกสร้างโดยยูป้า

มือของเขาอยู่ใต้ตาของพายุมันเคลือนไหวบนฝ่ามือของเขา พายุนั่นมันเหมือนกับคมหอกคมดาบที่ทำให้เทวดาหายไปทันที.

“...มอนเตอร์นั่นมันอยู่ในระดับต่างกันเกินไปกว่าที่มนุษย์จะจัดการได้.”

อึนเฮพูดอย่างน่าสังเวช พวกเขาไม่ได้ถูกโจมตีเพราะว่าพวกเขาไม่ใช่เป้าหมาย พวกเขาอยู่ห่างออกไปจากที่เกิดเหตุเป็นอย่างมากดังนั้นถ้าพวกเขาโชคดีพอพวกเขาจะสามารถไปยังจุดซ่อนตัวได้โดยที่ไม่ถูกจับ อย่างไรก็ตามราคามันได้ถูกขนาดนั้น ยังมีความเสี่ยงอีกมากมายที่จะออกจากที่แห่งนี้.

ภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก.

เมื่อเทวดาที่มองเห็นได้หายไปหมดแล้วมีแนวโน้มว่าการโจมตีครั้งใหญ่แบบนี้จะมาลงที่พวกเขา

“นั่นแกร์นดยุค.”

คิมยูรา เธอเป็นไฮพรีสเช่นเดียวกับน้องสาวของเธอ พวกเขาสงบเสมอ แต่ตอนนี้เสียงของเธอแปลกๆ.

มันเต็มไปด้วยบางสิ่งบางอย่างนอกจากความกลัว

อย่างไรก็ตามอึนเฮไม่ได้ตระหนักถึงความแตกต่างนี้อย่างถ่องแท้นัก.

"มันแตกต่างกันไหม?”

"แกร์นดยุคนั่นแข็งแกร่งกว่าคนที่อยู่ในระดับเดียวกันอย่างแน่นอน..ใช่.”

มีคนเสียชีวิตไป23คน ทุกคนเงียบไปด้วยความกลัวหลังจากยูราพูด

มันเป็นเพราะพวกเขาตะลึงกับฉากต่อสู้

ซู่มมมมมม!

ไต้ฝุ่นขนาดใหญ่ได้เกิดขึ้นและพาสิ่งของบินขึ้นราวกับกระดาษ ไม่มีอะไรอยู่ใต้พื้นที่ๆมีไต้ฝุ่นผ่านไป มันยังไม่เพียงพอที่จะบอกถึงความหายนะ มันอยู่ในระดับที่ภูเขาสามารถหายไปได้ทั้งลูก.

ดวงอาทิตย์สีดำที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าเหมือนหลุมดำและกำลังดูดเทวดาที่อยู่รอบๆอย่างท่วมท้นดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะวัดความแข็งแกร่งของเขา.

“คุหึหึหึหึ!”

ขณะเดียวกันยูป้าก็หัวเราะอย่างชอบใจ

มีเทวดาองค์หนึ่งที่ไม่โดนพายุหรือหลุมดำดูดเข้าไป

เทวดาองค์นั้นมีปีกสามคู่ เทวดาระดับกลาง.

รัศมีแสงที่ออกมาจากเธออย่างแรงกล้า แสงเหล่านั้นดูเหมือนจะป้องกันจากการโจมตีทั้งหมด.

ยูป้ายิ้มและพูดว่า

"แสงเหล่านั้นจะปกป้องเธอได้ตลอดไปหรอ?”

"พรของพระเจ้าเป็นอะไรที่มั่นคงและไม่สามารถที่จะมีอะไรเจาะเข้ามาได้!”

"นั่นเยี่ยมไปเลย.”

และยูป้าก็ได้ใช้มือจับพายุอยู่ที่บนมือขวาของเขา พายุได้แบ่งตัวออกเป็นหลายร้อยหลายพันลูกล้อมมีอยู่เทวดา

ยูป้าอาศัยใบดาบของเขาและเข้าไปหาเทวดา และเขาก็ค่อยๆดันมือของเขาเข้าไปในวงแสง.

ซี่~!

มันเป็นแสงที่ต่อต้านความชั่วร้าย ทันทีที่ยูป้าโดนแสง ผิวหนังของเขาก็ผุพองเหมือนกับน้ำเดือดและพยายามที่จะทำลายเขา อย่างไรก็ตามรอยยิ้มของยูป้าไม่ได้หายไปเมื่อเขาโดนแสง

“อุค!”

มือของยูป้าคว้าไปที่คอของเทวดา

"ฉันจะกินคุณเอง.”

เมื่อแสงทั้งหมดหายไปมือขวาของเขาลูบไล้ไปทั่วร่างของเทวดาขณะที่ปากของเขากัดอยู่ที่คอของเธอ

“......”

อึนเฮไม่อยากเห็นและปิดตาของเธอ

เธอไม่ต้องการเห็นเทวดาถูกกินโดยดีม่อน ฉากนั้นมันเป็นชัยชนะของความชั่วร้าย แม้ว่าเทวดาจะไม่ได้ช่วยมนุษย์ แต่พวกเขาก็ยังเป็นเทพศักดิ์สิทธิ์...เธอรู้สึกแปลกๆ

'ฉันอยากจะ...’

อึนเฮกำลังดิ้นรน

พวกเขาได้นำระเบิดมาด้วย ชื่อของมันคือ ‘ความหวัง’

ถ้าพวกเขาสามารถใช้มันได้จากระยะไกลเขาสามารคฆ่าแกร์ยดยุคยูป้าได้หรือไม่?

นี่จะเป็นความสำเร็จอันยิ่งใหญ่อย่างหนึ่ง สิ่งมีชีวิตหลายแสนจะหายไปเพื่อไม่ให้เกิดการเปลี่ยนแปลงมากไปกว่านี้.

‘ทางเลือกสุดท้าย หากเราถูกจับได้ฉันจะกดสวิทย์เพื่อระเบิด’

เธอปิดตาและสูดหายใจ

เธอจะทำหน้าที่นี้ได้ก็ต่อเมื่อยูป้ายังทำสงครามกัยเทวดา

โชคดีที่ยูป้าไม่ได้หันหลับมาและสิ่งมีชีวิตทั้งหมดตามเขา

"ฉันกำลังจะเป็นบ้า.”

อึนเฮได้พูดออกมาหลังจากยูป้าหายไป

“ฮู่!”

“บ้าบอ ชีวิตของมอนเตอร์นี่ไม่สามารถอธิบายได้แบบนี้?”

"เราจะชนะมันได้ไหมหัวหน้า?”

หัวใจของสมาชิกในทีมทุกคนเต้นอย่างบ้าคลั่ง

"เรายังมีความหวัง ตราบใดที่เรายังมีหวัง เราสามารถชนะได้.”

อีนเฮพูดซ้ำเหมือนกับสะกดจิตตัวเอง

ในขณะที่สามาชิกที่เหลือเห็นด้วยกับเธอ แต่มียูราและมินจีเท่านั้นที่ต่างออกไป

โดยเฉพาะดวงตาของยูรามีความซับซ้อน

“แกร์นดยุค...”

ผมเฝ้ามองทุกอย่างจากหอนาฬิกาตรงกลางปราสาท ความรู้สึกของผมแผ่ออกไปยังท้องฟ้าและฝืนดิน ผมสามารถอ่านทุกอย่างที่เกิดขึ้นได้ในบริเวณใกล้เคียง

‘ยูป้าไม่ลังเลที่จะใช้พลังของเขา.’

เอเรียล ดิอาโบล ที่กำลังทำสงครามกับ ยูป้า แบร์นนอล เขามีพลังขนาดไหนกันถึงใช้มันได้อย่างไม่ลังเล? ผมต้องชื่นชมเขาจริงๆ.

‘เขาเป็นคนที่มีพลังมากที่สุดในชีวิตก่อนหน้านี้ของฉัน.’

รู้สึกได้ว่ายูป้าได้เหมือนกับชีวิตก่อนหน้าของผมมา ดูเหมือนว่าจะไม่มีความแตกต่างจากตอนนี้เท่าไร เขาทำได้อย่างไร?

‘ฉันจำได้ว่าครั้งนึงเมื่อเขาก้าวเข้ามา(เป็นแกร์นดยุค/ไรต์)ในปราสาทขนาดใหญ่และเรียกมันว่าปราสาทแบร์นนอล.’

ผมไม่ได้เปรียบเทียบแต่มันก็ไม่ได้เป็นความจริงอย่างแน่นอน เช่นเดียวกับยูป้านั่นหมายความว่าเขาไม่มีคุณสมบัติที่จะเรียกมันว่าปราสาทแบร์นนอล(ยูป้าเริ่มจากดีม่อนตัวน้อยๆเหมือนกัน/ไรต์)

แบร์นนอล...

ผมแค่งงเมื่อคิดถึงมัน

มันเหมือนกับภูเขาที่ถูกทำให้เป็นปราสาทที่ใหญ่ที่สุดในโลกดีม่อนและเมื่อยูป้าเรียกมันก็ไม่มีใครหยุดได้.

‘สิ่งเดียวที่ฉันยังไม่เห็นคือพลังของแพนเดอโมเนี่ยม’

เอเรียลเป็นผู้นำกองทัพอัศวินและสังหารเทวดา อัศวินขาวดูเหมือนจะแข็งแกร่งขึ้นเมื่ออยู่ด้วยกัน นอกจากนี้พวกเขาทั้งหมดยังไม่ได้เติบโตอย่างเต็มที่ดังนั้นพวกเขายังไม่สมบูรณ์แบบ.

ในทางกลับกันแพนเดอโมเนี่ยมไม่ได้เคลื่อนไหวไปหาเทวดา เขาไม่ได้ออกจากปราสาท

"แพนเดอโมเนี่ยมต้องคิดว่าฉันกำลังจะหนีแน่ๆ.”

ผมเริ่มหัวเราะ

ผมได้สร้างสถานการณ์นี้ขึ้น เป็นเรื่องปกติที่ผมจะไม่ได้ข้อยกเว้น

มีสิ่งมีชีวิตจำนวนมากเฝ้ามองดูผม

“ปัง ปัง! มาสเตอร์! มาสเตอร์!”

ผมได้ยินเสียงที่คุ้นเคย

เมื่อผมหัวหน้าไปยิฮิก็ได้บินมาอยู่เบื้องหน้าผมแล้ว

“เกิดอะไรขึ้น?”

ผมใช้พลังเวทย์ปิดกั้นรอบๆตัวผมขึ้นทันที.ผมต้องระมัดระวังตัว.มันจะยุ่งยากถ้า ‘งาน’ ที่ผมวางไว้ถูกศัตรูล่วงรู้.

ยิฮิเช็ดหน้าของเธอด้วยมือข้างหนึ่งและเปิดปากของเธอ

“มาสเตอร์. ยิฮิพึ่งได้รับการสื่อสาร.มันมาจากคริสปี้.ยิฮิสงสัยว่ามันคืออะไร...”

"อย่ากลัวที่จะบอกผม.”

"นักเวทย์ดวงจันทร์ถูกจับกุม.”

"ผมรู้.”

ผมพยักหน้า

นักเวทย์ดวงจันทร์!

เป็นไปตามที่ผมคิด

ผมงสงสัยว่ายูป้าจะไม่เอานักเวทย์ดวงจันทร์มายังสถานที่แห่งนี้ของเขาเนื่องจากความไม่มั่นคงของตัวนักเวทย์เองดังนั้นผมจึงวางแผนที่จะจับกุมนักเวทย์ดวงจันทร์

โชคดีที่แผนการของผมสำเร็จไปได้ด้วยดี นักเวทย์ดวงจันทร์ถูกเจอแล้ว

'ฉันไม่แน่ใจว่าพวกเขาต้องการอะไร แต่...’

อีเว้นพิเศษของแกร์นดยุค

ผมก็ยังไม่แน่ใจว่ามันเป็นอะไร

พวกเขาต้องการให้ผมเข้าประเด็น

ผมไม่แน่ใจเนื่องจากส่วนนี้.

แต่อย่างน้อยผมก็รู้ว่ามันจะอยู่บนมือผมได้อย่างไร

ผมมองไกลไปยังขอบฟ้า ไม่มีที่พักพิง พื้นที่ๆเต็มไปด้วนควันและเขม่าไฟ เทวดาถูกโต้กลับ การโจมตีของยูป้าและเอเรียลเป็นเรื่องที่ชัดมาก.

ถ้าเทวดาถูกทำลายแล้วแฮซจะถูกข่มขู่ ผมเป็นห่วงแต่ ผมก็ไม่ได้คิดถึงมันทั้งหมด

‘เทวดาไมได้โง่’

พวกเขาจะไม่ถูกผลัก ผมได้เรียนรู้เกี่ยวกับเทวดาผ่านแฮซ จำนวนคนที่ตายมันน่าเสียดาย แต่มันก็ก่อให้เกิดความเสียหายต่อดีม่อนมาก

ผมหาบางอย่าง

ผมหามันเจออย่างรวดเร็วเมื่อโดนหัวแหลมๆของมัน มันเป็นไอเทมที่0001ให้ผม

ระดับตำนาน ‘ ศรดวงจันทร์ ’

มันเป็นไอเทมที่จะเอาไว้ใช้ดูแล ‘กุสตาร์’

ผมไม่รู้ว่าศรดอกนี้เอาไว้ทำอะไร

การเคลือนไหวครั้งต่อไปของผมจะขึ้นอยู่กับเขาว่ามันจะประสบความสำเร็จหรือไม่ก็ตาม

“ผมต้องเคลือนไหวออกจากจุดนี้แปปนึง.”

“ฮะ? คุณวางแผนจะดูรอบๆ?ยิฮิ คิด...”

ผมมองไปรอบๆตัวผม ยอกจากยูป้า มีดยุคตนอื่นๆและสิ่งมีชีวิตอีกมากมาย มันเป็นเรื่องจากที่พวกเขาจะสังเกตเห็นการเคลือนไหวของผม

แต่ผมไม่สามารถไปไหนได้

“เรียกโอเว่น เขาจะดูแลส่วนที่เหลือ.”

"ค่ะ มาสเตอร์ ฉันจะต้องเรียกเขาเลยไหม?”

ยิฮิกระพือปีกของเธอ

"ผมเชื่อว่าคุณจะทำได้ดี.”

แคว๊กกก!

ผมเอาม้วนเวทย์เคลือนย้ายออกมาแล้วก็ฉีกมัน ผมปิดกั้นการไหลเวียนพลังเวทย์ในบริเวณนี้ แต่ม้วนเวทย์นี้เป็นแบบพิเศษ มีข้อเสียอย่างเดียวคือมันเคลือนย้ายได้ไม่ไกล แต่ผมสามารถเคลือนย้ายได้ด้วยการไม่เกิดการเปลี่ยนแปลงของพลังเวทย์

หลังจากนั้นผมก็หายไปเหลือไว้แต่เพียงยิฮิที่กำลังอยู่ในความสับสน