ตอนที่ 576 ลูกชายงันเหลียง!(ฟรี)

ตอนที่ 576 ลูกชายงันเหลียง!

กงซุนตู้สะดุ้ง ได้สติจากความโศกเศร้า

กระโดดลุกขึ้น

กงซุนตู้พูดเสียงเข้ม "ดูท่า มาถึงขั้นนี้ ต้องให้ข้าออกโรงเอง ถึงจะเอาชนะซูอี้สุนัขโจรนั่นได้!"

สิ้นเสียง

ขุนพลคนหนึ่งกระโดดออกมา กล่าวอย่างองอาจ "จะปราบซูอี้ ไม่ต้องถึงมือท่านอ๋อง ข้าน้อยยินดีนำทหารม้าเหล็กต้าเยียนไปตีซูอี้ให้แตกพ่ายในคราวเดียว!"

กงซุนตู้ตาเป็นประกาย มองไป

พอจำขุนพลที่ขออาสาได้ ก็กระชุ่มกระชวย

'งันสง'!

ลูกชายของยอดขุนพลแห่งเหอเป่ยในอดีต 'งันเหลียง'

ในอดีต งั้นเหลียง ตายในศึกกัวต๋อเพราะหลงกลอุบายของซูอี้ ถูกโจโฉฆ่า

ต่อมาโจโฉปราบเหอเป่ย งันสงที่ยังเด็ก ก็หนีตามญาติมาเหลียวตง พึ่งใบบุญกงซุนตู้

งันสงสืบทอดวรยุทธ์ของพ่อ และมีความเชี่ยวชาญในการคุมทหารม้าเป็นพิเศษ

หลายปีมานี้ เขานำทหารม้าเหล็กเหลียวตง ตีโกคูรยอแตกพ่ายหลายครั้ง ขยายดินแดนสามร้อยกว่าลี้ให้กงซุนตู้

ก่อนหน้านี้ตอนซูอี้ยกทัพบุกแคว้นเยียน งันสงกำลังนำทหารม้าทำศึกทางตะวันออกกับโกคูรยอ เพิ่งจะชนะกลับมาเซียงผิงเมื่อไม่กี่วันก่อน

ตอนนี้ได้ยินเมืองเสียนตูแตก ทหารเว่ยประชิดเซียงผิง งันสงย่อมออกหน้า ขออาสากงซุนตู้

"ดี งันสง เจ้าคือขุนพลม้าอันดับหนึ่งของแคว้นเยียนเรา!

"เจ้าออกโรง ต้องสร้างความเสียหายหนักให้ซูอี้ได้แน่!"

กงซุนตู้ดีใจ

หยางอี๋กลับเตือน "ท่านอ๋อง ซูอี้เจ้าเล่ห์ ข้าน้อยเกรงว่าลำพังแม่ทัพเหยียน อาจจะต้านซูอี้ไม่อยู่ ควรให้ท่านอ๋องนำทัพเองจะดีกว่า"

คำพูดนี้

งันสงโกรธ "หยางอี๋ เจ้าดูถูกข้ารึ?"

หยางอี๋สะดุ้ง รีบแก้ตัว "เปล่าๆ ข้าจะดูถูกแม่ทัพเหยียนได้ไง เพียงแต่..."

"เจ้าแค่ถูกซูอี้ขู่จนขวัญเสีย คิดว่าในโลกนี้ไม่มีใครสู้มันได้ ใช่ไหม?"

งันสงมองหยางอี๋ด้วยสายตาเหยียดหยาม

หยางอี๋พูดไม่ออก

งันสงประสานมือให้กงซุนตู้ กล่าวอย่างองอาจ "ท่านอ๋อง ข้าน้อยขอเอาหัวเป็นประกัน ไปครั้งนี้ต้องตีซูอี้แตกพ่าย ไม่งั้นขอถวายหัว!"

พูดขนาดนี้ กงซุนตู้จะไม่เชื่องันสงได้ไง

"ดี!"

กงซุนตู้ตบโต๊ะลุกขึ้น ยินดีว่า "ข้าให้ทหารม้าเหล็กเจ้าสองหมื่น เจ้ารีบข้ามแม่น้ำเหลียวไปทางตะวันตก ตีทหารเว่ยให้แตก!"

"รับคำสั่ง!"

งันสงรับคำสั่งอย่างฮึกเหิม

ดังนั้น

กงซุนตู้จึงส่งงันสงเป็นแม่ทัพใหญ่ และเกาติ้งเป็นรองแม่ทัพ นำทหารม้าเหล็กเหลียวตงสองหมื่นออกจากเซียงผิง ไปรบกับซูอี้

ห้าวันต่อมา ฝั่งตะวันตกแม่น้ำเหลียว ทางตะวันตกเมืองเหลียวตุ้ย

ทหารเว่ยสิบหมื่น กำลังเดินทัพตามถนนใหญ่ไปทางตะวันออก มุ่งหน้าสู่เมืองเหลียวตุ้ย

"เมืองเหลียวตุ้ยเป็นเมืองสำคัญฝั่งตะวันตกแม่น้ำเหลียว แม่ทัพรักษาเมืองคือแม่ทัพใหญ่แคว้นเยียน 'ซูเหมิง'"

"ขอแค่ยึดเมืองเหลียวตุ้ยได้ เราก็จะข้ามแม่น้ำเหลียว แคว้นเยียนก็จะไม่มีชัยภูมิให้ป้องกันอีก"

ซิหลงอธิบายความสำคัญของเมืองเหลียวตุ้ยขณะเดินทัพ

ซูอี้พยักหน้าเล็กน้อย ชี้แส้ม้าไปข้างหน้า "ถ่ายทอดคำสั่ง กองทัพเดินหน้า ก่อนค่ำ ข้าจะล้อมเมืองเหลียวตุ้ย!"

คำสั่งถ่ายทอด ทหารฮึกเหิม เร่งฝีเท้า

ทันใดนั้น ม้าเร็วควบมา ตะโกน "กราบทูลท่านต้าซือหม่า ข้างหน้านอกเมืองเหลียวตุ้ย มีทหารม้าหนึ่งหมื่นตั้งแถว ดูเหมือนจะมารบกับเรา"ซูอี้ตาเป็นประกาย

ตามที่เขาคาด กงซุนตู้ส่งทหารมาเพิ่มที่เหลียวตุ้ยแล้ว

แต่ซูเหมิงกลัวอานุภาพกองทัพเขา น่าจะแค่เสริมความแข็งแกร่งเมือง ตั้งรับไม่ออกรบ

แต่ข่าวตอนนี้ คือทหารเยียนกล้าเอาทหารม้าออกมาสู้!

ซูเหมิงคนนั้น กินดีหมีหัวใจเสือมาหรือไง?

ไทสูจู้ตะโกน "ดีเลย ทหารเยียนกล้าออกมาสู้ ก็คือส่งตาย เราจะได้ทำลายมันซะ!"

เหล่าขุนพลตื่นเต้น ไม่เห็นทหารเยียนอยู่ในสายตา

ซูอี้ยังคงใจเย็น ถาม "แม่ทัพข้าศึกที่คุมทหารม้า คือใคร?"

"เรียนท่านต้าซือหม่า คือแม่ทัพเยียน เกาติ้ง"

"เกาติ้ง?"

ซูอี้มองซิหลง "คนนี้มีที่มาที่ไปไง?"

ซิหลงตอบ "ตอนท่านต้าซือหม่าช่วยฝ่าบาทปราบเหยียนเป่ย ลูกน้องอ้วนเสี้ยวหลายคนหนีไปเหลียวตง พึ่งพากงซุนตู้ เกาติ้งคนนี้ คือลูกชายเกาหลาน"

"ที่แท้ก็ลูกเกาหลาน พ่อมันเกาหลานยังไม่ใช่คู่มือข้า นับประสาอะไรกับลูก"

ซูอี้ยิ้มเย็นชา

ทันใดนั้น

ซูอี้สั่ง กองทัพมุ่งหน้าสู่เมืองเหลียวตุ้ย

ยามพลบค่ำ

ทัพหน้าห้าหมื่น ประชิดตะวันตกเมืองเหลียวตุ้ย

มองไกลออกไป เห็นทหารม้าหนึ่งหมื่น ตั้งแถวหันหลังให้เมือง

ธงอักษร "เกา" โบกสะบัดสง่างามบนท้องฟ้า

เกาติ้งถือทวนเงิน อยู่หน้ากองทัพ ดวงตาแดงก่ำลุกโชนด้วยไฟแค้น

ความแค้นที่พ่อเกาหลาน(โกลำ) หลงกลซูอี้ ถูกโจโฉฆ่า ผุดขึ้นในสมอง

[จบตอน]