ตอนที่ 401 เขากลับประดิษฐ์โคยนต์ม้ากลได้ก่อนข้า!(ฟรี)

ตอนที่ 401 เขากลับประดิษฐ์โคยนต์ม้ากลได้ก่อนข้า!

สิ้นเสียง

เตียนอุยวิ่งหน้าตื่นเข้ามาในกระโจม ตะโกน "ฝ่าบาท เสบียงมาแล้ว เสบียงมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ!"

โจโฉกระปรี้กระเปร่าขึ้นทันที

กุยแกและเหล่าขุนนาง ต่างประหลาดใจ

มีเพียงซูอี้ยิ้มบางๆ ราวกับคาดการณ์ไว้แล้ว

"ทางเขาเป็นโคลนตม ทำไมขบวนเสบียงถึงมาถึงเร็วได้ เป็นไปไม่ได้!"

กุยแกไม่อยากจะเชื่อ

โจโฉกระโดดลุกขึ้น ยินดีว่า "ไป พวกเราไปดูกัน"

เขาพาเหล่าขุนนางออกจากกระโจม ไปที่ค่ายเสบียง

มาถึงค่ายเสบียง เห็นรถเสบียงกำลังทยอยเข้าค่ายอย่างเป็นระเบียบ

"ฝ่าบาท ดูสิ วัวม้าที่ลากรถพวกนั้น ดูเหมือนจะแปลกๆ นะพ่ะย่ะค่ะ"

แฮหัวเอี๋ยนตาไว ชี้ให้ดู

โจโฉตาเป็นประกาย ขี่ม้าเข้าไปดูใกล้ๆ ก็ตกใจ

กุยแกและขุนนางคนอื่นๆ ก็ตกใจไม่แพ้กัน ส่งเสียงฮือฮา

"นี่... นี่ไม่ใช่วัวม้าจริง เป็นของปลอม!"

โจโฉเดินวนรอบวัวตัวหนึ่ง ดูออกถึงความผิดปกติ ร้องตะโกนด้วยความตื่นเต้น

คนอื่นก็ดูออก ต่างตื่นตะลึง

"ลูกเขย นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?"

โจโฉหันไปมองซูอี้ทันที รู้ว่าต้องเป็นฝีมือเขาแน่

ซูอี้ตอบเรียบๆ "กราบทูลฝ่าบาท ของสิ่งนี้เรียกว่า 'โคยนต์ม้ากล' ไม่ใช่วัวม้าจริงพ่ะย่ะค่ะ"

"โคยนต์ม้ากล?"

โจโฉสายตาสงสัย ไม่เคยได้ยินมาก่อน

"โคยนต์ม้ากลนี้ สร้างด้วยกลไก ขนส่งเสบียงในหุบเขาได้ราบรื่นเหมือนเดินบนพื้นราบ"

"ตอนยกทัพขึ้นเหนือ กระหม่อมคิดว่าของสิ่งนี้อาจจะมีประโยชน์ จึงกำชับให้ฝ่ายขนส่งเสบียงใช้ของสิ่งนี้"

"ตอนนี้ ได้ใช้ประโยชน์พอดี"

ซูอี้อธิบายที่มาที่ไป

โจโฉเข้าใจทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความยินดี

เขาลูบคลำโคยนต์ม้ากล ชมเชยไม่ขาดปาก "นึกไม่ถึงเลย ราชบุตรเขยเจ้าจะสร้างของวิเศษเช่นนี้ได้ เหลือเชื่อจริงๆ!"

ขุนนางรอบข้างต่างทึ่งและชมเชย

กุยแกตื่นเต้น "ฝ่าบาท โคยนต์ม้ากลของท่านต้าซือหม่า แก้ปัญหาขนส่งเสบียงให้เราได้ในคราวเดียว จากนี้ไปก็นอนตาหลับได้แล้ว"

โจโฉตื่นรู้ หัวเราะลั่น

ขุนนางทุกคนต่างตาสว่าง ความฮึกเหิมกลับคืนมา เมฆหมอกบนใบหน้าจางหาย

โจโฉมองไปที่เมืองจินหยาง หัวเราะเยาะ "ฮูชูฉวน จูกัดเหลียง พวกเจ้าคิดว่าข้าจะเสบียงหมดถอยทัพ คงต้องให้พวกเจ้าผิดหวังแล้ว ฮ่าๆๆๆ"

เสียงหัวเราะเยาะเย้ย ดังก้องไปทั่วค่าย

...

เมืองจินหยาง ท้องพระโรง

เล่าเหียบกำลังจัดงานเลี้ยงฮูชูฉวน

ในงานเลี้ยง ฮ่องเต้ฮั่นผู้นี้ กลับทำตัวพินอบพิเทา ยกยอฮูชูฉวนสารพัด

ฮูชูฉวนรับไว้ด้วยความเต็มใจ วาจาโอหัง ไม่เคารพเล่าเหียบ

เล่าเหียบได้แต่อดทน ไม่กล้าแสดงอาการ ต้องฝืนยิ้ม

"เฮ้อ..."

ฮกเฮาที่อยู่ข้างๆ เห็นแล้วก็ถอนหายใจ

แววตาของนาง แอบฉายแววรังเกียจ

"เรียนท่านข่าน"

"สายลับสืบทราบมาแล้ว ขบวนเสบียงของเว่ยติดขัด จะมาช้าไปสิบวัน"

เกียงอุยเข้ามารายงาน

คำพูดนี้ ทำให้ทุกคนกระชุ่มกระชวย

จูกัดเหลียงฉวยโอกาสยิ้ม "ท่านข่าน นี่สวรรค์ช่วยท่านข่านชัดๆ ดูท่าไม่เกินหนึ่งเดือน โจโฉต้องเสบียงหมดถอยทัพแน่"

บนบัลลังก์มังกร

เล่าเหียบได้ยินดังนั้น ก็ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก

ฮูชูฉวนหัวเราะลั่น ยกนิ้วโป้งชม "ท่านอาจารย์ ท่านช่างคาดการณ์แม่นยำจริงๆ เสบียงคือจุดอ่อนของโจโฉเฒ่า!"

จูกัดเหลียงโบกพัดขนนก ยิ้มบางๆ แววตาภูมิใจ

ในท้องพระโรง เต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งความหวังและความลำพองใจ

ทันใดนั้น ทหารคนสนิทวิ่งหน้าตื่นเข้ามา ประสานมือตะโกน "เรียนท่านข่าน สายลับส่งข่าวล่าสุดมาว่า กองทัพเว่ยเพิ่งได้รับเสบียงยี่สิบหมื่นชั่ง!"

เสียงหัวเราะในท้องพระโรงหยุดชะงัก

รอยยิ้มบนใบหน้าทุกคน แข็งค้าง กลายเป็นความตกตะลึง

"เพล้ง!"

ฮูชูฉวนปาจอกสุราลงโต๊ะ ตะโกนอย่างตื่นเต้น "เป็นไปไม่ได้ ทางเขาเป็นโคลนตมขนาดนี้ เสบียงทัพเว่ยต้องล่าช้าสิ จะมาถึงก่อนกำหนดได้ยังไง?"

"เรียนท่านข่าน ได้ยินว่าทัพเว่ยสร้างของวิเศษที่เรียกว่า 'โคยนต์ม้ากล' สามารถลากเสบียงได้เหมือนวัวม้าจริง"

"แถมเจ้าโคยนต์ม้ากลนี้ ยังไม่กลัวโคลนตม เดินบนเขาเหมือนเดินบนพื้นราบ"

"ทัพเว่ยใช้โคยนต์ม้ากลนี้ ถึงขนส่งเสบียงมาถึงก่อนกำหนดได้"

ทหารคนสนิทรายงานเสียงสั่น

ในท้องพระโรง ฮือฮากันใหญ่

"โคยนต์ม้ากล?"

"วัวปลอมม้าปลอม ขนเสบียงได้ แถมเดินราบรื่น?"

"เป็นไปได้ยังไง เหลวไหลสิ้นดี เป็นไปไม่ได้!"

ฮูชูฉวนไม่เชื่อเด็ดขาด ตะโกนลั่น

ขุนพลฮั่นและซยงหนูในห้องโถง ต่างวิพากษ์วิจารณ์ ไม่มีใครกล้าเชื่อ

จูกัดเหลียงกลับตกใจสุดขีด หน้าซีดเผือด เหงื่อกาฬไหลพราก

ในหัวจูกัดเหลียงมีความคิดนับพันหมุนวน ตกอยู่ในความสับสนงุนงง

หลายปีมานี้ เขาศึกษาเรื่องกลไก โคยนต์ม้ากล เป็นหนึ่งในสิ่งที่เขาศึกษา

แต่โคยนต์ม้ากลนี้ วิเศษพิสดาร แม้แต่เขา ตอนนี้ก็มีแค่แนวคิดเบื้องต้น ยังไม่ได้สร้างจริง

ของวิเศษเช่นนี้ กลับถูกทัพเว่ยสร้างขึ้นมาแล้ว แถมยังนำมาใช้งานจริง!

เขาจะไม่ตกใจได้อย่างไร

"หรือว่า เป็นเจ้าซูอี้อีกแล้ว ที่ชิงตัดหน้าข้า สร้างโคยนต์ม้ากลได้ก่อน?"

จูกัดเหลียงสูดลมหายใจเย็น นึกถึงสาเหตุขึ้นมาได้

นี่เป็นเหตุผลเดียวที่เขาคิดออก

อย่าว่าแต่แคว้นเว่ยเลย ในใต้หล้านี้ นอกจากซูอี้แล้ว ใครจะมีความสามารถ ชิงตัดหน้าเขาสร้างโคยนต์ม้ากลได้?

"วิชากลไกของคนผู้นี้ แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ เชียวรึ เหนือกว่าข้าเป็นสิบเท่า..."

จูกัดเหลียงทั้งตกใจทั้งแค้นเคือง กัดฟันกรอด

เวลานี้ เล่าเหียบบนบัลลังก์มังกรก็ตื่นตระหนก จอกสุราในมือสั่นระริก

เขากระโดดลุกขึ้น ตะโกนใส่ฮูชูฉวน "ท่านข่าน ไหนท่านบอกว่าโจโฉจะเสบียงหมดถอยทัพ ตอนนี้เขาไม่ขาดเสบียงแล้ว เมืองจินหยางจะรักษาไว้อย่างไร?"

ฮูชูฉวนตัวสั่น ได้สติ พูดไม่ออก

เขาจำต้องหันไปหาจูกัดเหลียง ถามเสียงเครียด "ขงเบ้ง ข้าทำศึกตามแผนเจ้าทุกอย่าง เจ้าว่ามาสิ ถึงขั้นนี้แล้ว ข้าควรทำอย่างไร!"

จูกัดเหลียงสะดุ้ง คิ้วขมวดแน่น นิ่งเงียบไป

[จบตอน]