ตอนที่ 391 จูกัดเหลียงประลองปัญญากับซูอี้อีกครั้ง(ฟรี)

ตอนที่ 391 จูกัดเหลียงประลองปัญญากับซูอี้อีกครั้ง

"เป็นเช่นนี้นี่เอง..."

จูกัดเหลียงแววตาไหววูบ เข้าใจแจ่มแจ้ง

ฮูชูฉวนได้สติ รีบหันไปถามจูกัดเหลียง "ขงเบ้ง ท่านบอกว่าโจโฉไปตีอิวจิ๋ว ลูกชายของเขาโจเจียงไม่ใช่รึ ทำไมถึงมาตีที่ด่านหูกวนได้?"

"โจรโจโฉเจ้าเล่ห์เพทุบาย การถอยทัพเป็นเพียงการแสร้งทำ จริงๆ แล้วยืมทางโหเน่ย มาบุกด่านหูกวนแบบไม่ทันตั้งตัว!"

"พวกเราหลงกลยุทธ์ 'ส่งเสียงบูรพาฝ่าตีประจิม' ของมันเข้าให้แล้ว!"

จูกัดเหลียงเปิดเผยความจริง

ฮูชูฉวนเข้าใจทันที กัดฟันกรอด ด่าทอความเจ้าเล่ห์ของโจโฉ

"หากด่านหูกวนแตก โจรโจโฉก็จะอ้อมด่านเจี้ยซานกวน บุกจินหยางจากทิศตะวันออกเฉียงใต้ได้ ประมาทไม่ได้เด็ดขาด!"

จูกัดเหลียงเตือน

ฮูชูฉวนโกรธจัด "โจโฉไอ้แก่ เจ้าคิดว่าข้าจะปล่อยให้เจ้ายึดด่านหูกวนได้ง่ายๆ รึ ฝันไปเถอะ!"

...

ด่านหูกวน

เสียงฆ่าฟันดังสนั่นราวกับฟ้าผ่า

ทางใต้ของด่าน บันไดเมฆนับไม่ถ้วนพาดอยู่บนกำแพงเมือง

ทหารเว่ยหลายหมื่นนาย บุกโจมตีด่านหูกวนระลอกแล้วระลอกเล่าอย่างบ้าคลั่ง

โจโฉและซูอี้ ขี่ม้าเคียงข้างกันเฝ้าดูการรบ

ด่านหูกวนชัยภูมิอันตราย ชูเปยแม้มีทหารแค่พันนาย แต่กลับต้านทานกองทัพเว่ยที่มีมากกว่าหลายสิบเท่าได้

ตั้งแต่เช้าตรู่จรดเย็นย่ำ ทหารเว่ยบาดเจ็บล้มตายกว่าพันนาย แต่ก็ยังตีเมืองไม่แตก

"ฝ่าบาท ได้รู้ตื้นลึกหนาบางของด่านหูกวนแล้ว สมควรแก่เวลาถอยทัพแล้วพ่ะย่ะค่ะ"

ซูอี้เตือน

โจโฉพยักหน้าเล็กน้อย โบกมือสั่ง "ตีฆ้อง ถอยทัพ!"

"เพล้ง! เพล้ง! เพล้ง!"

เสียงฆ้องดังกึกก้องไปทั่วหุบเขา

ทหารเว่ยค่อยๆ ถอยทัพกลับค่าย

บนกำแพงเมือง

ชูเปยเห็นทหารเว่ยถอยทัพ ก็ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก

เขาหรี่ตาลง แค่นเสียง "โจโฉหมาแก่ เจ้าก็มีน้ำยาแค่นี้แหละ มีข้าอยู่ คิดว่าจะยึดด่านหูกวนได้ง่ายๆ รึ!"

ทหารซยงหนูบนกำแพงเมือง ต่างพากันส่งเสียงโห่ร้องเยาะเย้ยอย่างลำพองใจ

ยามค่ำคืน ค่ายทหารเว่ย

กระโจมหลวง

ขุนพลเฒ่าฮองตงกล่าวว่า "ฝ่าบาท ด่านหูกวนอันตราย กองทัพเราแม้จะมาก แต่กลับแผ่อำนาจไม่ได้ เกรงว่าจะตีแตกยาก"

เหล่าขุนพลต่างเห็นพ้อง

จูล่งเสนอแนะ "ฝ่าบาท มิสู้ชะลอการโจมตี เร่งสร้างปืนใหญ่สายฟ้าแล้วค่อยระดมยิงกำแพงเมือง"

"ไม่ได้"

ซูอี้คัดค้าน "กำแพงด่านหูกวนสร้างด้วยหินภูเขา แข็งแกร่งทนทาน ต่อให้เราสร้างปืนใหญ่สายฟ้าได้ ก็ใช่ว่าจะยิงพังได้"

แฮหัวเอี๋ยนเห็นด้วย "จูล่งพูดถูก อีกอย่างการสร้างปืนใหญ่สายฟ้าต้องใช้เวลา กว่าจะสร้างเสร็จ ฮูชูฉวนคงนำทัพมาช่วยทัน"

ทุกคนถกเถียงกัน หาข้อยุติไม่ได้

สายตาของโจโฉ อดไม่ได้ที่จะมองไปที่ซูอี้ "ราชบุตรเขย เจ้าคิดว่ากองทัพเราควรทำอย่างไร?"

ซูอี้กล่าวเรียบๆ "ด่านหูกวนแข็งแกร่งจริง จะตีให้แตกในเวลาสั้นๆ ไม่ใช่เรื่องง่าย มิสู้แบ่งกำลังทหาร อ้อมด่านหูกวนไปยึดเมืองทางเหนือ เพื่อสกัดกั้นทัพหนุนของซยงหนู"

โจโฉเห็นด้วยอย่างยิ่ง

เขาชูแส้ม้า ตะโกนเรียก "อุยเอี๋ยน อิกิ๋ม อยู่ไหน!"

"ข้าน้อยอยู่นี่!"

สองขุนพลก้าวออกมา

โจโฉชี้แส้ไปทางทิศเหนือ "ข้าสั่งให้พวกเจ้าสองคน นำทหารคนละหนึ่งหมื่น อ้อมไปทางเหนือของด่านหูกวน ยึดเมืองเซียงหยวนและเมืองอื่นๆ เพื่อสกัดกั้นทัพหนุนของฮูชูฉวน!"

สองขุนพลรับคำสั่งแล้วจากไป

ซูอี้กล่าวต่อ "ข้าคาดว่าฮูชูฉวนไอ้หมาแก่นั่น ตอนนี้คงกำลังนำทัพมาช่วยด่านหูกวน แนวรบด่านเจี้ยซานกวนกำลังพลย่อมลดน้อยลง กระหม่อมเห็นว่า ควรให้ท่านแม่ทัพทหารม้า โจหยินนำทัพที่ถอยไปเมืองอันอี้กลับไปตีด่านเจี้ยซานกวนอีกครั้ง เพื่อตรึงกำลังฮูชูฉวนไว้"

"ถูกต้อง ควรทำเช่นนั้น"

โจโฉพยักหน้าสั่งการ "รีบส่งคำสั่งถึงโจหยิน ให้เขานำทัพขึ้นเหนือ ตีด่านเจี้ยซานกวนอีกครั้ง!"

คำสั่งถูกถ่ายทอดออกไป ม้าเร็วควบตะบึงไปทันที

...

ขุนพลเว่ยทั้งสองนำทัพใหญ่อ้อมไปทางเหนือของด่านหูกวน ยึดเมืองต่างๆ

กำลังหลักของฮูชูฉวน รวมตัวกันอยู่ที่แนวรบด่านเจี้ยซานกวน ทางใต้ของเมืองจินหยาง

เขานึกไม่ถึงว่า ซูอี้ที่ปรากฏตัวที่แนวหน้าเปงจิ๋ว จะเสนอแผนให้โจโฉเจาะทะลวงทางด่านหูกวน

ดังนั้น นอกจากด่านหูกวนแล้ว เมืองเซียงหยวนและเมืองอื่นๆ ทางเหนือ ล้วนมีกำลังป้องกันเบาบาง

หลังจากอุยเอี๋ยนและอิกิ๋มนำทัพขึ้นเหนือ ก็รบชนะต่อเนื่อง ยึดเจ็ดเมืองได้โดยง่าย

สามวันต่อมา

อุยเอี๋ยนปะทะกับ 'ฟานโหลว' อ๋องฝ่ายซ้ายซยงหนู ที่ทางเหนือของเมืองเซียงหยวน

สองทัพปะทะกัน ฟานโหลวพ่ายแพ้ยับเยินหนีกลับไป

เวลานั้น ฮูชูฉวนกำลังนำทัพใหญ่รีบเร่งมาช่วยด่านหูกวน

ไม่นาน เขาก็ได้รับข่าวว่าฟานโหลวพ่ายแพ้ เมืองเซียงหยวนแตก

"เมืองเซียงหยวน ก็ถูกโจโฉหมาแก่ตีแตกแล้วรึ?"

ฮูชูฉวนสูดลมหายใจเย็น แววตาตื่นตะลึง

เมืองเซียงหยวนแตก หมายความว่าเส้นทางสู่ด่านหูกวนถูกตัดขาด...

หากต้องการไปช่วยด่านหูกวน ต้องยึดเมืองเซียงหยวนคืนมาก่อน

แต่พวกซยงหนูไม่ถนัดการตีเมือง ไหนเลยจะยึดเมืองเซียงหยวนได้ในชั่วข้ามคืน

ทันใดนั้น ม้าเร็ววิ่งเข้ามา ตะโกนลั่น "เรียนท่านข่าน โจหยินที่เมืองอันอี้ จู่ๆ ก็นำทหารสามหมื่น บุกด่านเจี้ยซานกวนอีกแล้ว!"

ฮูชูฉวนหน้าเปลี่ยนสี

จูกัดเหลียงขมวดคิ้วแน่น กล่าวเสียงขรึม "โจโฉทำเช่นนี้ เพื่อบีบให้เราแบ่งกำลังทหาร ทำให้ไม่สามารถไปช่วยด่านหูกวนได้เต็มที่!"

ฮูชูฉวนกัดฟันกรอด

กองทัพฮั่นและซยงหนูของเขารวมกันมีไม่ถึงเจ็ดหมื่น หากแบ่งกำลัง ก็จะดูแลไม่ทั่วถึงทั้งสองด้าน

แผนของโจโฉแผนนี้ ใช้ประโยชน์จากความได้เปรียบเรื่องจำนวนทหารของเว่ยอย่างเต็มที่ นับเป็นแผนเทพ

"ท่านข่าน ช่วยด่านหูกวนเถอะ ทหารเว่ยที่ด่านหูกวนคือกำลังหลัก"

"ส่วนที่ด่านเจี้ยซานกวน เรายังมีทหารอย่างน้อยห้าพัน น่าจะต้านทานการบุกของโจหยินได้"

ขุนพลเฒ่าหนวดเคราขาวโพลน เสนอแนะเรียบๆ

ขุนพลผู้นั้น คือ "ปรมาจารย์ทวน" ทงหยวน

ฮูชูฉวนหันไปมองจูกัดเหลียง เพื่อขอความเห็น

จูกัดเหลียงโบกพัดขนนก ครุ่นคิดเงียบงัน

นานพักใหญ่

จูกัดเหลียงกล่าวช้าๆ "ด่านหูกวนแม้จะเป็นทางผ่านสู่จินหยาง แต่เส้นทางนี้คดเคี้ยวเดินทางลำบาก ความอันตรายของด่านหูกวนยังมีมากกว่าด่านเจี้ยซานกวน อีกทั้งในด่านมีเสบียงเพียงพอ ชูเปยแม้มีทหารแค่พันนาย ก็ใช่ว่าจะรักษาไม่ได้"

เขาหยุดนิดหนึ่ง

จูกัดเหลียงกล่าวต่อ "กลับกัน หากด่านเจี้ยซานกวนแตก กองทัพโจโฉก็จะสามารถเจาะลึกเข้ามาในที่ราบลุ่มจินหยาง พื้นที่ราบเรียบ กองทัพเราจะไม่มีชัยภูมิให้ยึดอีก"

"ดังนั้น ข้าเห็นว่า ด่านเจี้ยซานกวนสำคัญกว่า"

วิเคราะห์เสร็จ

จูกัดเหลียงเสนอ "ข้าเห็นว่า ท่านข่านควรยกทัพกลับไปด่านเจี้ยซานกวนทันที หากสามารถพลิกสถานการณ์จากรับเป็นรุก เอาชนะกองทัพโจหยินได้ในคราวเดียว จะบั่นทอนขวัญกำลังใจทหารเว่ยอย่างหนัก ถึงตอนนั้น โจโฉอาจจะต้องถอยทัพไปเองโดยไม่ต้องรบ วิกฤตด่านหูกวนก็จะคลี่คลายไปเอง"

ได้ยินดังนั้น ฮูชูฉวนก็ดวงตาเป็นประกาย

"ท่านอาจารย์มังกรหลับพูดมีเหตุผล โจหยินมีทหารแค่สามหมื่น ข้าจะเอาชนะเขาก็ง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ!"

ความกังวลบนใบหน้าฮูชูฉวน ถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นทันที

เขาชูแส้ม้า ตะโกนสั่งอย่างยินดี "ถ่ายทอดคำสั่ง กองทัพใหญ่หันหัวกลับทันที ไปจัดการโจหยินที่ด่านเจี้ยซานกวน ให้โจโฉหมาแก่ได้ประหลาดใจเล่น!"

[จบตอน]