ตอนที่ 385 ข้าไม่ยอมรับซูอี้ ข้าจะขอสู้กับมันสักตั้ง!(ฟรี)

ตอนที่ 385 ข้าไม่ยอมรับซูอี้ ข้าจะขอสู้กับมันสักตั้ง!

หลังจากอ้วนเสี้ยวล่มสลาย ซินผีก็หลบซ่อนตัวอยู่ในอิวจิ๋ว เปลี่ยนชื่อแซ่ ไม่กล้าเปิดเผยตัว

เมื่อโจเจียงมารับตำแหน่งเจ้ามณฑลอิวจิ๋ว คาดการณ์ว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลง จึงแอบรวบรวมพรรคพวกเก่าของตระกูลอ้วน

ซินผีถือเป็นผู้มีปัญญา มองเห็นเค้าลางบางอย่าง จึงเสี่ยงออกมาสวามิภักดิ์ต่อโจเจียง

โจเจียงกำลังขาดคนวางแผน จึงรับซินผีไว้เป็นกุนซือคนสนิท

สถานการณ์วันนี้ เขาจึงต้องขอคำปรึกษาจากซินผี

"ท่านอ๋อง เรื่องราวมาถึงขั้นนี้ เห็นชัดว่าโจงั่งและซูอี้ปิดบังความจริงหลอกลวงฮ่องเต้ หมายจะกำจัดพวกท่านสามพี่น้องให้สิ้นซาก โจผีเป็นแค่จุดเริ่มต้น รายต่อไปก็คือท่าน และสุดท้ายก็คือเฉินหลิวอ๋อง โจสิด"

ซินผีวิเคราะห์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

โจเจียงตบโต๊ะโครม โกรธจัด "โจงั่ง ซูอี้ พวกเจ้าช่างไม่เลือกวิธีการ จะบีบข้าให้จนตรอกให้ได้ใช่ไหม!"

ด่าทอไปยกใหญ่

โจเจียงถามต่อ "แล้วท่านเห็นว่า ข้าควรทำอย่างไร?"

"สะสมกำลังตั้งตนเป็นใหญ่ ทิศตะวันตกผูกมิตรซยงหนู ทิศเหนือผูกมิตรเซียนเปย ทิศตะวันออกผูกมิตรกงซุนตู้ ยึดครองอิวจิ๋ว!"

ซินผีร่ายยาว เสนอแผนยุทธศาสตร์

โจเจียงกระตือรือร้นขึ้นมาทันที บอกให้พูดต่อ

ซินผีจิบชา แล้ววิเคราะห์อย่างใจเย็น

"กลับลั่วหยาง มีแต่ทางตาย ลูกผู้ชายอย่างท่านอ๋อง จะยอมนั่งรอความตายได้หรือ!"

"ดังนั้น ทางรอดเดียวของท่าน คือยึดครองอิวจิ๋ว!"

คำพูดนี้ โจเจียงพยักหน้าเห็นด้วย บอกให้พูดต่อ

"แต่อิวจิ๋วเป็นเพียงพื้นที่ส่วนหนึ่ง มีทหารไม่กี่หมื่น คิดจะใช้พื้นที่แค่นี้ต่อกรกับราชวงศ์เว่ยทั้งแผ่นดิน ก็เหมือนแมลงปอขวางรถศึก"

"ดังนั้น ท่านอ๋องจำเป็นต้องผูกมิตรกับภายนอก จึงจะต้านทานราชสำนักได้"

ซินผีชี้ไปทางทิศตะวันตก

"ได้ยินว่าฮ่องเต้ราชวงศ์ฮั่นหนีออกจากสวี่ตูไปถึงตอนเหนือของเปงจิ๋ว ไปพึ่งพาฮูชูฉวน ประมุขเผ่าซยงหนู"

"แม้ราชวงศ์ฮั่นจะล่มสลาย แต่ฮ่องเต้ก็ยังมีบารมีอยู่บ้าง"

"การที่ฮูชูฉวนไม่ส่งตัวฮ่องเต้กลับเว่ย แสดงว่าคนผู้นี้มีความทะเยอทะยาน คิดจะใช้ธงฮ่องเต้ต่อกรกับอาณาจักรเว่ย"

"เขาเป็นศัตรูกับเว่ย ก็เท่ากับเป็นศัตรูกับจักรพรรดิโจโฉ ศัตรูของศัตรู คือมิตร"

"หากท่านอ๋องส่งคนไปทางเหนือของเปงจิ๋ว แสดงไมตรีกับฮูชูฉวน ย่อมได้รับผลตอบรับที่ดี"

ซินผีวิเคราะห์ยาวเหยียด

โจเจียงเห็นด้วยอย่างยิ่ง

"ส่วนพวกเซียนเปยยึดครองทะเลทรายตอนใต้ อยู่ทางเหนือของอิวจิ๋ว มักจะส่งทหารม้าลงมาปล้นชิง สร้างความปวดหัวไม่น้อย"

"หากท่านอ๋องส่งคนนำทรัพย์สินไปผูกมิตรกับเค่อปีเหนิง ให้เขาหยุดรุกรานในช่วงนี้ ก็จะขจัดภัยคุกคามด้านหลังของอิวจิ๋วได้"

"เช่นนี้ ท่านอ๋องถึงจะรวบรวมกำลังทั้งหมด หันลงใต้ไปสู้กับจักรพรรดิได้"

ซินผีวิเคราะห์ต่อ

โจเจียงพยักหน้า "จริงด้วย หากขจัดภัยทางเหนือได้ ข้าถึงจะสู้กับเสด็จพ่อได้เต็มที่"

ซินผียิ้ม ชี้ไปทางทิศตะวันออก

"กงซุนตู้ ยึดครองเลียวตั๋ง มีทหารม้าเหล็กแปดหมื่น แข็งแกร่งยิ่งนัก"

"หลายปีก่อน เขาได้รับลิบอง จูหวน และผู้มีความสามารถที่หนีตายมาจากกังตั๋ง ตอนนี้เขามีทั้งบุ๋นและบู๊พร้อมสรรพ"

"หากท่านอ๋องผูกมิตรกับกงซุนตู้ได้ หากการรบกับจักรพรรดิเพลี่ยงพล้ำ ก็สามารถเชิญทหารม้าเลียวตั๋งของกงซุนตู้ลงใต้มาช่วย ด้วยทหารม้าแปดหมื่น ย่อมขับไล่จักรพรรดิได้แน่!"

ได้ฟังคำพูดนี้ โจเจียงก็ตาสว่าง เมฆหมอกบนใบหน้าจางหาย ความกังวลมลายไปสิ้น

"ปัง!"

โจเจียงตบโต๊ะลุกขึ้น ประสานมือ "แผนการของท่าน ช่างเป็นแผนเทพจริงๆ ขอบคุณท่านที่ชี้แนะ"

"ท่านอ๋องชมเกินไปแล้ว!"

ซินผีรีบลุกขึ้นคารวะตอบ "ข้าเป็นเพียงผู้หนีตาย ได้รับความเมตตาจากท่านอ๋อง ไม่รังเกียจ เลี้ยงดูอย่างดี ท่านอ๋องปฏิบัติต่อข้าเยี่ยงรัฐบุรุษ ข้าก็ขอกตัญญูเยี่ยงรัฐบุรุษ!"

โจเจียงซาบซึ้งใจ ยิ่งไว้ใจซินผีมากขึ้น

"ดี!"

เขาหัวเราะลั่น ประกาศอย่างโอหัง "ข้าจะใช้แผนของท่าน ต่อกรกับเสด็จพ่อ ข้าจะทำให้เขาเสียใจที่เลือกโจงั่งเป็นรัชทายาท และหลงเชื่อคนถ่อยอย่างซูอี้!"

สองคนตกลงกันได้

จากนั้น โจเจียงก็อ้างว่าป่วย ถวายฎีกาขอเลื่อนการเข้าเมืองหลวง

ในขณะเดียวกัน ก็ลอบเคลื่อนย้ายกำลังพลลงใต้ เสริมการป้องกันที่ด่านอี้จิงและจุดยุทธศาสตร์ต่างๆ เตรียมทำศึก

ม้าเร็วถือสารออกจากเมืองจี้ มุ่งหน้าสู่เปงจิ๋ว ทะเลทรายตอนใต้ และเลียวตั๋ง เพื่อดำเนินแผนการผูกมิตรของซินผี

การหารือลับจบลง ซินผีกลับถึงจวนก็ดึกดื่น

"ท่านพ่อทำไมกลับดึกนักเจ้าคะ"

สาวน้อยหน้าตาหมดจด เดินเข้ามาเอาเสื้อคลุมคลุมให้ซินผี

ซินผีถอนหายใจ "อิวจิ๋วกำลังจะเกิดเรื่องใหญ่ เริ่นเฉิงอ๋องตัดสินใจไม่ได้ พ่อเลยต้องปรึกษากับเขาจนดึก"

"ท่านพ่อ หรือว่าเริ่นเฉิงอ๋องจะก่อกบฏ?"

ซินเหียนเอ๋งกระซิบถาม

ซินผีสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย มองลูกสาวด้วยความประหลาดใจ

เมื่อเห็นว่าไม่มีคนอื่น ซินผีจึงถาม "เหียนเอ๋ง ทำไมเจ้าพูดเช่นนั้น?"

ซินเหียนเอ๋งกล่าวเรียบๆ "โจผีก่อกบฏถูกฆ่า เปียนฮูหยินถูกกักบริเวณ เริ่นเฉิงอ๋องจะไม่รู้สึกว่าตัวเองตกอยู่ในอันตรายได้อย่างไร คนผู้นี้นิสัยมุทะลุดุดัน หยิ่งยโส มีหรือจะยอมนั่งรอความตาย ต่อให้ไม่มีท่านพ่อปลุกปั่น เขาก็ต้องก่อกบฏแน่นอน"

ซินผีเข้าใจทันที ในใจแอบชื่นชมว่าลูกสาวคนนี้ฉลาดเฉลียวยิ่งนัก

"น่าเสียดาย นางเป็นเพียงสตรี..."

เขาคิดในใจด้วยความเสียดาย

จากนั้น ซินผีก็ไม่ปิดบัง พยักหน้าตอบ "ใช่ เริ่นเฉิงอ๋องถูกบีบจนตรอก ตัดสินใจจะก่อกบฏแล้ว พ่อได้เสนอแผนให้เขาผูกมิตรกับซยงหนู เซียนเปย และกงซุนตู้ เขาเชื่อฟังพ่อทุกอย่าง"

"ท่านพ่อ!"

ซินเหียนเอ๋งขมวดคิ้ว กล่าวเสียงเครียด "ฮ่องเต้เว่ยมีซูอี้ที่เป็นจอมปราชญ์คอยช่วย อ้วนเสี้ยว ลิโป้ เล่าปี่ ซุนเซ็ก ขุนศึกกี่คนที่ต้องพ่ายแพ้แก่เขา ท่านพ่อคิดจริงๆ หรือว่า โจเจียงจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้?"

ซินผีนิ่งเงียบ

ผ่านไปครู่ใหญ่

ซินผีกล่าวว่า "ตอนนั้นอ้วนเสี้ยวดื้อรั้น ไม่ฟังคำแนะนำของข้า ถึงได้มีจุดจบเช่นนั้น โจเจียงแม้สติปัญญาจะไม่เท่าอ้วนเสี้ยว แต่เขาเชื่อฟังข้า หากสามารถร่วมมือกับพันธมิตรภายนอก ต่อให้ซูอี้จะหยั่งรู้ฟ้าดิน ก็ใช่ว่าจะสู้ไม่ได้"

ซินเหียนเอ๋งได้ยินดังนั้น ก็ถอนหายใจในใจ

ตอนอ้วนเสี้ยวแพ้แผนของซูอี้ ซินผีหนีตายมา มักจะบ่นด้วยความไม่พอใจ โทษว่าอ้วนเสี้ยวไม่ฟังคำเขา

นางรู้ดีว่า บิดาของตนมั่นใจในสติปัญญาของตัวเองมาก และไม่ยอมรับในชื่อเสียงจอมปราชญ์ของซูอี้

"อีกอย่าง ตอนโจโฉตีเมืองอี้แตก ตระกูลซินของข้าถูกฆ่าตายมากมาย ลุงใหญ่ของเจ้าถูกฆ่าล้างครัว"

"หนี้เลือดนี้ ข้าจะลืมได้อย่างไร!"

"ตอนนี้ หากสามารถยุยงให้โจโฉกับโจเจียง พ่อลูกฆ่ากันเอง ก็ถือว่าข้าได้แก้แค้นให้ลุงใหญ่และตระกูลซินแล้ว!"

ซินผีกัดฟันกรอด ใบหน้าเต็มไปด้วยความแค้น

เมื่อพูดมาถึงขั้นนี้ ซินเหียนเอ๋งรู้ดีว่าบิดาตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว ไม่มีทางเปลี่ยนใจ พูดไปก็ไร้ประโยชน์

"ท่านพ่อ จะเป็นคู่ต่อสู้ของซูอี้ได้จริงหรือ?"

ซินเหียนเอ๋งมองไปทางทิศใต้ พึมพำกับตัวเอง ในหัวมีแต่เรื่องราวตำนานของซูอี้ผุดขึ้นมา

[จบตอน]