เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 85 - คนแปลกหน้า (4) [อ่านฟรีวันที่ 04/12/2561]

บทที่ 85 - คนแปลกหน้า (4) [อ่านฟรีวันที่ 04/12/2561]

บทที่ 85 - คนแปลกหน้า (4) [อ่านฟรีวันที่ 04/12/2561]


บทที่ 85 - คนแปลกหน้า (4)

 

"โว้ว มันนานจริงๆเลย"

[คุณได้กลายเป็นเลเวล 99 เมื่อสิบวันก่อน มันก็นานจริงๆแหละ]

ยูอิลฮานได้เริ่มล่าเผ่ามังกรจากเลเวลที่ต่ำสุดก่อน เขาได้เริ่มจากพวกที่มีเลเวลตั้งแต่ 100 ขึ้นมาจนถึงเลเวล 170 ในตอนนี้

เพราะแบบนี้ค่าประสบการณ์ที่เขาจะได้รับมามันก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ แต่ถึงแม้ว่าจะเป็นแบบนั้นความสำเร็จของเขาก็ยังคงเป็นเลเวล 99 ถึง 10 วัน นี่มันหมายความว่าค่าประสบการณ์ในการมาถึงเลเวลหนึ่งร้อยมันต้องใช้อย่างมากมายมหาศาล

ในตอนนี้ยูอิลฮานได้รู้สึกขอบคุณสำหรับการที่เชื่อมต่ออยู่ต่างโลก หากว่าเขาไม่ได้เข้ามาในดาเรย์งั้นเขาก็คงจะต้องผ่านเวลาที่ยาวนานกว่านี้มากๆก่อนที่จะไปถึงคลาสที่ 3

"ฉันสงสัยจังว่าคนอื่นๆกำลังทำอะไรกันอยู่"

[เอาเถอะ พวกเขาก็ควรจะไปหาที่ที่ปริมาณมากกว่าคุณภาพน่ะแหละ]

จากนั้นเขาก็ได้ขอความเห็นจากเอิลต้าเกี่ยวกับคลาสของเขา

[ยมทูตดูจะเป็นแค่การอัพเกรดเพิ่มลักษณ์เก่าของยมทูตฝึกหัดของคุณ มันน่าจะง่ายที่สุดในทั้งสามอัน]

"โอเค งั้นผ่าน"

[เทพแห่งค้อนดูจะเป็นอาชีพยูนีคที่เกี่ยวข้องกับการตีเหล็ก มันก็ยังดูจะเกี่ยวข้องกับเทพแห่งช่างตีเหล็กที่สนใจคุณด้วย]

"หืมมมม... ผ่านดีกว่า"

ยูอิลฮานได้ปฏิเสธในตัวเลือกทั้งสองอย่างหลังจากที่ได้คิดเล็กน้อย ในแง่ของพรที่ได้รับมาจากเทพแห่งช่างตีเหล็กเขาก็ได้ตัดสินใจว่าเขาจะไม่เสียใจใดๆแม้ว่าเขาจะเลือกเทพแห่งค้อนเป็นอาชีพของเขา แต่ว่ามันก็ชัดเจนว่ามันค่อนข้างขาดไปในด้านการต่อสู้ มันยังไม่ได้สอดคล้องกับตัวยูอิลฮานที่มีพลังปกปิดที่ดีที่สุดด้วย

นอกจากนี้ช่าสงตีเหล็กก็สามารถจะเลือกเป็นคลาสรองได้ หรือต่อให้เขาเลือกไม่ได้ยูอิลฮานก็ยังมั่นใจว่าด้วยทักษะของเขาเขาก็ยังสามารถสร้างอุปกรณ์ที่ดีได้ ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะปฏิเสธ

[ถ้างั้นตอนนี้ก็เหลืออย่างเดียวแล้ว]

ยมทูตประกายเพลิง คำว่าประกายเพลิงมันหมายถึงสิ่งต่างๆที่เป็นทั้งเพลิงและแสงไฟ ในคราวนี้ความสำเร็จและบันทึกของยูอิลฮานมันชัดเจนมาก

"การต่อสู้ที่ฉันทำมันส่งผลกับตัวเลือกมากเลยสินะ?"

[มันไม่ใช่แค่นั้น นอกจากเพลิงนิรันดร์แล้ว ทั้งเกราะและหอกโอโรจิมันก็เกี่ยวข้องกับเพลิงด้วยไม่ใช่หรอกหรอ?]

ยูอิลฮานเป็นชายที่มีส่วนข้องเกี่ยวกับไฟเป็นอย่างมาก เขาได้ตีเหล็กต่อหน้าเปลวเพลิงเป็นเวลาหลายร้อยปีและเขาก็ยังได้มีประสบการณ์ในการทำงานร่วมกันกับเพลิงนิรันดร์ นี่มันอาจจะเป็นผลลัพธ์ที่เกิดออกมาจากบันทึกของเขาที่เก็บเอาไว้มาจนถึงตอนนี้

[ฉันคาดว่าเหตุผลที่หัวหน้าตระกูลเทพสายฟ้าคังมิเรย์ที่มีความสามารถที่เหนือกว่าระดับตัวเองอย่างมากมันน่าจะเป็นเพราะว่าเธอมีอาชีพยูนีคที่มีความพิเศษในความเกี่ยวข้องกับอย่างๆหนึ่ง ยมทูตประกายเพลิงก็เป็นเหมือนๆกัน ตอนนี้ฉันพูดมันได้อย่างมั่นใจเลย ฉันคิดว่าคุณจำเป็นต้องเป็นยมทูตประกายเพลิง]

"ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะ"

[ยังไงก็ตาม]

เสียงของเอิลต้าดูเป็นกังวล

[เควสของมันก็จะอยู่ในระดับที่ไร้เหตุผลมากๆ คุณจะแก้ยังไงล่ะยูอิลฮาน?]

"การแก้ปัญหาบ้าๆหรอ?"

ยูอิลฮานได้หัวเราะออกมาและชี้ไปที่สภาพแวดล้อมรอบตัวเขา

"หลังจากมองดูโลกที่ฉันได้เข้ามาก็ลองพูดแบบนั้นอีกครั้งสิ"

หลังจากพูดแบบนั้นเขาก็ได้เลือกคลาสยมทูตประกายเพลิงโดยไม่ลังเล ข้อความชุดใหม่ได้ปรากฏขึ้นมาเบื้่องหน้าของเขาในทันที

[ผู้ที่ใช้พลังเพลิงที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษแม้แต่ในหมูยมทูตที่นำทุกๆสิ่งไปสู่การลงทัณฑ์ ยมทูตประกายเพลิง หากว่าคุณพิเศษในความสามารถของคุณแล้ว ความร้อนจากนรกจะคู่ควรกับคุณ ยังไงก็ตามการจะนำนรกขึ้นมาบนผืนดินคุณจะต้องพิเศษตัวเองให้เหมาะสมก่อน]

[เควสช่วงเวลาการโจมตีได้ถูกใช้งาน คุณจะต้องทำเงื่อนไขต่อไปนี้สำเร็จภายใน 4 สัปดาห์นับจากนี้ไป]

[ฆ่ามอนสเตอร์คลาส 3 0/10,000]

[ฆ่ามอนสเตอร์คลาส 4 0/1,000]

[หากว่าคุณทำเควสช่วงเวลาการโจมตีล้มเหลวคุณจะล้มเหลวในการก้าวไปเป็นยมทูตประกายเพลิง และคุณจะต้องเลือกคลาสอื่นที่เหลือยู่]

"เยี่ยม ฉันก็คิดเอาไว้แล้ว"

ยูอิลฮานได้พึมพัมออกมาอย่างสดชื่น

แน่นอนว่านี่มันเป็นเควสของคลาส 3 มันเป็นเรื่องปกติที่เขาคิดเอาไว้ว่าจะต้องฆ่าคลาส 4 พันตัว

[...เอาจริงดิ?]

"แน่นอน"

แม้กระทั่ง GM ในเกม RPG ที่เป็นพวกโรคจิตเงื่อนไขแบบนี้ก็จะไม่มีออกมา แต่จริงๆแล้วมันก็สมเหตุสมผลมาก! ดีล่ะ การที่เขาไม่จำเป็นต้องฆ่ามันในทันทีด้วยการโจมตีทีเผลอมันก็ปลอบโยนเขาแล้ว

ให้ตายสิ!

"แล้วช่วงเวลาการโจมตีคืออะไรน่ะ?"

[ความสำเร็จของบันทึกที่ซับซ้อนนะ หากว่าคุณเล่นเกมชนะด้วยเหรียญเกมหนึ่งเหรียญมันก็เป็นความสำเร็จที่น่าทึ่งใช่ไหม แต่หากว่ามีคนที่ทำความสำเร็จสองครั้งในเวลาที่เท่ากับคุณแล้วก็ยังด้วยเหรียญๆเดียวล่ะ งั้นมันไม่ใช่ว่าเขาน่าทึ่งกว่าหรอ? เควสๆนี่ก็อาจจะเป็นหนึ่งในการตัดสินถึงความสามารถโดยพื้นฐานของคุณว่าคุณจะสามารถส่งศัตรูไปที่นรกได้มากแค่ไหนในเวลาที่กำหนดเอาไว้ ฉันคิดว่านี่มันเหมาะสมกับแนวทางยมทูตดีนะ]

"ในตอนนี้... เธออธิบายสิ่งต่างๆได้เข้าใจง่ายขึ้นแล้ว"

เขาได้ยกย่องเอิลต้าและถอนหายใจออกมา

แม้ว่าจะทำให้สำเร็จอย่างช้าๆเงื่อนไขเหล่านี้ก็ยากแล้ว แต่ว่าการที่จะต้องจัดการทั้งหมดในเวลาแค่ 4 สัปดาห์นี่มัน.... มันไม่ใช่สิ่งที่เป็นไปได้เลย

ยังไงก็ตามยังไงเขาก็ต้องทำให้ได้ เควสๆนี้มันไม่ใช่สิ่งที่ถูกมอบมาเพื่อที่จะกลั่นแกล้งเขา แต่ว่ามันเป็นทางลัดที่บันทึกแห่งอคาชิคได้แนะนำให้เขาเพื่อที่จะเอาชนะในศักยภาพของตัวเขาเองที่ได้แสดงออกมาจนถึงตอนนี้

มันไม่สำคัญว่าเขาจะทำภารกิจได้หรือไม่ หลังจากเลย 4 สัปดาห์ไปเควสจะล้มเหลวโดยอัตโนมัต และศักยภาพของยมทูตประกายเพลิงจะถูกแทนที่ด้วยเส้นทางที่ง่าบกว่านั่นคือยมทูตปกติหรือเทพแห่งค้อน

ยังไงก็ตามวิธีที่น่าอับอาบแบบนี้มันไม่ใช่สิ่งที่ยูอิลฮานต้องการ

ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่มันก็จะมาพร้อมกับข้อกำหนดที่ยากลำบาก

ยูอิลฮานได้คิดยย้อนกลับไปในตอนที่เขาได้ฆ่าหัวห้นาโทรลล์ในทันทีและตอนที่เขาได้เอาชนะโอโรจิมาหลังจากสู้เป็นเวลานาน เขามั่นใจเลยว่าตัวเขาเองจะสามารถเอาชนะช่วงเวลาแบบนั้นได้อีกครั้งหนึ่ง

เขาได้หยิบบลัดดริ้งขึ้นมาดื่มลงไปเงียบๆในขณะที่คิดว่าเขาจะแทนที่การนอนหลับด้วยการใช้พลังงานการพักผ่อน ถึงแม้ว่าบลัดดริ้งของเขาจะต้องหมดลงก็ตาม

"ไปล่ากันเถอะ ตอนนี้เราไม่มีเวลาให้หยุดพักแล้ว เรต้า!"

[ข้าเข้าใจ ข้าจะทำในทันที....]

เสียงของเรต้าได้การเป็นอ่อนแล ถึงแม้ว่าเธอจะเพิ่งเปิดใช้งานวงเวทย์ไป แต่ด้วยบางอย่างก็ทำให้เธอลังเล

"มีปัญหาอะไร?"

[มะ ไม่ นี่มันเป็นไปไม่ได้ มันไม่มีทาง....]

"หยุดทำให้ฉันรำคาญแล้วก็พูดมาได้แล้ว"

ยูอิลฮานได้เร่งขึ้น เรต้าได้ตอบกลับด้วยเสียงที่ดูสับสนที่สุดนับตั้งแต่เคยเจอกันมา

[ข้า ข้าคิดว่ามี... เอลฟ์ที่รอดชีวิต]

ได้มีภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมานับพันขึ้นในหัวของยูอิลฮานในทันทีก่อนที่จะหายไป เขาได้ปรับตัวเองอย่างใจเย็นและยืนยันกับเรต้าอีกครั้ง

"จนกระทั่งตอนนี้เธอไม่สามารถจะรู้สึกได้แล้วทำไมจู่ๆตอนนี้ถึงรู้สึกถึงได้ล่ะ?"

[ถึงแม้ว่าข้าจะบอกท่านว่าท่านจะเห็นได้ถึงทุกๆอย่างที่เหยียบลงบนทวีปนี้ก็ตาม แต่ในทางปฏิบัติมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วที่จะอ่านในข้อมูลรูปแบบของทุกๆชีวิตพร้อมๆกัน]

"ก็ใช่"

มันเป็นเรื่องปกติเมื่อเขาลองคิดดู ยูอิลฮานได้ไม่พอใจกับตัวเองที่คิดว่ามันเป็นไปได้แค่เพราะเรต้าบอกกับเขาแบบนั้น และถามออกไป

"แล้ว เธออ่านมันได้ยังไง?"

[ท่านกำหนดเป้าหมาย ยกตัวอย่างเช่น เผ่ามังกร แล้วก็คลาส 3 อย่างนี้หลังจากได้รับข้อมูลมาแล้ว ข้าก็จะเลือกสถานที่ที่จะไปและในเวลาเดียวกันข้าก็จะวิเคราะห์ในสภาพพื้นที่ดยรอบ]

"อ่อ"

มันเป็นวิธีที่เหมาะสม

[ในตอนนี้ก็ด้วย ข้าเพิ่งจะค้นพบถ้ำของเผ่ามังกรที่ใกล้ที่สุด และข้าก็กำลังวิเคราะห์ในข้อมูลสภาพแวดล้อมทั้งหมด ยังไงก็ตาม...]

"มีเอลฟ์อยู่"

[ใช่]

เสียงของเรต้าได้สั่นเคลือ เธอก็ยังน่าจะพบว่ามันเป็นการยากที่จะเชื่อว่ามีคนรอดอยู่ ยูอิลฮานสามารถจะรู้สึกได้ถึงอารมณ์ลึกๆของเธอได้เลย

"เอิลต้า เรื่องนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไงกัน? เธอบอกว่าพวกเขาสูญพันธ์ไปแล้วนี่"

[ต่อให้ฉันบอกว่าทูตสวรรค์ที่ดูแลโลกนี้อยู่ได้ยืนยันถึงการสูญพันธ์ก่อนจะจากไปคุณก็ไม่เชื่อฉันใช่ไหมล่ะ? ใช่แล้ว ฉันก็ยังไม่รู้เลย]

ยูอิลฮานได้ถอนหายใจออกมา ในตอนนี้เขามีเควสที่จะต้องทำให้สำเร็จภายใน 4 สัปดาห์ เขาไม่มีเวลาที่จะมาคิดในเรื่องอื่นแต่ว่า....

"เธออยากจะยืนยันมันใช่ไหม?"

[...ใช่]

ยูอิลฮานได้แต่หัวเราะกับคำตอบที่ซื่อตรงของเธอ

เนื่องจากว่านี่เป็นเรื่องสำคัญยูอิลฮานก็ยังอยากจะช่วยเธอหากว่ามันเป็นเรื่องเล็กๆ มันไม่ใช่ว่าการที่เขาล่ามังกรได้เร็วแบบนี้ก็เพราะเรต้าหรอกหรอ?

"งั้นก็ไปกันเลย ยังไงก็ตามนี่เป็นครั้งเดียวเท่านั้น ต่อให้ครั้งหน้ามีคนรอดอยู่อีก ฉันก็จะช่วยแค่หลังจากฉันทำเควสเสร็จแล้วเท่านั้น"

[แค่นั้นข้าก็รู้สึกขอบคุณท่านแล้ว ถ้างั้นเราจะเคลื่อนย้ายไปทันที ที่นั่นมีเผ่ามังกรคลาส 3 อย่างน้อย 30 ตัวดังนั้นโปรดเตรียมตัวต่อสู้ด้วย]

ถึงแม้ว่าเธอจะรู้ดีว่ามันไม่มีทางที่การปกปิดตัวตนของยูอิลฮานจะถูกมองผ่านไปได้แต่เรต้าก็ยังเตือนเขาเอาไว้เพื่อว่าเขาจะทำพลาดก่อนที่วงเวทย์จะทำงาน วงเวทย์ได้เคลื่อนย้ายพวกเขาไปโดยไม่ล่าช้าแม้แต่นิด

มันเป็นถ้ำมืดแคบ

"ถ้ำอีกแล้ว ฮ่าห์ ดูท่าพวกมันจะชอบถ้ำเลยจริงๆ นี่มันเป็นสภาพแวดล้อมในการต่อสู้ที่แย่สำหรับพวกมันด้วย"

[เอาเถอะน่า พวกมันคงไม่ได้คำนวนถึงการซุ่มโจมตีของคุณ]

เอิลต้าถอนหายใจออกมา

ความสามารถในการปกปิดตัวตนของเขามันน่ามหัศจรรย์และทรงพลังเกินไปเมื่อร่วมเข้ากับบลัดดริ้ง การฟื้นฟูเหนือมนุษย์และพลังเหนือมนุษย์ได้ทำให้ยูอิลฮานต่อสู้ได้อย่างต่อเนื่องแบบไร้เหตุผล

พวกมันคงไม่มีทางที่จะคิดว่าจะถูกมนุษย์คนหนึ่งบุกเข้ามาในที่พักพวกมันและจัดการทำให้พวกมันสูญพันธ์ไปแน่นอน

[ถ้ำคือสถานที่ที่ดีที่สุดในการเก็บสมบัติ นอกไปจากนี้เผ่ามังกรก็มีขนาดใหญ่และไม่สามารถอาศัยอยู่ในที่พักอย่างมนุษย์หรือเอลฟ์ได้ด้วย]

[เผ่ามังกรมันขี้เกียจมากๆ คุณควรจะรู้นับตั้งแต่ที่คุณได้ล่าพวกมันมาจนถึงตอนนี้แล้วนะ หากไม่มีใครมาแตะพวกมัน พวกมันมักจะเพลิดเพลินไปกับการนอนหลับ]

ภายใต้คำอธิบายของเรต้าหลังจากของเอิลต้า ยูอิลฮานก็ๆได้หยักหน้าของเขา พวกมังกรมันขี้เกียจที่จะทำอะไรนอกไปจากการนอน แต่ความปรารถนาในพลังของพวกมันก็ยังมหาศาลและมันจะถูกเรียกว่าภัยพิบัติเมื่อมีคนมาเจอพวกมัน

ยังไงก็ตามด้วยตัวยูอิลฮานเองเขาก็ได้ล่าพวกมันไปกว่าสองหมื่นตัวแล้วทำให้เขารู้เป็นอย่างดี

บันทึกที่เขาได้รับมาหลังจากการล่ามอนสเตอร์ถึงแม้ว่ามันจะไม่มีเป็นข้อความที่อ่านได้มา แต่ว่ามันจะเป็นสิ่งที่เปลื่ยนแปลงในวิญญาณของยูอิลฮานจากรากฐาน บันทึกมันไม่ได้อยู่ในสมองแต่เป็นร่างกายเขา การเชื่อมต่อของบันทึกอคาชิคเป็นแบบนี้

'ฉันคิดว่ามันก็ยังเป็นเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ฆ่ามอนสเตอร์ชนิดเดิมๆมากขนาดนี้ด้วย'

มันจะเป็นเพราะสิ่งนี้หรือป่าวนะ? ยูอิลฮานได้เข้าใจเองในขณะที่เคลื่อนไหว

มันก็เข้าใจได้ที่มันจะถูกใช้เมื่อเขาได้ฆ่าสิ่งมีชีวิตสายพันธ์เดียวกันหลายๆตัว แม้ว่ามันจะไม่มีการเปลื่ยนแปลงสถานะของเขาหลังจากที่เลเวล 99 ก็ตาม แต่ว่าความเร็วในการล่าของยูอิลฮานก็เร็วขึ้นเรื่อยๆ

มันมีบางอย่างที่เขาไม่อาจจะเข้าใจมันได้ชัดเจนเพราะว่าตอนนี้เขาได้เข้าใจในเรื่องเกี่ยวกับเผ่ามังกรมากขึ้นแล้ว

ยังไงก็ตามมั่นก็ไม่ได้ต่างอะไรต่อให้เขาพูดเรื่องนี้ดังนั้นเขาก็เลยปล่อยเรื่องนี้เอาไว้ด้วยความเชื่อที่ว่าเขาจะเข้าใจมันชัดเจนเองหลังจากเขาจัดการเคลียร์ดาเรย์

[กรรรรรรรรรรรรรรรรร]

[ก๊าซซซซซซซซ]

มันมีมังกรเป็นจำนวนมากอย่างที่เรต้าได้พูดเอาไว้จริงๆ นอกจากนี้พวกมันก็ยังมีเลเวลที่ใกล้ๆกับ 180 ไม่เพียงแค่นั้นพวกมันยังมีขนาดร่างกายที่ใหญ่และทนทานมากในหมู่เผ่ามังกรที่เขาได้เห็นมาจนถึงตอนนี้ ดังนั้นแม้แต่หอกกระดูกยักษ์ของยูอิลฮานมันก็ยังดูยากที่จะฆ่าพวกมันในทีเดียวเลย

เพียงเท่านั้น

[พวกมันจะขี้เกียจอะไรแบบนี้ พวกมันดูเหมือนเผ่ามังกรที่ตายไปแล้วเลย]

[หากว่าพวกมันเป็นแบบนี้พวกมันจะเน่าตายโดยที่ไม่ได้ไปถึงคลาส 4 แน่]

เหมือนอย่างที่เรต้ากับเอิลต้าพูดออกมา พวกมันต่างก็ตัวแข็งอยู่กับทีของพวกมัน ตอนแรกเขาก็สงสัยว่าทำไมผู้รอดชีวิตถึงได้อยู่ใกล้กับที่ที่อันตรายแบบนี้ แต่สุดท้ายเขาก็เข้าใจแล้ว

เจ้ามังกรพวกนี้มันหลับแทบจะตลอด 24 ชั่วโมง ไม่ใช่แค่นั้นด้วยตัวตนของพวกมันทำให้ไม่มีมอนสเตอร์อื่นๆเข้ามาใกล้อีกด้วย

"อืมม มาถึงจุดนี้ฉันชักรู้สึกเสียใจที่ฆ่าพวกมันแล้วสิ"

ยังไงก็ตามถึงแม้ว่าเขาจะพูดแบบนั้นเขาก็จับหอกแน่น ในท้ายที่สุดแล้วมันก็คือมอนสเตอร์สิ่งมีชีวิตที่อันตราย การที่มันหลับไม่ได้หมายความว่าจะเป็นเพื่อนกันได้นี่

ยูอิลฮานได้ขยับร่างกายของเขาอย่างรุนแรง เพลงิม่วงได้ลุกขึ้นบนหอกของเขาราวกับจะย่างมังกรที่หลับในทันทีที่หอกแทงเข้าไปในหัวมัน

[ก๊าซซซซซซซซซซซซซ]

"ให้ตายสิ"

เขาคิดว่าเขาจะฆ่าพวกมันได้ในทันทีด้วยการโจมตีคริติคอล แต่ว่ามันแย่มาก ยูอิลฮานได้ส่งเพลิงม่วงเข้าไปในร่างมังกรจำนวนมากด้วยการใช้หอกและกระโดดขึ้นไปบนท้องฟ้า

ในขณะเดียวกันมังกรที่เพิ่งจะตื่นขึ้นมาจากเสียงคำรามของพรรคพวกมันก็ได้ยกร่างกายของพวกมันขึ้นมา แต่ว่าพวกมันช้าอย่างมากเหมือนกับพวกมันเป็นสล็อต

[กรรรรรรร]

[กรรร.... มนุษษษษษษษษษษษย์...????]

[ทำไมมมมมมมมมมมมมม?]

[อะไรนะะะะะะ??????]

พวกมันพูดได้ด้วย! แต่ว่าภาษาที่พวกมันไม่ใช่ภาษามนุษย์แต่เป็นภาษามังกร เนื่องจากว่ายูอิลฮานมีเลเวลสกิลภาษาสูงสุดทำให้หูเขาแปลภาษาเองโดยอัตโนมัติ

ยังไงก็ตามนี่มันยิ่งทำให้เขาเจ็บปวดมาก ต่อให้เป็นคนแก่ยังไม่พูดช้าแบบนี้เลยนะ!

เอาการฟังเสียงจากพวกมันออกไป! ต่อให้มีข้อมูลที่อาจจะสำคัญแต่ว่าตอนนี้เขาไม่อยากจะได้ยินเลย

[ผู้บุกรุกกกกกกกก พรรคพวกกกกกกก....???]

ในท้ายที่สุดมังกรก็ได้ยกร่างของมันขึ้นมาจนเสร็จสมบูรณ์ ในเวลานี้ยูอิลฮานก็ได้ตัดสินใจแล้ว

"อ่า ชั่งมัน ฉันจะฆ่าพวกแกแล้วไปฟังจากพวกคลาส 4 ทีหลัง"

[กรรร กรรรร]

มังกรที่ถูกยูอิลฮานโจมตีในตอนแรกได้พยายามที่ทำอะไรกับเขาด้วยการกระพือปีกและการขยับกรงเล็บของมัน แต่ว่าถ้ำนี้ก็พอแค่ให้พวกมันนอนแต่ไม่เหมาะกับการต่อสู้ ดังนั้นหลังจากเจอการโจมตีอย่างต่อเนื่องจากยูอิลฮานไปมันก็ได้ตายไปโดยไม่ได้ทำอะไรเลย

มันไม่มีทางที่จะทนกับการโจมตีต่อเนื่องของยูอิลฮานที่ติดคริติคอลตลอดได้เลย

[คุณได้รับค่าประสบการณ์ 65,938,984]

[คุณได้รับบันทึกมังกรจิ๋วเลเวล 181]

"ในที่สุดในชื่อพวกมันก็มีคำว่ามังกรแล้ว"

[การไหลเวียนของมานาดูจะไม่ปกติ มังกรจิ๋วบางตัวใช้เวทย์ได้ ระวังตัวด้วย!]

ยูอิลฮานได้หมดคำพูดไปหลังจากที่ได้ยินคำพูดของเอิลต้า มีเผ่ามังกรหลายตัวที่ใช้เวทย์ได้มาจนถึงตอนนี้ ดังนั้นเขาจึงเตรียมตัวพร้อมสำหรับมันอยู่แล้ว

เผ่ามังกรในคลาส 3 ทั้งหมดต่างก็มีความพิเศษในตัวของพวกมันเองในด้านเวทย์ เวทย์ที่เกี่ยวกับการตรวจจับ เวทย์การโจมตีตรงๆด้วยไฟ หิน หรือว่าน้ำ เวทย์ที่ปล่อยมานาที่มีอยู่ออกมา ตลอดไปจนถึงเวทย์ที่สร้างอากาศผิดปกติขึ้นกับร่างกายของยูอิลฮาน

ยังไงก็ตามวิธีโต้กลับของยูอิลฮานก็เหมือนๆกันในทุกๆตัว อย่างแรกเลยเขาจะลบร่องรอยตัวเองด้วยการเข้าสู่การปกปิดตัวตนก่อนที่จะโจมตีทีเผลอเพื่อฆ่ามัน

ในครั้งนี้ก็ไม่ได้ต่างกัน

[ก๊าาาา? หายไปปปปปปปป.....?]

[ไม่เห็นนนนนนนน....]

หลังจากที่พวกมันไม่สามารถขยับไปรอบๆถ้ำได้ทำให้พวกมันทั้งหมดเตรียมจะใช้มานาโจมตีด้วยเวทย์ แต่ว่าพวกมันก็ได้แต่งงเมื่ออยู่ๆตัวตนของศัตรูก็ได้หายไปทั้งๆที่เวลา 5 วินาทีพึ่งได้ผ่านไปหลังจากที่ยูอิลฮานฆ่ามังกรตัวแรก

[การปกปิดตัวเองใน 5 วินาทีต่อหน้าศัตรู....]

[อย่าพูดถึงมันเลย]

มีสิ่งหนึ่งที่พวกเขาไม่ได้รู้

เนื่องด้วยความเข้มข้นของมานาในดาเรย์ได้เสริมพลังให้กับเผ่ามังกร แต่ว่ามันก็ยังเสริมพลังให้กับยูอิลฮานและการปกปิดตัวตนเขาอีกด้วย

ยูอิลฮานได้กระโดดขึ้นไปด้วยการปกปิดตัวตนที่แข็งแกร่ง สายตาของเขามุ่งตรงไปที่มังกรที่อยู่รอิบๆ

11 นาทีหลังจากนั้นเขาก็ได้จัดการทุกสิ่งที่นี่จนหมด

จบบทที่ บทที่ 85 - คนแปลกหน้า (4) [อ่านฟรีวันที่ 04/12/2561]

คัดลอกลิงก์แล้ว