บทที่ 331 - นักเล่นแร่แปรธาตุ

บทที่ 331 - นักเล่นแร่แปรธาตุ

ภาพที่ปรากฏบนหน้ากระดาษนี้คือระเบิดเวทมนตร์วงกว้างอย่างชัดเจน มันมีคำอธิบายกระบวนการผลิตอย่างละเอียด ระเบิดเวทมนตร์วงกว้างแบ่งออกเป็นระดับต้น ระดับกลาง ระดับสูง และระดับผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสูงจะสามารถผลิตระเบิดระดับกลางได้ ส่วนระเบิดระดับสูงนั้นต้องอาศัยนักเล่นแร่แปรธาตุระดับปรมาจารย์หรือระดับเซียนขึ้นไปจึงจะทำสำเร็จ สำหรับระดับผู้เชี่ยวชาญนั้นต้องการระดับที่สูงยิ่งกว่านั้นขึ้นไปอีก

ในชาติก่อนนักเล่นแร่แปรธาตุที่มีระดับสูงสุดก็ไปถึงแค่ระดับเซียนเท่านั้น เพราะการเล่นแร่แปรธาตุได้รับการยอมรับว่าเป็นอาชีพที่เพิ่มความชำนาญได้ยากที่สุด

นอกจากระเบิดเวทมนตร์วงกว้างแล้ว ยังมีภาพประกอบของสิ่งของอื่นๆ อีกด้วย เช่น ปืนไฟก็อบลิน ซึ่งมีหน้าที่คล้ายกับหน้าไม้คือใช้สำหรับล่อมอนสเตอร์ แต่มีระยะยิงไกลกว่า จึงเป็นที่ชื่นชอบของผู้เล่นสายลากมอนสเตอร์ ด้านหลังยังมีของระดับสูงกว่านั้นอีก เช่น หุ่นเชิดจักรกลก็อบลิน เครื่องย่อส่วนก็อบลิน เครื่องกระตุ้นหัวใจก็อบลิน และอื่นๆ อีกมากมาย ซึ่งล้วนเป็นไอเทมที่เต็มไปด้วยสีสันแห่งเวทมนตร์อันน่าอัศจรรย์

สิ่งของเหล่านี้ล้วนถูกสร้างสรรค์ขึ้นโดยเผ่าก็อบลินที่มีอารยธรรมเวทมนตร์วิทยาศาสตร์อันรุ่งโรจน์ ตำราอุปกรณ์เวทมนตร์ของเดลล่าเล่มนี้ นับเป็นของล้ำค่าที่ต่อให้มีทองหมื่นชั่งก็หาซื้อไม่ได้

ผลเกี่ยวที่ได้ในวันนี้เกินความคาดหมายของเนี่ยเหยียนไปมาก ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นดีใจอย่างที่สุด นอกจากนี้ถุงมือผู้ศรัทธาของไอน่ายังเป็นอุปกรณ์ระดับกึ่งตำนานอีกด้วย

ถุงมือผู้ศรัทธาของไอน่า: ต้องการค่าสติปัญญา 630 คุณสมบัติ: พลังป้องกัน 520-532 ความว่องไว +30 ความเร็ว +30 สมดุล +20 ทักษะติดตัว ระเบิดแสงศักดิ์สิทธิ์ระดับ 12 ทักษะติดตัว บทลงทัณฑ์ศักดิ์สิทธิ์อันร้อนแรงระดับ 12 ข้อจำกัด: ใช้ได้เฉพาะนักเวทศักดิ์สิทธิ์

ภาพร่างหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของเนี่ยเหยียน เป็นความคุ้นเคยที่ฝังลึกไปถึงจิตวิญญาณ เหยาเหยาอาจจะได้ใช้ของสิ่งนี้ แม้ตอนนี้ค่าสติปัญญาที่ต้องการจะสูงเกินไปจนเธอใส่ไม่ได้ แต่เหยาเหยาก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นเชี่ยเหยา ไม่ว่าใช่หรือไม่ใช่ อุปกรณ์ระดับกึ่งตำนานชิ้นเดียวจะนับเป็นอะไรได้ เมื่อดรอปอุปกรณ์ออกมาได้ก็ต้องมีไว้ให้คนสวมใส่

เนี่ยเหยียนวาร์ปกลับมาที่เมืองคาโลรแล้วส่งข้อความหาเจ้านกไร้ไข่

"บอส มีเรื่องอะไรเหรอครับ" นกไร้ไข่ถามขึ้น เขากำลังยุ่งอยู่กับการปรุงยาแต่จู่ๆ ก็ได้รับข้อความเสียงจากเนี่ยเหยียน

"ที่ร้านของพวกนายมีนักเล่นแร่แปรธาตุเก่งๆ บ้างไหม" เนี่ยเหยียนถาม เขาต้องการนักเล่นแร่แปรธาตุฝีมือดีมาเป็นคนของตัวเอง เพื่อเรียนรู้ตำราอุปกรณ์เวทมนตร์ของเดลล่าและผลิตของให้เขาโดยเฉพาะ

ตำราอุปกรณ์เวทมนตร์ของเดลล่าเป็นถึงไอเทมระดับตำนาน ดังนั้นต้องหาคนที่ไว้ใจได้เท่านั้น และที่สำคัญคือต้องเซ็นสัญญาผูกมัดตัวด้วย

"นักเล่นแร่แปรธาตุเหรอ" นกไร้ไข่ชะงักไปครู่หนึ่ง เขาไม่รู้ว่าเนี่ยเหยียนต้องการนักเล่นแร่แปรธาตุไปทำไม จึงรีบค้นหารายชื่อแล้วตอบกลับไป "ร้านเล่นแร่แปรธาตุห้วงดารามีนักเล่นแร่แปรธาตุอยู่หกสิบกว่าคน ในจำนวนนั้นมีระดับสูงสามคน ระดับกลางห้าคน ที่เหลือเป็นระดับต้นทั้งหมดครับ"

"สามคนที่เป็นระดับสูงชื่ออะไรบ้าง"

"อันหรู จื่อเยียน แล้วก็มือซ้ายบรรลุเซียนครับ" นกไร้ไข่ตอบ สามคนนี้ถือเป็นหัวกะทิของวงการเล่นแร่แปรธาตุในขณะนี้ ทั่วทั้งเมืองคาโลรมีนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสูงอยู่แค่เจ็ดคนเท่านั้น แต่มีถึงสามคนที่อยู่ที่นี่

สองคนในนี้คือคนที่เนี่ยเหยียนตั้งใจจะดึงตัวมา ส่วนอีกคนหนึ่งนั้นมาที่ร้านยาห้วงดาราด้วยตัวเอง

พอได้ยินนกไร้ไข่รายงานชื่อออกมา จิตใจของเนี่ยเหยียนก็สั่นสะท้าน นักเล่นแร่แปรธาตุสามคนนี้มีใครบ้างที่ไม่ใช่บุคคลระดับเรียกลมเรียกฝนในชาติก่อน ทั้งสามคนล้วนมีทรัพย์สินนับร้อยล้าน เป็นตัวตนระดับตำนาน เพียงแค่พวกเขาเดินออกจากบ้านก็จะมีผู้คนนับหมื่นรุมล้อม หลายคนอยากจะขอให้พวกเขาช่วยทำไอเทมเล่นแร่แปรธาตุธรรมดาๆ สักชิ้นก็ยังยากจะสมหวัง จินตนาการได้เลยว่าพวกเขามีอิทธิพลมากขนาดไหน

ตอนนี้พวกเขายังเป็นแค่นักเล่นแร่แปรธาตุระดับสูง แม้จะถือว่าไปได้สวยในวงการเล่นแร่แปรธาตุ แต่ก็ยังไม่นับว่าเป็นบุคคลระดับแนวหน้า นักเล่นแร่แปรธาตุในเมืองคาโลรที่มีชื่อเสียงมีเพียงหกเจ็ดคนก็นับว่าเก่งมากแล้ว แต่สามคนนี้ก็กินพื้นที่ไปกว่าครึ่งวงการ

"นายลองถามดูว่าในสามคนนี้มีใครยอมมาเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุส่วนตัวให้ฉันบ้าง สวัสดิการต้องดีที่สุดแน่นอน แต่ผลผลิตของพวกเขาต้องตกเป็นของชนเผ่ายอดคนทั้งหมด และต้องเซ็นสัญญาที่เข้มงวดที่สุดด้วย" เนี่ยเหยียนสั่งการ ไม่ว่าจะเป็นอันหรู จื่อเยียน หรือมือซ้ายบรรลุเซียน ใครก็ได้สักคนก็เพียงพอแล้ว

"ผมจะรีบไปถามเดี๋ยวนี้ครับ" นกไร้ไข่รับคำแล้วรีบวิ่งไปยังร้านเล่นแร่แปรธาตุห้วงดาราที่อยู่ข้างๆ

แม้ร้านยาห้วงดาราและร้านเล่นแร่แปรธาตุห้วงดาราจะแยกกัน แต่ทั้งสองร้านก็อยู่ภายใต้การดูแลของนกไร้ไข่

ในห้องแล็บของร้านเล่นแร่แปรธาตุห้วงดารา คนไม่กี่คนกำลังวุ่นอยู่กับการทำงาน

จื่อเยียนเป็นสาวน้อยโลลิต้าอายุสิบแปดสิบเก้าปี มีใบหน้าอ่อนเยาว์น่ารัก ผิวพรรณเนียนนุ่มราวน้ำจะหยดออกมาได้ เธอรวบผมหางม้า หากเดินอยู่บนท้องถนนคงยากที่ใครจะเชื่อมโยงเธอกับนักเล่นแร่แปรธาตุที่มีชื่อเสียงได้

ส่วนอันหรูดูโตกว่าเล็กน้อย อายุประมาณยี่สิบสามยี่สิบสี่ปี รูปร่างสูงโปร่ง ผิวพรรณเปล่งปลั่ง ท่าทางสง่างามแฝงเสน่ห์ดึงดูดใจ

จื่อเยียนและอันหรูคุยกันสักพักก็แยกย้ายกันไปทำงาน

ที่มุมห้องอันห่างไกล ชายหนุ่มท่าทางเย็นชาคนหนึ่งกำลังจดจ่ออยู่กับการทำไอเทมเล่นแร่แปรธาตุ สีหน้าจริงจังจนลืมสิ่งรอบข้าง เขาคือมือซ้ายบรรลุเซียน

ขณะที่ทั้งสามกำลังตั้งใจทำงาน นกไร้ไข่ก็เดินเข้ามาจากด้านนอก

"พวกคุณหยุดมือกันก่อน ผมมีเรื่องสำคัญจะบอก บอสให้ผมมาถามว่าในพวกคุณมีใครยินดีจะเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุส่วนตัวให้เขาบ้าง ร้านยาห้วงดาราจะจัดสวัสดิการที่ดียิ่งขึ้นให้ นี่คือสัญญาที่ผมเพิ่งร่างขึ้นมา ลองดูกันหน่อยครับ" นกไร้ไข่ส่งสัญญาให้จื่อเยียน อันหรู และมือซ้ายบรรลุเซียน

อันหรูขมวดคิ้วเล็กน้อย สัญญานี้ดูยังไงก็เหมือนพวกคนรวยจะเลี้ยง 'อีหนู' ชัดๆ มีการจัดหาวัตถุดิบและแบบแปลนจำนวนมากให้ แต่ผลผลิตทั้งหมดต้องตกเป็นของเขา แต่ว่าเงินเดือนก็ไม่เลวเลย ตอนนี้ให้เดือนละ 20,000 เครดิต และยังมีโอกาสเพิ่มขึ้นในอนาคต สำหรับนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสูงแล้วถือว่าดีมากทีเดียว

มือซ้ายบรรลุเซียนเหลือบมองสัญญาแวบหนึ่งแล้วก็เลิกสนใจ

จื่อเยียนกลับรู้สึกสนใจขึ้นมา เพราะเงิน 20,000 เครดิตนั้นเยอะมากจริงๆ แต่เจ้านายคนนี้ใจป้ำเกินไปจนทำให้เธอระแวง ตลอดมาพวกเขาไม่เคยรู้เลยว่าเจ้าของร้านยาห้วงดาราเป็นใคร รู้แค่ว่าลึกลับและเก็บตัวมาก ไม่เคยปรากฏตัวเลย พวกเขาก็เคยสงสัยอยู่บ้างแต่ก็เป็นแค่ความอยากรู้อยากเห็น คาดเดากันไปว่าเป็นกลุ่มการเงินสักแห่ง

นกไร้ไข่เห็นไม่มีใครตอบก็เริ่มร้อนใจ ถ้าเรื่องแค่นี้ยังจัดการไม่สำเร็จเขาจะไปรายงานเนี่ยเหยียนได้ยังไง

"จื่อเยียน เธออยากเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุส่วนตัวของบอสไหม" นกไร้ไข่ถามขึ้น ในสามคนนี้เขาสนิทกับจื่อเยียนที่สุด อันหรูสวยเกินไปจนเขาไม่กล้ามองตรงๆ และอายุก็ไล่เลี่ยกัน เขาเลยไม่ค่อยกล้าคุยกับเธอนัก ส่วนจื่อเยียนอายุแค่สิบแปดสิบเก้า ร่าเริงสดใส เขาเลยไม่ค่อยเกร็งเท่าไหร่ ส่วนมือซ้ายบรรลุเซียน วันๆ เอาแต่หมกมุ่นกับการเล่นแร่แปรธาตุ พูดกันแทบไม่ถึงสองประโยค ยิ่งไม่สนิทเข้าไปใหญ่

"พี่นกไร้ไข่ บอสของพวกเราคือใครเหรอคะ" จื่อเยียนถาม เธอแอบกังวลว่าบอสคนนี้จะมีความคิดไม่ดีอะไรหรือเปล่า

"บอสของเราคือจอมโจรคลั่งนิพพานเพลิง" นกไร้ไข่ทิ้งระเบิดลูกใหญ่ลงไป

ทันใดนั้นดวงตาของจื่อเยียนก็เบิกกว้าง มองนกไร้ไข่ด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ "พี่นกไร้ไข่... พี่พูดจริงเหรอคะ... คือหัวหน้ากิลด์ชนเผ่ายอดคน จอมโจรคลั่งนิพพานเพลิงคนนั้นเหรอ"

แม้ร้านยาห้วงดาราจะร่วมมือกับชนเผ่ายอดคน แต่พวกเขาก็คิดไม่ถึงว่าจอมโจรคลั่งนิพพานเพลิงจะเป็นเจ้าของร้านยาห้วงดาราที่แท้จริง

กิจการของร้านยาห้วงดาราและร้านเล่นแร่แปรธาตุห้วงดาราครอบคลุมไปหลายเมือง มีสาขาย่อยผุดขึ้นราวดอกเห็ด ธุรกิจรุ่งเรืองอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ส่วนชนเผ่ายอดคนก็กลายเป็นกิลด์ที่ใหญ่ที่สุดในเมืองคาโลร มีสมาชิกมากมายและมีสถานะที่มั่นคงจนใครก็สั่นคลอนไม่ได้

ทั้งสองแห่งกลับมีเจ้าของเป็นคนเดียวกัน จะมีข่าวไหนน่าตกใจไปกว่านี้อีกไหม

เมื่อก่อนพวกเขาเคยสงสัยแต่ไม่กล้าฟันธง

อันหรูก็ตกใจเช่นกัน ส่วนมือซ้ายบรรลุเซียนที่ถือชิ้นส่วนโลหะอยู่ไกลๆ ซึ่งปกติจะเยือกเย็นกับทุกเรื่อง มือของเขาก็สั่นจนเกือบทำของหลุดมือ

ที่แท้เจ้าของร้านยาห้วงดาราก็มีเบื้องหลังยิ่งใหญ่ขนาดนี้

"จอมโจรคลั่งนิพพานเพลิง เขาเป็นตำนานของเมืองคาโลรเชียวนะ พี่นกไร้ไข่ เขามาจากกลุ่มการเงินไหนเหรอคะ" จื่อเยียนถาม ในมุมมองของเธอ เนี่ยเหยียนต้องสังกัดกลุ่มการเงินสักแห่งแน่ ถ้าไม่มีเงินทุนและเส้นสายของกลุ่มการเงิน ชนเผ่ายอดคนจะผงาดขึ้นมาในเวลาสั้นๆ แบบนี้ได้ยังไง

อันหรูก็สนใจประเด็นนี้เหมือนกัน อยากรู้ว่านกไร้ไข่จะพูดยังไง ถ้ามีกลุ่มการเงินหนุนหลังก็คงไม่แปลก

"บอสของเราสร้างตัวด้วยมือเปล่า ตอนที่ผมเจอบอส เขายังเป็นผู้เล่นอิสระอยู่เลย เริ่มจากสร้างร้านยาห้วงดารา ต่อมาก็ร่วมมือกับเพื่อนๆ สร้างชนเผ่ายอดคน การพัฒนาของชนเผ่ายอดคนหลังจากนั้นก็รุ่งโรจน์จนฉุดไม่อยู่ รบชนะทุกศึก ไม่เคยแพ้แม้แต่ครั้งเดียว จนมีขนาดใหญ่อย่างทุกวันนี้" นกไร้ไข่ทำหน้าปลื้มปริ่ม ชีวิตของนิพพานเพลิงช่างน่าตื่นเต้นจริงๆ จากการสร้างตัวด้วยมือเปล่า จนถึงการครองใต้หล้า

ป่าเพลิงหลอมละลาย หุบเขาแดนบาป... ทุกสมรภูมิล้วนเป็นตำนาน

ทุกอย่างของนิพพานเพลิงจะกลายเป็นตำนานอมตะ และชนเผ่ายอดคนก็จะกลายเป็นความทรงจำที่ไม่มีวันลืมเลือนในใจของผู้เล่นเกมศรัทธามากมาย

เขาคือความนิรันดร์

"พี่นกไร้ไข่ ให้หนูไปเถอะค่ะ" จื่อเยียนบอก การได้เจอบุคคลระดับตำนานแบบนั้นเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นและน่าเฝ้ารอแค่ไหน

อันหรูและมือซ้ายบรรลุเซียนมีเหตุผลมากกว่า สัญญาที่นกไร้ไข่ส่งมาก็เหมือนสัญญาทาส ถ้าเซ็นสัญญาไป อิสระของพวกเขาก็จะน้อยลงมาก เผลอๆ เงินที่ได้อาจจะไม่เท่ากับตอนนี้ที่ผลิตของและเก็บค่าธรรมเนียมเองด้วยซ้ำ

"เรื่องที่ผมพูดกับพวกคุณในวันนี้ ต้องเก็บเป็นความลับนะ" นกไร้ไข่กำชับอย่างจริงจัง ในใจก็โล่งอก ในที่สุดก็ได้คนมาหนึ่งคน พอจะไปรายงานเนี่ยเหยียนได้แล้ว

"เข้าใจแล้ว" อันหรูพยักหน้า จอมโจรคลั่งนิพพานเพลิงคนนี้ช่างเก็บตัวจริงๆ จนป่านนี้ผู้เล่นก็ยังไม่รู้ว่าเขาคือเจ้าของร้านยาห้วงดารา

มือซ้ายบรรลุเซียนก็พยักหน้ารับปากเช่นกัน

"พวกเราไปกันเถอะ" นกไร้ไข่หันไปบอกจื่อเยียน

"ค่ะ" จื่อเยียนพยักหน้าอย่างหนักแน่น ใบหน้าแดงระเรื่อ ดูน่ารักมาก

ตอนนี้นกไร้ไข่รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นตาลุงโรคจิตที่กำลังลักพาตัวโลลิต้ายังไงยังงั้น

ทั้งสองคนเดินออกไปด้วยกัน

[จบแล้ว]