บทที่ 291 - คนเถื่อนโครเยตส์

บทที่ 291 - คนเถื่อนโครเยตส์

เนี่ยเหยียนเดินเข้าไป เห็นไม้กางเขนยักษ์ตั้งตระหง่านอยู่กลางลาวา มี NPC คนหนึ่งถูกตอกตรึงอยู่ ตัวเขาใหญ่กว่าคนทั่วไปมาก สวมแค่กางเกงหนังสัตว์ตัวเดียว เปลือยท่อนบน ร่างกายเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่เป็นมัดๆ นูนขึ้นลง ให้ความรู้สึกเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง เหมือนสัตว์ร้ายที่ดุร้าย

ดูจากลักษณะแล้ว นี่คือคนจากชนเผ่าคนเถื่อน!

ชนเผ่าคนเถื่อนเป็นหนึ่งในเผ่าพันธุ์มนุษย์ พวกเขาไม่รู้วิชาเวทมนตร์ใดๆ รู้แค่วิชาการต่อสู้ระยะประชิดบางอย่าง แต่เนื่องจากพวกเขาต่อสู้กับสัตว์ร้ายในป่าอยู่เป็นประจำ จึงฝึกฝนเทคนิคการต่อสู้ที่แข็งแกร่งหลากหลายรูปแบบ การต่อสู้แทบจะเป็นสัญชาตญาณของพวกเขา

ชนเผ่าคนเถื่อนเป็นกลุ่มคนที่มีสีสันระดับตำนาน จำนวนประชากรของพวกเขาไม่เกินสองพันคน แต่ในหมู่พวกเขากลับให้กำเนิดนักรบเทพผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วน บางคนถึงขั้นกลายเป็นตำนาน

อย่างเช่นเทพสงครามครอส ก็เป็นหนึ่งในนั้น

เนี่ยเหยียนอยู่ห่างจากคนเถื่อนคนนี้ประมาณสามสิบกว่าหลา คนเถื่อนคนนี้อยู่ในวัยหนุ่ม ผมยาวมากแล้ว ห้อยลงมาปิดหน้าปิดตา ทำให้มองไม่เห็นหน้าตา

ชาติก่อนเนี่ยเหยียนเคยเจอคนเถื่อนมาบ้าง พวกเขาล้วนเป็น NPC ที่แข็งแกร่งมาก เป็นกลุ่มคนที่น่าเคารพ

ในสงครามหลายครั้ง พวกเขาเป็นกำลังหลัก สังหารสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดไปมากมาย

ในป้อมปราการฮิลตัน มีตำนานของคนเถื่อนหลายคนเล่าขานกันไปทั่ว

เนี่ยเหยียนพบว่าคนเถื่อนคนนี้ถูกมัดไว้กับไม้กางเขน ถูกตะปูเหล็กตอกตรึง ตะปูแข็งเจาะทะลุฝ่ามือและกล้ามเนื้อบนตัวเขา ทำให้เขาขยับไม่ได้

นอกจากนี้กระดูกมือ ข้อเท้า ล้วนถูกโซ่โลหะพันธนาการ

ในสภาพแบบนี้ เขาไม่มีทางดิ้นหลุดได้เลย

ทันใดนั้น คนเถื่อนคนนั้นเหมือนจะรู้สึกตัว เงยหน้ามองเนี่ยเหยียน ดวงตาสีดำลึกล้ำเป็นประกาย ราวกับจะมองทะลุจิตใจคน

เนี่ยเหยียนใช้สกิลตรวจสอบระดับสูงใส่คนเถื่อน

คนเถื่อนโครเยตส์: ลอร์ดเลเวล 360

เป็นบุคคลระดับลอร์ดเลเวลสามร้อยกว่า ทำเอาเนี่ยเหยียนตกใจ ปกติแล้ว NPC เลเวล 300 ขึ้นไปล้วนเป็นบุคคลระดับตำนาน เหมือนกับคาร์ล ดีไม่ดีเลเวลของคาร์ลอาจจะไม่สูงเท่าหมอนี่ด้วยซ้ำ

"เจ้าหนุ่ม เจ้ามาทำอะไรที่นี่" คนเถื่อนโครเยตส์ถาม เสียงของเขาทุ้มต่ำแหบพร่า น้ำเสียงเรียบเฉย

"ผมเป็นแค่นักผจญภัยครับ" เนี่ยเหยียนตอบ สบสายตาคมกริบของโครเยตส์อย่างไม่เกรงกลัว สายตาของโครเยตส์คมกริบเหมือนใบมีด เนี่ยเหยียนรู้สึกเหมือนถูกสายตาสะกดข่มไว้

คนเถื่อนโครเยตส์แม้จะถูกพันธนาการอยู่บนไม้กางเขน แต่ก็ยังมีกลิ่นอายความแข็งแกร่งที่ไร้เทียมทาน

เขามองเนี่ยเหยียน แล้วยิ้มออกมาด้วยความชื่นชม

"นักผจญภัย เจ้าอ่อนแอมาก แต่กลับมีเจตจำนงที่แข็งแกร่ง" โครเยตส์กล่าว กวาดตามองลาวารอบๆ อย่างเบื่อหน่าย "ไอ้ที่เฮงซวยนี่ ข้าอยู่ที่นี่มาเกือบพันปีแล้ว"

เนี่ยเหยียนได้ยินคำพูดของโครเยตส์ ก็คิดในใจว่าน่าจะมีภารกิจจากโครเยตส์ได้

"ต้องการให้ผมช่วยไหมครับ" เนี่ยเหยียนมองโครเยตส์แล้วถาม

ทั้งสองสบตากัน

คนเถื่อนโครเยตส์มองเนี่ยเหยียน ยิ้มจางๆ กล่าวว่า "เจ้าหนุ่ม เจ้าอ่อนแอเกินไป เจ้าไม่มีทางช่วยข้าออกไปได้หรอก เว้นแต่คนที่มีหัวใจวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ถือดาบของเซนการ์ด ถึงจะฟันโซ่ตรวนของข้าขาด"

ได้ยินคำพูดของเขา เนี่ยเหยียนก็เข้าใจ ชาติก่อนอาจจะมีผู้เล่นมาที่นี่ แล้วเอาคำพูดของโครเยตส์ไปเล่าต่อ ข่าวลือพวกนั้นถึงได้แพร่ออกไป

แต่จนถึงตอนหลัง ข่าวลือพวกนั้นก็ไม่ได้รับการยืนยันจากทางการ

อาจเป็นเพราะภารกิจนี้ต้องการเลเวลสูงมาก และเกี่ยวข้องกับความลับบางอย่าง เว็บไซต์ทางการเลยไม่เปิดเผยข้อมูลภารกิจออกมา

"ทำยังไงถึงจะได้หัวใจวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ครับ" เนี่ยเหยียนถาม หัวใจวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ในชาติก่อนเป็นเพียงตำนานอันห่างไกล คนที่ได้ครอบครองมีน้อยนิด

"หัวใจวิญญาณศักดิ์สิทธิ์โดยทั่วไปจะมีแต่อัศวินศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่มี อาชีพอื่นอยากได้หัวใจวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ยากยิ่งกว่าปีนขึ้นสวรรค์" โครเยตส์กล่าว เขามองแววตาที่มุ่งมั่นของเนี่ยเหยียน จู่ๆ ก็ยิ้มเยาะตัวเอง "ไม่รู้ทำไม ข้าถึงรู้สึกว่าเจ้าอาจจะได้หัวใจวิญญาณศักดิ์สิทธิ์มา อาจเป็นเพราะข้าถูกขังอยู่ที่นี่นานเกินไป อยากออกไปจนเพี้ยน เจ้าหนุ่ม เจ้าเต็มใจจะไปเอาดาบของเซนการ์ด คลายผนึกดาบของเซนการ์ด แล้วช่วยข้าตัดโซ่ตรวนเฮงซวยนี่ไหม"

ระบบ: คุณต้องการรับคำไหว้วานจากคนเถื่อนโครเยตส์หรือไม่? เวลาภารกิจ 5 เดือน บทลงโทษหากภารกิจล้มเหลว เลเวลลด 10

เนี่ยเหยียนคิดครู่หนึ่ง กดตกลง บทลงโทษนี้สำหรับเขาไม่ได้ร้ายแรงมากนัก รับภารกิจไว้ก็ไม่เสียหาย

เกี่ยวกับดาบของเซนการ์ด เนี่ยเหยียนยังมีข้อสงสัยอยู่บ้าง เขาจะขึ้นไปเอาดาบของเซนการ์ดได้หรือเปล่า?

ถ้าเอาดาบของเซนการ์ดมาได้ ต่อให้ตายสักหลายสิบครั้งก็คุ้ม! สมบัติล้ำค่าอย่างดาบของเซนการ์ด ถ้าไม่ได้มาครอบครองก็น่าเสียดายแย่

ระบบ: คุณได้รับคำไหว้วานจากคนเถื่อนโครเยตส์

ระบบ: คุณได้รับพรจากคนเถื่อนโครเยตส์

พรจากคนเถื่อนโครเยตส์: มีพลังกดดันความชั่วร้าย ระยะเวลา 5 เดือน

สถานะพรนี่คืออะไร? เนี่ยเหยียนชะงัก คิดในใจ เงยหน้ามองดาบของเซนการ์ดที่อยู่ด้านบน ดาบเทพเจ้าเล่มนี้ลอยอยู่กลางอากาศ เป็นแบบนี้มาเนิ่นนาน

พลังลึกลับบางอย่าง ราวกับทะลุผ่านมิติเวลา

พลังกดดันความชั่วร้าย หรือจะหมายถึงดาบของเซนการ์ดข้างบนนั่น?

"ขอถามหน่อยครับ ผมจะหาหัวใจวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ได้ยังไง" เนี่ยเหยียนถาม หัวใจวิญญาณศักดิ์สิทธิ์นี่แหละคือกุญแจสำคัญ

"อย่าเพิ่งรีบร้อน" โครเยตส์ยิ้ม กล่าวร่ายคาถายาวเหยียด แสงสีขาวตกลงมาจากท้องฟ้า ครอบคลุมร่างเนี่ยเหยียนไว้ "ข้าเคยได้รับพรจากพระบิดา เป็นคนเถื่อนคนเดียวที่ควบคุมพลังเวทมนตร์ได้ ดังนั้นข้าจึงให้พรเจ้าได้ ส่วนจะได้หัวใจวิญญาณศักดิ์สิทธิ์มาหรือไม่ ก็ต้องพึ่งตัวเจ้าเองแล้ว"

แสงสีขาวหายไป เนี่ยเหยียนดูสถานะตัวเอง ในช่องสกิลมีสกิลเพิ่มมาหนึ่งอย่าง

ออร่าชำระล้าง: ชำระล้างศพสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายในระยะ 5 หลา เพื่อรับพลังแห่งแสงสว่าง

หัวใจวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ต้องชำระล้างสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายจำนวนหนึ่งถึงจะได้มา ส่วนต้องใช้จำนวนเท่าไหร่ เนี่ยเหยียนไม่รู้ แต่จำนวนต้องมหาศาลแน่ ไม่งั้นชาติก่อนคงไม่มีอัศวินศักดิ์สิทธิ์แค่สามคนที่มีหัวใจวิญญาณศักดิ์สิทธิ์

"ขอบคุณสำหรับการให้พรครับ ท่านโครเยตส์ที่เคารพ" เนี่ยเหยียนกล่าว ดูท่าเขาต้องรออีกนานกว่าจะกลับมาช่วยโครเยตส์ได้

หลังจากให้พรเสร็จ โครเยตส์ก็แสดงสีหน้าเหนื่อยล้า กล่าวว่า "โปรดจำคำไหว้วานของข้าไว้ หากเจ้าต้องการออกจากที่นี่ ข้าเปิดประตูมิติให้เจ้าได้"

"เดี๋ยวก่อนครับ ท่านโครเยตส์ ผมจะเอาดาบของเซนการ์ดไปได้ไหมครับ" เนี่ยเหยียนถาม มองไปทางดาบของเซนการ์ด

"ถ้าเจ้าสามารถเอาดาบของเซนการ์ดลงมาได้นะ" โครเยตส์ตอบ ที่สูงขนาดนั้น ผู้เล่นธรรมดาขึ้นไปไม่ถึงหรอก

ปกติผู้เล่นกลับไปแล้ว ก็จะไปหาวิธี เช่น หาแหวนลอยตัวอะไรพวกนี้ แล้วค่อยกลับมาเอาดาบของเซนการ์ด

"ผมขึ้นไปได้" เนี่ยเหยียนตอบ พอได้ยินโครเยตส์บอกว่าไปเอาดาบเล่มนั้นได้ เขาก็ตื่นเต้นขึ้นมา

"ดาบของเซนการ์ดเล่มนั้นหลังจากเซนการ์ดตายก็ถูกผนึกไว้ ค่าสถานะของมันคงไม่แข็งแกร่งเท่าตอนปลดผนึกแล้วหรอกนะ" โครเยตส์บอกเนี่ยเหยียน

ตามประสบการณ์ของเนี่ยเหยียน อุปกรณ์ที่มีชื่อเสียงขนาดนี้ ต่อให้ถูกผนึก ค่าสถานะของมันก็น่าจะโหดขิงๆ อยู่ดี

เขาเดาว่า พรที่โครเยตส์ให้เขา พลังกดดันความชั่วร้าย ก็เพื่อให้เขาสามารถควบคุมดาบของเซนการ์ดเล่มนี้ได้นั่นเอง!

โจรนอกจากใช้มีดสั้นแล้ว ยังใช้อาวุธประเภทดาบสั้นได้ด้วย!

เนี่ยเหยียนคิดได้ดังนั้น ก็เริ่มอดใจไม่ไหว ดูสกิลของแหวนนักไต่ ผ่านไปนานขนาดนี้ สกิลคูลดาวน์เสร็จแล้ว

เนี่ยเหยียนลาโครเยตส์ เดินไปทางรูปปั้นยักษ์ เปิดใช้สกิลแหวนนักไต่ กระโดดขึ้นไปบนรูปปั้น แนบตัวกับรูปปั้นปีนขึ้นไปข้างบนอย่างรวดเร็ว ไม่กี่นาทีต่อมา เนี่ยเหยียนก็ปีนจากเท้าขึ้นไปถึงหน้าอกรูปปั้น ยิงใยแมงมุมจากมือซ้ายไปติดที่แขนรูปปั้น ดึงตัวลอยข้ามระยะทางกว่าสิบหลา แขนขาทั้งสี่เกาะติดแขนรูปปั้น รีบปีนไปทางฝ่ามือ

สักพัก เนี่ยเหยียนก็ปีนมาถึงกลางฝ่ามือรูปปั้น ยืนบนพื้นที่ค่อนข้างราบเรียบ ดาบของเซนการ์ดอยู่ตรงหน้าแล้ว บนดาบมีไฟสีดำลุกไหม้ เต้นระริกไม่หยุด

เนี่ยเหยียนเดินไปหาดาบของเซนการ์ด

ดาบสั้นเรียวยาวลอยนิ่ง ยาวประมาณหนึ่งหลา ดำสนิททั้งเล่ม ด้ามดาบแกะสลักเป็นรูปงูพิษ เหมือนจริงราวกับจะกระโจนออกมา

ตัวดาบใสเหมือนคริสตัลสีดำ บนตัวดาบมีเงี่ยงโค้งสองอัน คมดาบวาววับ รังสีอำมหิตแผ่ซ่าน

'ระบบ: คุณค้นพบดาบของราชาเผ่ามังกรเซนการ์ด ดาบเล่มนี้มีพลังชั่วร้ายที่แข็งแกร่งแฝงอยู่ มีอำนาจสูงสุด ตำนานกล่าวว่าผู้ที่ใช้ดาบของราชาเผ่ามังกรเซนการ์ด หากไม่สามารถกดดันพลังชั่วร้ายบนดาบได้ จะถูกดาบของเซนการ์ดกลืนกิน'

เป็นไปตามที่เนี่ยเหยียนคาด ผู้เล่นต้องมีพลังกดดันความชั่วร้ายของคนเถื่อนโครเยตส์ ถึงจะแตะต้องดาบของเซนการ์ดเล่มนี้ได้!

เนี่ยเหยียนเดินไปที่หน้าดาบของเซนการ์ด ยื่นมือไปจับด้ามดาบ พลังความมืดที่พุ่งพล่านทะลุผ่านฝ่ามือ พุ่งเข้าสู่ร่างกายของเขา ทำให้เขาตัวสั่นสะท้าน แต่ทันใดนั้น ทั่วร่างเขาก็เปล่งแสงสีขาว พลังอันอบอุ่นพุ่งไปที่มือขวา กดพลังความมืดของดาบเซนการ์ดกลับไป

[จบแล้ว]