บทที่ 231 - ฆ่าคนเหมือนผักปลา

บทที่ 231 - ฆ่าคนเหมือนผักปลา

จิ้งจอกกึ่งหลับสัมผัสได้ถึงการรุกรานอันดุเดือดของกิลด์กู้ชาติและเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์อย่างรวดเร็ว มองดูผู้เล่นกิลด์กู้ชาติและเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์กลุ่มแล้วกลุ่มเล่าโถมเข้าใส่แนวป้องกันของจักรวรรดิโรมันศักดิ์สิทธิ์ ต้านทานระลอกแล้วระลอกเล่า ไม่มีที่สิ้นสุด ทำให้เขารู้สึกหมดแรงอย่างบอกไม่ถูก

"แม่งเอ้ย โพเทียนกับเยี่ยพั่วเสินกุ้นไปเอายาอะไรให้พวกมันกิน ถึงได้สู้ตายถวายชีวิตกันขนาดนี้" จิ้งจอกกึ่งหลับสบถ แนวป้องกันแตกไปจุดหนึ่ง แล้วก็อีกจุดหนึ่ง จิ้งจอกกึ่งหลับรีบระดมกำลังพลด้านหลังขึ้นมาอุดช่องว่าง เฉลี่ยแล้วทุกนาทีมีผู้เล่นล้มลงหลายร้อยคน ถ้าชนเผ่ายอดคนยังไม่มา พวกเขาจบเห่แน่

กิลด์กู้ชาติและเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์บุกตะลุยไปข้างหน้า ผู้เล่นจักรวรรดิโรมันศักดิ์สิทธิ์ก็สู้จนเลือดขึ้นหน้า ไม่สนความเสียหาย ยังคงยืนหยัดต้านทานการโจมตีอันบ้าคลั่งของกิลด์กู้ชาติและเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีถอยแม้แต่ก้าวเดียว

"เชี่ย กิลด์กู้ชาติกับเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ก็งั้นๆ แหละ สองกิลด์รวมกันยังทำอะไรพวกเราไม่ได้"

"ลูกพี่ ผมฆ่าไปยี่สิบสามตัวแล้ว คราวนี้ได้เข้ากองอัศวินแน่!"

"พี่น้องสู้ๆ ตีกิลด์กู้ชาติกับเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์กลับไป วันหลังดูซิว่าไอ้พวกเด็กน้อยพวกนั้นจะยังกล้าดูถูกจักรวรรดิโรมันศักดิ์สิทธิ์ของเราอีกไหม!"

ผู้เล่นทั่วไปของจักรวรรดิโรมันศักดิ์สิทธิ์ เปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ กิลด์กู้ชาติ หรือแม้แต่ชนเผ่ายอดคน ไม่ได้เกลียดกันเข้าไส้ บางคนรู้จักกันส่วนตัวด้วยซ้ำ ต่างคนต่างทำเพื่อกิลด์ตัวเอง ไม่มีใครเอาความแค้นของกิลด์มาเป็นความแค้นส่วนตัว แต่มีสิ่งหนึ่งที่แน่นอน พวกเขากับกิลด์รุ่งโรจน์ไปด้วยกัน ตกต่ำไปด้วยกัน กิลด์แข็งแกร่ง ก็มีหน้ามีตา

นอกป่าสนธยา กลายเป็นสนามรบตะลุมบอน ขนาดของสงครามใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่จิ้งจอกกึ่งหลับกำลังยื้ออย่างยากลำบาก แทบจะต้านไม่ไหวแล้ว ชนเผ่ายอดคนก็บุกมาจากทางตะวันออกของสนามรบ พวกเขาอ้อมไปด้านหลังกิลด์กู้ชาติและเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ โถมเข้ามาดั่งกระแสน้ำ

"พี่น้อง ฆ่า! ล้างบางเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์และกิลด์กู้ชาติ!"

ผู้เล่นชนเผ่ายอดคนสามหมื่นคนราวกับคลื่นยักษ์พลิกทะเล พุ่งเข้าใส่เปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์และกิลด์กู้ชาติ เสียงตะโกนดังก้องฟ้า ผู้เล่นทางทิศตะวันออกของเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์และกิลด์กู้ชาติรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนใต้เท้า จากนั้นผู้เล่นชนเผ่ายอดคนจำนวนนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นในระยะไกลราวกับฝูงมด ดำมืดไปหมด เหมือนกระแสน้ำเชี่ยวที่ไม่อาจต้านทาน ถาโถมเข้ามา พวกเขาต่างทำหน้าตื่นตระหนก ถ้าชนเผ่ายอดคนบุกเข้ามา พวกเขาต้องโดนก่อนเพื่อน

"ถังเหยา บอกพี่น้องโจรให้ช่วยกันเก็บอุปกรณ์ด้วย!" เนี่ยเหยียนกำชับถังเหยาเป็นพิเศษ

"วางใจเถอะ ฉันบอกพวกนั้นแล้ว อุปกรณ์บนพื้นห้ามขาดแม้แต่ชิ้นเดียว!"

ด้วยความฮึกเหิมของชนเผ่ายอดคน บุกตะลุยเข้าไปย่อมไม่มีปัญหา ดันแนวรบไปข้างหน้าเรื่อยๆ พวกเขาก็จะเก็บเกี่ยวอุปกรณ์ได้นับไม่ถ้วน โดยเฉพาะตอนนี้ผู้เล่นกิลด์กู้ชาติและเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากชื่อแดงแล้ว ปกติในสนามรบแบบนี้ ถ้าชื่อแดงแล้วโดนดรอปของ หลังจบศึกกิลด์จะหาของมาแทนให้ แล้วให้รางวัลพิเศษ เพื่อชดเชยความเสียหาย เนี่ยเหยียนคิดในใจ ต่อให้สร้างความเสียหายหนักให้กิลด์กู้ชาติและเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ ก็ต้องให้พวกมันเลือดตกยางออกบ้างล่ะ!

เสียงดังตูม เสียงทึบหนักราวกับฟ้าร้อง นักรบของชนเผ่ายอดคนปะทะกับค่ายของกิลด์กู้ชาติและเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ นำหน้าโดยประกายดาบเจิดจรัส อี้เหยียน และนักรบโล่คนอื่นๆ พวกเขาแกว่งดาบใหญ่ พุ่งเข้าใส่ค่ายของกิลด์กู้ชาติและเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ เริ่มการตะลุมบอนอย่างดุเดือด

พลังศักดิ์สิทธิ์อันแข็งแกร่งตกลงมาจากฟ้าราวกับฝนฤดูใบไม้ผลิที่อ่อนโยน ครอบคลุมนักรบห้าร้อยหกร้อยคนด้านหน้า นักรบห้าร้อยหกร้อยคนนั้นค่าสถานะพุ่งสูงขึ้น ดุร้ายราวกับเสือ

"เชี่ย สะใจโว้ย นี่มันสกิลอะไร!"

"พละกำลังเพิ่มขึ้น 60% ไร้เทียมทานแล้ว!"

นักรบเหล่านี้เดิมทีฟันทีละร้อยสองร้อย ดาเมจพุ่งขึ้นเป็นสองสามร้อย ฟันคนเหมือนหั่นผักปลา พวกที่พลังโจมตีสูงอยู่แล้วไม่ต้องพูดถึง ระยะกว้างขนาดนี้ เวทมนตร์ระดับสูง!

สายตาของเนี่ยเหยียนกวาดมองผู้เล่นชนเผ่ายอดคน ล็อกเป้าไปที่นักบวชแสงสว่างสวมชุดคลุมสีขาวคนหนึ่งในฝูงชน ใจเต้นแรง เขาเอง! คนคนนั้นไม่ใช่ใครอื่น คือสวรรค์ทมิฬ ดูท่าเขาจะรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับเนี่ยเหยียน เริ่มกลายเป็นสมาชิกชนเผ่ายอดคนอย่างแท้จริง เข้าร่วมกิจกรรมกิลด์แล้ว สิ่งที่สวรรค์ทมิฬใช้เมื่อครู่ คือเวทมนตร์วิหารสายนักบวช พรแห่งพละกำลัง

ชนเผ่ายอดคนเหมือนสัตว์ร้าย ฉีกกระชากแนวรบของเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์และกิลด์กู้ชาติ คนของกิลด์กู้ชาติและเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ถอยกรูด แต่ความเร็วในการถอยเทียบไม่ได้กับความเร็วในการพุ่งชนของนักรบ

"ชนเผ่ายอดคนไร้เทียมทาน!" ผู้เล่นชนเผ่ายอดคนระเบิดเสียงคำรามเป็นระลอก ขวัญกำลังใจดั่งสายรุ้ง ผู้เล่นเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์และกิลด์กู้ชาติถูกพวกเขาข่มขวัญจนอกสั่นขวัญแขวน แพ้ตั้งแต่ขวัญกำลังใจแล้ว บางจุดที่มีการต่อต้านอย่างเหนียวแน่น ก็ถูกชนเผ่ายอดคนบดขยี้อย่างรวดเร็ว

"ฆ่า!" มือของถังเหยาพ่นลิ้นไฟ เวทมนตร์แต่ละบทส่งคนของกิลด์กู้ชาติหรือเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ปลิวไปหนึ่งคน เขาเลเวลสูง บวกกับดาเมจเวทที่น่ากลัว น้อยคนจะทนรับการโจมตีของเขาได้เกินสองสามที

เนี่ยเหยียนบุกเดี่ยวเข้าไปในค่ายนักบวชของเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์และกิลด์กู้ชาติที่อยู่ด้านหลัง แกว่งมีดไม่หยุด สังหารนักบวชทีละคนอย่างเฉียบขาด เนี่ยเหยียนเหมือนยมทูต เกี่ยวเอาชีวิตของผู้เล่นนักบวชเหล่านี้ พลังสังหารที่น่ากลัวทำเอาหนาวสะท้าน นักบวชคือเส้นชีวิตของกิลด์ แถวนั้นมีนักรบอย่างน้อยหลายร้อยคนและนักเวทอีกหลายร้อยคนคุ้มกัน เขาเข้ามาได้ยังไง!

ชั่วพริบตา เวทมนตร์ของนักเวททั้งหมดรอบๆ ก็เล็งมาที่เนี่ยเหยียน เวทมนตร์สายแล้วสายเล่าระดมยิงใส่ร่างเนี่ยเหยียน ระเบิดตูมตาม บนหัวเนี่ยเหยียนมีตัวเลขความเสียหายลอยขึ้นเป็นสาย แต่เนี่ยเหยียนเลเวลสูงเกินไป สามสิบห้า ผู้เล่นเหล่านี้ส่วนใหญ่เพิ่งยี่สิบห้ายี่สิบหก บางคนยังไม่ถึงด้วยซ้ำ ห่างกันตั้งสิบกว่าเลเวล ถ้าไม่มีอุปกรณ์เพิกเฉยระดับ ดาเมจของพวกเขาก็จำกัดมาก บวกกับเนี่ยเหยียนเปลี่ยนมาใส่เซตท่องนภา พลังป้องกันสูง ดาเมจของพวกเขายากจะถึงเลขสองหลัก

แต่ภายใต้การโจมตีที่หนาแน่น เลือดของเนี่ยเหยียนลดลงเหลือครึ่งหลอดอย่างรวดเร็ว เขาดื่มน้ำยาฟื้นฟูทันทีระดับกลาง เลือดเด้งกลับมาเต็มหลอดทันที

โพเทียนที่ยืนอยู่บนที่สูงสังเกตเห็นความผิดปกติทางนั้น โจรคนหนึ่งบุกเข้าไปในค่ายนักบวชฆ่านักบวชไปยี่สิบสามสิบคน มองดูดีๆ นั่นมันเนี่ยเหยียนคู่แค้นของเขานี่นา ตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยว "หมาผอม นำทีมโจรไปฆ่าเนี่ยเหยียนซะ! เชี่ย จอมโจรคลั่งเนี่ยเหยียน ฉันอยากจะดูนัก ว่าแกจะคลั่งได้แค่ไหน!"

โจรหลายสิบคนมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่เนี่ยเหยียนอยู่ พุ่งเข้าหาเนี่ยเหยียน เนี่ยเหยียนจัดการนักบวชไปอีกห้าหกคน เนื่องจากเขาสร้างความโกลาหลให้กลุ่มนักบวช นักบวชจึงไม่สามารถรักษาได้อย่างสบายใจ นักรบกิลด์กู้ชาติและเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ที่ขาดการรักษาจากนักบวช พังทลายทันทีที่ปะทะ

นักรบชนเผ่ายอดคนอาบไล้ด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ รุกคืบอย่างห้าวหาญ กลุ่มโจรของชนเผ่ายอดคนลอบเข้ามา รักแรกทุบ ซัน และคนอื่นๆ อยู่ในกลุ่มนี้ พวกเขาเริ่มโจมตีนักเวท พวกเขาล้วนเป็นหัวกะทิของชนเผ่ายอดคน พลังรบไม่ธรรมดา นักเวทของกิลด์กู้ชาติและเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ถูกเก็บไปเป็นแถบ ไฟที่ระดมยิงใส่เนี่ยเหยียนเบาลงทันที

เนี่ยเหยียนเห็นร่างที่คุ้นเคย เข้าสู่สถานะซ่อนเร้นลอบเข้ามาหาเขา มุมปากยกยิ้มหยัน

หมาผอมขณะซ่อนเร้น เหลือบเห็นรอยยิ้มของเนี่ยเหยียน รู้สึกเหมือนหัวใจโดนทุบอย่างแรง หนังหัวชา เขาปะทะกับเนี่ยเหยียนไม่ใช่แค่ครั้งสองครั้ง แทบทุกครั้งแพ้ยับเยิน นี่สร้างปมในใจให้เขา แม้จะมีเพื่อนร่วมทีมหัวกะทิของกิลด์กู้ชาติอยู่ข้างกายมากมาย เขาก็ยังไม่รู้สึกปลอดภัยแม้แต่นิดเดียว การเคลื่อนไหวแข็งทื่อเล็กน้อย ราวกับเรี่ยวแรงทั่วร่างถูกสูบออกไป

เนี่ยเหยียนหันไปมองทิศทางที่หมาผอมลอบเข้ามา ล็อกตำแหน่งของเขา ดวงตาฉายแสงเจิดจ้า เนตรแห่งสัจธรรม!

ในดวงตาเนี่ยเหยียนสะท้อนเงาร่างเลือนราง เขาเปิดใช้ซ่อนเร้นทันที หายไปจากสายตาผู้เล่นรอบข้าง พุ่งเข้าหาหมาผอม เห็นเส้นเลือดปูดโปนรอบดวงตาเนี่ยเหยียน ราวกับปีศาจร้าย หมาผอมใจหายวาบ พริบตาเดียว เนี่ยเหยียนหายไปกะทันหัน ความรู้สึกเหมือนถูกยมทูตประชิดตัวผุดขึ้นในใจ กำมีดสั้นในมือแน่น เตรียมรับมือ

เขาเพิ่งขยับตัวได้ไม่นาน ด้านหลังก็รู้สึกเย็นวาบ พอคิดจะขยับ ก็สายไปเสียแล้ว!

เร็วมาก! ความเร็วที่น่ากลัว!

ในใจหมาผอมเกิดความสิ้นหวังและไร้หนทาง เนี่ยเหยียนไร้คู่ต่อกร! ความรู้สึกสิ้นหวังและไร้หนทางนี้ จะกลายเป็นอุปสรรคใหญ่ที่สุดในการเลื่อนขั้นของเขาในอนาคต ต่อให้วันหน้าเขาเลื่อนขั้นได้ ก็ไม่มีทางเป็นคู่มือของเนี่ยเหยียน เพราะเนี่ยเหยียนทำลายความมั่นใจของเขาจนย่อยยับไปแล้ว

เนี่ยเหยียนใช้ก้าวย่างมรณะ ในตอนที่หมาผอมยังไม่ทันตั้งตัว อ้อมผ่านข้างตัวหมาผอม ทุบหัวใส่ท้ายทอยหมาผอมอย่างจัง หมาผอมติดสถานะมึนงง

"เชี่ย ขวางมันไว้!" โจรคนอื่นรอบๆ เห็นเนี่ยเหยียนทำให้หมาผอมมึนงง ก็พุ่งเข้ามา ยังไม่ทันที่พวกเขาจะถึงตัว เนี่ยเหยียนแทงหลัง แล้วมีดสั้นในมือก็ไปอยู่ที่คอหอยของหมาผอม แสงเย็นวาบ ปาดคออย่างแรง เลือดพุ่งกระฉูด หมาผอมล้มลงกับพื้น

เนี่ยเหยียนใช้ย่างก้าวเงา หายไปจากสายตาของผู้เล่นโจรเหล่านี้ พอโจรของกิลด์กู้ชาติเหล่านี้พุ่งมาถึง รอบข้างก็ว่างเปล่า ไหนเลยจะมีร่องรอยของเนี่ยเหยียน พวกเขามองหน้ากันเลิ่กลั่ก ความหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจ พวกเขาถึงได้เข้าใจ ทำไมในเน็ตถึงตั้งฉายาให้เนี่ยเหยียนว่าจอมโจรคลั่ง เนี่ยเหยียนสมคำร่ำลือจริงๆ พวกเขากับเนี่ยเหยียน ห่างชั้นกันเกินไป!

นักบวชสองสามร้อยคนที่รวมตัวกัน ถูกเนี่ยเหยียน รักแรกทุบ ซัน และคนอื่นๆ สังหารจนเกลี้ยง เหลือแต่กองซากศพ นักรบแนวหน้าของชนเผ่ายอดคนดันเข้ามาอย่างรวดเร็ว กินรวบผู้เล่นกิลด์กู้ชาติและเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์แถวนั้นในคำเดียว

ถังเหยามองดูของที่เข้าคลังกิลด์ ยิ้มแก้มปริ เนื่องจากแนวรบของชนเผ่ายอดคนดันไปข้างหน้าเรื่อยๆ โจรนับพันคนที่เคลื่อนไหวอยู่ด้านหลัง เก็บอุปกรณ์ได้ไม่ต่ำกว่าแปดพันชิ้น คืนของที่คนกันเองดรอปให้พี่น้อง ก็ยังเหลือกำไรสุทธิอีกห้าหกพันชิ้น

[จบแล้ว]