บทที่ 52 - ประมุขตระกูลหยาง หยางหลางเทียน

6/6

บทที่ 52 - ประมุขตระกูลหยาง หยางหลางเทียน

“กล้าดียังไง! กล้าดียังไงถึงบุกรุกเข้ามาในคฤหาสน์ตระกูลหยาง ทหาร! จับไอ้ชายไม่รู้หัวนอนปลายเท้าและไอ้เด็กสารเลวนี่โยนออกไป!”

หลี่ค่ายถือก้อนน้ำแข็งไว้ในมือขวา แนบใบหน้าที่บวมแดงของเขา ตะโกนเสียงดัง “แล้วก็ลากหยางซือเล่ยออกจากห้องลงทะเบียน และทุบตีเขาจนกว่าข้าจะสั่งให้หยุด!”

แม้เขาจะไม่ใช่นักบู๊ แต่ก็สามารถสั่งทหารยามได้ ตราบใดที่ไม่ถึงตาย เขาสามารถเอาคืนได้อย่างสาสมใจ

ณ ขณะนี้ เสียงร้องอันไพเราะของหงสาพลันดังขึ้น ท่ามกลางกระแสพลังวิญญาณอันรุนแรง หงสาเยือกแข็งสีฟ้าปรากขึ้นเหนือหัวหยางเฉินเฉิน

เยือกแข็งพันลี้!

ช่วงเวลาที่จิตวรยุทธถูกกระตุ้น หยางเฉินเฉินผู้มีประสบการณ์เรียกใช้งานมันมาแล้วครั้งหนึ่ง คราวนี้สามารถร่ายพลังของมันได้ง่ายกว่าเดิมมาก

ชั้นน้ำค้างแข็งแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว

แทบจะในทันที พวกมันโถมเข้าห่อหุ้มทหารยามหลายคน แช่พวกเขาเป็นมนุษย์น้ำแข็ง

อย่างไรก็ตาม ด้วยพลังรบในปัจจุบันของหยางเฉินเฉิน ทักษะเยือกแข็งพันลี้ ยังไม่มีพลังสังหารเท่าใดนัก

แคร่ก~!

ไม่กี่ลมหายใจต่อมา เหล่าทหารยามที่ถูกแช่แข็ง ต่างกระตุ้นจิตวรยุทธในกายตน

ภายใต้พลังอำนาจของจิตวรยุทธ ชั้นน้ำแข็งตามตัวพวกเขาเริ่มละลาย

แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะก้าวไปข้างหน้าอีก เพียงจ้องมองหยางเฉินเฉินด้วยความสยดสยอง

“พวกเจ้ามัวยืนบื้ออะไรอยู่ แค่จิตวรยุทธลูกนกจะไปกลัวอะไร!”

“เร็วเข้า! รีบลากไอ้เด็กนี่ออกไปซะ”

หลี่ค่ายซึ่งไม่ใช่นักบู๊ที่มีพลังวิญญาณไม่อาจมองออกว่าหงสาเยือกแข็งคือจิตวรยุทธชั้นยอด ตัวเขายังดูบ้าบิ่นและคลุ้มคลั่ง

ปัง!

อย่างไรก็ตาม ในเวลานั้นเอง กระสุนนัดหนึ่งยิงมาจากด้านข้างอย่างแรง เจาะแก้มซ้ายของหลี่ค่าย ทะลุออกจากปากเขา สร้างแผลเหวอะเลือดกระฉูด

เสียงปืนดังกระทันหัน มันทำให้ฝูงชนรอบๆสะดุ้งตกใจ ทุกคนเหลียวมองกลับไป

เห็นแค่เพียงหยางซือเล่ยกำลังถือปืนพกไทป์54 ปากกระบอกปืนมีควันสีขาวลอยออกมา ดวงตาที่ไม่แยแสมองหลี่ค่ายที่ปากเป็นแผลเหวอะอย่างเฉยเมย

วูซซซซ! วูซซซซ! วูซซซซ!

และความวุ่นวายนี้ย่อมส่งเสียงเอะอะไปถึงที่พักส่วนกลางของคฤหาสน์ตระกูลหยาง

ในช่วงเวลาสั้นๆ กลางลานทิศเหนือปรากฏร่างกำยำโฉบลงมา

แม้บุคคลผู้นี้จะมีอายุมากกว่าครึ่งศตวรรษ แต่ใบหน้าที่เด็ดเดี่ยวกลับไม่ปรากฏริ้วรอยแม้แต่นิดเดียว สายตาดุจคมมีดของเขาทำให้คนไม่กล้ามองตรงๆ แผ่กลิ่นอายที่เหนือกว่าผู้คนออกมา

นี่คือประมุขของตระกูลหยาง --หยางหลางเทียน

“คารวะท่านประมุข”

เห็นผู้มาเยือน  คนที่อยู่รอบๆกับสมาชิกตระกูลสาขาย่อยต่างยืดหลังตรง ก่อนโค้งคำนับเขา

แทบในทันทีหลังจากนั้น ปรากฏเงาดำเพิ่มอีกสี่ร่างขึ้นในลานทิศเหนือ ทั้งหมดล้วนแต่งกายในชุดดำ มีผมขาว แต่ดวงตายังสุกสกาว

มิใช่ใครอื่น เป็นเหล่าผู้อาวุโสของตระกูลหยาง

‘คนแก่พวกนี้แข็งแกร่งมาก’

ดวงตาของหยางซือเล่ยหรี่ลงเล็กน้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเวลามองประมุขตระกูล เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันรุนแรง

“ที่แท้ความผันผวนคลื่นพลังวิญญาณจากทิศเหนือของเมืองเมื่อครึ่งชั่วยามก่อน ก็มาจากไอเย็นของเจ้านี่เอง”

“จิตวรยุทธขั้นเก้า หงสาเยือกแข็ง!”

มองไปยังจิตวรยุทธหงสาเยือกแข็งที่แสดงออกจากร่างกายของหยางเฉินเฉิน สายตาของผู้อาวุโสทั้งสี่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ

“อะไรนะ? จิตวรยุทธของสาวน้อยคนนี้คือนกหงสาเยือกแข็งในตำนานงั้นหรือ?”

ได้ยินแบบนี้ คนของตระกูลหยางที่อยู่รอบๆเริ่มตื่นตระหนก

พวกเขาเคยอ่านประวัติศาตร์ และรู้ว่าหลายร้อยปีก่อน มีขุมพลังระดับสูงสุดผู้หนึ่ง เคยใช้จิตวรยุทธหงสาเยือกแข็งในขั้น 9 แช่แข็งกองทัพศัตรูนับแสน  สังหารทั้งหมดในวินาทีเดียว

ใบหน้าของหยางหลางเทียนก็กลายเป็นลึกล้ำเช่นกัน จากนั้นสายตาเขาก็หันไปหาหลี่ค่ายซึ่งใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด สองคิ้วขมวดเข้าหากัน

“เกิดอะไรขึ้น?”

เสียงของหยางหลางเทียนดังเหมือนระฆัง ปล่อยรัศมีอันทรงพลังที่ทำให้หัวใจของทุกคนสั่นสะท้าน