บทที่ 46 - หญิงงาม

7/7

บทที่ 46 - หญิงงาม

“นี่มัน ...... หงสาเยือกแข็ง จิตวรยุทธ ขั้น 9!”

ดวงตาของลั่วเทียนหยุนเบิกกว้าง จ้องมองไปยังจิตวรยุทธหงสาเยือกแข็งเหนือหัวหยางเฉินเฉิน ดวงตาเขาเต็มไปด้วยความตกใจ

ในพริบตา ฝูงชนรอบๆที่ได้ยินเสียงเอะอะ ทุกคนวิ่งเข้ามาดู

ฟุ่มมม——！

หยางเฉินเฉินจ้องมองลั่วเทียนหยุนด้วยสายตาเย็นชา เมื่อปีกของหงสาเยือกแข็งสั่นไหว อุณหภูมิบริเวณโดยรอบลดลงอย่างกระทันหัน

จากนั้น ชั้นน้ำแข็งบางๆ ก็เริ่มปรากฏขึ้นในอากาศ มันแพร่กระจายอย่างรวดเร็วไปยังลั่วเทียนหยุน

“โอ้พระเจ้า! นี่ดูเหมือนจะเป็นทักษะโดยกำเนิดของจิตวรยุทธหงสาเยือกแข็งในขั้น 9 --เยือกแข็งพันลี้!”

เห็นสถานการณ์ที่เกิดขึ้น นักบู๊ที่มีความรู้ท่ามกลางฝูงชนอุทานอย่างตกใจ พวกเขาสามารถระบุได้ทันทีเมื่อเห็นกระบวนท่าทักษะที่หยางเฉินเฉินใช้

“จิตวรยุทธขั้น 9 แล้วอย่างไร? เจ้ามันก็แค่เด็กน้อย!”

ลั่วเทียนหยุนตะคอกเย็นชา ทันใดนั้นเปลวเพลิงสีแดงเข้มโหมกระหน่ำออกมาจากฝ่ามือของเขา ทำลายน้ำแข็งที่พยายามรุกล้ำลงอย่างไม่ยากเย็น

ฝูงชนโดยรอบก็สังเกตเห็นเช่นกัน แม้จะมีจิตวรยุทธขั้น 9 แต่ยังขาดฐานบำเพ็ญเพียรที่ดี หยางเฉินเฉินจึงยังไม่สามารถสำแดงพลังที่แท้จริงของหงสาเยือกแข็งได้

แต่ถึงอย่างนั้น แค่นี้ก็มากพอแล้วให้ผู้คนตื่นตกใจ เพราะยังไงซะ สิ่งที่เกิดขึ้นนี้มาจากเด็กผู้หญิงที่มีอายุเพียงห้าขวบเท่านั้น

ต่อให้มองหาทั่วทั้งเมืองหลงเฟย หรือกระทั่งในราชวงศ์หยานอันยิ่งใหญ่ เกรงว่าจะหาคนที่มีจิตวรยุทธขั้นเก้าไม่ได้ด้วยซ้ำ!

“ให้ตายเถอะ! ไม่นึกเลยว่าไอ้คนฉาวโฉ่เช่นนี้ จะให้กำเนิดอัจฉริยะแห่งวงการศิลปะการต่อสู้!”

ใบหน้าของลั่วเทียนหยุนขุ่นมัว คิ้วของเขาย่นเข้าหากันช้าๆ

เป็นเวลาหลายปีแล้วที่ตระกูลลั่วและตระกูลหยางได้แข่งกันอย่างลับๆ ในเมืองหลงเฟย

ทั้งคู่อยู่ในสถานะก้ำกึ่งมาโดยตลอด

แต่ตอนนี้ดันมีหยางเฉินเฉิน สัตว์ประหลาดน้อยแห่งศิลปะการต่อสู้ถือกำเนิดขึ้น หากปล่อยให้เติบโต ในอนาคตนางต้องทำลายสมดุลนี้ลงอย่างแน่นอน

ถึงเวลานั้นตระกูลลั่วจะถูกตระกูลหยางปราบปราม!

“เพื่ออนาคตของตระกูล สัตว์ประหลาดน้อยตัวนี้ต้องตาย!”

คิดได้แบบนี้ ร่องรอยของความเย็นชาฉายวาบในดวงตาลั่วเทียนหยุน คิดถือโอกาสนี้ขจัดต้นตอปัญหาในอนาคต

บรึ้ม——！

จู่ๆ ลั่วเทียนหยุนก็แสดงใบหน้าที่ดุร้าย ทะยานออกไปอย่างรวดเร็วโดยไม่มีการแจ้งเตือนใดๆ

หลังจากรวบรวมพลังทั้งหมดของจิตวรยุทธสิงโตเพลิงโชติช่วง ทั่วร่างเขาได้ระเบิดคลื่นพลังงานอันร้อนแรง พวกมันเริ่มก่อรูปเป็นดาบเพลิงที่กำลังลุกไหม้ ฟันเข้าหาหยางซือเล่ยอย่างดุเดือด แต่เป้าหมายที่แท้จริงของการโจมตีนี้ แน่นอนว่าเป็นหยางเฉินเฉิน!

วูซซซ——！

อย่างไรก็ตามในขณะนั้นเอง เกล็ดหิมะจู่ๆก็ร่วงโรยจากฟ้า ปลิวว่อนไปทั่วท้องถนน

ต่อมา อากาศเย็นจัดโถมเข้ามาอย่างไม่มีใครทันตั้งตัว

ดาบเพลิงของลั่วเทียนหยุนพังทลายและสลายไปในทันที!

พร้อมกันนั้น สตรีผู้สง่างามได้ปรากฏตัวขึ้น

“หรือว่านี่จะเป็น ...!”

ฝูงชนที่มุงดูอยู่บนถนน ทันใดนั้นก็เกิดความโกลาหลขึ้น

เห็นแค่เพียงผู้หญิงที่สวมชุดสีฟ้าอ่อน ผิวของราวหิมะ แม้ช่วงใต้ขอบตาลงไปจะถูกปกปิดด้วยผ้าปิดหน้าบางๆ แต่จากเค้าโครงของใบหน้า ก็ยังพอจับได้ว่าเป็นความงามที่ทำให้หัวใจของผู้คนสั่นไหว

อย่างไรก็ตาม สิ่งสำคัญที่สุดคือเธอมีตราเจ็ดสีปักอยู่ที่หน้าอก

นั่นคือสัญลักษณ์ของคฤหาสน์ทำเนียบยุทธชางเฉียง

“นางคือผู้อาวุโสแห่งทำเนียบยุทธชางเฉียง --เหลิงลู่หยาน!”

ชายส่วนใหญ่บนท้องถนน เมื่อระบุตัวตนของสตรีนางนี้ได้ ดวงตาของพวกเขาร้อนผ่าวขึ้นมาทันที

ทุกคนต่างรู้เรื่องนี้ ว่าในทำเนียบยุทธชางเฉียงมีระดับอาวุโสหลายคน แต่ในบรรดาทั้งหมด มีผู้หญิงแค่คนเดียว และยังเป็นน้องคนสุดท้องในบรรดาผู้อาวุโส!

นางคือเหลิงลู่หยาน!

เห็นภาพที่เกิดขึ้น ดวงตาของหยางซือเล่ยสั่นไหว ล้มเลิกความคิดที่จะนำปืนกลแก็ตลิ่งออกมา