บทที่ 151 - ระเบิดพลีชีพ!

บทที่ 151 - ระเบิดพลีชีพ!

ผู้รอดชีวิตทั้งหกคนรวมถึงเนี่ยเหยียนและถังเหยา ต่างก็มีชื่อแดงแจ๋กันทุกคน ถ้าต้องตายตอนนี้ มันจะเป็นความสูญเสียที่หนักหนาสาหัสมากสำหรับพวกเขา อุปกรณ์ที่อุตส่าห์สะสมมาทีละชิ้นๆ จะต้องหล่นหายไปหมด เลเวลก็จะลดฮวบลงไปหลายขั้น ความพยายามทั้งหมดตั้งแต่เกมเปิดจนถึงตอนนี้จะพังทลายลงในพริบตา มันเป็นเรื่องที่น่าหดหู่ใจสุดๆ

แต่พวกเขาไม่สนอะไรอีกแล้ว ในเมื่อฆ่าคนมาเยอะขนาดนี้ ก็มีแต่ต้องสู้จนตัวตาย เนี่ยเหยียนจัดการเก็บไปได้ถึงหกคนรวด อาศัยปฏิกิริยาตอบสนองที่ว่องไวเหนือมนุษย์ ไล่ฟันศัตรูร่วงไปทีละคนจนชื่อแดงฉานราวกับเลือด ดูโดดเด่นสะดุดตา

ในบรรดาหกคนนี้ เนี่ยเหยียน ถังเหยา และสนธยา คือคนที่น่ากลัวที่สุด แต่ละคนฆ่าไปไม่ต่ำกว่าสิบศพ

"พี่เนี่ย ทนอีกนิดนะ ลูกพี่ของผมกำลังจะมาถึงแล้ว!" สนธยาตะโกนบอกในช่องปาร์ตี้ เขาเองก็สู้จนสุดกำลังแล้วเหมือนกัน

เวทมนตร์นับสิบบทระดมยิงลงมาจากฟากฟ้า ซัดร่างของสนธยากระเด็นไปไกล เขาลงไปนอนกองกับพื้นและสิ้นใจทันที อุปกรณ์สวมใส่ระเบิดกระจายเกลื่อนพื้น

"กิลด์จักรวรรดิโรมันศักดิ์สิทธิ์จะมาเหรอ" เนี่ยเหยียนฉุกคิดขึ้นมา ถ้ากิลด์จักรวรรดิโรมันศักดิ์สิทธิ์โผล่มาตอนนี้ ก็เท่ากับประกาศสงครามกับกิลด์กู้ชาติอย่างเต็มตัว พวกเขาจะกล้าเสี่ยงขนาดนั้นเชียวหรือ

ทันใดนั้นเอง

เสียงตะโกนโห่ร้องดังกึกก้องมาจากวงนอก ผู้เล่นสองสามร้อยคนในชุดเกราะสะเปะสะปะหลากสีสัน พากันวิ่งกรูเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง

"พี่ดาบคลั่งสีม่วง พี่บอกว่าถ้ามาช่วยแล้วจะนับเป็นแต้มผลงานกิลด์ใช่มั้ย!" "พี่หอยทากดูต้นทาง พวกพี่ต้องรักษาคำพูดนะเว้ย!"

"วางใจเถอะ เราเอาชื่อเสียงของชนเผ่ายอดคนเป็นประกัน พี่น้องทุกคนที่มาช่วยในวันนี้ จะได้รับตำแหน่งสมาชิกกิตติมศักดิ์ของชนเผ่ายอดคนทันที!" กัวหวยตะโกนตอบอย่างหนักแน่น

"พี่ดาบคลั่งสีม่วงจงเจริญ! พี่หอยทากจงเจริญ! ฆ่าไอ้พวกกู้ชาติให้หมด!" "ฆ่ามัน!"

ตอนแรกเนี่ยเหยียนไม่ได้คาดหวังอะไรกับกิลด์ชนเผ่ายอดคนเลยสักนิด เพราะสมาชิกเพิ่งจะเข้ากิลด์มาหมาดๆ จะเอาอะไรมาเป็นแรงจูงใจให้ยอมขายชีวิตเพื่อกิลด์ พวกเขายังไม่มีความผูกพันอะไรกับกิลด์เลย การให้พวกเขาไปงัดข้อกับกิลด์ยักษ์ใหญ่อย่างกู้ชาติเป็นเรื่องอันตรายมาก ถ้าในอนาคตชนเผ่ายอดคนล่มสลายขึ้นมาจะทำยังไง

แต่ทันทีที่ถูกล้อม ถังเหยาก็ส่งข้อความไปบอกพวกฮ่าวเฉิงและกัวหวย พอพวกนั้นรู้เรื่องก็ร้อนรนรีบระดมคนกลุ่มใหญ่มาช่วย โดยสัญญาว่าจะให้แต้มผลงานกิลด์เป็นรางวัลตอบแทน

ผู้เล่นบางส่วนพอได้ยินว่าลูกพี่ของชนเผ่ายอดคนกำลังลำบาก แถมไปช่วยแล้วยังได้แต้มผลงาน ก็เกิดความฮึกเหิมขึ้นมาทันที ผู้เล่นเลือดร้อนยังมีอยู่อีกเยอะ หลายคนที่มาเข้ากิลด์ชนเผ่ายอดคนก็เพราะหมั่นไส้กิลด์กู้ชาติเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ถึงเลเวลจะไม่สูง ส่วนใหญ่แค่เจ็ดแปด แต่ใจสู้นั้นเต็มร้อย

จากสมาชิกทั้งหมดห้าหกพันคน ฮ่าวเฉิงกับกัวหวยระดมมาได้สองสามร้อยคน

พวกเขารีบวิ่งหน้าตั้งมา พอเห็นคนของกู้ชาติกำลังรุมกินโต๊ะพวกเนี่ยเหยียน ก็พากันดาหน้าเข้าใส่ทันที

"ช่วยลูกพี่!" "ไอ้ลูกหมากู้ชาติ พ่อจะฆ่าให้เรียบ"

หมาผอม เพลิงโลกันตร์ และคนอื่นๆ เห็นกองทัพยาจกพวกนี้วิ่งเข้ามาก็อดขำไม่ได้ หมาผอมแทงมีดสวนใส่โจรที่วิ่งทะเล่อทะล่าเข้ามา ร่วงลงไปนอนกองในพริบตา

พวกหมาผอมเลเวลสิบกว่ากันแล้ว แต่ผู้เล่นพวกนี้เพิ่งจะเจ็ดแปด เรียกว่าโดนทีเดียวจอด

แค่ปะทะกันระลอกแรก ผู้เล่นฝั่งเนี่ยเหยียนก็ร่วงไปกว่าสามสิบคน แต่คนที่เหลือก็ยังดาหน้าเข้าไป ทำให้จังหวะการโจมตีของฝ่ายกู้ชาติรวนไปหมด พวกเขาใช้ลูกตื๊อแบบแมลงสาบฆ่าไม่ตาย หกเจ็ดคนรุมหนึ่งคน จนในที่สุดก็จัดการคนของกู้ชาติไปได้หลายคน โดยเฉพาะพวกนักเวทที่ตัวบางๆ

ถึงจะต้องแลกด้วยชีวิตห้าต่อหนึ่ง หกต่อหนึ่ง หรือมากกว่านั้นก็คุ้ม เพราะคนเหล่านี้คือระดับหัวกะทิของกู้ชาติ! การตายของผู้เล่นธรรมดาพันสองพันคนสำหรับกู้ชาติอาจจะไม่สะเทือน แต่ถ้าผู้เล่นระดับสูงตายไปสักร้อยคน มันจะเป็นความเสียหายที่รุนแรงมาก

ความจริงพิสูจน์แล้วว่า ต่อให้เก่งแค่ไหน ถ้าโดนรุมฟันมั่วๆ ก็ตายได้เหมือนกัน

การปรากฏตัวของผู้เล่นชนเผ่ายอดคนกว่าสองร้อยชีวิต ทำให้สถานการณ์ของฝั่งเนี่ยเหยียนผ่อนคลายลงทันที อวี่หลานนำทัพ เนี่ยเหยียนระวังหลัง โดยมีเหยาเหยา เชี่ยเหยา และถังเหยาตามประกบติด พยายามจะตีฝ่าวงล้อมออกไป

หมาผอมและเพลิงโลกันตร์พอเห็นพวกเนี่ยเหยียนจะหนี ก็รีบตะโกนสั่งในช่องปาร์ตี้อย่างร้อนรน "อย่าให้เนี่ยเหยียนกับถังเหยาหนีไปได้ ฆ่าพวกมันซะ!"

หมาผอมพุ่งเข้าใส่ทิศที่เนี่ยเหยียนอยู่ทันที

เวทมนตร์และลูกธนูนับไม่ถ้วนพุ่งแหวกอากาศตกลงมาใส่จุดที่เนี่ยเหยียนยืนอยู่ ถ้าโดนเข้าไปเต็มๆ เนี่ยเหยียนตายแน่นอน! และในพื้นที่แคบๆ แบบนี้ เขาไม่มีทางหลบพ้นเลย เนี่ยเหยียนกระดกยาน้ำฟื้นฟูพลังชีวิตระดับต้น เตรียมพร้อมรับชะตากรรม

ถ้ามีระดับกลางก็คงพอจะยื้อชีวิตได้บ้าง แต่น่าเสียดายที่ร้านยาห้วงดารายังผลิตออกมาไม่เสร็จ

อวี่หลานขยับตัวเข้ามาขวางทางปืน รับการโจมตีแทนเนี่ยเหยียน เสียงระเบิดตูมตามดังสนั่นหวั่นไหว ร่างของเธอกระเด็นไปไกล อุปกรณ์ตกกระจายเต็มพื้น

เนี่ยเหยียนชะงักไปครู่หนึ่ง เขาไม่คิดเลยว่าอวี่หลานจะยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อปกป้องเขา

กลุ่มนักรบจากชนเผ่ายอดคนวิ่งเข้ามาสมทบ แม้ในสายตาของพวกกู้ชาติ คนพวกนี้จะกระจอกงอกง่อย แต่พวกเขาก็สู้ยิบตา เวทมนตร์อีกระลอกถล่มลงมา กวาดผู้เล่นร่วงไปอีกห้าหกคน

กัวหวย ฮ่าวเฉิง และคนอื่นๆ นำกำลังมาถึงตัวเนี่ยเหยียน

"เนี่ยเหยียน ถังเหยา พวกเรามาแล้ว" ร่างสูงใหญ่ของฮ่าวเฉิงยืนขวางหน้าเนี่ยเหยียนไว้ บังวิถีกระสุนได้เกินครึ่ง

"คุ้มกันเนี่ยเหยียนกับถังเหยาฝ่าออกไป!"

สำหรับชนเผ่ายอดคนแล้ว เนี่ยเหยียนกับถังเหยาสำคัญเกินกว่าจะปล่อยให้ตายได้!

ภายใต้การระดมยิงอย่างหนักหน่วง ผู้เล่นชนเผ่ายอดคนร่วงผลอยไปอีกหลายคน จากสองร้อยกว่าคน ส่วนใหญ่เลเวลแค่เจ็ดแปด สู้ได้แป๊บเดียวก็เหลือแค่ห้าหกสิบคน

ฝ่ายกู้ชาติเองก็เจ็บหนัก เหลือรอดอยู่แค่ร้อยห้าสิบกว่าคน

หมาผอมนำทีมโจรนับสิบคน วิ่งอ้อมมาดักหน้ากลุ่มเนี่ยเหยียนอย่างรวดเร็ว

"ตายซะ!" มีดสั้นของหมาผอมปาดเข้าที่คอหอยของนักรบคนหนึ่ง แล้วอ้อมไปข้างหลังใชสกิลเลาะกระดูกซ้ำ เสียงดังฉึก นักรบเลเวลเจ็ดคนนั้นล้มตึงลงไปทันที

การโจมตีของกลุ่มโจรพวกนี้ดุเดือดมาก เข้าประชิดตัวปุ๊บก็สตันทันที อย่างมากห้าวินาทีก็เก็บได้หนึ่งศพ ผู้เล่นรอบกายเนี่ยเหยียนลดจำนวนลงอย่างรวดเร็ว

เนี่ยเหยียนกับถังเหยาวิ่งมาถึงขอบขบวน เชี่ยเหยากับเหยาเหยาอาศัยจังหวะชุลมุนที่มีคนช่วยบัง หลุดออกจากวงล้อมไปได้แล้ว

"ขวางพวกมันไว้ อย่าให้หนีไปได้!" โจรนับสิบคนเข้าล้อมกรอบเนี่ยเหยียนกับถังเหยาไว้ทันควัน

หมาผอมกระโจนเข้าใส่เนี่ยเหยียน ปลายมีดพุ่งตรงเข้าที่ใบหน้า เนี่ยเหยียนเบี่ยงตัวหลบ แล้วหมาผอมก็ตามซ้ำด้วยแทงหลัง

ตอนนี้เนี่ยเหยียนแทบไม่เหลืออะไรแล้ว สกิลก็หมด เลือดก็เหลือแค่ 120 หน่วย สู้ไม่ได้แน่นอน ได้แต่ถอยหนีอย่างเดียว

โจรนับสิบคนปิดทางหนีของเนี่ยเหยียนไว้หมดแล้ว หมาผอมพัวพันเนี่ยเหยียนไว้ไม่ให้หนีไปไหน

เลือดของถังเหยาเหลือแค่ 60 กว่าหน่วย ส่วนเลือดของอาร์เคนสปิริตก็ร่อแร่เต็มที ดูท่าจะไม่รอดแน่แล้ว

ถึงจะเสียดายอาร์เคนสปิริตแค่ไหน แต่ถังเหยาก็ตัดสินใจเด็ดขาด เขาโบกคทาในมือ ร่ายสกิลเสียงกรีดร้องแห่งความกลัว!

"เนี่ยเหยียน ฉันจะเปิดทางให้นายเอง!"

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังออกมาจากปากของถังเหยา ผู้เล่นกู้ชาติที่อยู่รอบๆ พอได้ยินเสียงก็ควบคุมตัวเองไม่ได้ วิ่งแตกฮือออกไปสองข้าง เปิดทางโล่งตรงกลาง

"พาลาดิน ใช้สกิลใบ้! นักบวช ล้างสถานะ!" เพลิงโลกันตร์ที่อยู่ด้านหลังรีบตะโกนสั่ง ให้รีบแก้ทางสกิลของถังเหยา

ปุ้ง! ผงพรางตาระดับกลางระเบิดคามือเนี่ยเหยียน แสงสว่างจ้าบาดตาทำเอาผู้เล่นแถวนั้นตาบอดไปตามๆ กัน พวกพาลาดินและนักบวชที่ยังไม่ทันจะได้ร่ายสกิลก็มองไม่เห็นอะไรเลย

เสียงกรีดร้องแห่งความกลัวปกติแล้วถ้าเจอกับฝูงนักบวชและพาลาดินเยอะขนาดนี้คงไร้ผล แต่พอเจอกับผงพรางตาระดับกลางของเนี่ยเหยียน มันกลับแสดงประสิทธิภาพสูงสุด

กลุ่มโจรทั้งตาบอดทั้งติดสถานะกลัว วิ่งชนกันมั่วซั่ว เปิดทางให้จนได้

"ถังเหยา จังหวะนี้แหละ!" เนี่ยเหยียนเห็นช่องทางรอดรีบตะโกนบอก

"เนี่ยเหยียนรีบไป ฉันไม่รอดแล้ว!" ดวงตาของถังเหยาแดงก่ำ ถึงเขาจะหนีไปได้ แต่อาร์เคนสปิริตก็คงไม่รอดอยู่ดี! อาร์เคนสปิริตคือดวงใจของเขา! เขาทำดีที่สุดแล้ว เวทมนตร์ระดมยิงลงมา สิ่งที่รอคอยอาร์เคนสปิริตอยู่ในวินาทีถัดไป คือจุดจบที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง!

"ฆ่า!" ถังเหยาตะโกนก้องด้วยความแค้น สั่งให้อาร์เคนสปิริตระเบิดตัวเอง ร่างของอาร์เคนสปิริตพองตัวขึ้นอย่างรวดเร็วเหมือนลูกโป่ง พลังงานธาตุควบแน่นอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะระเบิดตูมเสียงดังสนั่นหวั่นไหว คลื่นพลังงานมหาศาลแผ่ขยายออกไป กวาดล้างผู้เล่นกู้ชาติที่อยู่รอบๆ จนราบเป็นหน้ากลอง

เหมือนพายุโหมกระหน่ำ นี่คือพลังทำลายล้างที่บดขยี้ทุกสรรพสิ่ง!

แรงระเบิดของอาร์เคนสปิริตเก็บกวาดผู้เล่นกู้ชาติไปกว่าสามสิบคน พื้นที่รอบๆ โล่งเตียนไปทันตา

หลังการระเบิด อาร์เคนสปิริตก็สลายหายไปในอากาศ คริสตัลอาร์เคนสปิริตในกระเป๋าของถังเหยาค่อยๆ หม่นแสงลง กลายเป็นก้อนหินไร้ชีวิตชีวา

ถังเหยายกคทาขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งอำมหิต อาร์เคนสปิริตระเบิดไปแล้ว หัวใจของเขาก็ว่างเปล่าตามไปด้วย

"ถังเหยา รีบหนี!" เนี่ยเหยียนตะโกนเรียกอย่างร้อนใจ ถึงโจรจะตายไปเจ็ดแปดคน แต่ก็ยังเหลืออีกเยอะ และผลของความกลัวก็ใกล้จะหมดแล้ว ถ้าไม่รีบหนีตอนนี้ก็คงไม่มีโอกาสแล้ว

แต่ตอนนี้ถังเหยาไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น การระเบิดของอาร์เคนสปิริตกระทบจิตใจเขาอย่างหนัก เขาคิดแต่จะฆ่าล้างโคตรไอ้พวกนี้ให้หมด

พวกกู้ชาติถูกแรงระเบิดของอาร์เคนสปิริตเล่นงานจนขวัญเสีย หายวูบไปสามสิบกว่าคนเลยเหรอเนี่ย?

รวมถึงหมาผอมและโจรอีกหลายคนก็เริ่มได้สติ สองคนพุ่งเข้าใส่ถังเหยา ส่วนที่เหลือพุ่งใส่เนี่ยเหยียน

เนี่ยเหยียนเลือดก็ไม่มี สกิลก็หมด ได้แต่ใช้ระบำเงาหลบฉากออกมา หลังจากถังเหยาใช้เสียงกรีดร้องและอาร์เคนสปิริตระเบิดตัวเอง สกิลของเขาก็เพิ่งจะคูลดาวน์เสร็จพอดี พอจะเอาตัวรอดได้ แต่ถังเหยานี่สิ คงช่วยออกมาไม่ได้แล้ว

กองทัพสามร้อยกว่าคนของกู้ชาติ ถูกตีจนแตกกระเจิง เหลือรอดอยู่ไม่ถึงร้อยคน

ทันใดนั้น ท้องฟ้าก็ถูกปกคลุมด้วยเมฆแดง เพลิงไฟพวยพุ่งเสียดฟ้า

"นั่นมันมหาเวทอุกกาบาตถล่ม!" เพลิงโลกันตร์อุทานลั่น กวาดสายตามองหาต้นตอ ก็เห็นผู้เล่นคนหนึ่งยืนร่ายเวทอยู่ตรงซอกหินไกลออกไป และเวทบทนี้ ก็คือเวทระดับวิหารที่ใครได้ยินชื่อเป็นต้องหน้าถอดสี มหาเวทอุกกาบาตถล่ม

ผู้เล่นคนนั้นหน้าตาคุ้นๆ เป็นคนของกิลด์จักรวรรดิโรมันศักดิ์สิทธิ์ หัวใจของเขาหล่นวูบ คนของจักรวรรดิโรมันศักดิ์สิทธิ์โผล่มาได้ยังไง!

[จบแล้ว]