บทที่ 131 - การเผชิญหน้า

บทที่ 131 - การเผชิญหน้า

เนี่ยเหยียนลุกขึ้นยืน เตรียมร่ายม้วนคาถากลับเมือง กะว่าจะไปจัดการเคลียร์ของในกระเป๋าที่โรงประมูล ตอนนี้เหลือที่ว่างแค่ 7 ช่อง เก็บของอีกนิดหน่อยก็คงเต็มเอี๊ยด

โฮก! เสียงคำรามต่ำๆ ดังแหวกอากาศขึ้นมา เนี่ยเหยียนชะงักเท้า เก็บม้วนคาถากลับเมืองลงไป

ฟังจากเสียงน่าจะเป็นกูลระดับกึ่งอีลีทหรือระดับอีลีทแน่ๆ! พวกมันมักจะคำรามเพื่อประกาศศักดาเหนืออาณาเขต ผู้เล่นฝีมือไม่ถึงได้ยินก็ต้องรีบแจว

หามาเกือบสองวัน ในที่สุดก็เจอตัวเป้งๆ สักที

เนี่ยเหยียนตามเสียงนั้นไป ลัดเลาะผ่านกองหินระเกะระกะ ที่ลานโล่งเบื้องหน้า กูลร่างยักษ์ปรากฏแก่สายตา มันสูงถึงสามหลา ตัวดำเมี่ยม ผิวหนังตะปุ่มตะป่ำมีหนองไหลเยิ้มส่งกลิ่นเหม็นเน่า กรงเล็บหน้ายาวเฟื้อยคมกริบดั่งมีดกล้า อาบด้วยแสงสีแดงฉานดูน่าสยดสยอง

เขาส่งสกิลตรวจสอบไปที่กูลตัวนั้น

ราชากูล: ระดับอีลีท เลเวล 10 เลือด 3200/3200

เป็นระดับอีลีทจริงๆ ด้วย เนี่ยเหยียนครุ่นคิด มองไปรอบๆ ภูมิประเทศเดียวที่พอจะใช้ประโยชน์ได้คือโขดหินที่กระจายอยู่ทั่ว จะจัดการเจ้านี่คงไม่มีปัญหา ติดแค่ว่าจะเปลืองผงพรางตา ม้วนคาถาใยแมงมุม กับม้วนคาถาสาปแกะหน่อย แต่ของที่ดรอปจากราชากูลน่าจะคุ้มค่าทุนที่เสียไป

เขากระโดดขึ้นไปบนโขดหิน ยกหน้าไม้โลหิตขึ้นเล็งราชากูล ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ ลูกดอกสามดอกพุ่งเป็นเส้นตรงเข้าหาเป้าหมาย

ฉึก ฉึก ฉึก ปักเข้ากลางหลังราชากูลเต็มๆ

-13, -12, -15...

ราชากูลโดนโจมตีก็หันขวับด้วยความโกรธ กวาดสายตามองหาศัตรูในดงหิน

เนี่ยเหยียนวิ่งไปตามโขดหินอย่างคล่องแคล่ว ยิงตอดราชากูลไปเรื่อยๆ

ราชากูลหาอยู่พักใหญ่ ในที่สุดก็ล็อคเป้าเนี่ยเหยียนได้ มันพุ่งเข้าใส่ด้วยความบ้าคลั่ง

เนี่ยเหยียนหันหลังวิ่งหนีเข้าไปในดงหิน มือก็ยังยิงหน้าไม้ออกไปไม่หยุด ตอดเลือดราชากูลไปพลางๆ ก่อน

ราชากูลไล่ตามเนี่ยเหยียนอย่างเกรี้ยวกราด ตะปบหินกีดขวางจนกระจุยกระจาย เข้าประชิดตัวเนี่ยเหยียนอย่างรวดเร็ว

ปุ้ง! ผงพรางตาระเบิดใส่หน้าราชากูล

แสงสว่างจ้าทำให้ราชากูลตาบอดชั่วคราว ความเจ็บปวดที่ดวงตาทำให้มันร้องโหยหวน

เห็นราชากูลคลุ้มคลั่ง เนี่ยเหยียนยิ้มมุมปาก อ้อมไปข้างหลัง ใช้สกิลเลาะกระดูกแล้วตามด้วยตัดเส้นเอ็น ลดเลือดราชากูลไป 120 แต้ม พร้อมติดสถานะเลือดไหลเด้งขึ้นมารัวๆ ทีละ 10 แต้ม

ผลตาบอดจากผงพรางตาน่าจะอยู่ได้ไม่กี่วินาที เนี่ยเหยียนโจมตีเสร็จก็เปิดสกิลถอยทัพเร่งด่วนหนีออกมาทันที

ดาเมจเลือดไหลจากสกิลเลาะกระดูกและตัดเส้นเอ็นจะสะสมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งนานยิ่งแรง

เนี่ยเหยียนใช้หน้าไม้ยิงต่อ เนื่องจากเลเวลเท่ากัน ดาเมจที่ทำได้ถือว่าน่าพอใจทีเดียว

ราชากูลหายตาบอดแล้ว มันพุ่งเข้าใส่เนี่ยเหยียนอีกครั้ง

พอเห็นมันเข้ามาใกล้จวนตัว เนี่ยเหยียนก็สะบัดม้วนคาถาใยแมงมุมออกไป ใยแมงมุมมัดราชากูลติดกับพื้นแน่นหนา

เนี่ยเหยียนกระโดดลอยตัว ใช้สกิลโจมตีจุดสำคัญ มีดสั้นปาดเข้าที่ลำคอ แล้วทิ้งตัวลงพื้นอ้อมไปข้างหลัง แทงสกิลแทงหลังเข้าที่กลางหลังราชากูล

หลังจบสองคอมโบ เนี่ยเหยียนไม่กล้าอยู่นาน รีบถอยฉากออกมา สลับมาใช้หน้าไม้ยิงตอดต่อ

ด้วยเลือดและเกราะหนังอันบางเบาของเนี่ยเหยียน ขืนโดนราชากูลตบทีเดียวคงได้กลับบ้านเก่า ปกติมอนสเตอร์ระดับอีลีทต้องใช้ปาร์ตี้ 5 คนขึ้นไปถึงจะเอาอยู่ ต้องมีฮีลเลอร์แรงๆ มีแทงค์ถึกๆ แถมต้องพกยาแก้พิษมาด้วย เพราะการโจมตีของราชากูลมีพิษไฟรุนแรง ใครโดนเข้าไปเลือดลดฮวบวินาทีละ 30 จนกว่าจะตาย

ดังนั้นเนี่ยเหยียนต้องระวังตัวแจ ไม่ให้โดนโจมตีแม้แต่ทีเดียว

เลือดของราชากูลลดลงเรื่อยๆ ภายใต้การโจมตีที่มั่นคงของเนี่ยเหยียน มันเข้าไม่ถึงตัวเนี่ยเหยียนเลยสักนิด เนี่ยเหยียนมีลูกเล่นสารพัดมาขัดจังหวะมัน ต่อให้มันโกรธแค่ไหนก็ทำอะไรไม่ได้

"เสียงเหมือนจะมาจากทางนั้น"

"เราไปดูกันเถอะ"

คนสามคนวิ่งลัดเลาะมาตามกองหิน พวกเขาเป็นคนของกิลด์ 'กู้ชาติ' การที่มาเก็บเลเวลในเขตเหมืองทองดำเวลานี้ได้ ย่อมไม่ธรรมดา ถือเป็นระดับหัวกะทิของกิลด์

ทั้งสามคนประกอบด้วยโจรสายต่อสู้ นักดาบคลั่ง และนักเวทอาร์เคนหญิง พวกเขากำลังฟาร์มกูลอยู่ไม่ไกล ได้ยินเสียงเอะอะเลยตามมาดู

"เงาราตรี วิ่งไปดูลาดเลาหน่อยซิ" นักดาบคลั่งบอกโจรสายต่อสู้

"เออ งานใช้แรงงานต้องยกให้ฉันตลอดสินะ" โจรที่ชื่อ 'เงาราตรี' บ่นอุบ ช่วยไม่ได้เขาเป็นโจรสายความว่องไว ความเร็วพื้นฐานก็เร็วกว่าอาชีพสายนักรบกว่า 20% อยู่แล้ว

งานสเกาท์เลยตกเป็นหน้าที่เขา

วูบ! เงาราตรีเร่งความเร็ว พุ่งตัวไปข้างหน้าดุจสายลม

"ฉันว่าข้างหน้ามีตัวอีลีทแน่ ส้ม ถ้าเจออีลีทจริง ฉันกับเงาราตรีจะลากไว้ เธอจัดการทำดาเมจนะ" นักดาบคลั่งบอก สำหรับนักดาบคลั่งจะให้แทงค์มอนสเตอร์ระดับอีลีทมันตึงมือไปหน่อย ดีที่เขาเพิ่งได้สกิล 'กระตุ้นพลังชีวิต' มา อยู่ได้ยี่สิบนาที คูลดาวน์สองวัน พอจะยื้อราชากูลไหว

"ให้หัวหน้าส่งฮีลเลอร์มาไหม กูลระดับอีลีทรับมือยากนะ" หญิงสาวนักเวทอาร์เคนที่ชื่อ 'ส้ม' ขมวดคิ้ว เธอหน้าตาธรรมดา ไม่ได้สวยโดดเด่น แต่สถานะในกิลด์กู้ชาติสูงส่งมาก

"ไม่ต้องหรอก กว่าฮีลเลอร์จะมาคงตลาดวาย เธอเปิดสกิล 'อาร์เคนสงบนิ่ง' ได้ไหม"

"อาร์เคนสงบนิ่งคูลดาวน์สองวัน พรุ่งนี้ฉันต้องลงดันเจี้ยนกับกิลด์"

"งั้นช่างเถอะ ดูสถานการณ์หน้างานเอา"

เนี่ยเหยียนกำลังตอดเลือดราชากูลอยู่ เห็นเลือดมันเหลือต่ำกว่า 20% แล้ว สังหรณ์ใจไม่ดีก็ผุดขึ้นมา ด้วยค่าการรับรู้ที่สูงปรี๊ดของเขาในตอนนี้ ความเคลื่อนไหวรอบข้างเพียงนิดเดียวเขาก็สัมผัสได้ เขาเลยรีบสะบัดม้วนคาถาใยแมงมุมออกไปอีกแผ่น

ใยแมงมุมร่วงลงมาจากฟ้า ครอบราชากูลไว้

เงาราตรีที่แอบดูอยู่ถึงกับตะลึง คนระดับพวกเขาก็ถือว่าแถวหน้าของกิลด์กู้ชาติแล้ว ต่อให้ไม่ติดท็อป 10 ก็ต้องท็อป 20 แน่ๆ ขนาดพวกเขาสามคนจะล่าราชากูลสักตัวยังต้องคิดแล้วคิดอีก แต่ไอ้โจรคนนี้ ลุยเดี่ยวคนเดียว แถมตอดเลือดราชากูลหายไปตั้ง 80% ดูท่าจะฆ่าได้สบายๆ ด้วย นี่มันเหนือสามัญสำนึกชัดๆ

เขากดตรวจสอบดู พบว่าคนคนนี้ชื่อ 'เนี่ยเหยียน'!

เป็นหมอนั่น! เงาราตรีจำได้ทันที ตอนที่กิลด์กู้ชาติยกพวกไปถล่มหมู่บ้านมนุษย์ปลา 'เพลิงม่วง' เคยโดนคนที่ชื่อเนี่ยเหยียนฆ่าตาย แถมยังหนีวงล้อมออกไปได้หน้าตาเฉย

เรื่องนี้เป็นประเด็นร้อนในกิลด์ คนโหดขนาดนี้ จะให้ลืมได้ยังไง

เงาราตรีไม่นึกว่าจะมาเจอเขาที่นี่!

คนของกิลด์กู้ชาติทำอะไรไม่เคยเกรงใจใคร ถ้าใครกล้ามีเรื่องกับพวกเขา รับรองโดนเอาคืนสาสม ยิ่งเป็นคนที่เคยหักหน้ากิลด์ด้วยการฆ่าคนแล้วหนีรอดไปได้แบบนี้ ยิ่งต้องจัดหนัก

เงาราตรียิ้มเหี้ยม ถ้าฆ่าเนี่ยเหยียนได้ นอกจากจะได้ค่าประสบการณ์และของจากราชากูลแล้ว ยังได้รางวัลค่าหัวจากกิลด์อีก ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

ส่วนเนี่ยเหยียน เก่งแค่ไหนก็เถอะ เจอราชากูลกับพวกเขาสามคนรุมกินโต๊ะ จะไปรอดได้ยังไง อย่าลืมว่าตอนนี้ราชากูลล็อคเป้าเนี่ยเหยียนอยู่คนเดียว!

"รีบมา มีปลาตัวใหญ่!" เงาราตรีส่งข้อความหา 'ดาบซ่อนคม' กับ 'ส้ม'

"ทางเงาราตรีเจอของดีเข้าแล้ว" ดาบซ่อนคมกับส้มมองหน้ากัน แล้วรีบเร่งฝีเท้าพุ่งไปสมทบ

ขืนราชากูลตายก่อนก็อดกันพอดี ดาบซ่อนคมกับส้มคงตามมาทันในไม่ช้า เงาราตรีเข้าสู่สถานะหายตัว ค่อยๆ ย่องไปข้างหลังเนี่ยเหยียน ท้ายทอยของเนี่ยเหยียนเปิดโล่งอยู่ในสายตาเขา

เขามั่นใจในฝีมือการลอบสังหารของตัวเองมาก

แต่ทันใดนั้น... เนี่ยเหยียนก็หันขวับกลับมา

เนตรแห่งสัจธรรม!

ดวงตาของเนี่ยเหยียนมีเส้นเลือดแดงก่ำปรากฏขึ้น เปล่งประกายแสงอันน่าเกรงขาม ภายใต้การกวาดสายตาของเนตรแห่งสัจธรรม ร่างจางๆ ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในครรลองสายตา กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้

เนี่ยเหยียนแสยะยิ้ม คิดจะลอบกัด ไม่ง่ายหรอก! ในมือปรากฏผงพรางตา ปุ้ง! แสงสว่างจ้าบาดตาระเบิดออก โลกทั้งใบกลายเป็นสีขาวโพลน

เงาราตรีกำลังย่องเข้าไป จู่ๆ ก็เห็นเนี่ยเหยียนหันกลับมา ดวงตาแดงฉานเปล่งประกายแสงเทพ ราวกับมองทะลุทุกสิ่ง วินาทีนั้นเขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังยืนแก้ผ้าต่อหน้าเนี่ยเหยียน ใจหายวาบ หรือว่าจะโดนจับได้แล้ว?

ยังไม่ทันจะตอบสนอง แสงสว่างจ้าดุจปลายมีดก็ทิ่มแทงดวงตาเขาจนมืดบอด

ซวยแล้ว! ความรู้สึกไม่ปลอดภัยถาโถมเข้ามา เงาราตรีรีบถอยหลัง เปิดสกิลเร่งความเร็ว แต่พื้นผิวขรุขระบวกกับมองไม่เห็น ทำให้เขาสะดุดขาตัวเอง เสียหลักล้มลง

แต่ด้วยความเป็นยอดฝีมือ เขาเข้าใจสถานการณ์ทันทีว่าโดนผงพรางตา เขาใช้มือขวายันพื้น ม้วนตัวหลบตั้งหลักได้ แต่ตอนนั้นเอง ประกายแสงเย็นเฉียบก็พุ่งตรงเข้าใส่ใบหน้า

รวดเร็วดั่งสายฟ้าแลบ!

เร็วมาก! ความสิ้นหวังวาบขึ้นในใจเงาราตรี การโจมตีที่คมกริบขนาดนี้ ไม่มีใครหลบพ้นแน่ เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมเนี่ยเหยียนถึงฆ่าเพลิงม่วงแล้วหนีรอดไปได้

[จบแล้ว]