บทที่ 121 - สูตรยาประสานเวทมนตร์ระดับต้น

บทที่ 121 - สูตรยาประสานเวทมนตร์ระดับต้น

เนี่ยเหยียนยอมรับเลยว่าเขาเองก็เหมือนกับผู้เล่นคนอื่นๆ ที่มีความโลภและปรารถนาในอุปกรณ์สวมใส่ระดับเทพเป็นที่สุด แม้จะมีโอกาสเพียงน้อยนิดที่จะได้ของดีๆ มาครอบครอง แต่แค่นั้นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ผู้เล่นนับไม่ถ้วนคลั่งไคล้และยอมเสี่ยงตาย

แต่ทว่าเนี่ยเหยียนไม่ใช่คนขาดสติ!

เหมือนตอนที่ทอยลูกเต๋าแห่งโชคชะตาครั้งก่อน ดวงคนเรามีขึ้นมีลง แม้เขาจะเสียค่าพละกำลังไป 10 แต้ม แต่สิ่งที่ได้กลับมานั้นคุ้มค่ามหาศาล สกิลพิธีกรรมแห่งความตายนั้นยอดเยี่ยมไม่ต้องพูดถึง แถมยังมีกล่องแพนโดร่าอีก ทำให้เนี่ยเหยียนมองข้ามเรื่องที่เสียค่าพละกำลังไปได้เลย แต่ถ้าเป็นคนโลภที่ขาดสติคงคิดเข้าข้างตัวเองว่าดวงดีตลอด แล้ววิ่งทะเล่อทะล่าไปเปิดโลงศพหินนั่นแน่ๆ

แต่ถ้าเกิดเปิดออกมาเจอแวมไพร์ระดับอ๋องล่ะ ต่อให้เก่งแค่ไหนก็หนีไม่พ้นหรอก! แวมไพร์ระดับอ๋องไม่มีทางปล่อยให้เหยื่อรอดไปได้ ซึ่งนั่นเท่ากับถูกตัดสินประหารชีวิตทันที!

สำหรับเนี่ยเหยียนแล้วความตายเป็นบทลงโทษที่รับไม่ได้อย่างยิ่ง การตายหนึ่งครั้งหมายถึงบทแห่งความกล้าหาญจะระเบิดตกหายไป เนี่ยเหยียนยอมรับว่าตัวเองโลภ แต่เขาจะไขว่คว้าเฉพาะสิ่งที่เขามีปัญญาเอามาได้เท่านั้น ส่วนเรื่องที่ต้องฝากความหวังไว้กับโชคชะตาที่ควบคุมไม่ได้แบบนั้น เขาขอผ่านดีกว่า มีบทเรียนมาแล้วครั้งหนึ่ง เขาไม่อยากเอาชีวิตไปเสี่ยงกับอะไรที่ไม่แน่นอนอีก

เนี่ยเหยียนเดินผ่านโลงศพหินทั้งสามโลง ลัดเลาะไปตามทางเดินแคบๆ ระหว่างรั้วเหล็ก พอเจอจุดที่มอนสเตอร์ชุกชุม เขาก็จะหลบมุมอย่างใจเย็น รอให้สกิลของแหวนนักไต่และแหวนผู้ทอใยคูลดาวน์เสร็จ แล้วค่อยปีนข้ามจากที่สูงในจุดที่มอนสเตอร์โจมตีไม่ถึง

การใช้แหวนนักไต่ของเนี่ยเหยียนดูคล่องแคล่วขึ้นมาก เขาสามารถข้ามสิ่งกีดขวางต่างๆ ได้อย่างพลิ้วไหว การสลับใช้แหวนผู้ทอใยและแหวนนักไต่ก็ดูเป็นธรรมชาติสุดๆ ถ้าเป็นผู้เล่นคนอื่นที่ไม่มีแหวนสองวงนี้ คงต้องถอยกลับไปตั้งหลัก หรือไม่ก็กลายเป็นศพเฝ้าทางเดินไปนานแล้ว

เนี่ยเหยียนใช้แหวนนักไต่ปีนข้ามฝูงซอมบี้มาได้ เขากวาดสายตามองทางเดินข้างล่าง เมื่อเห็นว่าทางสะดวกปลอดภัยดีแล้ว จึงปล่อยมือทิ้งตัวลงมาจากเพดาน ขาคู่ย่อลงเล็กน้อยเพื่อซับแรงกระแทก ลงสู่พื้นได้อย่างเงียบกริบไร้เสียง

ขณะที่เนี่ยเหยียนกำลังจะก้าวเดินต่อ คลื่นพลังเวทสายหนึ่งก็แผ่พุ่งออกมาจากหลังกองสินค้าข้างทาง พอหันขวับไปมอง ก็เจอกับซอมบี้หน้าตาน่ากลัวตัวหนึ่งกำลังร่ายเวทมนตร์ สองมือของมันรวบรวมสายฟ้าสีขาวสว่างจ้าเอาไว้

จอมเวทพเนจร: เลเวล 22 เลือด 820/820

อย่าเห็นว่าจอมเวทพเนจรตัวนี้มีเลือดแค่ 820 เชียว เนี่ยเหยียนรู้ดีกว่าใครว่าเจ้านี่น่ะโหดหินแค่ไหน ถ้าโดนเวทมันเข้าไปสักที รับรองว่าเจ็บจี๊ดถึงกระดูก โดนแค่สองทีก็ส่งเนี่ยเหยียนกลับจุดเซฟได้เลย

โชคยังดีที่จอมเวทพเนจรมีระยะเวลาร่ายเวทค่อนข้างนาน ถ้าจะหนีก็อาจจะสลัดหลุดได้ แต่ถ้าวิ่งไปข้างหน้าอีกสักร้อยหลา ก็คงไปปลุกมอนสเตอร์ตัวอื่นให้ตื่นตระหนก ดีไม่ดีจะพาตัวเองไปเจอกับสถานการณ์ที่อันตรายกว่าเดิม สู้จัดการปัญหาให้อยู่ในวงจำกัดตรงนี้ดีกว่า

ลูกบอลสายฟ้าที่ส่งเสียงเปรี๊ยะๆ พุ่งตรงเข้าใส่เนี่ยเหยียนอย่างรวดเร็ว เขาดีดตัวถอยหลังทันควัน พอเห็นลูกบอลไฟพุ่งมาจ่อหน้า ก็ม้วนตัวหลบวูบไปด้านข้าง ลูกบอลสายฟ้ากระแทกเข้ากับกำแพงเสียงดังสนั่น ประกายไฟฟ้าแลบแปลบปลาบไปทั่ว

เนี่ยเหยียนหยิบหน้าไม้โลหิตออกมา เล็งยิงใส่จอมเวทพเนจร ลูกดอกสามดอกพุ่งแหวกอากาศออกไป

ฉึก ฉึก ฉึก! เข้าเป้าทุกดอก แต่ละดอกสร้างความเสียหายให้จอมเวทพเนจรได้แค่ 15 แต้มเท่านั้น ถ้าไม่ใช่เพราะหน้าไม้มีโบนัสความเสียหายติดมาด้วย ดาเมจจากหน้าไม้โลหิตคงเบาหวิวแทบไม่รู้สึก

นี่คือเหตุผลว่าทำไมโจรถึงใช้หน้าไม้ได้แค่ล่อมอนสเตอร์ แต่เอามาใช้ฆ่ามอนสเตอร์จริงๆ ไม่ได้ อาจจะพอใช้ภูมิประเทศช่วยยิงฟรีใส่มอนสเตอร์ระดับสูงได้บ้าง แต่ถ้าใครคิดว่าโจรจะถือหน้าไม้ยืนแลกหมัดกับมอนสเตอร์โหดๆ หรือใช้วิธียิงแล้วหนีจนมอนสเตอร์ตายได้ล่ะก็ คิดผิดถนัดเลย

เนี่ยเหยียนไม่คิดหรอกว่าลำพังหน้าไม้จะฆ่าจอมเวทพเนจรได้ เพราะมันยิงช้าเกินไป ช่วงที่จอมเวทพเนจรโจมตีสวนกลับมา เขาก็ต้องคอยหลบอีก ระยะเวลาที่เสียไปนานขนาดนั้น เลือดของจอมเวทพเนจรคงฟื้นฟูขึ้นมาเรื่อยๆ กว่าจะยิงตายคงหมดวันพอดี

แต่จากการปะทะเมื่อครู่ เนี่ยเหยียนจับจังหวะการโจมตีของจอมเวทพเนจรได้แล้ว พอเห็นมันปล่อยเวทจบ เขาก็เก็บหน้าไม้แล้วพุ่งตัวเข้าประชิดทันที มีดสั้นในมือแทงสวนเข้าไป

มอนสเตอร์สายอันเดดพวกนี้ไม่กลัวสกิลติดสถานะมึนงง ซึ่งเป็นเรื่องน่าปวดหัวสำหรับอาชีพโจรมาก เพราะนั่นหมายความว่าเนี่ยเหยียนไม่สามารถขัดจังหวะการร่ายเวทของมันได้เลย

เนี่ยเหยียนระดมแทงไม่ยั้ง ตัวเลขความเสียหาย -63 เด้งขึ้นมารัวๆ บนหัวจอมเวทพเนจร ด้วยเลเวลที่ห่างกันขนาดนี้ ทำดาเมจได้เท่านี้ก็ถือว่าหรูแล้ว

แทงจุดตายบวกกับโจมตีจุดสำคัญถูกปล่อยออกไปรัวๆ ถึงจอมเวทพเนจรจะไม่มีจุดอ่อนที่ชัดเจน แต่โบนัสความเสียหายจากสกิลก็ยังรุนแรงเอาเรื่อง พอเห็นจอมเวทพเนจรเริ่มร่ายเวทอีกรอบ เนี่ยเหยียนก็รีบชิ่งหนีทันที ขืนอยู่ใกล้เกินไปคงหลบเวทไม่พ้นแน่

ลูกบอลสายฟ้าพุ่งเข้าใส่เนี่ยเหยียนอีกครั้ง เขารีบกระโดดหลบเข้าไปหลังกองสินค้า เสียงระเบิดตูมดังสนั่นใส่กองของจนกระจุยกระจาย

เนี่ยเหยียนพุ่งกลับเข้าไปหาจอมเวทพเนจรอีกรอบ กะจังหวะเวลาได้แม่นยำไม่มีพลาด ถึงแม้วิธีวิ่งเข้าวิ่งออกแบบนี้จะยุ่งยากไปหน่อย แต่ห้านาทีผ่านไป เนี่ยเหยียนก็สามารถตอดเลือดจอมเวทพเนจรจนตายได้สำเร็จ

พอเห็นร่างของจอมเวทพเนจรล้มลง เนี่ยเหยียนก็ถอนหายใจโล่งอก ด้วยค่าสถานะตอนนี้ การล่ามอนสเตอร์ข้ามเลเวลไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้ แต่มันเหนื่อยสายตัวแทบขาด แถมยังเสียเวลามากจนไม่ค่อยคุ้มค่าเหนื่อยเลย

เขาเก็บของที่ดรอปมา แล้วก็ต้องแปลกใจเมื่อพบว่ามันดรอปสูตรปรุงยามาด้วย

สูตรยาประสานเวทมนตร์ระดับต้น: ต้องการนักปรุงยาระดับต้น คุณสมบัติ: เพิ่มพลังโจมตีเวทมนตร์ 20 แต้ม วัตถุดิบ: หญ้าหงส์แดง ผงเขาธนู น้ำยาตัวทำละลาย กำมะถัน

ไม่นึกเลยว่าจะดวงดีได้ของดีแบบนี้มา ถึงตอนนี้นกไร้ไข่จะยังใช้ไม่ได้ แต่น่าจะอีกไม่นานเขาก็คงเลื่อนขั้นเป็นนักปรุงยาระดับต้นได้แล้ว สูตรยาประสานเวทมนตร์ระดับต้นใบนี้มีมูลค่ามหาศาลมากในตอนนี้ อย่างต่ำๆ ก็ต้องขายได้เหรียญทองกว่าๆ แน่นอน

หญ้าหงส์แดงราคาไม่แพง ส่วนวัตถุดิบอื่นก็หาซื้อได้จากร้านค้าทั่วไป การเพิ่มพลังโจมตีเวทมนตร์ 20 แต้มสำหรับเลเวลเท่านี้ถือว่าโหดมาก แต่ถ้าผู้เล่นเลเวลเกิน 20 ไปแล้ว อาจจะเฉยๆ ก็ได้ แต่อย่าลืมว่านี่เป็นไอเทมจากแผนที่เลเวล 25 ที่ดรอปมาก่อนเวลา แถมยาระดับต้นยังใช้ได้ตั้งแต่เลเวล 0-30 อีกต่างหาก

เนี่ยเหยียนเก็บสูตรยาเข้ากระเป๋า แล้วใช้วิธีเดิมลัดเลาะไปตามสุสานโบราณอับราฮัมที่ซับซ้อนราวกับเขาวงกต เนื่องจากมอนสเตอร์ที่นี่เลเวลสูงกว่าเขามาก แม้แต่มอนสเตอร์ธรรมดาเขาก็สู้ไม่ไหว ดังนั้นจึงต้องระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ แต่ละก้าวที่เดินหน้าไปต้องใช้เวลานานพอสมควร

เนี่ยเหยียนวนเวียนอยู่ในสุสานเกือบสองวัน ในที่สุดก็เจอโถงหลักใจกลางสุสานจนได้

เพื่อบทแห่งเสรีภาพ อย่าว่าแต่สองวันเลย ต่อให้เสียเวลามากกว่านี้ก็คุ้ม!

เนี่ยเหยียนนั่งอยู่บนยอดเสาสูงตระหง่าน มองลงไปยังลานกว้างขนาดมหึมาเบื้องล่าง มีกลุ่มแวมไพร์เดินลาดตระเวนไปมาอยู่ตลอดเวลา ตรงกลางลานมีโลงแก้วคริสตัลขนาดยักษ์ตั้งอยู่ นั่นคือโลงศพของอับราฮัม ว่ากันว่าอับราฮัมจะไม่ตื่นขึ้นมา แต่ข้างนอกโลงแก้วมีทายาทของเขาเฝ้าอยู่สองตน ล้วนเป็นบอสระดับลอร์ดเลเวล 25 ทั้งคู่

ไม่ไกลจากโลงแก้วมีแท่นหินตั้งอยู่ บทแห่งเสรีภาพวางอยู่บนนั้น

เนี่ยเหยียนครุ่นคิดหาวิธีหลบเลี่ยงสายตาพวกแวมไพร์เพื่อไปหยิบสมบัติชิ้นนั้น

"ตอนนี้นายอยู่ไหน?" จิ้งจอกกึ่งหลับก็ส่งข้อความมาถาม

"เก็บเลเวลอยู่ข้างนอก มีอะไรเหรอ?"

"พวกเราเคลียร์หุบเขาซอสได้แล้วนะ แน่นอนว่าเป็นระดับง่ายกับระดับปกติ สนใจไปเดินเล่นด้วยกันไหม?" จิ้งจอกกึ่งหลับคาดหวังว่าเนี่ยเหยียนจะช่วยพาพวกเขาลุยหุบเขาซอสระดับผู้เชี่ยวชาญ

"ตอนนี้ฉันติดธุระอยู่ข้างนอก อีกอย่างฉันไม่ได้ต้องการอะไรจากหุบเขาซอสแล้ว" เนี่ยเหยียนตอบกลับ ของในหุบเขาซอสดีจริง แต่ถ้าเทียบกับพวกบทแห่งเสรีภาพแล้ว มันคนละชั้นกันเลย มีทั้งบทแห่งเสรีภาพและบทแห่งความกล้าหาญอยู่กับตัว เขาไม่กังวลเรื่องอุปกรณ์ตามไม่ทันหรอก

หุบเขาซอสไม่มีอะไรดึงดูดใจเนี่ยเหยียนได้อีกแล้ว

จิ้งจอกกึ่งหลับยิ้มเจื่อนๆ คำพูดเดียวของเนี่ยเหยียนทำเอาความหวังพังทลาย หรือว่าดันเจี้ยนระดับผู้เชี่ยวชาญจะไม่อยู่ในสายตาของเนี่ยเหยียนแล้ว? หรือว่าเนี่ยเหยียนจะไปลุยมาเรียบร้อยแล้ว? ภูมิหลังของเนี่ยเหยียนช่างน่าสงสัยจริงๆ

เนี่ยเหยียนคิดครู่หนึ่งก่อนบอกไปว่า "ในเว็บทางการบอกว่าพรุ่งนี้จะเปิดดันเจี้ยนใหม่ พวกนายน่าจะมีคุณสมบัติผ่านเกณฑ์นะ ดันเจี้ยนเลเวลสิบก็กำลังเตรียมการอยู่ ระบบปรับปรุงเสร็จเมื่อไหร่ ต่อไปคงมีดันเจี้ยนใหม่ๆ ออกมาทุกสองสามวัน ดันเจี้ยนระดับต่ำคงไม่น่าสนใจเท่าไหร่แล้วล่ะ"

คนที่มีของดีเต็มตัวอย่างเนี่ยเหยียนอาจจะไม่สนดันเจี้ยนพวกนี้ แต่สำหรับคนที่ต้องการอัพเกรดอุปกรณ์ ก็คงต้องลงดันเจี้ยนซ้ำๆ เพื่อหาของอยู่ดี

"ได้ข่าวว่าแถวสลัมทิศตะวันออกของเมืองคาโลรมีร้านขายยาเปิดใหม่ ขายยาน้ำฟีนอลดำอยู่ นายรู้จักเจ้าของร้านไหม?" จิ้งจอกกึ่งหลับลองหยั่งเชิงดู เขาสงสัยว่าเนี่ยเหยียนอาจจะเป็นเจ้าของร้าน หรือไม่ก็ต้องมีความเกี่ยวข้องแน่ๆ เพราะก่อนหน้านี้เนี่ยเหยียนเพิ่งขายยาฟีนอลดำให้เขาไปล็อตใหญ่ ยาในร้านนั้นแทบไม่เคยขาดตลาด ถ้าไม่มีแบ็คดีๆ หนุนหลัง จะทำธุรกิจใหญ่ขนาดนี้ได้ยังไง

"รู้จักสิ เพื่อนฉันเปิดเองแหละ แต่เขาไม่ชอบให้ใครรู้ตัวตนน่ะ" เนี่ยเหยียนตัดสินใจตอบเลี่ยงๆ เรื่องบางเรื่องปิดไว้ก่อนดีกว่า

"อ๋อ อย่างนี้นี่เอง" จิ้งจอกกึ่งหลับพยักหน้า "เกือบลืมไป นายกำลังเก็บเลเวลอยู่นี่นา เชิญตามสบายเลย ไว้คุยกันใหม่"

"โอเค"

เนี่ยเหยียนวางสายไป พอโดนทักเรื่องนี้เขาก็เพิ่งนึกขึ้นได้ สองวันที่ผ่านมาเขามัวแต่ยุ่งกับการรับมือมอนสเตอร์ที่นี่จนประสาทตึงเครียด ไม่มีเวลาไปดูแลร้านเลย แถมมาไกลขนาดนี้จะให้วาร์ปกลับเมืองตอนนี้คงไม่ใช่เรื่อง รอให้ได้ของสำคัญก่อนค่อยว่ากัน

เนี่ยเหยียนนึกขึ้นได้ว่าในช่องข้อความมีระบบสรุปยอดขายร้านค้าอยู่ ชาติที่แล้วไม่เคยเปิดร้านเลยไม่ชินกับการเช็คข้อความพวกนี้

พอกดเปิดดูข้อความแจ้งเตือนจากร้านค้า แถวตัวอักษรยาวเหยียดที่เด้งขึ้นมาก็ทำเอาเขาตาค้างไปเลย

ระบบ: 02:39 ร้านยาห้วงดาราขายสูตรปรุงยาฟีนอลดำ 1 ใบ ได้รับเงิน 30 เหรียญเงิน ระบบ: 02:40 ร้านยาห้วงดาราขายยาน้ำฟีนอลดำ 12 ขวด ได้รับเงิน 7 เหรียญเงิน 20 เหรียญทองแดง ระบบ: 02:40 ร้านยาห้วงดาราขายสูตรปรุงยาฟีนอลดำ 1 ใบ ได้รับเงิน 30 เหรียญเงิน ระบบ: 02:41 ร้านยาห้วงดาราขายสูตรปรุงยาฟีนอลดำ 1 ใบ ได้รับเงิน 30 เหรียญเงิน...

[จบแล้ว]