บทที่ 39 - แข่งล่าสัตว์

6/6

บทที่ 39 - แข่งล่าสัตว์

“นั่นใคร!?”

ขณะนี้เฉินซีได้เก็บกวาดทางผ่านรถม้าเสร็จแล้ว เขาสังเกตเห็นว่ามีใครบางคนกำลังเข้ามา ชักปืนพกไทป์54 ขึ้นเล็งทันที

หยางซือเล่ยก็กระโดดออกจากรถม้าเช่นกัน พลิกตัวขึ้นไปยืนบนหลังคา กวาดมองทหารอารักขาทั้งสี่และรถม้าข้างหลังด้วยสายตาแข็งกร้าว

“เฉินซี! ที่แท้เป็นเจ้า!”

หัวหน้าอารักขาเห็นได้ชัดว่ารู้จักเฉินซี เขาอุทานอย่างประหลาดใจ

เห็นผู้มาเยือน เฉินซีตกใจเล็กน้อย ในฐานะผู้ประเมินสมบัติของสภาหอการค้าจินไห่ เขาย่อมระบุได้ว่าคนเหล่านี้เป็นผู้คุ้มกันที่คอยติดตามถังซิงเยว่

ดังนั้น...คนที่อยู่ในรถม้าด้านหลัง ย่อมไม่พ้นผู้จัดการของสภาหอการค้าจินไห่ ถังซิงเยว่

แม้ถังซิงเยว่จะไม่ค่อยเปิดเผยสถานะที่แท้จริงของเธอต่อโลกภายนอก แต่เฉินซีรู้ ว่าภูมิหลังของถังซิงเยว่นั้นทรงพลังมาก--

--คุณหนูแห่งสมาคมการค้าว่านจิง หนึ่งในสามกลุ่มการเงินที่ทรงอำนาจที่สุดในแวดวงธุรกิจทวีปหยวนฉวน

สถานะของเธอโดดเด่นมาก มิฉะนั้นกับอีแค่ผู้จัดการสาขาเล็กๆ จะถูกปฏิบัติเช่นนี้ได้อย่างไร?

อาศัยแค่ตำแหน่งผู้จัดการ สามารถมีผู้อารักขาสี่คนที่มีระดับฐานบำเพ็ญเพียรขอบเขตขั้นสี่ได้เชียวหรือ?

“เกิดอะไรขึ้น?”

สังเกตเห็นรถม้าหยุดอย่างกะทันหัน ถังซิงเยว่เปิดม่านรถ และโผล่หัวออกมา

ภายใต้แสงจันทร์เลือนลาง สามารถมองเห็นศพกองอยู่ทุกที่

ใบหน้างดงามของถังซิงเยว่ซีดลงในคราเดียว อย่างไรก็ตาม ด้วยความภาคภูมิใจในฐานะผู้สืบทอดในอนาคตของสมาคมการค้าว่านจิง เธอไม่ได้รับอนุญาตให้กลัว

“นึกว่าใคร ที่แท้เป็นผู้ประมูลหญิง?”

หยางซือเล่ยเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ความระวังในตัวเขาผ่อนคลายลง

ด้านถังซิงเยว่ เมื่อสังเกตเห็นเฉินซีและหยางซือเล่ย เธอรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเช่นกัน

สำหรับเฉินซี เขาลาออกจากตำแหน่งนักประเมินสมบัติในวันนี้ ไม่นึกเลยว่าอีกฝ่ายจะปรากฏตัวในสถานที่เช่นนี้พร้อมกับนายน้อยฉาวโฉ่ผู้ถูกเนรเทศจากตระกูล

นี่นับว่าค่อนข้างแปลกมาก

เมื่อเกิดความสงสัยขึ้นในใจ ถังซิงเยว่อดถามไม่ได้ “เฉินซี เกิดอะไรขึ้นที่นี่?”

หยางซือเล่ยหันไปลอบส่งสายตาให้เฉินซี

เฉินซีเข้าใจทันที แสร้งทำเป็นงงงวยพลางส่ายหัว “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน เมื่อมาถึง ก็พบว่ามีศพมากมายขวางทางเดิน เลยจำต้องลงมาเก็บกวาด แต่หากข้าเดาไม่ผิด เจ้าพวกนี้สมควรเป็นโจรภูเขา”

“โจรภูเขา!”

ได้ยินคำนี้ ใบหน้าของถังซิงเยว่คนอื่นๆเปลี่ยนไปเล็กน้อย ร่องรอยของความตื่นตกใจสะท้อนในแววตาของพวกเขา

โจรภูเขากลุ่มนี้มีจำนวนไม่ต่ำกว่าร้อย แต่ทั้งหมดถูกกำจัดจนหมดสิ้น!

เป็นไปได้ไหมว่าเสียงฟ้าร้องที่ได้ยินนอกหุบเขาคือเสียงการต่อสู้ที่นี่?

“คุณหนู โจรกลุ่มนี้ถูกสังหารด้วยอาวุธพิสดาร สภาพศพน่าอนาถยิ่งนัก”

หลังจากหัวหน้าหน่วยอารักขาตรวจสอบดู ก็รีบเข้ามารายงาน

“อาวุธพิสดารอีกแล้ว ...”

ได้ยินแบบนี้ ถังซิงเยว่คิ้วขมวดเล็กน้อย ผู้คนจากบ่อนเทียนเทียนเล่อรวมไปถึงศิษย์ของทำเนียบยุทธชางเฉียงก็ล้วนตายด้วยสาเหตุเดียวกัน

เกิดความคิดมากมายในใจถังซิงเยว่ เธอหันไปมองหยางซือเล่ยกับเฉินซีด้วยความรู้สึกบางอย่าง

เกิดความคิดว่าทั้งคู่ มีโอกาสสูงที่จะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

อย่างไรก็ตาม เธอเป็นผู้หญิงฉลาด แม้เกิดความสงสัยในใจ แต่ไม่คิดเข้าไปข้องเกี่ยว

“คุณหนูถัง ไฉนถึงรีบร้อนเดินทางกลางดึกเล่า?”

เฉินซีรีบเปลี่ยนเรื่อง เอ่ยถามอย่างอยากรู้อยากเห็น “ท่านกำลังจะไปที่ไหน?”

ถังซิงเยว่ยิ้มและพูดว่า “อีกสองวันจะมีงานแข่งขันล่าสัตว์ในเมืองหลงเฟย นั่นคืองานใหญ่ ก่อนหน้านี้ข้ายุ่งมากจนเกือบลืมไปแล้ว จึงรีบเดินทางตั้งแต่ตอนนี้”

“แข่งล่าสัตว์?”

ได้ยินประโยคนี้ ดวงตาของหยางซือเล่ยสั่นไหวเล็กน้อย

เจ้าของร่างเดิมเกี่ยวข้องกับเมืองหลงเฟย ดังนั้นพอมีข้อมูลอยู่นิดหน่อย

จากความทรงจำ มันทำให้เขารู้ว่า ในทุกๆสิบปี จะมีการแข่งขันเพื่อแย่งชิงทรัพยากรของเมืองหลงเฟย เป็นงานใหญ่ที่มีกระทั่งผู้คนจากถิ่นอื่นเข้ามารับชมความตื่นเต้น

กองกำลังหลักในเมืองหลงเฟย ทุกคนต่างให้ความสำคัญกับงานล่าครั้งนี้มาก

เพราะเจ้าเมืองสร้างงานนี้ขึ้นเพื่อไม่ให้กองกำลังต่างๆในเมืองทำสงครามแย่งชิงทรัพยากรกัน ดังนั้นจัดการแข่งขันเพื่อแบ่งปันสิทธิในการดำเนินกิจการต่างๆ

ไม่ว่าจะเป็นหินหยก บ่อนพนัน หรือสิทธิ์ในการพัฒนาสายแร่ในเหมือง รวมไปถึงตลาดนัด ฯลฯ

สำหรับผู้เข้าร่วมการแข่งขัน ส่วนใหญ่เป็นรุ่นเยาว์จากตระกูลต่างๆ

และเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดในงานแข่งขันล่าสัตว์ในรอบทศวรรษนี้ แต่ละกองกำลังจึงเลือกคนที่โดดเด่นที่สุดจากตระกูล

อย่างไรก็ตาม แม้ผู้แข่งขันจะเป็นรุ่นเยาว์ แต่ความรุนแรงในการต่อสู้ ...

--เรียกได้ว่าระดับเดียวกับสมรภูมิ!