บทที่ 49 - สปีดการเก็บเลเวลสุดโหด

บทที่ 49 - สปีดการเก็บเลเวลสุดโหด

เนี่ยเหยียนมีประสบการณ์มานับสิบปี คำแนะนำเพียงไม่กี่คำของเขาก็ทำให้น้ำเปล่าได้รับประโยชน์มหาศาล เวทมนตร์ระดมยิงใส่พวกปีศาจต้นไม้เป็นชุดๆ ผ่านไปสามรอบปีศาจต้นไม้ตัวแรกก็ล้มลง อีกสิบกว่าวินาทีต่อมาตัวที่สองก็ร่วงตาม

เนี่ยเหยียนเดินไปค้นศพปีศาจต้นไม้ เจอเงินไม่กี่ทองแดงกับถุงมือระดับทองแดงที่บวกค่าสมาธิ 2 แต้มสำหรับนักเวท

"ดรอปของแล้ว ของนักเวท พวกคุณเอาไปแบ่งกันเองนะ" เนี่ยเหยียนโยนถุงมือทองแดงให้อวี่หลาน

ถังเหยากับสนธยาเมินถุงมือนี้โดยอัตโนมัติ แม้ถุงมือทองแดงจะดี แต่เทียบกับของที่พวกเขาใส่อยู่ไม่ได้เลย ถุงมือชิ้นนี้เลยตกเป็นของนักเวทที่ชื่อ 'โจรสลัด' ในราคา 12 เหรียญทองแดง ซึ่งถูกกว่าท้องตลาดมาก

"เนี่ยเหยียน ท่าเมื่อกี้สุดยอดมาก ทำยังไงน่ะ สอนฉันบ้างสิ" เหยาเหยาถาม เทคนิคการใช้หน้าไม้คล้ายกับการร่ายเวท เธอถือว่าเป็นยอดฝีมือคนหนึ่ง แต่พอเทียบกับเนี่ยเหยียนแล้วยังห่างชั้นนัก

เนี่ยเหยียนยิ้มบางๆ "ได้สิ จริงๆ ก็ไม่ได้ยากอะไร ไว้จบดันเจี้ยนค่อยคุยกัน"

พูดจบเขาก็เดินหน้าต่อเพื่อลากปีศาจต้นไม้มาให้ทีมจัดการ ทีละตัวบ้าง สองสามตัวบ้าง แต่ไม่เคยเกินสามตัว

เนื่องจากเป็นดันเจี้ยนระดับผู้เชี่ยวชาญ อัตราการดรอปของจึงสูงกว่าปกติถึง 500% แถมคุณภาพยังดีกว่ามาก หลังจากจัดการปีศาจต้นไม้ 18 ตัว ได้ของระดับทองแดงสเตตัสสวยๆ มา 3 ชิ้น กับระดับเงินอีก 1 ชิ้น

ทีมของอวี่หลานเคยลงระดับง่าย ได้ของทองแดงมาแค่ 5 ชิ้น แถมสเตตัสก็งั้นๆ แต่รอบนี้แค่เริ่มต้นก็ได้ของดีขนาดนี้แล้ว ทุกคนตื่นเต้นกันมาก

"ดันเจี้ยนระดับผู้เชี่ยวชาญนี่ผลตอบแทนดีจริงๆ" สนธยาอุทาน อัตราดรอปแบบนี้เขาแทบไม่เคยเจอ

"นี่แค่เริ่มต้น" เนี่ยเหยียนบอก ชาติที่แล้วเขาได้อะไรจากที่นี่เยอะกว่านี้มาก

"ข้างหน้ามีทางแยก" สนธยาบอก ในป่ามืดทึบมีทางแยกสองทาง

"ไปทางตะวันตก" เนี่ยเหยียนสั่ง

"ปกติเราไปทางตะวันออกไม่ใช่เหรอ" สนธยาถามด้วยความแปลกใจ ตอนเขาลงกับจิ้งจอกกึ่งหลับก็ไปทางตะวันออก ทางตะวันตกเป็นทางตัน ไม่ว่าจะระดับความยากไหน แผนที่ก็น่าจะเหมือนกัน

"เชื่อฉันเถอะ ทางตะวันตกเป็นทางตันก็จริง แต่ไม่สงสัยเหรอว่าทำไมดันเจี้ยนถึงมีทางตันแบบนี้ มันมีของดีซ่อนอยู่ แต่ระวังหน่อยนะ ทางนั้นปีศาจต้นไม้เยอะ อันตรายมาก" เนี่ยเหยียนอธิบาย เส้นทางลับนี้ซ่อนอยู่ลึกมาก น้อยคนจะรู้ ถ้าไม่มีบทสรุปเกมก็คงพลาดไป

ทุกคนเดินตามเนี่ยเหยียนไปทางตะวันตก ระหว่างทางเจอปีศาจต้นไม้ออกมาเรื่อยๆ บางทีก็พุ่งเข้ามากลางวง โชคดีที่เนี่ยเหยียนเตือนไว้ก่อน ทุกคนเลยรับมือทัน

"ทุบหัว!" เนี่ยเหยียนใช้สกิลทำให้ปีศาจต้นไม้ตัวหนึ่งมึนงง แล้วหันไปโจมตีอีกตัว น้ำเปล่ารีบพุ่งชนตามมา เวทมนตร์ระดมยิงใส่จนปีศาจต้นไม้สองตัวล้มลง

เนี่ยเหยียนค้นศพ เจอเงิน 3 ทองแดงกับตำราสกิลเล่มหนึ่ง

ตำราสกิล: สัมผัสหลบหลีก คำอธิบาย: โจรสามารถหลบหลีกการโจมตีได้ด้วยสัญชาตญาณอันเฉียบคม เป็นสกิลติดตัว คุณสมบัติ: เพิ่มค่าการหลบหลีกด้วยสัญชาตญาณ +2 เพิ่มค่าการรับรู้ +1 ข้อจำกัด: โจร นักรบ อัศวินศักดิ์สิทธิ์ ใช้ได้ทุกฝ่าย

"ของโจร ฉันขอนะ" เนี่ยเหยียนบอกในแชททีม นี่เป็นสกิลหายาก แม้แต่ในระดับผู้เชี่ยวชาญก็ดรอปยากมาก

ตำราเล่มนี้ทั้งโจร นักรบ และอัศวินใช้ได้ ถ้าเอาไปขายอย่างต่ำก็ 2 เหรียญเงิน แถมยังเป็นของที่มีเงินก็หาซื้อไม่ได้ ถ้าเป็นทีมทั่วไปคงแย่งกันตาย หรือถึงขั้นแตกหักกันไปเลย

แต่ที่นี่เนี่ยเหยียนหยิบไปหน้าตาเฉย แม้หลายคนจะอยากได้แต่ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไร เนี่ยเหยียนบอกไว้ก่อนแล้วว่าของที่เขาใช้ได้เขาขอหมด อีกอย่างถ้าไม่มีเนี่ยเหยียน พวกเขาคงก้าวขาไม่ออกในดันเจี้ยนระดับนี้ อย่าว่าแต่จะได้ของดีแบบนี้เลย

แต่ละอาชีพมีช่องสกิล 50 ช่อง โจรทั่วไปใส่ได้ครึ่งนึงก็เก่งแล้ว สกิลกดใช้มีสักสิบกว่าสกิลก็พอ ถ้ามีถึงยี่สิบถือว่าเทพมาก ช่องที่เหลือส่วนใหญ่จึงใส่สกิลติดตัว

สกิลส่วนใหญ่อัพเกรดไม่ได้ พอเลเวลสูงขึ้นก็ต้องลืมสกิลระดับต่ำเพื่อเรียนสกิลใหม่ แต่สัมผัสหลบหลีกเป็นหนึ่งในสกิลที่ไม่ต้องอัพเกรด

เนี่ยเหยียนเรียนสกิลทันที ค่าการหลบหลีกและการรับรู้เพิ่มขึ้นถาวร สกิลติดตัวที่เพิ่มค่าสถานะถาวรแบบนี้มีค่ามากกว่าอุปกรณ์สวมใส่เยอะ

เดินมาได้ครึ่งทาง ใกล้จะสุดขอบป่า เสียงขลุ่ยไพเราะก็ลอยมาตามลม ฟังดูสดใสจับใจ

"สุดทางป่ามีตาแก่คนหนึ่ง ชอบพูดจาแปลกๆ แต่ถามยังไงก็ไม่ยอมให้เควสต์ พวกเราเลยคิดว่าคงเป็น NPC ประดับฉาก หรือว่าจะเป็นเควสต์ย่อย" สนธยาถามเนี่ยเหยียน

"ในดันเจี้ยนไม่มี NPC ที่ไร้ประโยชน์หรอก 90% ต้องเกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลัก" เนี่ยเหยียนตอบแล้วเดินไปทางสุดขอบป่า

สนธยาสงสัยว่าเนี่ยเหยียนจะหาเบาะแสจากตาแก่นั่นได้ยังไง

เนี่ยเหยียนเคยอ่านบทสรุปดันเจี้ยนมาแทบทุกดันเจี้ยน และเคยลงเองมาเกือบหมด เรื่องแค่นี้จัดการได้สบายมาก

"เนี่ยเหยียน นายเคยมาดันเจี้ยนนี้เหรอ" เหยาเหยาถาม เธอแปลกใจที่เนี่ยเหยียนรู้ทุกอย่าง

"เคยมากับทีมน่ะ" เนี่ยเหยียนพยักหน้า

"ระดับผู้เชี่ยวชาญเหรอ"

"ระดับธรรมดาน่ะ"

"แล้วทำไมนายกล้าลงระดับผู้เชี่ยวชาญล่ะ"

"จริงๆ ระดับผู้เชี่ยวชาญก็ไม่ได้ยากขนาดนั้น ขอแค่เก็บจุดซ่อนเร้นในดันเจี้ยนให้ครบ และฝีมือไม่ห่วยเกินไป ก็ผ่านได้ไม่ยาก" เนี่ยเหยียนตอบอย่างมั่นใจ

คำตอบของเนี่ยเหยียนดูมั่นคง ราวกับทุกเรื่องในมือเขาเป็นเรื่องง่าย เหยาเหยามองเสี้ยวหน้าของเนี่ยเหยียน โครงหน้าที่คมสันแม้จะดูเด็กไปหน่อย มีไรหนวดที่คางนิดๆ ไม่ได้หล่อจัด แต่มีเสน่ห์บางอย่างที่ทำให้รู้สึกเชื่อถือและอยากพึ่งพา

เหยาเหยาเผลอมองอยู่นาน พอนึกได้ก็หน้าแดง รีบหลบตา

"เหยาเหยา เธอไปรู้จักเขาได้ยังไง" อวี่หลานกระซิบถาม เธอเริ่มสนใจเนี่ยเหยียนขึ้นมา เกมเพิ่งเปิดได้อาทิตย์กว่าๆ ยอดฝีมือขนาดนี้หาตัวจับยากจริงๆ

"วันนั้นที่ฉันไปเก็บถุงน้ำ... เขาช่วยฉันไว้ ถ้าไม่ได้เขา ฉันคงตายเลเวลลดไปแล้ว" เหยาเหยานึกถึงวันนั้นแล้วยังหวาดเสียว วันนั้นเธอโดนแมงมุมน้ำรุมหกตัว ใช้ยาไปขวดนึงกับคัมภีร์อีกสองใบเพิ่งฆ่าได้สามตัว อีกสามตัวเกือบเอาชีวิตเธอไป

อวี่หลานต้องยอมรับว่าเหยาเหยาโชคดีจริงๆ ที่เจอเนี่ยเหยียน โจรเก่งขนาดนี้ต่อให้พลิกแผ่นดินหาก็ไม่รู้ว่าจะเจอไหม

ฆ่าปีศาจต้นไม้ไปอีกตัว เสียงติ๊งดังขึ้น แสงสีขาวสว่างวาบรอบตัวเนี่ยเหยียน

"อัพเลเวลแล้ว" เนี่ยเหยียนดูสเตตัส ตอนนี้เลเวล 4 แล้ว

"ยินดีด้วย" สมาชิกในทีมพากันแสดงความยินดี

"เนี่ยเหยียน ทำไมนายอัพไวจัง" ถังเหยาถามด้วยความแปลกใจ ก่อนหน้านี้เขายังนำเนี่ยเหยียนอยู่ตั้งเยอะ ผ่านไปวันเดียวเนี่ยเหยียนแซงไปแล้ว

[จบแล้ว]