บทที่ 34 - จ้างนักฆ่า

1/6

บทที่ 34 - จ้างนักฆ่า

ประกายแสงวาบในดวงตาของฉินหยู เขามอง AK47 ด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ อดถามไม่ได้ “นี่คือ...?”

“ปืนกระบอกนี้มีชื่อว่าปืน AK47 น้ำหนักปืนทั้งกระบอก 4 กงจิน (กิโลกรัม) ระยะหวังผล 200 -300 หมี่ (เมตร) บรรจุกระสุน 30 นัด พลังทำลายรุนแรงมาก ยิ่งอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ ....”

หยางซือเล่ยแนะนำประสิทธิภาพของ AK47 โดยละเอียด ก่อนลดเสียงลง “เมื่อคืน คนของบ่อนเทียนเทียนเล่อก็ถูกปืนกระบอกนี้ฆ่าตาย”

ได้ยินแบบนั้น กระทั่งฉินหยูที่สงบเยือกเย็นตลอดมา ขณะนี้ยังไม่สามารถข่มอารมณ์ได้

เขายก AK47 ขึ้น เริ่มสำรวจมันโดยละเอียด ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ

ศพในตรอกเมื่อคืนนี้ เขาลอบเข้าไปตรวจสอบแล้ว และพบว่าบาดแผลตามตัวพวกเขาช่างน่าตกใจ อานุภาพของมันทรงพลังกว่าปืนพกไทป์54 มาก

คิดไว้แล้วเชียวว่าอาวุธที่ใช้สังหารต้องเป็นคนละอย่างกับปืนพกไทป์54!

“ปืนกระบอกข้าไม่มีสำรองขาย”

หยางซือเล่ยพูด และยื่นมือนำ AK47 คืนจากฉินหยู เอ่ยอย่างแฝงนัยยะ “แต่ถ้าเจ้าช่วยฆ่าใครซักคน ข้าสามารถมอบปืนนี้เป็นค่าตอบแทนได้”

ดวงตาของฉินหยูเป็นประกาย มองไปยัง AK47 หลังจากใช้ความคิดเล็กน้อย เห็นแค่เพียงเขาพยักหน้าและพูดว่า “ตกลง”

“นอกจากนี้ ข้าหวังว่าเจ้าจะช่วยเผาศพคนของบ่อนเทียนเทียนเล่อ ข้าต้องการทำลายหลักฐานที่อาจสาวมาถึงตัว” หยางซือเล่ยกล่าวอย่างเฉยเมย จากนั้นก็ส่ง AK47 กลับไปที่มือของฉินหยู

“เจ้าไม่รอให้ข้าทำภารกิจให้เสร็จก่อนหรือ?” ฉินหยูตกใจ ไม่คิดว่าหยางซือเล่ยจะมอบอาวุธสังหารที่ทรงพลังเช่นนี้ให้ตนก่อนจบงาน

หยางซือเล่ยยิ้ม แล้วกล่าวว่า “ข้าได้ยินมาว่ากลุ่มจันทร์สีเลือดทำงานได้มีประสิทธิภาพมาก เป็นองค์กรนักฆ่าที่มีชื่อเสียง ข้าเชื่อในความสามารถของเจ้า”

ราคาแลกเปลี่ยนปืน AK47 ในห้างร้านค้าระบบคือ 1,000 แต้มเสริมพลัง หรือเทียบได้เป็นเงิน 100,000 ตำลึงทอง ดังนั้นงานจ้างวานครั้งนี้ถือว่ากำไรมาก นั่นเป็นเหตุผลที่หยางซือเล่ยมอบปืนให้ก่อนเพื่อซื้อใจอีกฝ่าย

“ตกลง เอาตามที่เจ้าว่า คืนนี้ข้าจะลงมือให้”

ฉินหยูยืนขึ้น เก็บ AK47 เข้าในแหวนมิติ จากนั้นทั้งร่างสว่างวาบ กระโจนออกไปนอกหน้าต่าง ก่อนกลมกลืนไปกับผู้คนบนท้องถนน

เมื่อเห็นว่าฉินหยูรับคำจ้างวานสังหารคนของทำเนียบยุทธชางเฉียง เฉินซีเอ่ยขึ้นอย่างกังวล “นายน้อยหยาง นี่ไม่เสี่ยงไปหน่อยหรือ?”

ต้องทราบนะว่า พลังรบของทำเนียบยุทธชางเฉียงแก่กล้ามาก มียอดฝีมือมากมายดั่งเมฆบนท้องฟ้า หากต่อต้านพวกเขา ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นการใช้ไข่ทุบหิน!

“ข้าไม่มีทางเลือก ในเมื่อเรื่องราวมันมาถึงขั้นนี้แล้ว พวกเราควรเตรียมการล่วงหน้า”

ดวงตาของหยางซือเล่ยหรี่ลงเล็กน้อย มุมปากเขายกขึ้น พูดอย่างเฉยเมย “ถ้าเราออกจากเมืองชิงหยางตอนนี้ ก็เท่ากับมีข้อแก้ต่าง แบบนี้ทางทำเนียบยุทธก็จะไม่สงสัยเรา”

พอได้ฟัง ดวงตาเฉินซีสว่างขึ้นทันที ในที่สุดก็เข้ากลยุทธ์ของหยางซือเล่ย

ช่างยอดเยี่ยมนัก!

แต่หากใช้วิธีนี้ แสดงว่าพวกเขาต้องออกจากเมืองชิงหยางก่อนที่ฉินหยูจะลอบสังหารมิใช่หรือ? เวลากระชั้นชิดไปหน่อย

“เหล่าเฉิน บัตรทองอนันต์ของท่านอยู่ไหน?”

เฉินซีหยิบบัตรทองอนันต์ของตัวเองออกมา

หยางซือเล่ยใช้บัตรของตัวเองปัดลงบนบัตรเฉินซี แบ่งกำไรค่านายหน้าหนึ่งส่วนให้อีกฝ่ายตามสัญญาก่อนหน้านี้ เป็นจำนวนทั้งสิ้น 1,600 ตำลึงทอง

เฉินซีพอเห็นจำนวนเงินที่เพิ่มขึ้นก็เกิดอารมณ์พลุ่งพล่าน

รู้ไว้เถอะว่า เงินเดือนของเขาในฐานะผู้ประเมินสมบัติแห่งสภาหอการค้าจินไห่ ได้รับเพียงเดือนละ 300 ตำลึงทองเท่านั้น

แต่เขาไม่นึกฝันเลย ว่าในช่วงเวลาสั้นๆ ตนจะได้รับค่าส่วนแบ่งครั้งเดียวเทียบเท่ากับเงินเดือนครึ่งปี!