บทที่ 36 - จิ้งจอกกึ่งหลับ

บทที่ 36 - จิ้งจอกกึ่งหลับ

เกราะทองคำมีเจ้าของไปเรียบร้อยแล้ว ประกายแสงแห่งดารารีบถอยกลับเข้าไปในกลุ่มของตัวเองทันที ส่วนจิ้งจอกกึ่งหลับนั้นเจ็บใจแทบกระอักเลือด ถ้าไม่ใช่เพราะวิชาตรึงร่างของดาบพิฆาต ป่านนี้เกราะนั่นคงเป็นของเขาไปแล้ว!

มีคนดีใจก็ต้องมีคนเสียใจ คนที่แฮปปี้ที่สุดคงหนีไม่พ้นประกายแสงแห่งดาราที่เป็นผู้ชนะในงานนี้ เขามองสำรวจเนี่ยเหยียน เมื่อกี้จังหวะที่เนี่ยเหยียนใช้ท่าพื้นฐานอย่างการขัดขานั้นช่างสมบูรณ์แบบ ทั้งจังหวะและตำแหน่งเป๊ะมาก

เนี่ยเหยียนจงใจทำแบบนั้น! ตามจริงแล้วเนี่ยเหยียนอยู่ใกล้เขามากกว่า ถ้าเนี่ยเหยียนเลือกขัดขาเขา เขาคงหลบไม่พ้นแน่ๆ แต่เนี่ยเหยียนกลับเลือกเล่นงานดาบพิฆาต ถ้าไม่ใช่เพราะเนี่ยเหยียน เกราะทองคำชิ้นนี้คงไม่มีทางตกเป็นของเขา

"ไม่ได้อะไรเลยแฮะ" เนี่ยเหยียนแบมือทำท่าไม่ยี่หระแล้วหันหลังเตรียมจะเดินจากไป

"คิดจะหนีงั้นเหรอ ไม่ง่ายไปหน่อยมั้ง!" ดาบพิฆาตพูดเสียงเย็นยะเยือก ถ้าไม่ใช่เพราะเนี่ยเหยียน ของชิ้นนั้นต้องเป็นของเขาแน่ๆ!

สิ้นเสียงดาบพิฆาต ผู้เล่นกิลด์สังหารทมิฬหกเจ็ดสิบคนก็กรูกันเข้ามาล้อมเนี่ยเหยียนเป็นรูปครึ่งวงกลม

"ทำไม จะรั้งตัวฉันไว้เหรอ" เนี่ยเหยียนยังคงยิ้มอย่างใจเย็น แต่สมองเริ่มประมวลผลหาทางหนีทีไล่ ลำพังตัวคนเดียวจะฝ่าวงล้อมคนขนาดนี้ออกไปคงไม่ใช่เรื่องง่าย ถ้าดาบพิฆาตคิดจะเปิดศึกจริงๆ เขาก็คงต้องเจ็บตัวกันบ้าง

"ดาบพิฆาต เขาเป็นเพื่อนข้า ถ้าแกจะหาเรื่องเขา ก็ต้องถามคนของกิลด์วิหารศักดิ์สิทธิ์ก่อนว่าจะยอมมั้ย!" ประกายแสงแห่งดาราประกาศกร้าว พร้อมกับมายืนเคียงข้างเนี่ยเหยียน พอลูกพี่ออกโรง ลูกน้องกิลด์วิหารศักดิ์สิทธิ์ก็ฮึกเหิม กรูเข้ามายืนประจันหน้าทันที

เนี่ยเหยียนซวยเพราะช่วยเขา ประกายแสงแห่งดาราย่อมไม่ทิ้งให้เนี่ยเหยียนรับเคราะห์คนเดียวแน่

"ประกายแสงแห่งดารา แกคิดจะงัดกับข้าจริงๆ ใช่มั้ย!" ดาบพิฆาตถามเสียงเหี้ยม

"ก็เออสิวะ กิลด์วิหารศักดิ์สิทธิ์ของข้าไม่เคยกลัวพวกแกอยู่แล้ว ใช่มั้ยพวกเรา!" ประกายแสงแห่งดาราหันไปตะโกนถามลูกน้อง

"ใช่!" เสียงตอบรับดังกระหึ่ม

"พวกสังหารทมิฬ แน่จริงก็เข้ามา พ่อจะจัดให้หนักๆ!" "ไอ้พวกขี้ขลาด ไม่กล้าก็มุดหัวกลับไปซะ!"

ทั้งสองฝ่ายเริ่มสาดคำด่าใส่กัน บรรยากาศตึงเครียดจนแทบจะจุดระเบิด กลิ่นอายสงครามคละคลุ้งไปทั่ว

ผู้เล่นของทั้งสองกิลด์มารวมตัวกัน กิลด์วิหารศักดิ์สิทธิ์มีเจ็ดร้อยกว่าคน ส่วนกิลด์สังหารทมิฬมีเกือบพันคน ทั้งสองฝ่ายสูญเสียกำลังคนไปพอกันจากการโจมตีของผู้พิทักษ์ระเบียบ ทำให้ตอนนี้กิลด์วิหารศักดิ์สิทธิ์เป็นรองเรื่องจำนวนคน

เนี่ยเหยียนมองประกายแสงแห่งดารา หมอนี่ยังรักพวกพ้องเหมือนชาติที่แล้วจริงๆ วันนี้ถือว่าช่วยคนไม่ผิด แต่ถ้าเกิดปะทะกันขึ้นมา เนี่ยเหยียนคงตกเป็นเป้าหมายแรก ศึกครั้งนี้ดูท่าจะหนักหนาสาหัส ถ้าตายที่นี่ เรื่องเลเวลลดนั้นเรื่องเล็ก แต่ถ้าบทแห่งความกล้าหาญดรอปหายไปนี่สิเรื่องใหญ่!

"ตรงนี้คงไม่มีธุระอะไรกับฉันแล้วมั้ง" จิ้งจอกกึ่งหลับหัวเราะร่า พาลูกน้องถอยฉากออกมาเตรียมดูละครฉากใหญ่ ไหนๆ ก็ไม่ได้ของแล้ว ก็ขอดูความบรรลัยของคนอื่นหน่อยเถอะ

ในกลุ่มคนของกิลด์จักรวรรดิโรมันศักดิ์สิทธิ์ มีอัศวินศักดิ์สิทธิ์ผู้เงียบงันสวมเกราะเงินคนหนึ่งเดินเข้ามาหาจิ้งจอกกึ่งหลับแล้วกระซิบข้างหู "หัวหน้า โจรคนนั้นแหละคือยอดฝีมือที่ผมเคยเล่าให้ฟัง"

อัศวินคนนั้นชี้ไปที่เนี่ยเหยียน เขาคือ 'หินบิน' ที่เนี่ยเหยียนเคยเจอมาก่อนหน้านี้นั่นเอง

"หือ?" จิ้งจอกกึ่งหลับเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ พลางพิจารณาเนี่ยเหยียน ดูอายุน้อยกว่าที่คิด แต่ฝีมือน่าจะของจริง ดูจากจังหวะการขัดขาเมื่อกี้ก็พอจะเดาได้

"เขาเพิ่งเลเวลสามเอง ปาร์ตี้ของเขาเก่งขนาดเคลียร์ค่ายหมอผีตกอับได้จริงๆ เหรอ"

"หัวหน้า เราจะเอายังไงดีครับ" หินบินถาม เขาค่อนข้างสนิทกับเนี่ยเหยียน และด้วยความเป็นคนซื่อ เขาจึงอยากจะช่วยเนี่ยเหยียน

"ขอฉันคิดแป๊บ" จิ้งจอกกึ่งหลับนิ่งคิด การจะช่วยเนี่ยเหยียนจนต้องผิดใจกับกิลด์สังหารทมิฬนั้นคุ้มหรือไม่

แต่เพียงครู่เดียวเขาก็ตัดสินใจได้ กิลด์อย่างสังหารทมิฬ เขาไม่เคยเห็นอยู่ในสายตาอยู่แล้ว

"เฮ้ น้องชายเนี่ยเหยียน อีกไม่กี่วันกิลด์จักรวรรดิโรมันศักดิ์สิทธิ์ของเราจะไปลงดันเจี้ยนบึงโคลนออกราแมท สนใจจะไปด้วยกันมั้ย" จิ้งจอกกึ่งหลับตะโกนถามเสียงดัง

เสียงของจิ้งจอกกึ่งหลับดังขัดจังหวะการทะเลาะวิวาท เรียกความสนใจจากทุกคน ดาบพิฆาตและประกายแสงแห่งดาราต่างหันไปมองจิ้งจอกกึ่งหลับเป็นตาเดียว

ในสถานการณ์ที่สองกิลด์ใหญ่กำลังคุมเชิงกันอยู่ ท่าทีของกิลด์จักรวรรดิโรมันศักดิ์สิทธิ์ถือว่าสำคัญมาก พวกเขาจะเข้าข้างใครย่อมมีผลต่อผลแพ้ชนะ

เนี่ยเหยียนหันไปมองอย่างสงสัยว่าจิ้งจอกกึ่งหลับรู้จักเขาได้ยังไง จนกระทั่งเห็นหินบินยืนอยู่ข้างๆ ก็เข้าใจทันที

"บึงโคลนออกราแมทเหรอ ก็น่าสนใจนะ แต่ถ้าจะให้ฉันไปลงดันเจี้ยนด้วย ฉันมีข้อแม้ อุปกรณ์ของโจรทั้งหมดและของที่ฉันใช้ได้ ฉันขอเลือกก่อน" เนี่ยเหยียนตอบกลับไป

คราวนี้สายตาของทุกคน ไม่ว่าจะกิลด์ไหนต่างจับจ้องมาที่เนี่ยเหยียนเป็นตาเดียว หมอนี่เป็นแค่ผู้เล่นอิสระ ไม่มีสังกัด แต่ทำไมระดับหัวหน้ากิลด์อย่างจิ้งจอกกึ่งหลับถึงต้องมาชวนไปลงดันด้วยตัวเอง?

ที่พีคกว่านั้นคือ เนี่ยเหยียนไม่ได้ตอบตกลงทันที แต่กลับยื่นข้อเสนอสุดโหด ขอเลือกอุปกรณ์โจรทั้งหมดก่อน หมอนี่คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน!

กิลด์จักรวรรดิโรมันศักดิ์สิทธิ์ถือเป็นกิลด์ที่มีชื่อเสียงพอตัว มีเกียรติยศกิลด์ห้าหมื่นหกพัน นำหน้ากิลด์สังหารทมิฬและกิลด์วิหารศักดิ์สิทธิ์ไปไกลโข สำหรับผู้เล่นทั่วไป ค่าเกียรติยศกิลด์คือตัววัดความยิ่งใหญ่ ยิ่งค่านี้สูง ก็ยิ่งดึงดูดผู้เล่นระดับเทพๆ เข้ามาได้

หัวหน้ากิลด์อย่างจิ้งจอกกึ่งหลับก็ถือเป็นคนดัง การที่เขามาชวนโนเนมอย่างเนี่ยเหยียนไปลงดันเจี้ยนถือเป็นเรื่องแปลกประหลาดสุดๆ ผู้เล่นหลายคนมองเนี่ยเหยียนด้วยความอิจฉา การได้รับเชิญจากหัวหน้ากิลด์ใหญ่แบบนี้ถือเป็นเกียรติอย่างสูง

"หัวหน้า มันจะมากไปหน่อยมั้งครับ อ้าปากขอเลือกของก่อนหมดเลยแบบนี้ มันคิดว่ามันวิเศษมาจากไหน!" โจรสายความเร็วคนหนึ่งกระซิบข้างหูจิ้งจอกกึ่งหลับแล้วมองเนี่ยเหยียนด้วยสายตาไม่พอใจ ถ้าเนี่ยเหยียนมา แล้วพวกโจรในกิลด์จะได้อะไรกินล่ะ

"ฉันบอกแล้วไงว่าเนี่ยเหยียนคือยอดฝีมือ จะเชิญเขามาไม่ใช่เรื่องง่ายหรอกนะ" หินบินแย้ง

จิ้งจอกกึ่งหลับหัวเราะร่า "เจ้านี่มันจองหองใช้ได้ ตอนแรกฉันก็ไม่เชื่อหรอกนะว่าเป็นยอดฝีมือ แต่ตอนนี้เริ่มเชื่อแล้ว คนที่กล้าพูดจาอวดดีขนาดนี้ ส่วนใหญ่มักจะมีดีให้อวด"

หินบินพยักหน้าเห็นด้วย พลางชำเลืองมองโจรสายความเร็วคนนั้นที่ทำหน้าบอกบุญไม่รับเมื่อได้ยินหัวหน้ากิลด์พูดแบบนั้น

"ถ้าน้องเนี่ยเหยียนยอมมา อุปกรณ์โจรทั้งหมดให้นายเลือกก่อนได้เลย" จิ้งจอกกึ่งหลับตอบตกลงอย่างใจป้ำ

การตัดสินใจของจิ้งจอกกึ่งหลับทำให้ทุกคนในที่นั้นอ้าปากค้าง มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว สายตาที่มองเนี่ยเหยียนเปลี่ยนไปทันที หมอนี่เป็นใครกันแน่ ถึงทำให้จิ้งจอกกึ่งหลับยอมอ่อนข้อให้ขนาดนี้?

[จบแล้ว]