บทที่ 26 - หีบที่ถูกล็อค

บทที่ 26 - หีบที่ถูกล็อค

"ทำไมจะไม่ได้ล่ะ" เนี่ยเหยียนยิ้ม กดส่งคำขอแลกเปลี่ยนไปหาถังเหยา วางเซตผู้ไล่ล่าเพลิงกับม้วนกลับเมืองลงไป

"ให้ฉันหมดเลยเหรอ" ถังเหยาตกตะลึง ไม่คิดว่าสเตตัสของเซตนี้จะเทพขนาดนี้

"ฉันเก็บมาจากไอ้คนที่ชื่อปลายฟ้านั่นแหละ มีคทาอีกอันแต่นายไม่ได้ใช้ เอาชุดนี้ไปใช้เถอะ ส่วนม้วนกลับเมืองเก็บไว้ก่อน" เนี่ยเหยียนบอก ถังเหยากับเขาเป็นเพื่อนตายที่โตมาด้วยกัน แค่ของไม่กี่ชิ้นเทียบกับมิตรภาพไม่ได้หรอก

"งั้นฉันไม่เกรงใจนะ" แววตาถังเหยาฉายแววซาบซึ้ง

พอเปลี่ยนมาใส่ชุดสีเพลิงทั้งตัว ราศีจับขึ้นมาทันที ถ้าใส่ออกไปเดินโชว์สาวๆ คงกรี๊ดสลบ

"ดาเมจเวทเท่าไหร่แล้ว" เนี่ยเหยียนถาม

"ห้าสิบ" ถังเหยาตอบ ดาเมจขนาดนี้เมื่อก่อนได้แต่ฝัน

"ใช้ได้เลย ดาเมจขนาดนี้ลงดันเจี้ยนยากๆ ได้สบาย คทายังไม่ค่อยดี กลับไปค่อยหาซื้อใหม่" เนี่ยเหยียนแนะนำ ถังเหยาได้ชุดนี้ไปก็เหมือนติดปีก ประหยัดเวลาปั้นตัวไปได้เยอะ ถังเหยาลูบคลำชุดใหม่อย่างหวงแหน

"เราเก็บเลเวลแถวนี้กันก่อนเถอะ ข้างหน้ามีหีบเงินอยู่ใบหนึ่ง เดี๋ยวไปเอากัน ฉันเชิญนายเข้าปาร์ตี้นะ" เนี่ยเหยียนบอก ดาเมจเวทของถังเหยาสูงขนาดนี้ สองคนช่วยกันฟาร์มสบายมาก อีกอย่างมีหีบเงินวางอยู่ตรงหน้า ถ้าไม่เอาของข้างในออกมา เนี่ยเหยียนคงนอนไม่หลับ

"หีบเงิน? อยู่ไหนอะ" ถังเหยาตื่นเต้น ตั้งแต่เล่นมาเพิ่งเคยเปิดหีบธรรมดาไปใบเดียว หีบเงินหน้าตาเป็นไงยังไม่เคยเห็น

"เคลียร์แมงมุมตรงทางแยกก่อน" เนี่ยเหยียนบอก มีถังเหยาช่วย ยิงสองตัวสบายมาก สามตัวก็น่าจะไหว

เนี่ยเหยียนบรรจุกระสุนหน้าไม้ เล็งแล้วยิงออกไป ลากแมงมุมมาสองตัว เขาออกไปยืนชน ส่วนถังเหยายืนร่ายเวทอยู่ข้างหลัง ลูกไฟอาร์เคน เปลวเพลิงอาร์เคน ยิงทีเข้าสามสิบกว่า บางทีติดคริติคอลเด้งไปห้าสิบกว่า

"ตบมอนสเตอร์ข้ามสองเวลเข้าแรงขนาดนี้เลยเหรอ" ถังเหยาอึ้ง ทึ่งในดาเมจตัวเอง

เนี่ยเหยียนเสียเลือดไปราว 50 เปอร์เซ็นต์ แมงมุมสองตัวก็ลงไปกองด้วยฝีมือการประสานงานของทั้งคู่ เนี่ยเหยียนนั่งพักฟื้นเลือด ถังเหยาก็ดื่มน้ำแร่ฟื้นมานา

"ค่าประสบการณ์เท่าไหร่แล้ว" เนี่ยเหยียนถามเมื่อเลือดเต็มและลุกขึ้นยืน

"เลเวลสาม 56 เปอร์เซ็นต์ นายล่ะ" ถังเหยาตอบ เขาเล่นมาอาทิตย์กว่าถึงได้แค่นี้

"เลเวลสาม 9 เปอร์เซ็นต์" เนี่ยเหยียนตอบ เกมนี้เก็บเลเวลยากมาก แต่ละเลเวลใช้ค่าประสบการณ์มหาศาล ความเร็วในการเก็บเลเวลของเขาถือว่าน่ากลัวมาก สามวันได้เลเวลสาม ใครรู้คงตกใจ

คุยกันไป เนี่ยเหยียนก็ใช้หน้าไม้ลากแมงมุมมาอีกสองตัว แป๊บเดียวก็จัดการเรียบ

เนี่ยเหยียนก้มลงเก็บของที่ดรอป เป็นตำราสกิล "พุ่งชน" ของนักรบ ราคาตลาดตอนนี้ประมาณยี่สิบทองแดง ในแมพเลเวลห้า อัตราดรอปของดีกว่าแมพเลเวลต่ำเยอะ

"ได้อะไรมา"

"สกิลพุ่งชนของนักรบ"

ถังเหยาโบกมือ "ของดรอปนายเก็บไว้เถอะ ฉันได้ชุดนี้มาก็พอใจแล้ว ก่อนเลเวลห้าไม่ต้องหาของอะไรเพิ่มแล้วล่ะ"

ตำราเล่มเดียวราคาไม่เท่าไหร่ เนี่ยเหยียนเลยไม่เกรงใจ เก็บใส่กระเป๋า

สองคนช่วยกันเก็บเลเวล แม้ตัวหารจะเพิ่มขึ้น แต่เพราะถังเหยายิงแรง ฆ่ามอนสเตอร์ไว สรุปแล้วเวลไวกว่าเดิมซะอีก

พอเคลียร์แมงมุมหมด เนี่ยเหยียนก็เดินไปที่หีบสมบัติ หีบเงินใบนี้สลักลวดลายแปลกตา ดีไซน์ประณีต แต่มีแม่กุญแจดอกใหญ่ล็อคแน่นหนา

"กำ ไม่ได้เรียนสกิลสะเดาะกุญแจ" เนี่ยเหยียนบ่นอุบ สกิลสะเดาะกุญแจต้องเลเวลห้าถึงจะเรียนได้ แถมค่าเรียนแพงหูฉี่ แต่แมพเลเวลห้าเจอหีบล็อคก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

"แล้วทำไงอะ" ถังเหยาถาม นี่หีบเงินใบแรกในชีวิตเขาเลยนะ จะจบแบบนี้เหรอ

"คงต้องปล่อยไปก่อน รีบเวลให้ถึงห้า เผื่อหีบยังอยู่" เนี่ยเหยียนบอกอย่างจนใจ

ขณะที่ทั้งคู่กำลังจะเดินออกไปเพื่อฟาร์มต่อ ก้อนหินข้างๆ ก็ขยับเขยื้อน

"นั่นอะไรน่ะ" ถังเหยาตกใจ

"ก้อนหิน" ก้อนนั้นใหญ่กว่าแมงมุมหินทั่วไปสองเท่า ผิวปกคลุมด้วยชั้นหินแข็ง เวลาอยู่นิ่งๆ ก็ดูเหมือนก้อนหินธรรมดา แต่ตอนนี้มันยืดขาแปดข้างออกมา ลุกขึ้นยืน ลืมตาเขียวปั๊ด ร้องจี๊ดๆ

มันคือแมงมุมหิน!

"จ่าฝูงแมงมุมหิน!" เนี่ยเหยียนใจหายวาบ รีบกดสกิลหายตัว ย่องไปข้างหลังมัน

จ่าฝูงแมงมุมหิน: เลือด 180/180

ดวงตาของมันกลอกไปมา แล้วจ้องเขม็งไปที่ถังเหยา ถังเหยารีบถอยหลัง ในตาแมงมุมสะท้อนภาพถังเหยานับร้อยภาพ ประกอบกับหน้าตาอันน่าเกลียดน่ากลัวของมัน ดูสยดสยองพิลึก

"เอาไงดี นี่มันระดับหัวหน้าเลเวลห้าเลยนะ" ถังเหยาลนลาน เคยเจอแต่หัวหน้าเลเวลสาม มาเจอเลเวลห้านี่ไปไม่เป็นเลย

"ฆ่ามัน! ใช้เวทอัดเข้าไป!" เนี่ยเหยียนสั่ง หนีไปก็อันตรายกว่า โดนไล่กวดจนตายแน่ แถมอาจจะไปลากตัวอื่นมาเพิ่ม จะใช้ม้วนกลับเมืองก็ต้องร่ายตั้งยี่สิบวินาที โดนตีทีเดียวก็หลุด สรุปคือต้องสู้!

แต่สองคนจะล้มบอสเลเวลห้าได้เหรอ ถังเหยายังสงสัย

"ทิ้งระยะห่างอย่างน้อยยี่สิบหลา มุดเข้าถ้ำที่แคบที่สุด อย่าวิ่งไปไกลเดี๋ยวลากตัวอื่นมาเพิ่ม!" เนี่ยเหยียนกำชับ ถังเหยายังมือใหม่ ให้ทำเรื่องเสี่ยงๆ แบบนี้มันยากเอาการ

เนี่ยเหยียนน่ะปลอดภัย หนีเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ชีวิตถังเหยานี่สิ เขาการันตีไม่ได้ ได้แต่แล้วแต่บุญแต่กรรม

จ่าฝูงแมงมุมหินร้องลั่น พุ่งเข้าใส่ถังเหยา

"แม่จ๋าช่วยลูกด้วย" ถังเหยาวิ่งหนีสุดชีวิต แต่ก็ยังทำตามที่เนี่ยเหยียนบอก หันกลับมายิงลูกไฟอาร์เคนใส่

ตูม! ลูกไฟระเบิดใส่ตัวบอส ดาเมจ 18 เด้งขึ้นมา

เวทไฟทำดาเมจใส่แมงมุมหินแรงเป็นพิเศษ! ดาเมจสวย มีลุ้นชนะ เนี่ยเหยียนตาเป็นประกาย พุ่งเข้าไปใช้สกิลลอบทุบจากด้านหลัง

จ่าฝูงแมงมุมสั่นสะท้าน หยุดชะงัก

มึนงง 3 วินาที! ปกติสกิลนี้ทำให้มึน 6 วินาที แต่เพราะเป็นระดับหัวหน้าเลยมีค่าต้านทาน ผลลดลงครึ่งหนึ่ง แต่แค่นี้ก็พอแล้ว

"ยิงเลย อย่าหยุด!" เนี่ยเหยียนตะโกน

ได้ยินเสียงเนี่ยเหยียน ถังเหยาก็รีบยิงเปลวเพลิงอาร์เคนใส่ ไฟลุกท่วมตัวบอส

พอหายมึน เนี่ยเหยียนก็แทงสกิลลอบสังหารเข้าท้องบอส ตามด้วยสกิลเฉือน ท้องบอสโดนกรีดเป็นแผลยาว ของเหลวสีเขียวทะลัก

จ่าฝูงแมงมุมหินฟื้นตัวก็พุ่งใส่ถังเหยาต่อ ถังเหยารีบถอยเข้าไปในช่องแคบ โครม! ร่างยักษ์ของบอสชนเข้ากับผนังหินสองข้าง ผนังสั่นสะเทือน เศษหินร่วงกราว

บอสตัวใหญ่เกินไป เข้าไปไม่ได้ ติดแหง็กอยู่ที่ปากช่อง ร้องโวยวาย

"คราวนี้เสร็จป๋าล่ะมึง" เห็นบอสเข้ามาไม่ได้ ถังเหยาก็ใจกล้าขึ้นมาทันที รัวกระสุนอาร์เคนกับลูกไฟอาร์เคนใส่ไม่ยั้ง

"เชี่ย กระสุนอาร์เคนเบาชะมัด ไม่ถึงครึ่งของลูกไฟเลย" กระสุนอาร์เคนคูลดาวน์ไว ร่ายไวแค่วินาทีเดียว แต่ลูกไฟอาร์เคนคูลดาวน์สิบวินาที ร่ายสามวินาที ยิงรัวๆ ไม่ได้

จ่าฝูงแมงมุมพยายามเบียดเข้ามา ผนังหินเริ่มร้าวและถล่มลงมาทีละนิด

[จบแล้ว]