บทที่ 17 - สกิลเฉือน

บทที่ 17 - สกิลเฉือน

เปิดหนังสือเรียน สมการคณิตศาสตร์และฟิสิกส์อันซับซ้อนปรากฏแก่สายตา เนี่ยเหยียนคำนวณอย่างรวดเร็ว เขาพบว่าหลังจากเกิดใหม่ ความจำของเขาดีกว่าชาติที่แล้วมาก แม้จะไม่ถึงขั้นจำได้ดั่งภาพถ่าย แต่ก็พัฒนาขึ้นเยอะ สมองแล่นเร็วกว่าเดิม ทำให้การเรียนมีประสิทธิภาพมากขึ้นเท่าทวีคูณ แถมยังค้นพบเรื่องน่าทึ่งอีกอย่าง เขาออกกำลังกายหนักขนาดนี้กลับไม่รู้สึกเหนื่อยเลยสักนิด พละกำลังก็เพิ่มขึ้นทีละน้อย เนี่ยเหยียนพอใจกับร่างกายนี้มาก ขอแค่ได้รับสารอาหารเพียงพอ อีกไม่นานร่างกายจะสูงใหญ่เหมือนตอน ม.6 ในชาติก่อน

ติดตรงที่สารอาหารเหลวแพงหูฉี่ แบบต่ำสุดก็ปาไปห้าร้อย แบบกลางๆ ราคาหลายพัน ที่บ้านตุนไว้แค่สองชุด แล้วเขาก็กินไปแล้วชุดหนึ่ง

ห้าโมงเย็น เนี่ยเหยียนเข้าเกมอีกครั้ง

พอล็อกอินเข้ามาก็พบว่ารอบตัวเต็มไปด้วยแมงมุมน้ำ พวกมันเกิดใหม่กันยั้วเยี้ย ดีที่มีระบบอมตะสามสิบวินาทีหลังล็อกอิน ตัวละครจะอยู่ในสถานะวิญญาณ โจมตีไม่ได้และไม่ถูกโจมตี เนี่ยเหยียนจึงเดินฝ่าดงแมงมุมออกมา

พอครบสามสิบวินาที เนี่ยเหยียนก็เริ่มฟาร์มแมงมุมต่อ ตอนนี้ในกระเป๋ามีใยแมงมุมยี่สิบห้าอัน กับใยแมงมุมล้ำค่าอีกห้าอัน ด้วยความเร็วในการฆ่ามอนสเตอร์ระดับนี้ อีกสักสามชั่วโมงน่าจะจบงาน

กลับไปต้องหาเงินให้เยอะๆ คราวหน้าเจอเควสต์หาของแบบนี้จะได้ไปรับซื้อเอา ไม่ต้องมานั่งหลังขดหลังแข็งหาเอง

ผ่านไปชั่วโมงกว่า เสียงข้อความเข้าดังขึ้น เป็นเหยาเหยา

"เนี่ยเหยียน อยู่ไหนอะ"

"ตีแมงมุมน้ำอยู่ มีไรเหรอ" เนี่ยเหยียนตอบ มือก็ยังจ้วงแทงแมงมุมไม่หยุด "ลอบสังหาร" เสียบเข้าท้องแมงมุมหงายท้อง

"เมื่อเช้าฉันกับเพื่อนไปป่าปีศาจต้นไม้มา"

"อ้อ"

"ไม่คิดจะถามหน่อยเหรอว่าเป็นไงบ้าง" เหยาเหยาถาม

"ไม่ต้องถามก็รู้" เนี่ยเหยียนรู้ซึ้งถึงความโหดของดันเจี้ยนนี้ดี เมื่อก่อนเขากับเพื่อนต้องลงกันตั้งห้าปีกว่าจะผ่าน ถ้าแทงค์หลักพลังป้องกันไม่ถึงหกสิบ เลือดไม่ถึงสองร้อยยี่สิบ ไม่มีทางรอด ยังไงก็ไม่ผ่าน

"ก็ได้อย่างที่นายบอกนั่นแหละ ตายยกทีม ไม่ได้เจอแม้แต่หน้าบอส เพื่อนฉันอยากเจอนาย พรุ่งนี้จะไปลุยกันอีก นายไปด้วยได้ไหม" เหยาเหยาถามด้วยความหวัง

"รอให้แทงค์พวกเธอถึกกว่านี้ก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันดูเวลาอีกที แต่บอกเพื่อนเธอไว้ก่อนนะ ถ้าจะให้ฉันไป ฉันต้องเป็นหัวหน้าปาร์ตี้ และของโจรที่ดรอปต้องเป็นของฉันทั้งหมด" เนี่ยเหยียนยื่นคำขาด ในป่าปีศาจต้นไม้มีผ้าคลุมของโจรดรอปอยู่ชิ้นหนึ่ง ออปชั่นดีใช้ได้

"นายจะเป็นหัวหน้า? ทำไมอะ"

"ฉันไม่ไว้ใจการสั่งการของคนอื่น"

"เอ่อ... ขอถามเพื่อนก่อนนะ ส่วนเรื่องของโจรเหมาหมดคงยาก ทีมเรามีโจรอยู่คนหนึ่ง" เหยาเหยาลำบากใจ กฎของทีมคือทุกคนเท่าเทียม

"ถ้าหัวหน้าทีมเธอไม่ตกลง ก็ช่างมันเถอะ" เนี่ยเหยียนไม่ได้ตั้งใจจะกดดันเหยาเหยา แต่เขาเหม็นขี้หน้าไอ้โจรในทีมนั้น

"เดี๋ยวถามหัวหน้าให้นะ" เหยาเหยาวางสาย ความรู้สึกดีๆ ที่มีให้เนี่ยเหยียนลดฮวบเพราะข้อเรียกร้องที่ดูเห็นแก่ตัว

หัวหน้าทีมของเหยาเหยาคือสาวสวยชื่อ อวี่หลาน อาชีพนักดาบคลั่ง สิ่งที่เนี่ยเหยียนจำได้แม่นที่สุดคือหน้าอกหน้าใจอันมหึมาของเธอ เวลาใส่ชุดเกราะนักดาบคลั่งที่เว้าลึกเห็นร่องอกชัดเจน มันแทบจะทะลักออกมา แค่นึกถึงเขาก็สั่นไปทั้งตัว แต่เนี่ยเหยียนไม่กล้าแหยมกับเจ๊แก ปกติเจ๊แกก็ใจดีหรอก แต่ถ้าใครทำให้โกรธขึ้นมา อารมณ์จะระเบิดตูมตามพอๆ กับหน้าอกนั่นแหละ จำได้ว่าเคยมีคนไปแซวเจ๊แก โดนไล่ฆ่าจนเลเวลลดไปห้าเวล สาวสวยขนาดนี้ ได้แต่มองห่างๆ อย่าไปเล่นด้วย ไม่งั้นจะโดนเล่นจนยับ

"อ้อ นอกจากของโจรแล้ว อัญมณีที่บอสดรอป ฉันก็ขอนะ" เนี่ยเหยียนเสริมอย่างไม่เกรงใจ

"เราแค่จะไปลงดันเจี้ยนด้วยกัน ทำไมนายทำตัวแบบนี้!" เหยาเหยากระทืบเท้าด้วยความโมโห น้ำตาคลอเบ้า เมื่อวานเพิ่งจะรู้สึกดีๆ ที่ช่วยกันทำภารกิจ นึกว่าเป็นคนดี ที่แท้ก็หน้าเงิน

เนี่ยเหยียนยิ้มบางๆ บางครั้งคำอธิบายก็ไร้ประโยชน์

ที่จุดวาร์ปเมืองแทร็ก ทีมของอวี่หลานรวมตัวกันอยู่สิบเก้าคน จุดเด่นที่สุดคืออวี่หลานในชุดเกราะสีฟ้ากับเหยาเหยาในชุดคลุมสีขาว เหมือนดวงดาวล้อมรอบด้วยดวงจันทร์ ในทีมมีสาวสวยอีกหลายคน แต่พอมายืนข้างสองคนนี้ก็กลายเป็นตัวประกอบไปเลย

อวี่หลานหุ่นนางแบบ สูงโปร่ง ส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน ขาเรียวยาว เซ็กซี่สุดๆ หน้าตาก็สวยระดับท็อป แม้อายุจะแค่ยี่สิบต้นๆ แต่มีเสน่ห์แบบสาวสะพรั่ง โดยเฉพาะหน้าอกภูเขาไฟนั่น ดึงดูดสายตาชะมัด

ส่วนเหยาเหยามาในสไตล์ใสๆ ชุดคลุมขาว หน้าเรียวรูปไข่ ผมหางม้า ดูบริสุทธิ์น่ารักน่าทะนุถนอม

"เหยาเหยา เขาว่าไงบ้าง" อวี่หลานถามเมื่อเห็นเหยาเหยาวางสาย

"เขาบอกว่าถ้าจะให้ไป เขาต้องเป็นหัวหน้าทีม แล้วของโจรทุกชิ้นรวมถึงอัญมณีบอส ต้องเป็นของเขาหมด" เหยาเหยาหน้าแดงด้วยความโกรธ อุตส่าห์แนะนำเนี่ยเหยียนให้ทุกคนรู้จัก นึกว่าเป็นเพื่อนที่ดี ที่แท้ก็นิสัยแย่

"เหยาเหยา เธอน่ะเชื่อคนง่าย คนแบบนี้มีเยอะแยะ มันต้องเป็นพวกสิบแปดมงกุฎแน่ๆ ฝีมือไม่มี กะจะมาเกาะกินของฟรี" โจรหนุ่มคนหนึ่งที่ยืนข้างเหยาเหยาพูดขึ้น หน้าตาเขาหล่อเหลาเอาการ ชื่อ เฉินป๋อ

เหยาเหยาอยากจะเถียงแทนเนี่ยเหยียน แต่พอนึกถึงคำพูดเมื่อกี้ก็เถียงไม่ออก ได้แต่ยืนหน้ามุ่ย แต่ลึกๆ ในใจเธอยังเข้าข้างเนี่ยเหยียน เขาเก่งจริงๆ นะ ไม่ใช่พวกเกาะกินอย่างที่เฉินป๋อพูดแน่

"ก็ไม่แน่หรอกนะ ที่เขารู้ว่าบอสดรอปอัญมณี แสดงว่าเขาต้องเคยผ่านดันเจี้ยนนี้มาแล้ว แถมต้องจบดันด้วย การที่เขาอยู่จนจบดันได้ แปลว่าทีมที่เขาอยู่ต้องเก่งมาก ประสบการณ์เขาเยอะกว่าเรา การขอเป็นหัวหน้าทีมกับขอของโจรและอัญมณี ก็ถือว่าสมเหตุสมผล ในเมื่อเขากล้าพูดตรงๆ กับเหยาเหยา ก็แสดงว่าเขาจริงใจ" อวี่หลานตบไหล่เหยาเหยา "ไม่ต้องคิดมากหรอกน่า"

พอได้ยินอวี่หลานพูดแบบนั้น เหยาเหยาก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย ยิ้มออก

แต่เฉินป๋อกลับรู้สึกหนักใจ การปรากฏตัวของเนี่ยเหยียนทำให้เขารู้สึกถึงอันตรายอย่างบอกไม่ถูก

"พรุ่งนี้เราจะเช่าเกราะทองแดงให้นักรบโล่ เธอไปบอกเขาว่าเราเชิญเขาไปลงดันเจี้ยนด้วยกันพรุ่งนี้" อวี่หลานสั่งการ เธอวางแผนไว้แล้ว

"เมื่อเช้าเพิ่งจะงอนเขาไป เอาไว้บ่ายๆ ค่อยบอกละกัน" เหยาเหยาทำแก้มป่อง

"โอเค งั้นบ่ายๆ ค่อยทักไป" อวี่หลานยิ้มส่ายหัว

เนี่ยเหยียนยังคงตีแมงมุมต่อไป ดวงกำลังขึ้น ดรอปใยแมงมุมมาสามอันรวด เช็กกระเป๋าดูมียี่สิบเก้าอันแล้ว ขาดอีกแค่อันเดียว

การฟาร์มตอนเช้าในเกมมันดีอย่างนี้แหละ อัตราดรอปของสูงกว่าปกติ

เนี่ยเหยียนจัดการแมงมุมไปอีกตัว มือควานไปเจอของบางอย่าง หยิบขึ้นมาดู เป็นตำราสกิลโจร!

ตำราสกิล: เฉือน (Lacerate) รายละเอียด: โจรใช้มีดสั้นกรีดผิวหนังศัตรู ทำให้เลือดไหลไม่หยุด เงื่อนไข: ต้องใช้อาวุธ คุณสมบัติ: เมื่อสร้างบาดแผล เพิ่มค่าตรวจสอบการโจมตี +1, สร้างความเสียหายเลือดไหล 5 หน่วยต่อวินาที ต่อเนื่อง 6 วินาที คูลดาวน์: 30 วินาที อาชีพ: โจร ทุกฝ่าย

สกิลเฉือนเป็นสกิลต่อเนื่องพื้นฐาน ใช้ต่อจากสกิลลอบสังหารได้ ทำให้ศัตรูเลือดไหล ถ้าเทียบความแรง สกิลเฉือนรวมกับดาเมจเลือดไหล ก็แรงน้องๆ สกิลโจมตีจุดตายเลยทีเดียว ถือว่าแจ่มมาก

ตอนนี้สิ่งที่เนี่ยเหยียนขาดที่สุดก็คือสกิลนี่แหละ

เนี่ยเหยียนกดเรียนสกิล หันไปหาแมงมุมตัวถัดไป เสียงข้อความดังขึ้น เหยาเหยาทักมาอีกแล้ว แม่คุณนี่ขยันตื๊อจริง

เนี่ยเหยียนกดรับสาย ทั้งคู่เงียบไปพักหนึ่ง

"ตอนแรกว่าจะไม่คุยด้วยแล้วนะ แต่เห็นแก่ที่ฉันเป็นคนใจกว้าง ฉันตัดสินใจจะไม่ถือสานาย พรุ่งนี้ทีมเราจะไปลงป่าปีศาจต้นไม้ นายจะไปไหม" เหยาเหยาทำเสียงงอนๆ

เนี่ยเหยียนนึกภาพเหยาเหยาทำหน้างอนตุ๊บป่องออกเลย คงน่ารักน่าดู เขาอดขำไม่ได้

"พรุ่งนี้ฉัน..."

"ห้ามบอกว่าไม่ว่าง ตอบมาว่าจะไปหรือไม่ไป" เนี่ยเหยียนยังพูดไม่จบ เหยาเหยาก็สวนขึ้นมา

"ก็ได้ พรุ่งนี้นัดเวลามา ไปแน่นอน" เนี่ยเหยียนหัวเราะอย่างจนใจ ยอมแพ้แม่คุณทูนหัวคนนี้จริงๆ

"ค่อยยังชั่ว พรุ่งนี้เช้าเราจะเรียกนาย แค่นี้นะ ยุ่งอยู่" เหยาเหยาพอใจกับคำตอบ ไม่รอให้เนี่ยเหยียนพูดอะไรต่อ ชิงวางสายไปก่อน

ฮึ สมน้ำหน้า อยากเล่นตัวดีนัก เหยาเหยาคิดอย่างผู้ชนะ นึกภาพเนี่ยเหยียนทำหน้าไม่ถูกแล้วก็หัวเราะคิกคัก

ได้ยินเสียงวางสาย เนี่ยเหยียนยิ้มแห้งๆ พรุ่งนี้ต้องไปป่าปีศาจต้นไม้สินะ สงสัยต้องเร่งมือหน่อยแล้ว

พอมีสกิลเฉือน เนี่ยเหยียนฆ่ามอนสเตอร์ไวขึ้นเยอะ คอมโบ ลอบสังหาร ต่อด้วย เฉือน แมงมุมน้ำก็ร่วงง่ายๆ

ติ๊ง! เสียงระบบแจ้งเตือนแสนไพเราะ เนี่ยเหยียนอัพเป็นเลเวล 3

สักพักเขาก็หาใยแมงมุมครบสามสิบอัน

"เสร็จสักที" เนี่ยเหยียนคิด ว่ายน้ำกลับไปที่เกาะ เตรียมส่งภารกิจ

ระบบ: ผู้เล่น หินบิน ฝากเงิน 1 เหรียญเงินเข้าคลังส่วนตัวของคุณ

"ยอดฝีมือ สูตรนายเจ๋งเป้ง พวกเรากวาดล้างค่ายหมอผีเรียบวุธ เงินอีกเหรียญโอนให้แล้วนะ" หินบินส่งข้อความมาด้วยความตื่นเต้น

"รับทราบ มีอะไรอีกไหม" เนี่ยเหยียนถาม เงินสองเหรียญจากหินบิน รวมกับรายได้ช่วงนี้ เขามีเกือบสามเหรียญเงินแล้ว ทุนตั้งตัวพร้อมแล้ว

"เพื่อนฉันบอกว่ามะรืนจะไปบึงโคลนออกราแมท นายจะไปด้วยกันไหม" หินบินถามอย่างมีความหวัง

"มะรืนฉันไม่ว่าง" เนี่ยเหยียนปฏิเสธ บึงโคลนออกราแมทค่อนข้างยาก ทีมของหินบินเคลียร์ค่ายหมอผีได้แสดงว่าฝีมือไม่ธรรมดา

"งั้นเหรอ... แล้วยอดฝีมือมีบทสรุปของบึงโคลนออกราแมทขายไหม"

"นายเห็นฉันเป็นพระเจ้าเหรอ บึงโคลนเป็นดันเจี้ยนเลเวลสามที่ยากที่สุด นายคิดว่าฉันจะหาบทสรุปได้เร็วขนาดนี้เลย?" เนี่ยเหยียนบอก เขาจะขายบทสรุปพร่ำเพรื่อไม่ได้ เดี๋ยวคนสงสัย รอให้ทีมหินบินไปตายกันสักสองสามรอบ ค่อยโก่งราคาขายทีหลัง

"โทษที เคยตัวไปหน่อย" หินบินหัวเราะแห้งๆ

[จบแล้ว]