เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 208: Those who Gather (3)

Chapter 208: Those who Gather (3)

Chapter 208: Those who Gather (3)


Chapter 208: Those who Gather (3)


อีเว้นพิเศษ!

มันเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลันและพวกเขาไม่รู้ว่ามันจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่อีก แต่ตอนนี้ผมไม่รู้ว่ามันจะเป็นอีเว้นพิเศษอะไร.

นอกจากนี้คนอื่นๆก็ไม่ได้มีปฎิกิริยามากมายเมื่อได้ยินคำว่า ‘อีเว้นพิเศษ.’

มันไม่ใช่.

‘ดีม่อนคนอื่นๆมีเหตุการณ์พิเศษ? แต่ฉันไม่เคย.’

มันแปลกมาก

ถ้าทุกคนมีประสบการณ์อีเว้นพิเศษแล้วก็ไม่มีเหตุผลที่ผมจะต้องไม่พูดถึงมัน แต่ผมได้รับการกยเว้นพวกเขาตอบสนองอย่างรวดเร็วต่อคำเชิญของผม

อย่างน้อยนั้นก็คือสิ่งที่ผมเห็น

แพนเดอมโมเนี่ยมเข้ามาใกล้ผมและพูดว่า

"เปิดทางเพื่อกลับไปสู่โลกดีม่อน รัลดาล บิกิเซล คุณรู้ว่าจะทำอย่างไร ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุนั้นคุณไม่คิดหรอว่าพวกเราจะมารวมกันที่นี่ มันไม่มีเวลาสำหรับจัดเลี้ยง.”

ตาอีกทั้งสองคนก็จ้องมองผม.

‘นี่ไม่ดี.’

เป้าหมายของผมคือการทำให้แกร์นดยุคไม่ถูกกันและไม่สามารถเมิณเฉยกันและกันได้.

แต่ถ้าทุกคนเล็งมาที่ผม ผมจะไม่สามารถชนะได้

ในขณะนั้น..ผิวของผมเริ่มแห้งเมื่อรู้ถึงพลังศักดิ์สิทธิ์.

"เทวดาได้ออกมาจากเขตศักดิ์สิทธิ์แล้ว.”

เอเรียลพูดขณะที่จ้องมองไปทางทิศตะวันออก

‘ไม่ดี...’

ข่าวนี้ทำให้แย่ลง

ผมต้องการแค่สิ่งเดียวเท่านั้น ดีม่อนแตกแยกในขณะที่มาเจอกันเทวดาได้จู่โจมพร้อมมนุษย์และดีม่อนกับสิ่งมีชีวิตขั้นสูงที่มารวมกันที่นี่จะได้รับความเสียหายเป็นจำนวนมาก.

และผมจะเริ่มจากสถานที่ๆดีที่สุด...

'มันพัง.’

พวกเขาสนใจเพียงอย่างเดียวด้วยเหตุผลบางอย่าง คำว่า"อีเว้นพิเศษ" ดังขึ้นในหูของผมผมไม่รู้ว่าทำไมผมไม่เห็นมันและพวกเขาทำ.

‘ไม่ควรที่จะมีอีเว้นพิเศษที่เกิดกับขึ้นกับทุกคน?’

ดังนั้นผมต้องทำใจ

ตอนนี้ผมปวดหัว แต่ก็ยังมีโอกาศที่จะมาหาผม แต่ผมไม่สามารถกลับไปควบคุมสถานการณ์จากด้านบนได้

ผมคิดสักครู่

ตัวอย่างเช่นการมาของผู้บัญชาการที่โหดร้าย.ข้อความได้ถูกส่งมาให้ทุกคนรวมถึงมนุษย์อเวค.ไม่เพียงแค่นั้นผมยังไม่เคยมีประการณ์จากชีวิตก่อนของผมอีกด้วย. มันเป็นเรื่องปกติไม่ว่าผมจะคิดอย่างไงก็ตาม.

มีบางอย่างที่แย่มาก

ผมต้องการหา และต้องแกล้งทำเป็นรู้สถานการณ์

ถ้าผมไม่รู้พวกเขาก็มีแนวโน้มสงสัยผม แกร์นดยุคจะกระโดดทับตัวผม ผมต้องหลีกเลี่ยงสถานการณ์นั้น

‘โลกปีศาจ พวกเขาเชื่อมั่นว่าฉันสามารถเปิดทางไปได้ ไม่...พวกเขาหวังว่าผมเปิดทางไปยังโลกปปีศาจ.’

ผมพยักหน้าเบาๆ

เทวดาจำนวนมากกำลังบินมาจากทางทิศตะวันออกแต่มันยังเหลือเวลามากนัก.

วิธีการเดินทางผมไม่รู้วิธีที่เป็นไปได้

ยิฮิ!

มงกุฏของยิฮิ.

มันเป็นสมบัติที่เธอได้รับหลังจากผมไปโลกเบื้องล่าง มันเป็นโลกจำลองที่ถูกสร้างขึ้นจากราชานรก.

เป็นผลให้...มันไม่ได้ถูกบอกไว้ว่าจะกลับไปที่โลกดีม่อน มันเป็นเพียงการคาดเดา แค่ความเป็นไปได้มันสูง

'ผมสงสัยว่าทำไมผมไม่ได้รับข้อความเกี่ยวกับอีเว้นพิเศษ.ถ้ายิฮิเป็นคีย์หลักแล้วมันก็ต้องบอกผมด้วย.ข้อความไม่ถูกส่ง...อาจจะเป็นเพราะว่าคนที่อยู่ในระบบ แต่มันก็ไม่สามารถทำอะไรได้จากเหตุการณ์พิเศษที่ไม่ได้อยู่ในระบบ’

ผมขมวดคิ้ว

ระบบที่สร้างโดยเดวิลมีซับซ้อนมาก

แน่นอนว่าผมอยู่ในระบบ ผมมายังโลกผ่านข้อตกลงของเดวิล

ผมไม่ควรถูกตัดจากอีเว้นพิเศษนี้.

ดังนั้นสิ่งเดียวที่เหลืออยู่คือผู้ที่ไม่ได้เป็น...ต้องมีสิ่งมีชีวิตบางอย่างปรากฎตัวเป็นเหตุการณ์พิเศษในชีวิตก่อนหน้านี้ของผมที่ไม่ได้รับข้อความ มันต้องใช่แน่นอน

‘ราชานรก.’

ผมไม่สามารถคิดถึงความเป็นไปได้อีกต่อไป

แน่นอนว่าเขาได้รับการยอมรับให้เป็นดันเจี้ยนมาสเตอร์ แต่เขาไม่สามารถถูกใช้งานในดันเจี้ยนได้ ในเวลาเดียวกันผมได้รับการยกย่องว่าเป็นราชานรก ไม่อย่างนั้นมงกุฎของยิฮิจะต้องทำให้ผมกลับไปอยู่ที่โลกดีม่อน

ยังคงมีข้อสงสัยหลายอย่าง

ผมมีหัวใจราชานรกเพื่อที่จะให้โลกได้รู้จักผมจึงได้กลายเป็นราชานรก

แน่นอนว่าดีม่อนตนอื่นไม่ทราบข้อความนี้.

ในเวลาเดียวกันผมก็จำคำสาปจากดาร์กเอลฟ์ได้แม่ของคริสปี้ที่เสียชีวิตจากการถูกโจมตีจากคนที่มีพลังเวทย์ทนตร์ที่คล้ายๆกัน มันยากที่จะเชื่อว่าจะมีคนที่เป็นผู้สืบทอดอะไรบางอย่างของราชานรก.

มันเกี่ยวข้องกับการกลับโลกดีม่อนหรือไม่?

เท่าที่ผมรู้ราชานรกเป็นหนึ่งในผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด มีเพียงไม่กี่คนในโลกที่จะสู้กับเขาตัวต่อตัวได้

เขาตายเนื่องจากการจัดการจากพระเจ้า แต่ก็ไม่สามารถหยุดเขาได้จากการคืนชีพ?

‘บางอย่างต้องเกิดขึ้นในโลกดีม่อน มันทำให้พวกเขากอยากที่จะกลับไป.’

มันเห็นได้ชัด

ผมกำหมัดหลวมๆแล้วมองไปทางทิศตะวันออก

ตูงงง!

ครึ่กๆๆๆ!

ด้านนอกปราสาทเป็นสนามรบไปแล้ว

สิ่งมีชีวิตที่อยู่ด้านนอกกำลังสู้กับเทวดาที่มาจากทางทิศตะวันตกโดยไม่ลังเล.

ดีม่อนหลายตนก็ออกจากปราสาทเพื่อไปควบคุมมอนเตอร์ของเขา

สถานการณ์นี้ดูจะเป็นที่ไม่ยอมรับ ผมต้องการทำให้มันจบโดยเร็วที่สุด

ผมยิ้มน้อยๆเมื่อเห็นมัน.

ตอนแรกมันดูซับซ้อน แต่ผมต้องดูส่วนสำคัญของมัน

‘ฉันยังถือกุญแจเอาไว้’

จิตใจของผมเริ่มที่จะผ่อนคลาย

คำว่า ‘เซอร์หรับ’ หมายถึงเทวดาผู้ยิ่งใหญ่ที่ถูกกล่าวว่าฉลาดที่สุด.มันสูงเป็นลำดับสองจากเก้าในหมู่เทวดา เขามีพลังเป็นอย่างมาก.

มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกกองทัพด้วยตัวคนเดียวเนื่องจากเขามีพลังมากพอที่จะดูแลแกร์นดยุค

ตอนนี้เซอร์หรับมีระดับสูงที่สุด แม้ว่าเขาจะเกิดมาได้ไม่นานแต่เขาก็มีอิทพลเป็นอย่างมากต่อเทวดา.

เทวดานับหมื่นปรากฎจากทุกมุมโลก

พวกเขาได้อยู่ในดันเจี้ยนที่ประเทศจีนและทำให้เป็นเขตศักดิ์สิทธิ์ จากนั้นพวกเขาก็จะแข็งแกร่งขึ้นและสามารถฟื้นฟูได้มาขึ้น.

แน่นอนว่าเขตศักดิ์สิทธิ์เป็นเหมือนกับป้อมปราการและดีม่อนไม่กล้าเข้าไปโจมตี.

ตอนนี้เทวดาได้ทิ้งป้อมปราการของเขาและมากำจัดปีศาจร้าย จำนวนพวกเขาอาจจะน้อยแต่เมื่อเขาได้ฟื้นพลังของเขาก็ไม่สามารถล้มได้ง่ายๆ.

แต่อย่างไรผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม...

‘ไม่มีมนุษย์...’

เทวดาไม่ได้เป็นกลุ่มเดียวที่อยู่ในมือของผม

แฮสได้เคลื่อนไหวเทวดาบนโลกเป็นผลสำเร็จดังนั้นตอนนี้ต้องรอด้านอื่นๆ.

การเข้าร่วมของมนุษย์

มันเป็นวันที่แน่นอนที่ระบุเอาไว้ พวกเขาคงจะโง่ถ้าไม่เข้าร่วม

นี่เป็นวิธีที่ถูกต้อง

‘เว้นแต่ว่าถ้าฉันอารมณ์เสีย ฉันสามารถใช้มือทั้งสองข้างที่อยู่ด้านหลังของฉันได้.’

ผมยืนอยู่บนหอนาฬิกา

ถึงเวลาแล้วที่จะต้องดูทุกอย่าง

อเวคที่หลบซ่อนตัวเริ่มขยับ ช่วงเวลาที่แกร์นดยุคเริ่มเคลื่อนไหวมนุษย์คิดว่ามันเป็น‘โอกาศที่จะตัดสินชะตากรรมของโลก.’

พวกเขาได้ใช้เครือข่ายข้อมูลเพื่ออ่านการเคลื่อนไหวของแกร์นดยุคและสิ่งมีชีวิตอื่นเพื่อเชื่อว่าพวกมันจะมาที่หอดูดาว

อย่างน้อยที่สุดผมก็เห็นได้ชักว่ามันเกิดอะไรขึ้นที่หอดูดาว มันเป็นโอกาศที่จะได้ดูแลดีม่อน.

“ที่นี่มีดอกไม้อยู่ ดอกไม้..หึ! เราควรมีรหัสชื่อดอกไม้กิลด์มาสเตอร์?”

ห่างออกไปหลายกิโลเมตรจากหอดูดาว.

อึนเฮย์และทีมของเธอกำลังเคลื่อนไหวจากซากปรักหักพังของเมืองที่ล่มสลาย

คำตอบจากวิทยุดังขึ้น

-แล้วฉันจะให้ชื่อดอกไม้ที่ดีที่สุดกับคุณ.

มันเป็นเสียงของยองวูเขาเป็นผู้ควบคุมผ่านทางวิทยุ

อึนเฮถอนหายใจ

"มันจะไม่ดีมั๊ง?”

-อาจมีคนเรียกเธอว่า‘ดอกไม้ท่ามกลางสนามรบ’ คุณไม่ได้เครียร์ทุกคนไม่ใช่หรอ? แล้วฉันจะเรียกว่าเจ้าแห่งดอกไม้?

คนที่แข็งแกร่งที่สุดจากทุกประเทศมารวมตัวกันในบังเกอร์ใต้ดิน.

หลังจากเอาชนะพวกเขาทั้งหมดอึนเฮได้พิสูจน์แล้วว่าเธอแข็งแกร่งที่สุดในหมูพวกเขา

ตามที่ยองวูได้บอกไว้เขาเรียกเธอว่า ‘บอส’

แน่นอนว่าเธอไม่ได้ชอบตำแหน่งของเธอ ดอกไม้..ดอกไม้อ่อนแอเกินไป

"หุบปาก ฉันจะรับคำแนะนำต่อไป เรามาถึงจุดที่กำหนดแล้ว.”

-แล้วพร้อมไหม? ถ้างั้นรอสักครู่ มีทีมอื่นต้องการเข้าไปที่ตำแหน่งนั้น

อึนเฮถามด้วยความงุนงง

“หืม? เราไม่มีสิ่งที่ควรจะทำหรอ? ไม่ใช่ว่าเราจะกลับไปที่ลับ?”

-มันเป็นเรื่องสำคัญ แต่มันก็เป็นเรื่องฉุกเฉินในขณะนี้ มีการตัดสินว่าทีมอื่นต้องเจาะผ่านเข้ามา.

"เกิดอะไรขึ้น?”

-เทวดาปรากฎ มีหลายพันองค์.

แปะ!

อึนเฮตบไปที่หน้าผากของเธอ.

"ทำไมจู่ๆ? ไม่ เราไม่ควรรู้เรื่องนี้ล่วงหน้าหรอ?”

-อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ไม่ทำงานในเขตศักดิ์สิทธิ์ นอกจากนี้พวกเขาปรากฎตัวผ่านวาป มนุษย์จะรู้ได้อย่างไร?

อึนเฮกัดฟันหลังจากได้ฟังข้อร้องเรียนของยองวู

"ฉันวางแผนไว้ว่าจะไปเงียบๆ เราจะสามารถเคลือนที่เข้าไปท่ามกลางสงครามได้อย่างไร?”

อึนเฮหันหน้ามองรอบๆ

เอ็ดเวิร์ดเดินเข้ามาขณะถือถุงเหล็ก

-นั่นคือความหวังของมนุษยชาติ คุณต้องเคลือนที่ช้าๆ ระวังมันแตกกลางทาง คุณรู้ไหมว่ามันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่มันจะผ่านมาจากท้องฟ้าหรือว่าน้ำทะเล? อเวคต้องเคลื่อนที่อย่างเงียบๆและไปให้ถึงเป้าหมาย.

ภายในถุงเป็นอาวุธที่ทรงพลังที่สุดของมนุษยชาติ อึนเฮมีหน้าที่ในการพามันไปให้ถึงศูนย์กลางของหอดูดาว

ถ้ามันอยู่ในศูนย์กลางแล้วพวกเขาได้คำนวนแล้วว่ามันจะฆ่าดีม่อนและสิ่งมีชีวิตเป็นจำนวนมากในครั้งเดียว

‘นี่คืออาวุธที่ถูกสร้างขึ้นเป็นการรวมกันของวิทยศาตร์และเวทย์มนตร์และแก่นจำนวนมาก.’

อึนเฮกัดริมฝีปากของเธอ

ถ้าเธอทำอย่างถูกต้องแล้วมันจะเป็นชัยชนะของมนุษย์ชาติ.

เครื่องซุปเปอร์คอมพิวเตอร์เหลายร้อยเครื่องมูลค่าหลายล้านเหรียญได้คำนวณพลังของมันออกมาดังนั้นมันจะไม่มีทางผิดพลาด

ปัญหาคือจะเคลือนย้ายมันอย่างไร

แมัแต่เครื่องบินเจ็ทความเร็วสูงก็ไม่สามารถแสดงประสิทธิภาพของมันได้ มันคงจะถูกยิงร่วงในครั้งเดียวไม่ต่างจากในทะเล

ไม่มีทางอื่นนอกจากให้อเวคซ่อนตัวแล้วค่อยๆนำมันออกไป

ดังนั้นอึนเฮและทีมจึงถูกเลือก

“ฉันต้องรอนานแค่ไหน?”

-อืมม...เร็วๆนี้!

เร็วๆนี้? มันเป็นคำตอบที่คลุมเครือ

อย่างไรก็ตามอึนเฮและเอ็ดเวิร์ดสังเกตได้ทันที

พลังศักธิ์สิทธิ์ที่สามารถสมผัสได้จากระยะไกล

ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นเทวดา แต่มันเป็นมนุษย์อย่างชัดเจน.

นั่นไม่ใช่แค่เรื่องแปลกๆเท่านั้น

มันเล็กเกินกว่าจะเรียกว่า ‘ทีม’

มีผู้หญิงเพียง2คนเท่านั้น...

อ่า! ไม่.ลูกไฟที่ลอยอยู่ใกล้ๆพวกเธอเป็นรูปร่างของหญิงสาววัยรุ่นเมื่อพวกเธอมองใกล้ๆ

มี4คนด้วยกัน?

"สวัดดี."

“......”

อีกคนที่มีพลังยังเงียบอยู่

ลูกไฟลอยอยู่เงียบๆ

“คุณเป็นทีมที่หัวหน้ากิลด์ยองวูบอกไว้...?”

หนึ่งในหญิงสาวหัวเราะกับคำถามของอึนเฮ

"ใช่ ถูกต้อง ฉันคิมยูราและน้องสาวของฉันที่เงียบอยู่ชื่อคิมมินจี เราทั้งสองเป็น 'ไฮพรีส' เพื่อที่เราจะได้เป็นประโยชน์และผู้ที่เราทำสัญญาด้วยชื่อเรอิและเซร่า.”

หญิงสาวที่ทำจากไฟทักทายพวกเขา

อึนเฮย์รู้ว่าสาวๆเหล่านี้เป็นสปิริตไฟ หลายวันก่อนมีอเวคเป็นจำนวนมากที่ทำสัญญากับสปิริตไฟ

“อ่า..ฉันยุนอึนเฮ ฉันเป็นทหาร โปรดดูแลฉันด้วย.”

"ฉันจะทำมัน.”

ยูราตอบพร้อมกับยิ้มหวาน

จบบทที่ Chapter 208: Those who Gather (3)

คัดลอกลิงก์แล้ว