บทที่ 6 ไมโตะ ไก

บทที่ 6 ไมโตะ ไก

หนึ่งเดือนผันผ่านไปอย่างเงียบเชียบ

ทุกวันหลังเลิกเรียน เท็นโยจะพาเท็นเท็นไปยังสนามฝึกซ้อมของหมู่บ้านโคโนฮะ เพื่อฝึกฝนกระบวนท่าและวิชาปาดาวกระจายร่วมกับร็อค ลี

และในหนึ่งเดือนมานี้

ความแข็งแกร่งของเท็นโยก็เพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็ว ความแม่นยำในการใช้คุไนก็พัฒนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เขารู้สึกพึงพอใจอย่างมากกับความคืบหน้าในการฝึกฝนช่วงนี้

เขาประเมินว่าอีกเพียงหนึ่งสัปดาห์

เขาก็น่าจะเชี่ยวชาญวิชาปาดาวกระจายถึงขั้นที่ปาเข้าเป้าได้ร้อยเปอร์เซ็นต์อย่างแน่นอน!

ทันใดนั้นเอง

เสียงแจ้งเตือนภารกิจที่คุ้นเคยจากระบบก็ดังขึ้นข้างหู:

"ติ๊ง! ภารกิจถูกส่งมอบ: ขายคุไนชนิดใดก็ได้ (คุไนร่างแยก, คุไนสลับร่าง, คุไนแปลงร่าง) ในราคาไม่ต่ำกว่า 1,000 เรียว"

"รางวัลจากระบบ: พิมพ์เขียวการสร้างระดับต้น — ดาบคุซานางิ!"

มีภารกิจใหม่เข้ามาอีกแล้วเหรอ?

ภารกิจเก่ายังทำไม่เสร็จเลยด้วยซ้ำ

ภารกิจก่อนหน้านี้จะหายไปโดยอัตโนมัติหรือเปล่าหลังจากมีภารกิจใหม่เข้ามา?

หัวใจของเท็นโยบีบแน่นขึ้นมาทันที

พื้นที่จัดเก็บใน 'แหวนมิติ' มีความสำคัญต่อเขามากในขณะนี้

เท็นโยรีบเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาดู

เมื่อเห็นว่าภารกิจเก่าที่ยังไม่เสร็จสิ้นยังคงแสดงสถานะว่า "รอดำเนินการ" อยู่ในแถบภารกิจ เขาถึงได้ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

โชคยังดี

แม้จะมีภารกิจใหม่เข้ามา

แต่ภารกิจเก่าที่ยังค้างคาอยู่ก็ไม่ได้หายไปไหน

เมื่อคลายกังวล เท็นโยก็เริ่มพิจารณาภารกิจใหม่ที่ระบบมอบให้อย่างละเอียด

ทันใดนั้น

คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากัน

ให้ขายอุปกรณ์นินจาที่เขาสร้างขึ้นงั้นเหรอ?

เท็นโยไม่เคยมีความคิดที่จะขายอุปกรณ์นินจามาก่อนเลย

ในแง่หนึ่ง ครอบครัวของเขาไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินทอง

อีกแง่หนึ่ง การเปิดเผยอุปกรณ์นินจาเหล่านี้เร็วเกินไปจะนำปัญหาที่ไม่จำเป็นมาให้เขามากมาย

เขาระมัดระวังตัวเป็นอย่างมาก

นอกจากน้องสาวอย่างเท็นเท็นแล้ว

แม้กระทั่งกับร็อค ลี ที่เป็นเพื่อนสนิท

เท็นโยก็ไม่เคยแสดงอุปกรณ์นินจาที่เขาสร้างขึ้นให้เห็นเลยแม้แต่ครั้งเดียว

นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงกระหายที่จะได้พิมพ์เขียวของแหวนมิติมาครอบครองนัก

เพราะมันจะช่วยให้เขาซ่อนอุปกรณ์นินจาทั้งหมดที่เขาสร้างขึ้นได้

อย่างไรก็ตาม

ตอนนี้เพื่อที่จะทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ

ดูเหมือนเขาจำต้องหาจังหวะที่เหมาะสมเพื่อขายคุไนให้ใครสักคนเสียแล้ว

'ดาบคุซานางิ'... แรงดึงดูดของมันที่มีต่อเขานั้นมหาศาลเกินไป!

ในโลกนี้ มันเปรียบเสมือนศาสตราวุธระดับกึ่งเทพเลยทีเดียว!

แต่เรื่องนี้ไม่อาจใจร้อนได้

เขาจะพักภารกิจนี้ไว้ก่อน แล้วรอคอยจังหวะเวลาที่เหมาะสม

เรื่องเร่งด่วนที่สุดในตอนนี้คือการฝึกฝนวิชาปาดาวกระจายต่อไป

ในที่สุด

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

ณ สนามฝึกซ้อมโคโนฮะ

เท็นโยซัดคุไนหกเล่มออกไปพร้อมกัน

พวกมันพุ่งแหวกอากาศเข้าหาเป้าหมายทั้งหกจุดที่แตกต่างกัน

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!!

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!!

"เข้าเป้าหมดเลย!" เท็นเท็นอุทานด้วยความประหลาดใจจากด้านข้าง "พี่จ๋าสุดยอดไปเลย!"

รอยยิ้มแห่งความพึงพอใจปรากฏขึ้นที่มุมปากของเท็นโยเช่นกัน

หลังจากการฝึกฝนอย่างหนักตลอดหนึ่งเดือน

ในที่สุดเขาก็ทำได้!

"ติ๊ง! ภารกิจเสร็จสิ้น!"

"รางวัลจากระบบ: พิมพ์เขียวการสร้างระดับต้น — แหวนมิติ ถูกส่งมอบแล้ว!"

"พัฒนาการของเท็นโยรวดเร็วอะไรขนาดนี้!"

ร็อค ลี มองดูเท็นโยที่มีวิชาปาดาวกระจายก้าวหน้าขึ้นทุกวัน แววตาแฝงไปด้วยความอิจฉาเล็กน้อย

แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกได้รับแรงบันดาลใจอย่างมหาศาล

ในดวงตาสีดำขลับคู่นั้น

เปลวเพลิงแห่งการต่อสู้ลุกโชนขึ้นทันที

เขากำหมัดแน่น กระโดดขึ้นจากพื้น แล้วตะโกนก้อง:

"โอ้ว! ดูเหมือนฉันต้องพยายามให้หนักกว่าเดิมแล้ว!"

"ขนาดคุณเท็นโยที่มีพรสวรรค์สูงส่งยังขยันขนาดนี้ ฉันจะมัวอู้งานไม่ได้เด็ดขาด!"

"วันนี้ ฉันจะเพิ่มการฝึกเป็นสองเท่า! กระโดดเชือกหนึ่งพันครั้ง! ถ้าทำไม่ได้ ฉันจะวิดพื้นสองพันครั้ง..."

แปะ แปะ แปะ แปะ!

จู่ๆ เสียงปรบมือก็ดังขึ้นรอบตัวพวกเขา

พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำของผู้ชายที่ดังมาจากระยะไกล

"โย่!"

"ไม่เลวเลยนี่ พ่อหนุ่ม!"

"ดิ้นรน! พยายาม! นี่แหละคือวัยรุ่น!"

ร็อค ลี ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตะโกนถามกลับไป

"นั่นใครครับ?"

ในชั่วพริบตานั้น สายลมวูบหนึ่งก็พัดผ่านร่างของร็อค ลี

ชายวัยผู้ใหญ่ สวมชุดวอร์มสีเขียวรัดรูป ตัดผมทรงกะลาครอบ และมีคิ้วหนาเตอะเหมือนกับลีไม่มีผิดเพี้ยน ปรากฏตัวขึ้นข้างกายร็อค ลี

เท็นโยและเท็นเท็นที่กำลังฝึกปาดาวกระจายอยู่ไม่ไกลก็หยุดมือและหันมามองตามเสียง

เท็นโยจำคนตรงหน้าได้ในทันที

เขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก ไมโตะ ไก หรือที่รู้จักกันในฉายา "สัตว์ร้ายสีเขียวผู้สูงส่ง" ในเนื้อเรื่องต้นฉบับนั่นเอง!

"ฮ่าฮ่าฮ่า พ่อหนุ่ม ช่างเปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้จริงๆ!"

ไมโตะ ไก หัวเราะอย่างอารมณ์ดี ยื่นมือออกไปตบไหล่ร็อค ลี แววตาฉายแววชื่นชม

"ตราบใดที่เธอยังคงพยายามอย่างหนัก สักวันหนึ่งเธอจะกลายเป็นนินจาที่เก่งกาจได้อย่างแน่นอน!"

ร็อค ลี ดีใจจนเนื้อเต้น "จะ... จริงเหรอครับ?"

ไมโตะ ไก พยักหน้าหนักแน่น "จริงแน่นอน! พ่อหนุ่ม มาเริ่มฝึกด้วยกันเถอะ!"

"ครับ มา..." หัวใจของร็อค ลี พองโตไปด้วยความเร่าร้อน

แต่ในตอนนั้นเอง

เสียงพูดเรียบๆ ที่ดูไม่ตื่นเต้นยินดีก็ดังแทรกขึ้นมา

"รุ่นพี่ครับ ถ้าอยากจะใช้สนามฝึกซ้อมก็บอกกันดีๆ สิครับ การมาหลอกเด็กแบบนี้มันถูกต้องแล้วเหรอ?"

เท็นโยเดินเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีใครรู้

เขายืนกอดอก พูดด้วยท่าทีสบายๆ

"ห๊ะ? เท็นโย พูดเรื่องอะไรน่ะ?" ร็อค ลี งุนงงไปหมด

ไมโตะ ไก ที่ถูกเท็นโยเปิดโปงอย่างไม่ไว้หน้า

เป็นคนประเภทที่โกหกไม่เก่งเอาเสียเลย

ตอนนี้หน้าของเขาแดงก่ำ ตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขาเกาหัวแกรกๆ แล้วพูดแก้เก้อว่า:

"ฮ่ะ ฮ่าๆ เอ่อ... ก็แบบว่า วันนี้สนามฝึกที่อื่นเต็มหมดเลย แล้วฉันเห็นว่าสนามฝึกของพวกเธอมันกว้างดีน่ะ..."

อ๋อ ที่แท้ก็ไม่มีสนามฝึกซ้อมว่างนี่เอง

ร็อค ลี ไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจ เขาพยักหน้าอย่างไม่ถือสา

"อ๋อ ถ้าอย่างนั้นหากรุ่นพี่ต้องการสนามฝึก พวกเราก็..."

"เดี๋ยวก่อน!"

เท็นโยพูดขัดจังหวะร็อค ลี

หลังจากชำเลืองมองเจ้าเพื่อนซื่อบื้อที่มองโลกในแง่ดีเกินเหตุคนนี้ เขาก็หันไปหาไมโตะ ไก แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า

"พวกเราแบ่งพื้นที่สนามฝึกให้รุ่นพี่ใช้ได้ครับ แต่เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน รุ่นพี่มาฝึกซ้อมกับพวกเราจะได้ไหมครับ?"

ความแข็งแกร่งของไมโตะ ไก นั้นมหาศาลมาก

ไม่ต้องพูดถึงตอนที่เขาเปิดประตูด่านที่แปดจนเกือบจะเตะบอสใหญ่ในตอนจบจนเดี้ยง

แค่เขาเปิดด่านที่ 6 'เคย์มง' (ด่านแห่งความปิติ) เขาก็สามารถใช้กระบวนท่าที่น่าสะพรึงกลัวอย่าง 'ยูงทองแรกอรุณ' ได้แล้ว

วิชานี้ใช้การปล่อยหมัดด้วยความเร็วสูงจนเกิดแรงเสียดทานกับอากาศกลายเป็นเปลวเพลิง แล้วใช้คลื่นกระแทกและเปลวไฟจากการชกอากาศโจมตีศัตรูอย่างต่อเนื่อง

ในโลกนินจาทั้งใบ คนที่สามารถรับการโจมตีระดับนี้จากเขาได้

มีนับนิ้วได้เลย!

เท็นโยเองก็ค่อนข้างปรารถนาในวิชา 'แปดด่านพลัง' ซึ่งเป็นกระบวนท่าระดับ S อันทรงพลังนี้

การฝึกฝนปาดาวกระจายในช่วงที่ผ่านมาสอนให้เขารู้หลักการข้อหนึ่ง:

ในเส้นทางการฝึกตนในอนาคต นอกจากการควบคุมอาวุธที่ทรงพลังมากขึ้นแล้ว เขาจะต้องไม่ละเลยการฝึกฝนสมรรถภาพทางกายและกระบวนท่าโดยเด็ดขาด

มีเพียงร่างกายที่แข็งแกร่งเท่านั้น

จึงจะสามารถปลดปล่อยอานุภาพของอาวุธในมือออกมาได้อย่างเต็มที่!