เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 47 - ฉันยังต้องเลื่อนอาชีพไปขั้นสอง (10) [อ่านฟรีวันที่ 19/09/61]

บทที่ 47 - ฉันยังต้องเลื่อนอาชีพไปขั้นสอง (10) [อ่านฟรีวันที่ 19/09/61]

บทที่ 47 - ฉันยังต้องเลื่อนอาชีพไปขั้นสอง (10) [อ่านฟรีวันที่ 19/09/61]


บทที่ 47 - ฉันยังต้องเลื่อนอาชีพไปขั้นสอง (10)

 

โทรลล์ทั้งสามตัวที่ต้องทรมานกับเวทย์ลวงตาที่เอิลต้าได้ใช้มันด้วยพลังเล็กน้อยของเธอและกำลังเดินมาเหมือนกับคนที่กำลังหลับ

บาดแผลที่เขาได้มาจากการต่อสู้กับยมทูตมันร้ายแรงเกินไปจนแผลพวกนี้ไม่สามารถจะฟื้นฟูได้เต็มที่จากพลังของนายูนา แต่ว่ามันก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคอะไรสำหรับการฆ่าโทรลล์

คังฮาจินบอกว่า 30 วินาที

ยูอิลฮานก็บอกว่านั่นพอแค่นี้มันก็พอแล้ว

"ฮ่าห์"

เขาได้พุ่งไปพร้อมตะโกนสั้นๆ โทรลล์ไม่ได้สังเกตุเห็นตัวเขาเลย ยูอิลฮานได้ยกหอกของเขาขึ้นและขว้างหอกที่แม้ว่าจะเจอศึกหนักมาก็ยังไม่ได้เสียความคมไป

[คุณได้รับค่าประสบการณ์ 520,938]

[คุณได้รับค่าประสบการณ์ 518,556]

[คุณได้รับค่าประสบการณ์ 549,289]

การโจมตีนี้รวดเร็วเหมือนกับแสงไฟ มันเป็นการโจมตีที่ไม่น่าเชื่อเลยว่ามันถูกสร้างขึ้นโดยมนุษย์ที่ใช้ไม่ได้แม้แต่มานา หอกนี่ได้ฆ่าโทรลล์ภายในครั้งเดียว

การโจมตีโดยไม่รู้ตัวที่สมบูรณ์แบบนี้มันก็มากพอที่จะทำให้โทรลล์ตัวอื่นๆไม่รู้ตัวอีกด้วย!

ใช่แล้ว ในตอนนี้เขาเพิ่งจะฆ่ามอนสเตอร์ในเวลาแค่ 3 วินาทีด้วยการโจมตีโดยที่ศัตรูไม่รู้ตัว

[ฆ่ามอนสเตอร์คลาส 2 ด้วยการโจมตีโดยไม่รู้ตัวในครั้งเดียว 100/100]

[ฆ่ามอนสเตอร์คลาส 3 ด้วยการโจมตีโดยไม่รู้ตัวในครั้งเดียว 1/1]

[คุณได้เติมเต็มเงื่อนไขในการเลื่อนอาชีพแล้ว คุณได้ก้าวหน้าสู่ยมทูตหน้าใหม่สำเร็จ!]

ตอนนี้แผนของเอิลต้าได้สมบูรณ์แบบแล้ว

[คุณได้กลายเป็นยมทูตฝึกหัด ผลของการปกปิดตัวตนเพิ่มขึ้น 10% โอกาสโจมตีติดคริติคอลและพลังโจมตีเพิ่มขึ้น 30% เมื่อโจมตีทีเผลอ พลังโจมตีเพิ่มขึ้น 20% เมื่อเผชิญหน้ากับ 'ชีวิต']

[เงื่อนไขการวิวัฒนาการปกปิดตัวตนได้ง่ายยิ่งขึ้น]

[คุณได้ดูดซับบันทึกที่สะสมเอาไว้ คุณได้กลายเป็นเลเวล 53 พละกำลัง +5 ความว่องไว +5 สุขภาพ +5 พลังเวทย์ +5]

[คุณได้เรียนรู้สกิลติดตัว นักสะสมความตาย คุณสามารถจะรวบรวมพลังแห่งชีวิตของพวกที่คุณฆ่าไปได้]

[คุณไม่สามารถจะใช้มานาได้ คุณไม่สามารถเรียนสกิลใช้งานได้]

[คุณสามารถได้รับคลาสย่อยได้]

[ยูอิลฮาน]

[มนุษย์ ยมทูตหน้าใหม่ เลเวล53]

[ฉายา - ผู้โดดเดี่ยวระดับจักรวลา หนึ่งครั้งกับนาย หนึ่งครั้งกับฉัน(โอกาสติดคริติคอลเพิ่มขึ้น 10%) ผู้สร้างตำนาน(สิ่งที่ผลิตเพิ่มประสิทธิภาพขึ้น 20%) ไม่มีครั้งที่สองและสาม แต่มีแค่ครั้งเดียว (เพิ่มค่าประสบการณ์และโอกาสได้รับหินพลังเวทย์ขึ้น 20%)]

[พละกำลัง - 152 ความว่องไว - 156 สุขภาพ - 147 พลังเวทย์ - 69]

[สกิลใช้งาน - ปกปิดตัวตนเลเวลสูงสุด , ความเชี่ยวชาญหอกเลเวลสูงสุด , ความเชี่ยวชาญอาวุธไม่มีคมเลเวลสูงสุด , การยิงเลเวลสูงสุด , ความเชี่ยวชาญดาบเลเวลสูงสุด , ตีเหล็กเลเวลสูงสุด , พลังฟื้นฟูเหนือธรรมชาติเลเวลสูงสุด , ทำอาหารเลเวล 11 , การโจมตีคริติคอลเลเวล 9 , ความต้านทานพิษระดับสูงเลเวล 4 , นักสะสมความตายเลเวล 1]

คลาส 1 มันเทียบไม่ได้เลยกับคลาส 2 นอกไปจากนี้ยมทูตหน้าใหญ่ที่ยูอิลฮานได้รับมาก็ยังเป็นคลาส 2 ที่น่าจะมีพลังที่มากที่สุดในคลาส 2 ทั้งหมดบนโลกอีกด้วย เป็นควาสที่ทรงพลัง มันจะไม่เกินเลยไปเลยหากจะบอกว่ามันได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อแค่ตัวเขา มันเป็ฯพลังที่สามารถดูถูกมอนสเตอร์คลาส 3 เป็นมอนสเตอร์ตามปกติได้ดังนั้นก็ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว

ยังไงก็ตามสิ่งเหล่านี้มันก็ไม่ได้สำคัญอะไรกับยูอิลฮาน แค่คลาสหนึ่งเขาก็ต้อนยมทูตจนมุมได้แล้ว การที่เขาได้พลังของคลาส 2 มามันก็ไม่ได้สำคัญอะไรไปมากกว่าพลังของเขาเลย

สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือการที่เขาเลเวลอัพขึ้นมา การเพิ่มเลเวลทำให้เกิดกระบวนการทำให้ตัวเขาพัฒนาขึ้นไป เพราะแบบนี้พลังชีวิตของเขาก็ได้ถูกฟื้นคืนโดยสมบูรณ์! สำหรับเขาแค่นี่ก็พอแล้ว

เพราะแบบนี่ยูอิลฮานจึงไม่ได้สนใจแม้แต่มาอ่านข้อความที่ปรากฏมาเลย เขาทำเพียงแค่วิ่งย้อนกลับไปอย่างรวดเร็วหลังจากที่จัดการโทรลล์เสร็จและเลเวลอัพขึ้นมา

จากที่สัญญาไว้ 30 วินาทีตอนนี้เหลือแค่ 10 วินาทีแล้ว

"ก๊าซซซซซซซ!"

[เจ้ามันอ่อนแอ เจ้ามันอ่อนแอเกินไป!]

"ได้โปรดทำให้พี่ไม่ตายยยย!"

อัศวินศักดิ์สิทธิ์คังฮาจินได้ทนกับการโจมตีอย่างต่อเนื่องจนไม่ไหวแล้ว เขาก็ยังมีความสามารถเป็นพิเศษอยู่ แต่ว่าการที่มันเป็นไปได้แบบนี้เพราะการฟื้นฟูพลังชีวิตของนายูนา

"ก็แค่ทนรอเจ้านั่น อึก!"

[ส่งชีวิตของเจ้ามาให้ข้า]

"อย่าตายยยย!"

การดิ้นรนของคังฮาจินและการโจมตีที่รุนแรงของยมทูตทำให้นายูนาต้องทำการร่ายเวทย์อย่างวุ่นวาย โชคร้ายที่ทูตสวรรค์ทั้งสองไม่สามารถจะช่วยการต่อสู้ด้วยได้ไม่เช่นนั้นพวกเขาก็คงชนะได้แน่นอน

[ถ้าคังฮาจินตายก็ไม่เป็นไร แต่ว่าหากเป็นแบบนี้นายูนาได้ตายแน่!]

[เธอนี่มันเลือดเย็นหรือใจดีกันนะ]

[ถ้านายูนาตายงั้นฉันจะโกรธเธอแน่เอิลต้า!]

[รอดูไปซะ อย่ามาพูดอะไรที่มันไม่ดีสิ]

เอิลต้าที่ได้เจอกับความสงบสุขอย่างการที่ยูอิลฮานปลอดภัยและเฟย์ต้าที่แทบจะร้องออกมาเพราะคนที่เธอปกป้องอยู่กำลังดูเหมือนจะตาย

ในขณะที่ทูตสวรรค์ทั้งสองตนกำลังคิดต่างกันอยู่นี่ เกราะของคังฮาจินในท้ายที่สุดแล้วก็แตกออกมา

"อั๊ก!"

[ตายยยย!]

"กรี๊ดดด! ไม่นะ"

ในตอนนี้เองนายูนาที่กำลังร่ายเวทย์ให้คังฮาจินได้กางแขนของเธอออกไปยังยมทูตเป็นครั้งแรก

"ได้โปรดลงโทษคนไม่ดีคนนั้น!"

แสงสีชมพูสดใสได้กระจายออกมาจากมือของนายูนาและโดนเข้ากับยมทูต ยมทูตที่ถูกการโจมตีของเธอโดยตรงในขณะที่ไม่ได้เตรียมรับมือกับมันทำให้มันต้องลอยออกไปหลายสิบเมตรก่อนจะปะทะเข้ากับพื้น ภาพลักษณ์ของมันน่าสงสารมากกว่าในตอนที่ยูอิลฮษนสู้กับมันซะอีก

[ก๊าซซซซซซซซ!]

[ผู้หญิงคนนั้นมันอะไรกันนะ!?]

[เธอคือเด็กที่จะช่วยมนุษยชาติ]

การโจมตีของเธอจะต้องมีพลังมากกว่าที่เห็นแน่นอน พลังของนายูนาถึงกลับสามารถจะทำให้ยมทูตตกไปอยู่ในสภาพแบบนี้ได้

ในจุดนี้มันได้ทำให้พลังชีวิตของยมทูตที่ลดลงไปในตอนสู้กับยูอิลฮานแต่ว่าได้ฟื้นขึ้นมาระหว่างสู้กับคังฮาจินได้ลดลงไปอย่างมากและมึนงงไป

แต่ปัญหามีอยู่สองอย่างก็คือหนึ่งมันไม่ได้มึนนานนักและอีกอย่างก็คือพลังของนายูนาหมดลงไปแล้ว

"เราต้องทำยังไงดีพี่ วิ่งเร็ว!"

"ฉันยังมึนอยู่เลย"

คังฮาจินได้กัดฟันตอบกลับมา นี่มันเป็นเพราะแรงกระแทงที่เขาได้จากยมทูตมันมากเกินไป เขาทำได้แต่ขยับปากเท่านั้นเอง การที่เขาไม่ได้ติดคำสาปไปก็เป็นเพราะนายูนาแต่ว่าหากว่ายมทูตได้ฟื้นตัวกลับมาจากการมึนงงถ้างั้นมันก็คงไม่มีครั้งต่อไปแล้ว เขาจะต้องตายจริงๆ

เหี้ยเอ้ย! - ในตอนนี้คังฮาจินได้พึมพัมแบบนี้ออกมาได้มีใครบางคนมาจับมือของเขาเบาๆและกระซิบขึ้น

"ให้ฉันเข้าปาร์ตี้"

คังฮาจินได้หยักหน้าอย่างต่อเนื่อง ในตอนนี้เอง

[คุณได้รับสมาชิกปาร์ตี้คนใหม่]

[สมาชิกปาร์ตี้ : 3]

สัมผัสที่พิเศษของการเข้ามาตี้ได้เชื่อมต่อเข้ากับสมาชิกใหม่ ในที่สุดคังฮาจินก็รู่ถึงสถานการณ์และเปิดตาของเข้ากว้างขึ้น เขาไม่สามารถจะมองได้เลยถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้มึนงงก็ตาม แต่ว่ามันก็ชัดเจนว่าใครเป็นคนเข้ามาในปาร์ตี้

"นายกลับมา..."

"ชู่วว"

คังฮาจินได้กระซิบเบาๆและพุ่งตัวออกไป ในที่สุดคังฮาจินก็ได้เห็นแผ่นหลังของเขาแล้ว เกราะสีดำที่เต็มไปด้วยรอยและแม้กระทั่งบางจุดก็ยังถูกทำลายไปและช่วงไหล่ก็ดูจะปลอดภัย

คังฮาจินได้กลายเป็นโล่งใจ จากนั้นเขาก็รู้สึกได้ถึงอารมณ์แปลกๆหลังจากที่เขาโล่งใจ เขาที่แก้ปัญหาทุกอย่างด้วยตัวเองมาจนถึงตอนนี้ไม่เคยได้มีประสบการณ์ที่โล่งใจจากการที่โยนงานให้กับคนอื่นเลย

ยังไงก็ตามไม่ว่าคังฮาจินจะเป็นยังไงยูอิลฮานก็ไม่ได้สนใจซักนิด เขาสนใจเพียงแต่วิ่งออกไปข้างหน้าอย่างไม่เกรงกลัว ด้วยพลังใหม่ที่ได้รับมานี้ทำให้เขาจับหอกแน่น

ยมทูตที่ตกอยู่ในสภาพมึนงงทำให้จุดอ่อนทั้งหมดของมันเผยออกมาและไม่ได้สังเกตุเห็นตัวของยูอิลฮานเลย

แน่นอนว่าต่อให้ยมทูตอยู่ในสภาพเต็มพร้อมยูอิลฮานก็ไม่ได้กลัวเลย เขาได้อ่านยมทูตออกหมดทุกด้านแล้ว ตัวเขาในตอนนี้ได้วิเคราะห์และอ่านสิ่งที่มันจะทำได้หมดแล้วมันจึงไม่มีทางใดที่เขาจะต้องไปกลัว

[ก๊าซซซ มนุษย์ บันทึกใหม่ บันทึก!]

ยมทูตที่หลุดจากการมึนงงได้พูดขึ้นอย่างไร้สาระและยืนขึ้นมา ยังไงก็ตามมันก็ยังไม่ได้สังเกตุเห็นยูอิลฮานเลย

นี่มันเป็นเรื่องปกติมาก ในตอนแรกที่มันเจอยูอิลฮานก็เพราะว่าเอิลต้าอยู่กับเขา มันไม่ได้มีพลังในการมองผ่านการปกปิดตัวตนของเขา

ยังไงก็ตามตัวยูอิลฮานในตอนนี้ได้วิ่งไปเพียงลำพังและเอิลต้าก็ได้เฝ้ามองดูเขาจากด้านหลัง และพลังการปกปิดของเขาก็ยังถูกเสริมพลังไปอีกด้วย

ยูอิลฮานได้เปิดใช้งานพลังเหนือมนุษย์ด้วยรอยยิ้มเล็กๆ แขนทั้งสองข้างของเขาได้เต็มพลังและเหวี่ยงหอกออกไปโดยไม่ลังเล หอกของเขาได้ปักเข้าไปในอกของยมทูตอย่างสวยงามซึ่งเป็นจุดที่เขาได้ทะลวงมาแล้วนับพันครั้ง

[ติดคริติคอล]

ในวินาทีนี้ยมทูตได้เงยหน้าของมันขึ้นมา ในตอนนี้ที่ดวงตาของมันได้มองเข้ามาที่ยูอิลฮาน เขาก็ได้ตระหนักได้ถึงความจริงที่เขาไม่เคยคิดมาก่กอน

มันไม่ใช่ 'มัน' อย่างที่ยูอิลฮานคิด ไม่ใช่มันที่เกิดขึ้นจากความผิดพลาด เขาได้รู้สึกอายขึ้นมา ในตอนนี้ยมทูตก็เปิดปากขึ้นมาอย่างน่าทึ่ง

[ขะ ขอบคุณ...]

เสียงนี้ไม่ใช่เสียงคำรามอีกแล้ว แต่มันเป็นเสียงที่ชัดเจนของหญิงสาวที่ดังออกมา แค่ฟังจากเสียงนี้โดยไม่ไปนึกถึงการต่อสู้มันก็เหมาะกับดอกไม้งามมาก

"ฮึบห์"

ยูอิลฮานได้ตอบรับด้วยการเอาชีวิตของยมทูตด้วยการสะบัดหอกอีกครั้ง การกระทำที่ไร้ปราณีนี้ได้ทำให้ยมทูตยิ้มขึ้นเล็กๆก่อนจะล้มลงไป

[คุณได้รับค่าประสบการณ์ 31,969,409]

[คุณได้กลายเป็นเลเวล 55 พละกำลัง +4 , ความคล่องแคล่ว +2, สุขภาพ +2, พลังเวทย์ +2]

[คุณได้รับบันทึกของเรต้า คาร์อิฮ่าห์ เลเวล 157]

[นักสะสมความตายได้ทำงาน คุณได้ดูดซับและเก็บพลังชีวิตของเรต้า คาอิฮ่าห์เอาไว้]

นี่มันเป็นครั้งแรกเลยที่เขาได้ค่าประสบการณ์ถึงแปดหลัก ยูอิลฮานได้หันไปมองอย่างตกใจ แต่ว่ามันดูเหมือนว่าคังฮาจินกับนายูนาจะคิดว่าการเพิ่มเลเวลนี้ถูกต้องทำให้พวกเขาเริ่มมีชีวิตชีวา

"ฟู่ เจ้านั่นมันแข็งแกร่งจริงๆ ฉันไม่เคยคิดว่าจะเจอกับศัตรูแบบนี้เลยต่อให้เป็นในระหว่างที่ฉันอยู่ในหอคอยนรกถึง 10 ปีก็ตาม"

"มันเหนื่อยมาก"

จากนั้นเมื่อยินยันถึงความปลอดภัยแล้วในที่สุดทั้งสองคนก็ได้พูดกันออกมาอย่างโล่งอก ยูอิลฮานก็ยังโล่งใจหลังจขากยืนยันแล้วว่าไม่มีศัตรูอยู่ใกล้ๆ

และเขาก็ได้หยิบเอามีดกระดูกออกมาเพื่อที่จะทำการชำแหละเรต้า คาร์อิฮ่าห์

[หยุดตรงนั้นเลย]

"อา ทำไมล่ะ?"

[เธอเป็นผู้หญิง]

"นี่เป็นมอนสเตอร์"

[เธอเป็นผู้หญิง]

"ฉันบอกว่าเป็นมอนสเตอร์ไง"

ยูอิลฮานไม่ได้มีเจตนาจะล่วงเกินเลยซักนิด เขาจะไปสนใจกับมอนสเตอร์ทำไมล่ะ สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือผิวหนาๆหรือไม่ก็กระดูกแข็งๆ หรือไม่ก็หินพลังเวทย์ - ก็แค่สามอย่างนี้เอง!

ยังไงก็ตามในเวลาต่อมาในตอนที่เขากำลังจะทำหน้าที่ของเขาร่างของเรต้า คาร์อิฮ่าห์ก็ได้ล้มลงไปกับพื้นอยู่ก็ดูจะเปล่งแสงจางๆออกมาก่อนที่มันจะกลายเป็นเถ้าสีดำ ยูอิลฮานได้คิดขึ้นอย่างเสียดายเมื่อเห็นแบบนี้ แต่กับเอิลต้า เฟร์ต้า คังฮาจินและนายูนาต่างก็ตัวแข็งทื่อไปหลังจากได้เห็นฉากๆเดียวกันนี้

"หือ?"

"ฉันคิดว่ามันไม่มีทาง แต่ว่า...."

มีเรื่องบางอย่างอยู่

ยูอิลฮานได้สังหรณ์ใจขึ้นมาทันทีและเขาก็ยังตัวแข็งทื่อตามไปด้วยเพื่อที่จะไม่ให้น้อยหน้าคนอื่น การกระทำนี้ราวกับการใช้สกิลก็อปปี้

[ไม่มีทางน่า มันเป็นพวกเบรกเกอร์จริงๆ]

ในขณะที่ยูอิลฮานต้องทนกับคำที่เขาไม่เข้าใจนี้ เอิลต้าก็ได้ลอยเข้ามาบนหัวยูอิลฮานและอธิบายเบาๆ

[คนที่ยึดมานาจากมอนสเตอร์ด้วยการกินหินพลังเวทย์ลงไปจะถูกเรียกว่าเบรกเกอร์ คนพวกนี้จะกลายเป็นเถ้าสีดำในตอนนี้ที่ตายอย่างที่คุณเห็นนั่นแหละ]

"อ่อ"

ในที่สุดยูอิลฮานก็รู้แล้ว ถ้างั้นเรต้า คาร์อิฮ่าห์ก็ไม่ใช่มอนสเตอร์แต่เป็นผู้หญิงจริงๆ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเธอเป็นเผ่าพันธ์ทรงสติปัญญาประเภทไหนก็ตามที

ยังไงก็ตามมันมีสองอย่างที่เป็นเรื่องดี หนึ่งก็คือมีหินพลังเวทย์สีดำเหลืออยู่ สองก็คือมีผ้าคลุมสีดำและเคียวสีดำเหลืออยู่

แน่นอนว่าทูตสวรรค์ต่างก็ยินดีในเรื่องอื่น

[อ่า ทางเข้าดันเจี้ยนเปิดขึ้นมาแล้ว] (เฟย์ต้า)

[พวกเรากลับมาใช้พลังได้แล้ว ดังนั้นเธอคนจะต้องมีความลับอะไรแน่ๆ ถึงแม้ว่ามันจะน่าเสียดายที่เราหาความจริงจากเธอไม่ได้ก็ตาม] (เอิลต้า)

เอิลต้าได้มองมาที่ยูอิลฮานเงียบๆทำให้ยูอิลฮานบ่นออกมา

"เธอมองฉันทำไมนะ? ฉันทำอะไรผิดไปล่ะ?"

[ฉันมองคุณเพราะว่าคุณหล่อมาก ทำไมต้องขมขื่นด้วยล่ะ?]

การสวนกลับคำพูดของเอิลต้าได้มากขึ้นในยทุกๆวัน ยูอิลฮษนได้แต่เดาะลิ้นยอมรับมัน

มันไม่มีปริศนาใดเหลือเอาไว้เลย กลับกันเลยมันมีแต่สิ่งที่น่าสงสัยมากขึ้นไป ดันเจี้ยนลึกลับที่ซึ่งถูกจำกัดพลังของสิ่งมีชีวิตชั้นสูง เบรกเกอร์คลาส 3 ที่ซึ่งไม่มีทางจะมาอยู่บนโลกได้และโลกที่ถูกทอดทิ้ง

เขาไม่รู้เลยว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับโลกกันแน่

มีเพียงเรื่องเดียวที่เขามันใจก็คือเขาได้เอาชนะมันมาได้และรอดอยู่

จบบทที่ บทที่ 47 - ฉันยังต้องเลื่อนอาชีพไปขั้นสอง (10) [อ่านฟรีวันที่ 19/09/61]

คัดลอกลิงก์แล้ว