บทที่ 11 การต่อสู้อันดุเดือด

บทที่ 11 การต่อสู้อันดุเดือด

ราชาแห่งก็อบลินพร้อมด้วยองครักษ์สองตนควบตะบึงไปตามเส้นทาง

ไม่นานนัก มันก็มาถึงบริเวณที่หยางซวนได้กวาดล้างหน่วยรบชั้นยอดไปก่อนหน้านี้

กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งหนาแน่นในอากาศดึงดูดสัตว์ร้ายดุร้ายจำนวนมากให้เข้ามาแย่งชิงซากศพที่ถูกทิ้งไว้ ก็อบลินหลายตัวถูกกัดกินจนเหลือเพียงโครงกระดูกขาวโพลน เป็นภาพที่น่าสยดสยองยิ่งนัก

ตลอดทางไม่พบร่องรอยของศัตรู ครั้นราชาแห่งก็อบลินเห็นพวกพ้องถูกสัตว์ป่าธรรมดากัดกิน มันก็ไม่อาจข่มกลั้นโทสะได้อีกต่อไป กรีดร้องโหยหวนออกมาเสียงดังลั่นแสบแก้วหู

เมื่อได้ยินเสียงคำรามอันเกรี้ยวกราดเช่นนี้ สัตว์ร้ายในลานกว้างต่างพากันสะดุ้งโหยง หางจุกตูดเตรียมวิ่งหนี

แต่ทว่า ร่างสูงใหญ่สองร่างกระโจนออกมาจากป่าด้านหลังราวกับภูตผี กระบองกระดูกในมือหวดฟาดลงมา บดขยี้หัวของสัตว์ร้ายเหล่านั้นจนแหลกละเอียดในพริบตา!

เมื่อภารกิจเสร็จสิ้น องครักษ์ก็อบลินทั้งสองก็ยืนนิ่งรอคำสั่งต่อไปจากราชาอย่างเงียบงัน

ราชาแห่งก็อบลินค่อยๆ เดินออกมาจากป่าด้านหลัง กวาดสายตามองซากศพที่เกลื่อนกลาดพื้นดิน ดวงตาสามเหลี่ยมฉายแสงสีแดงเย็นยะเยือก

เห็นได้ชัดว่าศัตรูนั้นร้ายกาจ นอกจากหัวหน้าหน่วยชั้นยอดแล้ว ก็อบลินตัวอื่นๆ ล้วนถูกสังหารด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

ขณะที่ราชาแห่งก็อบลินกำลังจะตรวจสอบต่อ มันก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ จึงรีบเร่งฝีเท้าหันหลังกลับมุ่งหน้าไปยังค่าย

เห็นดังนั้น องครักษ์ทั้งสองรีบติดตามไปโดยไม่ปริปากบ่นแม้แต่คำเดียว ในสายตาของพวกมัน ขอเพียงราชามุ่งหน้าไปที่ใด พวกมันก็จะติดตามไปอย่างใกล้ชิด

ก็อบลินทั้งสามวิ่งตะบึงข้ามทุ่งหญ้า ผ่านไปไม่ถึงสิบนาที จู่ๆ ก็มีร่างหนึ่งยืนขวางอยู่กลางทางอย่างเงียบงัน ราวกับรอคอยอยู่ที่นั่นมาเนิ่นนาน

เขาคือหยางซวน!

เวลานี้หยางซวนถือดาบยาวด้วยมือข้างหนึ่ง จ้องมองก็อบลินร่างยักษ์ทั้งสามเบื้องหน้า ความตื่นเต้นเร้าใจพวยพุ่งขึ้นในอกอย่างรุนแรง

ตั้งแต่ถูกดึงเข้ามาในเกมนี้เมื่อวาน เขาเอาแต่หลบซ่อนและหนีหัวซุกหัวซุน พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อเอาชีวิตรอด

แต่ตอนนี้ เขากำลังจะได้เผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดที่เคยดูน่าหวาดหวั่นและไม่อาจเอาชนะได้แบบตาต่อตาฟันต่อฟัน!

ช่างน่าตื่นเต้นเสียจริง!

เขาล้วงมือเข้าไปในเป้ หยิบผลไม้ลูกหนึ่งใส่ปาก รสชาติหวานฉ่ำคล้ายบลูเบอร์รี่ระเบิดซ่านในปากทันที

[ "บริโภคผลจื่อหลาน พละกำลัง +1" ]

เสียงแจ้งเตือนแผ่วเบาทำให้ค่าพละกำลังของหยางซวนเพิ่มขึ้นอีก 2 แต้ม เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง ยกดาบยาวในมือขึ้นแล้วฟาดฟันออกไปข้างหน้าอย่างดุดัน!

เห็นดังนั้น ราชาแห่งก็อบลินยังคงนิ่งเฉย แต่องครักษ์ทั้งสองราวกับรู้ใจ ขยับเท้าพุ่งเข้าใส่พร้อมกัน เหวี่ยงกระบองกระดูกโจมตีหยางซวนจากคนละทิศทาง

แม้ก็อบลินเลเวล 4 สองตัวนี้จะชำนาญการประสานงานโจมตีและมีค่าสถานะสูงในหมู่มอนสเตอร์ระดับเดียวกัน แต่ในสายตาของหยางซวนตอนนี้ พลังของพวกมันช่างกระจ้อยร่อย

เหตุที่หยางซวนกล้าดักรอที่นี่ ไม่ใช่แค่เพราะพละกำลังที่เพิ่มขึ้น แต่เพราะเขาสังเกตเห็นว่าราชาแห่งก็อบลินมักจะส่งองครักษ์ออกมาลองเชิงศัตรูก่อนเสมอ

ดังนั้น ขอแค่จัดการสองตัวนี้ได้ในพริบตา สถานการณ์สามรุมหนึ่งก็จะถูกทำลายลง กลายเป็นการดวลเดี่ยวแบบ 1 ต่อ 1 อันน่าสนุกทันที

ไร้ซึ่งกระบวนท่าสวยหรู หยางซวนกระชับด้ามดาบ อาศัยพละกำลังที่เหนือกว่าชิงลงมือก่อน ประกายดาบเย็นเยียบแทงทะลุอกองครักษ์ตนหนึ่งในพริบตา พร้อมกับพลิกข้อมือปัดป้องกระบองกระดูกของอีกตัวได้อย่างมั่นคง

ก่อนที่มันจะทันตั้งตัว หยางซวนจับดาบด้วยสองมือ กล้ามเนื้อแขนปูดโปง ระเบิดพละกำลังกว่า 60 แต้ม ผ่ากระบองกระดูกและร่างขององครักษ์ก็อบลินขาดเป็นสองท่อน!

"ตุบ!"

องครักษ์ก็อบลินเบิกตากว้างด้วยความเหลือเชื่อ รูม่านตาเล็กจิ๋วจ้องมองไปที่หยางซวน ร่างท่อนบนค่อยๆ ไถลลงตามรอยตัดเฉียง ร่วงกระแทกพื้นอย่างหนัก เผยให้เห็นเครื่องในและเลือดที่ทะลักออกมาจากช่องอก

องครักษ์อีกตัวมีสภาพน่าสังเวชยิ่งกว่า หน้าอกถูกหยางซวนฟันเป็นแผลเหวอะหวะยาวกว่าครึ่งเมตร เครื่องในหลากสีไหลทะลักออกมาไม่หยุด มันพยายามใช้มือกอบโกยลำไส้ยัดกลับเข้าไป หวังจะยื้อชีวิตอันเปราะบางของตนไว้อย่างสุดความสามารถ

เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นในเวลาเพียงไม่กี่วินาที จนถึงตอนนี้ ราชาแห่งก็อบลินที่อยู่ไม่ไกลยืนเบิกตากว้าง ไม่อยากเชื่อภาพตรงหน้า

ไร้ซึ่งออร่าผู้แข็งแกร่ง ไร้ซึ่งร่างกายกำยำ เจ้าสิ่งมีชีวิตแขนขาลีบเล็กนี่เอาเรี่ยวแรงมหาศาลมาจากไหนกัน?!

ในป่าแห่งนี้ไม่เคยมีเผ่าพันธุ์เช่นนี้มาก่อน!

ราชาแห่งก็อบลินเริ่มตื่นตระหนกเล็กน้อย ตลอดหลายปีที่ทำสงครามในป่า มันไม่เคยสัมผัสกับความหวาดกลัวต่อสิ่งที่ไม่รู้จักอย่างรุนแรงเช่นวันนี้มาก่อน

อย่างไรก็ตาม ในฐานะมอนสเตอร์ระดับราชา ความกลัวของราชาแห่งก็อบลินเปลี่ยนเป็นความโกรธเกรี้ยวไร้ขอบเขตอย่างรวดเร็ว มันดึงกระบองกระดูกสีทองจากด้านหลังออกมา แล้วจ้องมองหยางซวนเขม็ง

โดยไม่ลังเล สัตว์ประหลาดทรงพลังพุ่งเข้าโจมตีทันที กระบองสีทองกลายเป็นเงาภาพติดตา ฟาดลงมาที่ศีรษะของหยางซวน

"เร็วมาก?!"

หยางซวนหรี่ตาลง ไม่กล้าประมาท รีบดีดตัวถอยหลัง ทันใดนั้นก็เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวตรงจุดที่เขาเคยยืน

ท่ามกลางฝุ่นควันที่ฟุ้งกระจาย ร่างอันทรงพลังค่อยๆ ปรากฏตัวขึ้น... ราชาแห่งก็อบลิน

ทว่าตอนนี้ ความสูงของราชาแห่งก็อบลินเพิ่มขึ้นอีกสิบเซนติเมตร กล้ามเนื้อแขนขยายใหญ่จนน่ากลัว กระบองทองคำขนาดยักษ์ในมือดูเล็กลงไปถนัดตาเมื่อเทียบกับตัวมัน

ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือเขี้ยวยาวสองข้างที่งอกออกมาจากปาก ทำให้มันดูดุร้ายน่าเกรงขามยิ่งขึ้น

เผ่าพันธุ์: ราชาแห่งก็อบลินคลั่ง (Enraged Goblin King)

เลเวล: 4

พลังต่อสู้: 476

กายภาพ: 27

จิตวิญญาณ: 2

ความว่องไว: 30

พละกำลัง: 45

การประเมินโดยรวม: ราชาแห่งก็อบลินในยามโกรธเกรี้ยว มักจะปลุกสายเลือดราชันย์ให้ตื่นขึ้น ในเวลานี้มันคือราชาที่แท้จริง! มนุษย์ผู้โง่เขลา จงเตรียมเผชิญหน้ากับโทสะของราชาแห่งก็อบลินซะเถอะ!

"เชี่ยเอ๊ย ค่าสถานะพุ่งพรวดเลย!"

หยางซวนตรวจสอบข้อมูลปัจจุบันของราชาแห่งก็อบลินอีกครั้ง และพบว่าค่าสถานะของมันเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล แม้แต่ชื่อก็เปลี่ยนเป็น 'ราชาแห่งก็อบลินคลั่ง'

สกิลเฉพาะของมอนสเตอร์ระดับราชางั้นหรือ?!

ความคิดหนึ่งแล่นผ่านหัวหยางซวน แต่โชคดีที่แม้จะแข็งแกร่งขึ้น แต่พละกำลังและพลังต่อสู้ของมันยังด้อยกว่าเขา ดังนั้นยังมีโอกาสชนะ

ขณะที่กำลังคิด กระบองกระดูกของราชาแห่งก็อบลินก็ฟาดเข้ามาอีกครั้ง หยางซวนเห็นเพียงแสงสีทองแวบผ่าน หาช่องโหว่ไม่เจอ ทำได้เพียงยกดาบยาวขึ้นตั้งรับ

"เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง!"

เสียงปะทะดังสนั่นหวั่นไหวจากการต่อสู้ระหว่างคนกับสัตว์ประหลาด แม้หยางซวนจะมีพละกำลังดิบที่เหนือกว่า แต่เขาก็เสียเปรียบด้านความว่องไว ทำได้เพียงใช้ดาบปัดป้องกระบองที่ระดมฟาดเข้ามา ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบชั่วคราว

อย่างไรก็ตาม จิตใจของหยางซวนกลับยิ่งสงบนิ่งมากขึ้น

"แม้ค่าสถานะจะเพิ่มขึ้นมหาศาลในพริบตา แต่มันไม่น่าจะคงอยู่ได้นาน"

"แถมค่าจิตวิญญาณของเจ้านี่ลดฮวบ ตอนนี้มันแทบจะสู้ด้วยสัญชาตญาณล้วนๆ"

คิดได้ดังนั้น หยางซวนไม่ลังเลอีกต่อไป เขาเกร็งข้อมือใช้ดาบรับกระบองไว้อย่างมั่นคง แล้วใช้มืออีกข้างล้วงทรายกำมือหนึ่งจากกระเป๋าเสื้อ ปาใส่หน้าคู่ต่อสู้เต็มแรง

ภายใต้การเสริมพละกำลังมหาศาล เม็ดทรายเล็กจิ๋วกลายเป็นเหมือนเข็มแหลมนับไม่ถ้วน พุ่งเสียบใบหน้าของราชาแห่งก็อบลิน!

ราชาแห่งก็อบลินผู้ไม่ทันตั้งตัวและไม่เคยเจอสไตล์การต่อสู้แบบนี้ ประกอบกับสติที่เลอะเลือนจากความคลั่ง รู้สึกเหมือนดวงตาถูกเข็มทิ่มแทง มันละทิ้งการโจมตีใส่หยางซวนทันที ยกมือปิดตาและกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

สาดทราย จิ้มตา เตะผ่าหมาก... นี่คือสามสุดยอดวิชาการต่อสู้ สมฉายาราชาแห่งการวิวาทวัยเด็กของหยางซวนจริงๆ!

เมื่อเห็นสัตว์ประหลาดตรงหน้ากู่ร้องโหยหวนและเหวี่ยงกระบองไปมั่วซั่วทุกทิศทาง ชัดเจนว่ามันเสียสติไปแล้วและกลายเป็นเพียงเครื่องจักรสังหาร

หยางซวนรีบกระโดดออกจากวงล้อมการต่อสู้ ปีนขึ้นไปบนต้นไม้ใหญ่ใกล้ๆ อย่างรวดเร็ว แล้วมองดูราชาแห่งก็อบลินที่กำลังคลุ้มคลั่งจากมุมสูง