บทที่ 35 - การล้นทะลักของพลัง (3) [อ่านฟรีวันที่ 26/08/61]

บทที่ 35 - การล้นทะลักของพลัง (3)

ตอนนี้มันดูเหมือนกับพายุโลหิต

[แอ๊ก!]

"ตัวต่อไป"

ไม่ว่าหอกของเขาจะอยู่ที่ไหนแสงอาทิตย์จะดูดกลืนไปและเลือดก็จะกระจายออกมาพร้อมๆกับหัวของมอนสเตอร์

[มนุษย์นั่นแข็งแกร่งเกินไป]

[รวมตั... แอ๊ก!]

ยูอิลฮานที่อยู่ในสนามรบได้เคลื่อนที่ไปมากอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าใครที่นี่ ในทุกๆที่ที่่เขาผ่านไปต่างก็เต็มไปด้วยเลือด

[อ๊ากกก!]

[คุณได้รับประสบการณ์ 432,729]

[คุณได้กลายเป็นเลเวล 44 พละกำลัง +2 ความว่องไว +1 สุขภาพ +1 พลังเวทย์ +1]

"ว้าว พวกมันโผล่ออกมาไม่หมดไม่สิ้นเลยจริงๆ"

แม้ว่ายูอิลฮานจะถอนหายใจออกมา เขาก็ยังคงขยับร่างกายอย่างไม่หยุด ในเมื่อเจ้าพวกกิ้งก่าเพลิงนี่ไม่ได่มีความแข็งแกร่งต่างกันมากนักถ้างั้นหากมันมีผู้นำอยู่มันจะต้องโดดเด่นกว่าพวกที่เหลือแน่นอน

แต่ว่าปัญหาคือ...

[อ๊ากก! มันอยู่นี้]

[เราต้องฆ่ามันก่อน]

[บันทึก บันทึกของมนุษย์คนนี้แข็งแกร่ง!]

....ในทึ่่สุดแล้วแผนการดึงความสนใจของยูอิลฮานก็ได้ผลขึ้นมาและทำให้พวกมันรวบตัวกันมาหาเขา

"อ๊าาาา ให้ตายสิเจ้าพวกน่ารำคาญนี่"

ยูอิลฮานใช้มือข้างหนึ่งเหวี่ยงหอกออกไปรอบๆตัวฟาดใส่ตัวที่เข้ามาใกล้เขาให้กระเด็นออกไปและเขาก็พุ่งตัวออกไปโดยไม่สนใจก้อนไฟที่ลอยเข้ามาหาเขา ไม่สิ เขาได้แทงหอกเข้าใส่ก้อนไฟนั้น

"ฉันบอกว่ามันไม่ได้ผลไง!"

[ติดคริติคอล!]

[อ๊าาา]

[แอ๊กก!]

แทงที่แทงออกไปได้ตัดผ่านลมด้วยเสียงดังสนั่นและเฉือนเอาหัวของกิ้งก่าเพลิงสองตัวที่เขามาใกล้เขาจนหลุดลอยไป แต่ว่าสำหรับปาร์ตี้ผู้ใช้พลังคนอื่นๆที่เผชิญหน้ากับกิ้งก่าเพลิงต่างก็อยู่ในสภาพที่ตรงกันข้ามกับยูอิลฮานโดยสิ้นชิง

"อย่ามาขวางทางฉัน!"

การต่อสู้ของเขาอยู่ในขอบเขตทึ่ผู้คนมองเห็นได้ ตัวเขาเป็นคนที่ยกระดับขวัญกำลังใจของมนุษย์และลดขวัญกำลังใจของศัตรูด้วยการมีอยู่ของเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น ถ้าหากว่าพวกเขาได้รู้ความจริงว่ายูอิลฮานใช้มานาไม่ได้ล่ะก็ พวกเขาจะต้องตกตะลึงจนช็อคแน่นอน

"ฟู่ ฮ่าห์"

เมื่อมอนสเตอร์ทั้งหมดรอบตัวเขาได้ตายไปและล้มลงไปกับพื้นและ ยูอิลฮานก็ถีบตัวกระโจนสูงขึ้นไป

ด้วยเพียงแค่พละกำลังของเขานี้ทำให้เขาได้ลอยสูงขึ้นมากจนไม่สามารถจะจินตนาการได้เลยแม้ว่าเขาจะแบกน้ำหนักจำนวนมหาศาลที่อยู่ในกระเป๋าสะพายก็ตาม

"ว้าว"

"สกิลเขาเจ๋งจังเลย แต่ว่าเขาใช้มันทำไมนะ?"

การที่อยู่มีคนๆหนึ่งกระโดดขึ้นไปจากพื้นหลายสิบเมตรในสนามรบที่เต็มไปด้วยไฟและเวทมนตร์ลอยไปทั่วนี้ทำให้ตัวเขาคนนั้นได้ดึงดูดสายตาของทั้งมนุษย์และกิ้งก่าเพลิงไปทันที แต่ไม่ว่ายังไงก็ไม่มีกิ้งก่าเพลิงตัวไหนไปโจมตีเขาเลย

ในช่วงเวลาสั้นๆนี้ที่ยูอิลฮานลอยตัวอยู่บนท้องฟ้าเขาได้มองสำรวจมนุษย์และกิ้งก่าเพลิงทั้งหมดที่กำลังสู้บนพื้น เขาไม่ได้สนใจมอนสเตอร์ที่กำลังมีส่วนร่วมการต่อสู้อยู่แล้วหันไปเจอตัวการหลักที่ทำให้เมืองเป็นแบบนี้

"เจอแล้ว"

ยูอิลฮานได้พูดขึ้นเบาๆและยิ้มขึ้นมา หลังจากนั้นร่างกายของเขาก็ได้เริ่มถูกแรงโน้มถ่วงดึงลงไปทันที

น้ำหนักสิ่งของที่อยู่ในกระเป๋าของเขาหลายตันได้ชุดดึงให้เขาร่วงลงไปเร็วขึ้น แต่ยังไงก็ตามเขาก็ได้รักษาสมดุลของร่างกายและใส่พลังลงไปที่หอกของเขาในขณะที่ควบคุมองศาของการตกไปด้วยซึ่งเมื่อเขาได้พุ่งลงมาหอกของเขาก็เจาะเข้าไปใส่กิ้งก่าเพลิงที่อยู่ข้างล่าง

[คุณได้รับค่าประสบการณ์ 411,118]

ต้องขอบคุณพลังจากแรงโน้มถ่วงนี้ทำให้หอกของเขาได้เฉือนกิ้งก่าเพลิงได้เหมือนกับฟองเต้าหู้ ด้วยพลังทำลายที่มากถึงขนาดนี้ก็ยังถึงขนาดทำให้มอนสเตอร์ต้องสั่นสะท้าย

[คุณไม่เจ็บขาหน่อยหรอ?]

"อืมม ที่ฉันไม่เป็นอะไรก็น่าจะเพราะการที่ฉันถ่ายน้ำหนักทั้งหมดไปที่หอกนะ?"

[วิธีการควบคุมพลังของคุณนี่มัน....]

...นี่มันเกินขอบเขตของสิ่งมีชีวิตขั้นต่ำไปแล้ว - เอิลต้าได้อยากจะเอ่ยคำๆนี้ออกมา

ไม่สิ เธอไม่สามารถจะบอกออกไปได้ ถ้าหากเธอพูดคำๆนี้ออกไปและทำให้ยูอิลฮานถูกจำกัดไว้แค่นี้ เอิลต้าก็จะไม่มีทางแก้ไขมันได้

กลับกันเธอเลือกที่จะยกย่องเขาอย่างเคย

[หากเมื่อไหร่คุณใช้มานาได้มันคงจะสุดยอดเลยนะ]

"ฉันก็อยากให้มันเป็นแบบนั้น"

[อีกไม่นานแน่นอน]

"คงงั้นแหละ! ฮ่าห์!"

ยูอิลฮานได้บ่นขึ้นและพุ่งตัวออกไปอีกครั้ง ตอนนี้ได้ได้รู้ตำแหน่งของศัตรูแล้วทำให้เขาพุ่งไปในเส้นทางที่สั้นที่สุดที่จะไปได้ในทันทีและจัดการฆ่ากิ้งก่าเพลิงในระหว่างทางไปด้วยเช่นกัน

หอกทมิฬของเทพแห่งความตายนี่ใช้ได้ผลเป็นอย่างดีทั้งการฟันและแทง ยิ่งหากมีการเคลื่อนไหวของมือที่ละเอียดอ่อนเสริมเข้ามาอีกจึงทำให้มอนสเตอร์ไม่มีโอกาสได้ทำอะไรหรือแม้กระทั่งไม่รู้ตัวด้วยซ้ำไปว่ามันตายไปได้ยังไง

[คุณได้กลายเป็นเลเวล 45 พละกำลัง +1 ความว่องไว +2 สุขภาพ +1 พลังเวทย์ +1]

"เฮ้ ฉันนี่มันซวยจริงๆเลย ต่อให้ถึงคลาส 2 ฉันก็ยังใช้มานาไม่ได้จริงๆสินะ"

[ถ้าเป็นคุณมันก็ไม่เป็นอะไรจนกระทั่งคุณเลเวล 100 ได้เลยด้วยซ้ำไป!]

ในระหว่างที่กำลังคุยกันอยู่นี้อะไรบางอย่างได้ลอยมาทางเขา ไฟงั้นหรอ? ไม่สิ มันไม่ใช่ของเด็กเล่นแบบนั้น มันเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งก่อสร้าง

"เฮ้ หลบเร็ว! ถ้ามันสัมผัสเข้ากับศัตรูมันจะระเบิดออกมา!"

ได้มีคนเตือนเขาออกมา มันจะระเบิดเมื่อสัมผัสกับศัตรู? ยูอิลฮานได้หันกลับไปมอง

"ไปไกลๆเลย"

[แอ๊กกก]

ยูอิลฮานได้ออกแรงจับกิ้งก่าเพลิงเต็มแรงและโยนมันเข้าไปใส่ก้อนสิ่งก่อสร้างนั้น ชนหนึ่งอัน สองอัน สามอัน

ตูม! ตูม! ตูม!

ในตอนนี้เองก้อนสิ่งก่อสร้างได้ระเบิดมาจนเกิดแรงกระทบถึงยูอิลฮานที่ยืนอยู่ไกลๆ แต่ว่าเขาก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่กับกิ้งก่าเพลิงที่เขาโยนเข้าไปใส่นั้นไม่มีร่องรอยเหลืออยู่อีกเลย

"ว้าว มีวิธีแบบนี้ด้วยล่ะ"

"เด็กดีจะไม่ทำแบบนั้น"

ยูอิลฮานได้ตกใจกับแรงระเบิดนี้และพึมพัมออกมาในขณะที่คนอื่นๆตกตะลึงกับการแก้ปัญหาของยูอิลฮาน

"ว้าว.... ศิลปะแห่งระเบิด" (ล้อเรื่องนารูโตะ)

[ฉันกะแล้วว่าคุณจะพูดแบบนี้]

เกราะแรงระเบิดขนาดใหญ่นี้ทำให้ก้อนสิ่งก่อสร้างและสิ่งกีดขวางรอบๆ รวมไปถึงกิ้งก่าเพลิงได้หายไปโดยไม่เหลือร่องรอยอยู่เลย ต้องขอบคุณสิ่งนี้ทำให้ยูอิลฮานได้กลาดล้างสนามรบไปในทันที

สิ่งแรกที่เขาเจอต่อมาเลยก็คือมอนสเตอร์ที่ซึ่งมีขนาดที่ใหญ่กว่ากิ้งก่าเพลิงตัวอื่นๆ มันมีขนาดที่สูงถึง 3 เมตร มีเกล็ดปกคุลมทั่วร่างกายที่แสดงให้เห็นถึงความน่าสะพรึงกลัวจากภายนอก

มันอาจจะเป็นตัวที่ขว้างเจ้าก้อนสิ่งก่อสร้างนั่นมันใส่เขาอีกด้วย มันนได้คำรามขึ้นในขณฯะที่มองตกมาทางเขาและพ่นล้มหายใจที่เป็นไฟกระจายออกมารอบๆ

นอกจากนี้ก็ยังมีมอนสเตอร์ที่คอยคุ้มกันมันด้วย ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าจะมีพวกนี้นายไปในระหว่างต่อสู้หรือป่าวก็ตาม แต่ตอนนี้ตัวที่คอยคุ้มกันอยู่มีทั้งหมด 5 ตัว

พวกมันทั้งหมดต่างก็มีขนาดตัวที่สูงกว่ากิ้งก่าเพลิงตามปกติและในมือพวกมันก็ยังมีอาวุธที่ดูจะอันตรายอย่างขวานหรือดาบใหญ่อะไรพวกนี้อีกด้วย นอกไปจากนี้พวกมันก็ยังใส่เกราะด้วย

"เฮ้ อันนั้นมันดีกว่าหัวใจโลหะปะ?"

[คุณถึงขนาดคิดที่จะขโมยเกราะจากมอนสเตอร์....]

"เธอจะบ้าหรอ? ฉันใส่มันไม่ได้แน่ ฉันจะเอามันไปละลายแล้วขึ้นรูปใหม่ต่างหาก"

ไม่ใช่แค่ว่ามอนสเตอร์ที่อยู่ศูนย์กลางได้เปลื่ยนไปเท่านั้น ผู้ใช้พลังที่เผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ก็เหนือน้อยกว่าสิบคนซะอีก

ตอนนี้เขาก็ได้สังเกตุเห็นคนที่เตือนเขาก่อนหน้านี้ยืนอยู่กับปาร์ตี้ของเขาอีกด้วย

"ว้าวพี่ฮาจินนั่นชุดเกราะทั้งตัวล่ะ! เกราะทั้งตัวเลยนะ! เท่จัง"

"ใจเย็นน่ายูนา"

ถึงแม้ว่ายูอิลฮานจะรู้สึกตกใจที่มีชาวเกาหลีอยู่ในท่ามกลางคนพวกนี้ด้วยแต่เนื่องจากว่าตัวเขากูได้ใช้เกราะปกปิดรูปลักษณ์อยู่ทำให้ไม่มีใครมาแยกที่มาของเขาได้ ดังนั้นยูอิลฮานก็ปิดปากเงียบและเดินเข้าไปหาพวกนั้น

"เจ้าพวกนั้นมันแข็งแกร่งมาก ถ้าหากว่าเราก้าวไปต่อ พวกเราก็จะถูกมันมองเป็นศัตรู!"

"นานกำลังพูดเรื่องอะไรนะ? พวกเราเป็นศัตรูของมันนานแล้ว"

ยูอิลฮานได้ตอบกลับคนที่เตือนเขาและก้าวไปต่อทันที

ยังไงก็ตามในตอนนั้นเองได้มีหินที่แหลมคมพุ่งขึ้นมาจากพื้น

[กรรร!]

[อะไรกัน? พวกมันใช้การเปลื่ยนแปลงสภาพแวดล้อมเพื่อโจมตีงั้นหรอ?]

เอิลต้าได้ตะโกนออกมาอย่างตกตะลึง ยังไงก็ตามนี่มันไม่ใช่เพราะเธอเป็นห่วงยูอิลฮานแต่ว่ามันเป็นเพราะว่าเธอตกใจที่มีมอนสเตอร์ท่มีสติปัญญามากขึ้นขั้นที่ใช้ผลของการล้นของพลังมาทำการโจมตี

แน่นอนว่าสถานการณ์อย่างแบบยูอิลฮานได้ถูกเสียบคาหินนั้นมันไม่มีทางเกิดขึ้นอยู่แล้ว เขาได้เดินเข้าไปเหยียบในจุดที่หินแหลมนั่นพุ่งขึ้นมาทันที มันไม่มีทางที่หินแบบนี้จะเจาะแก่นแท้ของหัวใจโลหะเข้าอยู่แล้ว

"นี่มันน่าตลกมากสำหรับฉันที่เอาชนะจอมมารมาแล้ว!"

[หยุดทำเป็นเล่นได้แล้ว!]

ยังไงก็ตามในเวลาต่อมาที่หินพุ่งขึ้นก็ได้ระเบิดขึ้นมาและยูอิลฮานก็ไม่สามารถจะทำเป็นเล่นได้อีกแล้ว

"งี่เง่า!"

"ชิในเมื่อมันเกิดการระเบิดขึ้น มันจะขยับไม่ได้อีก ถึงแม้ว่ามันจะน่าเศร้าที่เขาตายไปแต่ว่าพวกเราต้องโจม...."

ภาพที่เขาเห็นได้ชัดเจนขึ้นก่อนที่จะได้พูดจบ เขาได้หยุดพูดขึ้นทันทีเมื่อเห็นฉากนี้

เขาเห็นยูอิลฮาน

ยูอิลฮานยังมีชีวิตอยู่อย่างแน่นอน และนี่เป็นมันเป็นผลที่พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อน

"ย๊าาาาาาาา!"

[ตะโกนแปลกๆอีกแล้วนะ!]

ยูอิลฮานไม่อยากจะทำเป็นเล่นในสถานการณ์ที่จริงจัง แต่ปัญหาก็คือหากว่าเขาทำตัวเป็นจริงจัง เขาก็จะประหม่า

เพราะแบบเขาเลยมักจะชอบทำเป็นเล่น

ฉากการระเบิดขึ้นของหินนี้มันก็คล้ายๆกับฉากการระเบิดของสิ่งก่อสร้างก่อนหน้านี้และยูอิลฮานก็เดาออกได้แต่แรกแล้ว ในเมื่อเขาเคยเห็นแรงระเบิดมาแล้วครั้งหนึ่งมันก็ไม่ใช่เรื่องยากเลยที่จะคำนวณแรงระเบิด อัตราส่วน และการถ่ายเทของพลัง

เพราะแบบนี้เองมันก็ยังไม่ใช้เรื่องยากสำหรับเขาที่จะนำแรงนี้มาใช้ผลักตัวเองไปด้านหน้า

ในตอนนี้ตัวเขาได้เอา pile bunker ที่ซึ่งได้ถูกโหลดกระสุนอยู่ในขั้นที่ 4 ออกมาและเล็งไปที่หัวหน้าของกิ้งก่าเพลิง การจัดการมันง่ายมากๆ

[pile bunker 'ความเร็วแสง' 'บ้าคลั่ง']

[ระดับ - ยูนีค]

[พลังโจมตี -

ขั้นที่ 1: 1,400

ขั้นที่ 2: 2,100

ขั้นที่ 3: 3,300

ขั้นที่ 4: 4,500]

[ออฟชั่น - เพิ่มความเร็วในการโจมตีและความเร็วในการรีโหลดกระสุนขึ้น 20%, เพิ่มพลังโจมตีขึ้น 20%]

[ความทนทาน 1,341/1,350]

[อาวุธที่ถูกสร้างขึ้นจากช่างระดับสูงสุดด้วยการใช้กระดูก ฟัน และเส้นเอ็นของเสือดาวเงา

ถึงแม้ว่าพลังของอาวุธนี้มันจะน่าทึ่งมากๆถึงแม้ว่าจะไม่มีการใช้พลังเวทย์หรือดินปืนเลย แต่ว่ามันก็มีข้อเสียง่ายๆก็คือมันยากที่จะพกพาไปไหน แต่ว่าด้วยการถูกเสริมด้วยหัวใจโลหะทำให้ข้อเสียได้ลดลงและข้อดีได้เพิ่มขึ้น]

pile bunker ได้เล็งไปทางหัวหน้ากิ้งก่าเพลิง พวกผู้คุ้มกันที่ได้รู้ถึงสถานการณ์นี่้ก็ช้าเกินไปแล้ว พวกมันได้พยายามจะกระโดดทิ้งตัวเข้ามาป้องกันแต่ว่ามันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะทันยูอิลฮานที่ยืมแรงระเบิดพุ่งเข้ามา!

ถึงแม้ว่าหัวหน้าของมันจะมีพลังในการระเบิดแต่ว่ามันก็ไม่ได้มีความเร็วในการเคลื่อนไหวที่น่าทึ่งเลยทำให้มันเป็นไปได้ยากที่มันจะป้องกันการโจมตีของยูอิลฮาน แถมยูอิลฮานก็ไม่มีทางจะยอมให้มันหลบได้แน่ เขาได้ยิงกระสุนเข้าไปในหัวของมันทันที

[อ๊าาาา!]

"....นั่นอะไรนะ?"

"บ้าอะไรเนี้ย? นั่มมันใช่ pile bunker หรือป่าวนะ?"

"ให้ตายสิ ต่างโลกมันไปมีอาวุธอแบบนี้ด้วยงั้นหรอ?"

ยูอิลฮานไม่ได้สนใจรอบตัวเลย เขาทำเพียงแค่ยิงกระสุน pile bunker ออกไป