บทที่ 16 พันธมิตรตะวันออก

บทที่ 16 พันธมิตรตะวันออก

"หลังจบการประชุม ฉันจะไปสืบดู แล้วจะรวบรวมข้อมูลมาให้ในการประชุมวันจันทร์หน้า"

ข่าวกรองของ "นายทุน" ดูเหมือนจะล่าช้าไปบ้าง แต่ก็เป็นไปได้ว่าเหตุการณ์ในเมืองกรีนแลนด์ถูกปิดข่าวอย่างมิดชิด

ตามที่อาเธอร์บอก เมืองกรีนแลนด์ได้เปิดใช้งาน "ระบบม่านเหล็ก" ซึ่งเป็นระบบปิดตายเมืองทางกายภาพ ทางเข้าออกทุกจุดถูกปิดกั้นด้วยประตูเหล็กหนากว่าสิบเมตร

น่านฟ้าทั่วทั้งเมืองถูกปิดตาย ไม่มีใครสามารถเข้าหรือออกจากเมืองกรีนแลนด์ได้โดยไม่ถูกตรวจพบ

เมืองผลไม้แดงก็มีระบบคล้ายกันนี้ ทุกเมืองต่างมีมาตรการป้องกันที่คล้ายคลึงกัน

"ถ้าเป็นไปได้ ฉันหวังว่าพวกนายจะช่วยหาช่องโหว่ในระบบม่านเหล็กของเมืองกรีนแลนด์ให้ฉันหน่อย เท่าที่ฉันรู้ ระบบป้องกันพวกนี้มักจะจงใจทิ้งประตูหลังเอาไว้อยู่แล้ว"

อาเธอร์เอ่ยปากขอความช่วยเหลือต่อหน้าหลินฉี

มีเพียงนายทุนเท่านั้นที่พยักหน้ารับ

สายตาของคนอื่นๆ ต่างจับจ้องไปที่ "ปริซึม"

ด้วยความสามารถในการควบคุมเครือข่ายของปริซึม น่าจะหาช่องโหว่ได้ง่ายกว่านายทุนมาก

"ฉันใช้เครือข่ายอย่างโจ่งแจ้งเกินไปไม่ได้ มันจะสร้างความเสี่ยงขั้นพื้นฐานให้กับ 'ระดับสูงสุด' ของเรา" ปริซึมอธิบาย และคนอื่นๆ ก็ครุ่นคิดตามคำพูดของเขา

ปริซึมเปลี่ยนหัวข้อสนทนาต่อ "แม่มด เธอเจอปัญหาอะไรมาบ้าง?"

หลินฉีรับช่วงต่อจากคำพูดของปริซึม และถามด้วยเสียงผู้หญิงวัยกลางคนที่ปลอมแปลงมา "สมาพันธ์นักฆ่า ฉันต้องการข้อมูลเกี่ยวกับสมาพันธ์นักฆ่า"

"เธอก็เจอสมาพันธ์นักฆ่าเหมือนกันเหรอ? แม่มดอยู่ที่เมืองกรีนแลนด์ด้วยหรือเปล่า? เยี่ยมไปเลย... ไม่สิ แย่แล้วสิ แม่มด ด้วยความสามารถของเธอ บางทีเธออาจจะพาฉันหนีออกไปพร้อมกับเธอได้นะ"

อาเธอร์รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย จากประสบการณ์ปฏิบัติการในอดีต เขารู้ดีว่าแม่มดมีความสามารถในการรวบรวมข้อมูลที่เกือบจะผิดปกติ

ถ้าเป็นแม่มด เธออาจจะสามารถเจาะทะลุการปิดกั้นของระบบม่านเหล็กได้จริงๆ

"น่าเสียดายที่ฉันไม่ได้อยู่ที่เมืองกรีนแลนด์ ฉันแค่เจอปัญหาจากสมาพันธ์นักฆ่าเฉยๆ"

หลินฉีส่ายหน้า เมืองผลไม้แดงกับเมืองกรีนแลนด์อยู่ใกล้กันมาก

อย่างไรก็ตาม เมื่อเปิดใช้งานระบบม่านเหล็ก ความยากในการเจาะเข้าไปจากภายนอกนั้นสูงกว่าการหนีออกมาจากภายในมากนัก

"อย่างนั้นเหรอ? ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องของสมาพันธ์นักฆ่ามากนัก คงรู้ไม่เท่านายทุนหรอก เธอคงต้องติดหนี้บุญคุณนายทุนแล้วล่ะงานนี้"

ความหวังของอาเธอร์พังทลาย แต่เขาก็ไม่ได้ท้อแท้ ก่อนจะมาร่วมกลุ่มทหารรับจ้าง อาเธอร์เคยเป็นทหารรับจ้างอิสระ เคยชินกับการตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายมาแล้ว

หลินฉีมองไปที่ตำแหน่งของนายทุน เธอไม่ได้เรียกร้องสิ่งตอบแทนใดๆ และแบ่งปันข้อมูลเกี่ยวกับสมาพันธ์นักฆ่าให้อย่างใจกว้าง

"สมาพันธ์นักฆ่า กลุ่มทหารรับจ้างระดับ T1 เป็นกลุ่มทหารรับจ้างข้ามทวีป มีข่าวลือว่าจำนวนสมาชิกน้อยมาก แต่น่าจะไม่น้อยไปกว่าพวกเรา พวกเขามักจะปฏิบัติภารกิจเพียงลำพังแทบทุกครั้ง"

"จากการวิเคราะห์ของกลุ่มพันธมิตรวิสาหกิจขนาดใหญ่แห่งเขตการเมืองเอเชีย สมาพันธ์นักฆ่าถูกสงสัยว่ามีขุมกำลังระดับ T0 ซึ่งหมายความว่าพวกเขาสามารถต่อกรกับวิสาหกิจขนาดใหญ่ได้โดยตรง"

แข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ?

ข้อมูลตรงประเด็น แต่ไม่ใช่ทิศทางที่หลินฉีอยากรู้

หลินฉีเสริม "ฉันได้ยินมาว่าสมาชิกของสมาพันธ์นักฆ่าปฏิเสธการดัดแปลงร่างกายด้วยอวัยวะเทียม? และดูเหมือนว่า... พวกเขาจะใจป้ำกับสมาชิกใหม่เป็นพิเศษ?"

นายทุนหยุดเล่าไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นและจ้องมองไปทางหลินฉีอย่างพินิจพิเคราะห์

"เธอได้รับคำเชิญจากสมาพันธ์นักฆ่างั้นเหรอ? ข้อมูลนี้ถือเป็นข้อมูลระดับสูงมาก เป็นความลับระดับ S ของกลุ่มพันธมิตรวิสาหกิจขนาดใหญ่แห่งเขตการเมืองเอเชียเชียวนะ"

นายทุนแทบไม่ปิดบังตัวตน "ผู้สูงศักดิ์" ของเธอเลย

เธอสามารถเข้าถึงข้อมูลแทบทุกอย่างที่หาได้ผ่านช่องทางทางการ

หน้าที่ส่วนใหญ่ของเธอในกลุ่มทหารรับจ้างคือฝ่ายโลจิสติกส์

บุคลากรภายนอกจริงๆ ภายในระดับสูงสุดมีเพียงสองคนเท่านั้น คือ "อาจารย์หม่า" และอาเธอร์ ส่วนหลินฉีถือว่าเป็นแค่ครึ่งคน

"จะคิดแบบนั้นก็ได้" หลินฉีเปิดเผยข้อมูลของหลินซินไม่ได้ จึงตอบได้แค่คลุมเครือ

"ดูเหมือนจะไม่ใช่นะ"

การส่ายหน้าของนายทุนนั้นชัดเจนมาก ทำให้การแสดงของหลินฉีดูเงอะงะไปหน่อย

หลินฉีไม่ใส่ใจ

"ข้อมูลนี้แบ่งปันได้ แต่เธอต้องติดหนี้บุญคุณฉันหนึ่งครั้ง"

หลินฉีพยักหน้า แลกหนี้บุญคุณหนึ่งครั้งกับข้อมูลลับระดับ S จากกลุ่มพันธมิตรวิสาหกิจถือว่าคุ้มค่า และด้วยสถานะของนายทุน เธออาจจะไม่มีโอกาสได้ใช้หนี้บุญคุณนี้ด้วยซ้ำ

"สมาพันธ์นักฆ่าเป็นกลุ่มทหารรับจ้างที่ถือกำเนิดใน 'พันธมิตรตะวันออก' ของเขตการเมืองเอเชีย รูปแบบการพัฒนาองค์กรไม่ใช่การรับสมัครคน แต่เป็นระบบอาจารย์กับลูกศิษย์"

"สมาพันธ์นักฆ่ามีอาชีพพิเศษสามสาย หรือจะเรียกว่าสามสำนักก็ได้ คือ เสื้อคลุมโลหิต, ผู้เกี่ยววิญญาณ และนักรบมรณะ ฟังดูน่าพิศวงหน่อยนะ แต่สุดท้ายแล้ว มันก็คือวิถีทางที่คล้ายกับจอมยุทธ์นั่นแหละ ข้อแตกต่างเดียวคือพวกเขาต่อต้านการดัดแปลงร่างกายด้วยอวัยวะเทียมอย่างรุนแรง หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ทั้งพันธมิตรตะวันออกต่างก็ต่อต้านการดัดแปลงร่างกายด้วยอวัยวะเทียมกันทั้งนั้น"

"ส่วนความใจป้ำที่เธอพูดถึง นั่นน่าจะเป็นสำนักเสื้อคลุมโลหิต"

"แม่มด ฉันขอแนะนำให้เธออยู่ห่างจากพวกเสื้อคลุมโลหิตให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ ฉันสงสัยเป็นการส่วนตัวว่าเสื้อคลุมโลหิตน่าจะได้รับการสนับสนุนอย่างลับๆ จากพันธมิตรตะวันออก"

"การเข้าไปพัวพันกับพันธมิตรตะวันออกนั้นยุ่งยากกว่าการโดนล่าแม่มดเยอะเลย"

ไม่ใช่แค่หลินฉี แม้แต่อาจารย์หม่าและอาเธอร์ก็ยังตะลึง

สมาพันธ์นักฆ่ามีเบื้องหลังขนาดนี้เชียวเหรอ?

มิน่าล่ะถึงได้ทำตัวหยิ่งผยองนัก

"เดี๋ยวสิ ตามที่เธอพูด ถ้าสมาพันธ์นักฆ่ากับพันธมิตรตะวันออกมีความสัมพันธ์กันขนาดนั้น พวกเขาจะไปก่อเรื่องในเมืองกรีนแลนด์ทำไม? นี่มันขัดกับผลประโยชน์ของพันธมิตรตะวันออกชัดๆ พันธมิตรตะวันออกจะยอมให้เขตการเมืองเอเชียวุ่นวายได้ยังไง?"

อาเธอร์รีบถามจี้ทันที

นายทุนยังตอบคำถามนี้ไม่ได้ในขณะนี้

ข้อมูลที่เธอรู้มีเท่านี้

ยิ่งไปกว่านั้น การที่อาเธอร์อ้างว่าผู้ใช้พลังพิเศษขั้นสี่จากสมาพันธ์นักฆ่าลงมือลอบสังหาร ก็เป็นเพียงคำบอกเล่าฝ่ายเดียว ไม่ได้แปลว่าสมาพันธ์นักฆ่าเป็นคนทำจริงๆ เสียหน่อย

หลินฉีทำได้เพียงพยักหน้าเล็กน้อย

ส่วนเรื่องให้อยู่ห่างๆ น่ะเหรอ?

หลินซินเป็นน้องสาวแท้ๆ ของเขา ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับหลินซิน หลินฉีไม่มีทางนิ่งดูดายได้

สำหรับหลินฉี พันธมิตรตะวันออกเป็นตัวตนที่ทรงพลังเกินกว่าความเข้าใจในปัจจุบันของเขา

ในโลกที่วิสาหกิจขนาดใหญ่ควบรวมกิจการและบริหารเมืองไซเบอร์ และแต่ละเมืองต่างเป็นอิสระต่อกัน พันธมิตรตะวันออกดูเหมือนเป็นสิ่งแปลกปลอม ที่กระจัดกระจายแต่รวมกันเป็นหนึ่งเดียวทางจิตวิญญาณ

วิสาหกิจขนาดใหญ่จำนวนมาก ไม่ต่ำกว่ายี่สิบแห่ง ยืนหยัดอยู่ภายในนั้น แต่พวกเขากลับรุกและถอยในฐานะพันธมิตร

วิสาหกิจขนาดใหญ่ภายนอกมักมองว่าพันธมิตรตะวันออกเป็นหนึ่งเดียวกันเสมอ

ความวุ่นวายของทั้งเขตการเมืองจะเกิดขึ้นหรือไม่ ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับความต้องการของพันธมิตรตะวันออก

"น้องสาวฉันชักจะทำตัวน่ารักน้อยลงทุกที" หลินฉีปวดหัวตึ้บ แต่ก็เตรียมใจไว้แล้ว

เขามีโลกาวินาศทั้งใบหนุนหลังอยู่ ต่อให้เป็นตัวตนที่ทรงพลังอย่างสมาพันธ์นักฆ่าหรือพันธมิตรตะวันออก ก็ไม่อาจทำอันตรายครอบครัวเขาได้

ส่วนหลินซิน หลินฉีวางแผนจะให้พ่อจับตาดูเธออย่างใกล้ชิด

อย่างน้อยก่อนที่เขาจะแข็งแกร่งขึ้น หลินฉีไม่มีวันยอมให้หลินซินออกไปทำภารกิจใดๆ ให้กับสมาพันธ์นักฆ่าเด็ดขาด

"แม่มด มีข้อมูลอะไรอยากจะถามอีกไหม?" ปริซึมถามขึ้น

ในการประชุมปกติ ปริซึมมักจะรับบทบาทเป็นคนกลางและผู้ตัดสินใจ

หลินฉีส่ายหน้า "ความต้องการของฉันได้รับการแก้ไขแล้ว"

ปริซึมหันไปมองอาเธอร์ "ถ้าอย่างนั้น การประชุมครั้งนี้ขอจบลงเพียงเท่านี้ อาเธอร์ ฉันแนะนำให้นายรีบย้ายที่ซ่อนตัวด่วน ปัญหาของนายกลับมาแล้ว"