บทที่ 331 - แคว้นวอเกิดจลาจล

บทที่ 331 - แคว้นวอเกิดจลาจล

องค์ชายยามาชิโระโนะโอเอะเห็นว่าเป็นฉินไคว่ก็ดีใจอย่างยิ่ง เขารีบประคองฉินไคว่ให้ลุกขึ้น "ท่านฉิน โซกะ โนะ อิรุกะ คิดจะสนับสนุนใครเป็นองค์รัชทายาทกันแน่"

ฉินไคว่ถอนหายใจด้วยสีหน้าเคร่งขรึม จากนั้นแววตาของเขาก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นดุร้าย "องค์ชายยามาชิโระโนะโอเอะ มีเพียงการลอบสังหารโซกะ โนะ อิรุกะเท่านั้น ท่านถึงจะมีทางรอดหนึ่งเดียว หากไม่ทำเช่นนั้นมีแต่ทางตายสถานเดียว"

องค์ชายยามาชิโระโนะโอเอะถึงกับนิ่งอึ้งไป โซกะ โนะ อิรุกะ คือขุนนางผู้มีอำนาจสูงสุดในแคว้นวอ แม้แต่จักรพรรดินีโคเกียคุก็ยังต้องเกรงใจเขาหลายส่วน มาตอนนี้ฉินไคว่กลับบอกให้เขาจัดการโซกะ โนะ อิรุกะ

นี่มันคือการเลียเลือดบนคมดาบชัดๆ อันตรายอย่างที่สุด

องค์ชายยามาชิโนะโอเอะตกอยู่ในภวังค์ครุ่นคิด

...

ต้าถัง เมืองฉู่โจว

อีกวนในฐานะผู้ริเริ่มการจัดตั้งกองทัพเรือ เขาได้เดินทางมายังแคว้นไหวหนาน กองทัพเรือต้าถังถือเป็นครั้งแรกที่ได้ออกจากแม่น้ำลำคลองภายในแผ่นดินมาสู่ท้องทะเลกว้างใหญ่

อู๋จื่อเจิน ผู้ตรวจการเมืองฉู่โจว มองดูกองทัพเรือต้าถังที่กำลังฝึกซ้อมอยู่กลางทะเลไกลออกไป ในใจก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างยิ่ง เพียงเวลาไม่กี่เดือน ต้าถังก็มีกองทัพเรือเป็นของตัวเองแล้ว

สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่าคือ บนเรือรบแต่ละลำกลับมีท่อสีดำทะมึนเรียงเป็นแถวอยู่ที่กราบเรือทั้งสองด้าน

อู๋จื่อเจินอดสงสัยไม่ได้ เขาหันไปมองอีกวนที่อยู่ข้างๆ "ท่านอี ท่อนั่นใช้ทำอะไร หรือว่ามีไว้ข่มขวัญคน"

"ฮ่าฮ่า ท่านผู้ตรวจการอู๋ นั่นเรียกว่าปืนใหญ่หงอี มันไม่ได้มีไว้แค่ข่มขวัญคน แต่มันคือของสำหรับฆ่าคน เดี๋ยวท่านก็จะได้เห็นอานุภาพของมันแล้ว"

สิ้นเสียงของเขา เสียงดังสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้น "ครืนนน"

เรือเป้าลำหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากเรือรบ พลันแหลกละเอียดเป็นผุยผงในพริบตา

อู๋จื่อเจินถึงกับตกตะลึงอ้าปากค้าง แม้จะอยู่ไกลมาก แต่เสียงอันสะท้านใจนั่น ก็ทำให้หูของเขาอื้ออึงไปชั่วขณะ

อีกวนยืนอยู่ข้างๆ เผยรอยยิ้มพอใจ การนำปืนใหญ่หงอีมาติดตั้งบนเรือรบของกองทัพเรือ คือผลงานชิ้นเอกของเขา เรือรบไม่เพียงต้องทนทานต่อแรงสะท้อนถอยหลังอันมหาศาลของปืนใหญ่หงอีได้ แต่ยังต้องทำให้ปืนใหญ่หงอีแสดงอานุภาพสูงสุดออกมาได้ด้วย

และเพื่อการนี้ โรงต่อเรือของเหล่าซ่งต้องแก้ไขแบบแปลนอยู่ไม่น้อยเลย

อู๋จื่อเจินชี้ไปยังเรือรบที่อยู่ไกลออกไปอย่างตัวสั่นเทา พูดด้วยความตื่นเต้น "ท่านอี ต้าถังของเรามีของวิเศษเช่นนี้ช่วยเหลือ อย่าว่าแต่แคว้นวอเล็กๆ นั่นเลย ต่อให้เป็นแว่นแคว้นที่มีอาณาเขตเทียบเท่าต้าถัง ก็มิอาจต้านทานได้"

อีกวนยิ้มบางๆ ไม่ได้กล่าวอะไร

...

ณ แคว้นวอที่อยู่ห่างออกไปหลายพันลี้ ในยามนี้กลับเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นเรื่องหนึ่ง

องค์ชายยามาชิโระโนะโอเอะไม่ได้ทำตามคำแนะนำของฉินไคว่ ระหว่างทางกลับจวนเขากลับถูกคนลอบสังหาร

และผู้ที่ลงมือไม่ใช่ใครอื่น กลับเป็นฉินไคว่เสียเอง

"อ่อนแอและโง่เขลา คนแบบนี้จะเอาชนะในสงครามชิงบัลลังก์ได้อย่างไร"

เจตนาเดิมของฉินไคว่คือต้องการยุยงให้องค์ชายยามาชิโระโนะโอเอะกับโซกะ โนะ อิรุกะะต่อสู้กัน ให้ดีที่สุดคือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเปิดฉากโจมตีก่อน แต่โซกะ โนะ อิรุกะกลับไม่เห็นองค์ชายยามาชิโระโนะโอเอะอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย

ส่วนองค์ชายยามาชิโระโนะโอเอะ ก็เพราะความเกรงกลัวโซกะ โนะ อิรุกะจึงเลือกที่จะล้มเลิก

นี่จึงเป็นที่มาของฉากที่ฉินไคว่ลงมือลอบสังหารองค์ชายยามาชิโระโนะโอเอะด้วยตนเอง

หลังจากฉินไคว่จัดการทุกอย่างเรียบร้อย เขาก็ไม่ได้กลับไปรายงานโซกะ โนะ อิรุกะ ตรงกันข้าม เขากลับไปยังจวนขององค์ชายนาคาโนะโอเอะ

"ข้าน้อยฉินไคว่ คารวะองค์ชายนาคาโนะโอเอะ"

องค์ชายนาคาโนะโอเอะไม่ได้รู้สึกยินดียินร้ายต่อการปรากฏตัวของฉินไคว่ ฉินไคว่เบื้องหน้าเป็นคนของโซกะ โนะ อิรุกะ แต่ลับหลังกลับเป็นคนขององค์ชายยามาชิโระโนะโอเอะ จุดนี้องค์ชายนาคาโนะโอเอะย่อมรู้ดี

"เจ้าไม่ใช่คนขององค์ชายยามาชิโระโนะโอเอะหรอกหรือ เจ้าไม่กลัวข้าจะฆ่าเจ้ารึ"

ฉินไคว่ได้ยินเช่นนั้นไม่เพียงไม่หวาดกลัว ตรงกันข้ามเขากลับค่อยๆ ยืนขึ้น "องค์ชายนาคาโนะโอเอะ ท่านฆ่าข้าได้แน่นอน แต่ท่าน... ก็จะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน"

เขากล่าวจบก็หันหลังเตรียมจากไป

องค์ชายนาคาโนะโอเอะรีบสั่งคนให้ขวางเขาไว้ "บอกว่าข้าจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน เจ้าไม่คิดว่ามันน่าขันหรือ ข้าคือองค์ชายนาคาโนะโอเอะนะ"

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่เชื่อคำพูดของฉินไคว่ ตรงกันข้ามกลับรู้สึกว่าฉินไคว่กำลังพูดเรื่องเพ้อฝัน

ฉินไคว่ไม่ได้โต้แย้งอะไรมาก แต่กลับล้วงเอาจี้หยกประจำตัวขององค์ชายยามาชิโระโนะโอเอะออกมาโดยตรง "นี่คือสิ่งของที่องค์ชายยามาชิโระโนะโอเอะมอบให้ข้านำมาให้ท่านก่อนสิ้นใจ ภารกิจของข้าสำเร็จลุล่วงแล้ว องค์ชายนาคาโนะโอเอะท่านลงมือได้เลย"

องค์ชายนาคาโนะโอเอะตกใจหน้าซีด "เจ้าว่าอะไรนะ องค์ชายยามาชิโระโนะโอเอะ..."

ฉินไคว่จึงเล่าเรื่องราวทั้งหมด ป้ายสีว่าการตายขององค์ชายยามาชิโระโนะโอเอะเป็นฝีมือของโซกะ โนะ อิรุกะและยังบอกเล่าแผนการที่โซกะ โนะ อิรุกะะต้องการสนับสนุนองค์ชายฟุรุฮิโตะโนะโอเอะอีกด้วย

...

วันรุ่งขึ้น

พระราชวังอาสึกะอิตาบุกิ

จักรพรรดินีโคเกียคุเสด็จออกว่าราชการ ณ ตำหนักไท่จี๋เพื่อประกอบพิธีรับเครื่องบรรณาการ องค์ชายนาคาโนะโอเอะยืนถวายการรับใช้อยู่ข้างกาย

สิ้นเสียงของโซกะ โนะ อิรุกะที่ว่า "ทูตจากชิลลาและแพ็กเจเข้าเฝ้า"

ทูตจากทั้งสองแคว้นก็ค่อยๆ เดินเข้ามาในตำหนักไท่จี๋

ในเวลาเดียวกัน กองกำลังองครักษ์ประตูก็ปิดประตูพระราชวังลงทันที

ทุกคนในที่นั้นไม่มีใครตระหนักได้เลยว่า สิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป กำลังจะเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของแคว้นวอไปตลอดกาล

จักรพรรดินีโคเกียคุตรัสด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม "เริ่มพิธีได้"

ทูตจากชิลลาและแพ็กเจ ถือสาส์นรายงานเดินออกมาอย่างช้าๆ

เหล่านักฆ่าที่องค์ชายนาคาโนะโอเอะจัดเตรียมไว้ ต่างซุ่มซ่อนอยู่ในเงามืด เตรียมพร้อมรอจังหวะลงมือ

ฉินไคว่ผู้เป็นผู้ชักใยเบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมดนี้ เวลานี้กลับยืนฟังเสียงนกร้องอยู่นอกพระราชวังอาสึกะอิตาบุกิอย่างสบายอารมณ์

[จบแล้ว]