บทที่ 111 - อีกวนสำแดงเดช

บทที่ 111 - อีกวนสำแดงเดช

กานหนิงไม่ได้แยกไปทางอื่น แต่ตามหลังกระบวนทัพกระสวยขององครักษ์ ทะลุฝูงชนไปด้วยความเร็วสูงสุด หลังจากทะลุฝูงชนออกมาได้ กานหนิงก็ยิ้มกว้าง พุ่งตรงไปยังหลูจ้าน

“เจ้าหนู กล้ามายุ่งกับคุณชายน้อยของข้า ปู่จะขยี้เจ้าให้แหลก” ขณะที่พูดเขาก็มาถึงเบื้องหน้าของหลูจ้านแล้ว

กรงเล็บเหล็กคู่หนึ่งทะลวงผ่านอากาศ คว้าตรงไปยังคอของหลูจ้านโดยตรง จนถึงตอนนี้ หลูจ้านถึงได้มีสีหน้าตื่นตระหนก ร่างกายอยากจะถอยหลัง แต่กลับก้าวขาไม่ออก ล้มก้นจ้ำเบ้าลงกับพื้น

เขาเป็นเพียงคุณชายเสเพลคนหนึ่ง ไม่ได้มีวรยุทธ์แม้แต่น้อย จะหลบกรงเล็บเหล็กของกานหนิงได้อย่างไร กู้จั่วและกู้โย่วสองพี่น้องเห็นดังนั้น แต่กลับไม่ได้หันกลับมาช่วย แต่กลับเร่งความเร็วพุ่งไปยังอีกวน

เมื่อเทียบกันแล้ว กานหนิงย่อมจะลงมือก่อนได้อย่างแน่นอน ส่วนอีกวนนั้นพลังฝีมือไม่ธรรมดา การต้านทานสองพี่น้องได้หลายกระบวนท่าก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

คิดเช่นนี้แล้ว สองพี่น้องตระกูลกู้ก็เสียเปรียบไปแล้ว แต่พวกเขากลับไม่ลังเลแม้แต่น้อย

กานหนิงรู้สึกสงสัยในใจ แต่เมื่อเห็นว่านิ้วมือใกล้จะสัมผัสตัวหลูจ้านแล้ว ก็ไม่สนใจเรื่องอื่นแล้ว จับเจ้าหนูนี่ไว้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน กุรุ กุรุ

ในขณะที่กานหนิงกำลังจะจับตัวหลูจ้านได้ เงาของหลูจ้านก็พลันเหมือนน้ำ เริ่มมีฟองผุดขึ้นมา

ในวินาทีต่อมา เงาดำร่างหนึ่งก็โผล่ออกมาจากตำแหน่งเงาของหลูจ้าน ในมือคือดาบถังสีดำทมิฬเล่มหนึ่ง เงาดำปรากฏตัวอย่างรวดเร็ว ดาบถังในมือยิ่งพุ่งตรงไปยังหัวใจของกานหนิง

หากกานหนิงยังดึงดันที่จะจับหลูจ้านต่อไป ต้องถูกดาบเล่มนี้แทงทะลุอย่างแน่นอน เอวของกานหนิงบิดตัว พลิกตัวหลบหลีกดาบถังอย่างรวดเร็ว พร้อมกันนั้นก็สูญเสียโอกาสสุดท้ายที่จะจับหลูจ้านไป

ไม่น่าแปลกใจที่สองพี่น้องนั่นจะไม่สนใจหลูจ้านเลย ที่แท้หลูจ้านยังมีองครักษ์เงาอีกคน

แววตาของกานหนิงหรี่ลง แผนการถูกทำลาย ในใจรู้สึกไม่พอใจอย่างยิ่ง อารมณ์ร้อนรนก็ควบคุมไม่อยู่แล้ว ครืด ครืด

เขาสะบัดแผ่นหลัง ชักเคียวศึกที่เอวออกมา เคียวศึกนี้แตกต่างจากเคียวทั่วไป ความยาวทั้งหมดไม่เกินหนึ่งเชียะ ส่วนหัวเคียวโค้งไม่มากนัก คล้ายกับดาบโค้ง เพียงแต่คมมีดอยู่ด้านใน และเป็นรูปฟันเลื่อย

ปลายของเคียวศึกทั้งสองมีโซ่เส้นหนึ่งเชื่อมต่อกัน ความยาวถึงห้าเมตร ตรงกลางโซ่ยังมีกระดิ่งสองลูกแขวนอยู่ ขยับทีหนึ่งก็จะเกิดเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง องครักษ์เงาทำหน้าเคร่งขรึม ฝีมือทั้งร่างของเขาอยู่ที่การซ่อนตัวและการลอบสังหาร

การเผชิญหน้ากับศัตรูอย่างเปิดเผยเช่นนี้ เดิมทีก็ไม่เป็นต่ออยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นกานหนิงยังเป็นขุนพล เชี่ยวชาญการบุกทะลวง

ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง องครักษ์เงาก็ผลุบหายเข้าไปข้างบ้านเรือนสองข้างทาง ร่างกายหายเข้าไปในเงามืดอย่างรวดเร็ว เขาคิดจะใช้เจ้านายหลูจ้านเป็นเหยื่อล่อ

กานหนิงโกรธจนแทบจะบดฟันเป็นผง เดิมทีอยากจะสู้กันให้สะใจ ผลคืออีกฝ่ายเล่นไม้นี้ ทำให้ตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากในทันที …

กานหนิงตกอยู่ในสถานการณ์ชะงักงันชั่วครู่ ส่วนสองพี่น้องตระกูลกู้กลับบุกทะลวงไปอย่างง่ายดาย

กู้จั่วมาถึงเบื้องหน้าอีกวนก่อน ดาบยาวในมือสะบัดเป็นดอกดาบ พุ่งตรงไปยังหน้าอกของอีกวน อีกวนไม่ได้ลงมือมาโดยตลอด การจัดการกับองครักษ์ตระกูลหลูที่เป็นเพียงกองกำลังผสม คนของตนก็เพียงพอแล้ว

ความสนใจทั้งหมดของเขาอยู่ที่สองพี่น้องตระกูลกู้ ในหอเฉียนเซียงตนเองเกือบจะพลาดท่าให้สองพี่น้องคู่นี้ ตอนนี้ย่อมต้องระมัดระวังมากขึ้น

เมื่อเผชิญหน้ากับดาบยาวของกู้จั่ว อีกวนก็หรี่ตาลง ความเร็วของกู้จั่วในสายตาเขาช่างเชื่องช้าอย่างยิ่ง ท้ายที่สุดแล้วทั้งสองคนก็ห่างกันถึงหนึ่งระดับใหญ่

อีกวนยื่นนิ้วออกไป ดีดเบาๆ บนดาบยาว กู้จั่วก็รู้สึกได้ถึงพลังมหาศาลส่งผ่านมา ดาบยาวในมือกลับควบคุมไม่ได้ เบี่ยงออกจากเส้นทางโดยตรง เป็นไปได้อย่างไร

เขาเพิ่งจะเจออีกวนเมื่อวานนี้ ผ่านไปเพียงคืนเดียว ความรู้สึกที่อีกวนให้เขาก็เปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน “พี่ชาย เจ้าหนูนี่ไม่ปกติ มาช่วยข้า”

กู้จั่วไม่ได้พยายามต่อ เรียกกู้โย่วมาช่วยโดยตรง เมื่อเขาเอ่ยปาก ร่างของกู้โย่วก็ผลุบหายไป ดาบพุ่งออกมาจากด้านข้างอย่างกะทันหัน แทงไปยังเอวของอีกวน

แต่อีกวนกลับไม่ได้หันศีรษะกลับไปมอง ราวกับว่าข้างหลังมีตา คว้าองครักษ์ตระกูลหลูคนหนึ่ง โยนไปข้างหลัง องครักษ์ตระกูลหลูกระแทกเข้ากับร่างของกู้โย่วโดยตรง ขวางการโจมตีของเขาไว้

“ไม่ปกติจริงๆ ผสานดาบคู่” กู้โย่วฟันองครักษ์ตระกูลหลูขาดสองท่อน แล้วไปรวมกับน้องชายของตน กู้จั่ว ทั้งสองคนอยู่ซ้ายขวา ดาบคู่ไขว้กันราวกับกรรไกร

ดาบยาวสองเล่มสัมผัสกันแล้วแยกออก กลายเป็นลำแสงสองสายฟาดกวาดไปยังอีกวน ตัวดาบสั่นเบาๆ ดาบคู่ประสานเสียงร้อง

ราวกับเสียงนกร้อยตัวร้องเพลง แทงจนคนรอบข้างต้องเอามือปิดหู แสงดาบสองสายคมกริบอย่างยิ่ง แม้แต่อากาศก็ยังถูกพวกมันตัดขาดเป็นสองท่อน องครักษ์ตระกูลหลูคนหนึ่งหลบไม่ทัน ศีรษะก็ลอยขึ้นไปในอากาศทันที บนใบหน้ายังคงมีความงุนงง

ร่างกายจนกระทั่งล้มลงกับพื้น เลือดถึงได้พุ่งออกมาเหมือนน้ำพุ แสงดาบยังคงไม่ลดความแรง พุ่งตรงไปยังคอของอีกวน

โฮก เมื่อเผชิญหน้ากับแสงดาบสองสาย อีกวนยังคงนิ่งสงบดั่งภูเขา เมื่อแสงดาบเข้ามาใกล้ ก็อ้าปากคำรามลั่นออกมา

พลังปราณในร่างกายของอีกวนโคจรอย่างบ้าคลั่ง ส่งผ่านจากเส้นลมปราณไปยังรูขุมขน แล้วพุ่งออกมาจากรูขุมขน แสงดาบสองสายปะทะเข้ากับพลังปราณ แตกสลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยในทันที

แต่กระบวนท่าของอีกวนยังไม่จบสิ้น อากาศรอบตัวเขาราวกับคลื่นน้ำ บิดเบี้ยวเป็นชั้นๆ พลิกม้วนออกไปด้านนอก

ดาบยาวสองเล่มของสองพี่น้องตระกูลกู้เกิดเสียงดังแคร็กๆ กลับต้านทานไม่ไหว ปรากฏรอยร้าวขึ้นมานับไม่ถ้วน องครักษ์ตระกูลหลูรอบข้างยิ่งเสื้อผ้าขาดวิ่น เลือดออกเจ็ดทวาร ล้มลงกับพื้นร้องโหยหวนไม่หยุด

พื้นดินที่อีกวนยืนอยู่ ก็แตกร้าวราวกับใยแมงมุม ยุบลงไปแล้วยุบลงไปอีก ผ่านไปสามลมหายใจ อีกวนถึงได้หยุดใช้พลัง

สองพี่น้องตระกูลกู้ตัวสั่นงันงก ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ “นี่คือ…”

“พลังสิงโตคำรามของสำนักพุทธหรือ”

[จบแล้ว]